Lucas 19
zak (ZAK) vs NVT
1 Yeesu akasikira mumugye gwa Yeriko, akabha arahita gatigati yo omugye.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Mumugye guyo, yaari arimu omuniibhi wumwe, eriina ryaaye Zakayo, ewe yaari omukuru wa abhatobhya bhe eriigooti.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Yaari areenda kurora Yeesu ni muutu wa tuubhoki, nawe ataanagirye kumurora, kwo okubha esaango ya abhaatu yaari ni kuru, neewe ni muguhi.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Kweego akaryaara bhwaangu, akagya embere we esaango yiyo, akatiira kumuti gwo omuko, okubha anagye kumurora Yeesu akuhita kunzira yiyo.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Hano Yeesu yahikiri hayo, akiisuunza kumuti iguru, akabhuga, “Zakayo, ituuma bhwaangu! Nireenderwa nibhe omugini mumugye gwaazo reero.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Rugeendo rumwe Zakayo akiituuma, akamuginihya Yeesu mumugye gwaaye kwo obhuzomererwa.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Abhaatu bhoosi, hano bhaaruuzi gayo, bhakataanga kwiiririirirya, bharabhuga, “Ndora agiiri kurya no omukori we ebhibhi!”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Nawe, Zakayo akiimeerera, akamubhuurira “Itegeerera, Omukuru Yeesu! Bhoono ego, eriitinika rye ebhigiro bhyaane ndabhaha abhataka. Na eraabhe nimuruusirye omuutu wowoosi, ndamukyoorerya kane.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Yeesu akabhuga, “Reero yino, obhutuurya bhuhikiiri abhaatu bhe enyuumba yino. Omuutu wuyo woosi, bhoono ni we ekisyooko kya Aburahamu,
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 kwo okubha enye Omwaana wo Omuutu, niiziri kumoohya no okutuurya abhaatu bhano bhabhuriri.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Hano abhaatu bhaari bhakwiitegeerera amangʼana gayo, Yeesu akeenderera kugaamba ekireengyo kimwe, kwo okubha yaari ariisukira Yerusaremu, na abhaatu bhayo bhakiiseega kubha, obhutemi bhwa Taatabhugya bhuratuuka kwiibhaga riyoriyo.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Kweego, akabhuga, “Yaari ariho omuutu owumwe we ekisyooko kyo obhutemi. Omuutu wuyo, akagya orugeendo kukyaaro kya kure, okubha ahaabhwe obhukaangati bhwo okubha omutemi, kyaamwe akyoore kukaangata ekyaaro kyaaye.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 “Hano ya akyaari kugya, akabhabhirikira abhagya bhaaye ikumi gati wa abhaandi, akabhaha eziimiina ikumi, akabhabhuurira, ‘Mukore obhusuruzya bhwe eziimbirya zino tee hano ndaakyoore.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 “Nawe abhaatu bhe ekyaaro kyaaye bhakamubhiihirirya bhukongʼu. Bhakatuma abhaatu bhamutuniirire no okuhira amangʼana, bharabhuga ‘Tutakumweenda omuutu wuno abhe omutemi weetu!’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Nawe, akahaabhwa obhukaangati bhwo obhutemi. Hano yakyooriri, omutemi akabhabhirikira abhabhagati bharya akabhahaana eziimbirya, okubha omugya wowoosi amubhuurire omutemi abhweeni bhweeraki.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 “Omugya wo obhutaangi akahika, akamubhuurira, ‘Omutemi, kuriingʼaana ne eziimbirya zino waantigiiri, nibhweeni obhweera bhwi ikumi kukiraho.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 “Omutemi wuyo akamubhuurira, ‘Okoriri kisi. Awe ni mugya muzomu! Kya bhurya waari omuheene kumahokya amasuuhu bhukongʼu, ndakuha obhukuru iguru ye emigye ikumi.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 “Omugya wa kabhiri woosi akahika, akamubhuurira, ‘Omutemi, kuriingʼaana ne eziimbirya zino waantigiiri, nibhweeni obhweera bhwi isaano kukiraho.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 “Omutemi akamubhuurira, ‘Woosi, ndakuha obhuturo iguru ye emigye etaano.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Omugya owuundi akahika, akabhuga, ‘Omutemi, eziimbirya zyaazo nzino hano, nikazibhisa kumweenda, zitaaza kubhura.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Nikakora ego kwo okubha ndakwoobhoha, awe ni muutu mukongʼu, oragega gano otaagateeriho, na oragesa gano oteemirye.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 “Omutemi akamubhuurira, ‘Omugya omubhi! Bhoono ndakutinira ekiina kumangʼana gaazo omweene. Ogaambiri omenyiri kubha enye ni muutu mukongʼu, ndagega garya nitaagateeriho, na ndagesa gano niteemirye?
