Lucas 19

zak (ZAK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yeesu akasikira mumugye gwa Yeriko, akabha arahita gatigati yo omugye.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Mumugye guyo, yaari arimu omuniibhi wumwe, eriina ryaaye Zakayo, ewe yaari omukuru wa abhatobhya bhe eriigooti.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