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Eraabhe niigo, bhoono kwaki otanibhiikiiri eziimbirya zyaane kubhasuruzya, okubha nizigege hamwe no obhweera bhwaku hano nikukyoora owaane?’
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 “Rugeendo rumwe, akabhabhuurira abhaatu bhano bhaari bhiimeereeri hayo, ‘Mugege eziimbirya zya wuyo, mumuhe wurya abhweeni obhweera bhwi ikumi.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 “Bhakamubhuurira, ‘Nawe omutemi, ndora wuno abhweeni obhweera bhwi ikumi!’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 “Akabhuga, ‘Ndabhabhuurira kubha, omuutu wowoosi wuno akukorera emirimo ebhigiro bhino nimuheeri, ndamwoongerya ebhiindi. Nawe, omuutu wowoosi wuno atakukorera bhuzomu ebhigiro bhino nimuheeri, naabhe ebhisuuhu bhino anabhyo ndamuteesya.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Nawe abhabhisa bhaane bhano bhateendiri enye nibhe omutemi waabhu, mubhareete hano, mubhiite embere waane!’ ”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Hano Yeesu yamariri kugaamba gayo, akeenderera no orugeendo rwaaye rwo okugya Yerusaremu.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Hano yiisukiri mumigye gya Betifage na Betania, mu Kiguru kye Emizeituni. Niho akabharagania bhabhiri gati wa abhaanabheega bhaaye,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 akabhabhuurira, “Mugeende mumugye guno guri embere weenyu. Hano muraasikire muyo, murabhona etikiri, yino ekyaari kugega muutu, ebhohirwe. Muyisibhure muyireete hano.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Eraabhe omuutu wowoosi arabhabhuurya, ‘Ndora murayitazura?’ mumubhuurire, ‘Omukuru arayeenda.’ ”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Kimwe, abhaanabheega bhayo bhakagya, bhakabhona bhyoosi kyaabhurya Yeesu yabhabhuuriiri.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Hano bhaari bharatazura etikiri, bheene tikiri bhakabhabhuurya, “Emwe! Kwaki murasibhura etikiri yiyo?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Bhakabhabhuurira, “Omukuru arayeenda.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Bhakamuhirira Yeesu etikiri yirya, bhakaarya emyeenda gyaabhu iguru yaku, kimwe bhakamutiirya Yeesu iguru waku.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Hano Yeesu yaari aragya, abhaatu bhakaarya emyeenda gyaabhu kunzira kwo okumusuuka.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Na hano yiisukiri ahagiro he ekihiriingito kye Ekiguru kye Emizeituni, esaango yoosi ya abhaanabheega bhaaye bhakataanga kumukumya Taatabhugya kwo obhuzomererwa, iguru ye ebhitiika bhyoosi bhino bharuuzi. Bhakatiirya eriiraka ryaabhu,
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 bhakabha bharabhuga,
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Kusaango yiyo, bhaabharimu Abhafarisayo. Neebho, bhakamubhuurira Yeesu, “Omweegya, obhatumanie abhaanabheega bhaazo bhatagaamba gayo!”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Yeesu akabhuga, “Ndabhabhuurira kubha, eraabhe bhano bharaakire, eheene amagina garatiirya eriiraka!”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Hano Yeesu yiisukiri omugye gwa Yerusaremu no okugurora, akataanga okuguririra.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Akabhuga, “Niingeendiri reero yino kubha omenye enzira yo okureeta omureembe! Nawe bhoono otakunagya kumenya.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Kuziisiku zino zikuuza, abhabhisa bhaazo bharakwiinarirya enyiki kongʼu yo okukurwaania kurwa eziimbaara zoosi.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Kubhuteero, bharakusikya haasi awe na abhaatu bhaazo bhoosi. Ritariho eriigina rino riraasage iguru ye eriindi, kwo okubha hano Taatabhugya akakureetera obhutuurya, otaabhumenyeekereerye.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Kyaamwe, Yeesu akasikira mwiigoobhe rye eriiseengerero rya Taatabhugya, akabhabhona abhaatu bhano bhaari bhakugurya ebhigiro, akabhaheebha muyo.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Akabhabhuurira, “Ekaamirwe mumakaamo ga Taatabhugya, ‘Enyuumba yaane erabha enyuumba ya amasabhi.’ Nawe emwe, muyikoriri kubha eriibhigi rya abhateesya.”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Eziisiku zyoosi, Yeesu ahaabha areegya abhaatu mwiiseengerero. Abhakuru bha abhaseengeri hamwe na abheegya bhe emigiro na abhakaruka bha Abhayahudi, bhaari bharakomya enzira yo okumwiita.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Nawe bhataabhweeni omweeya kwo okubha abhaatu bhoosi bhaari bhariitegeerera amangʼana gaaye kwo obhwiitegeereri bhwaaru.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.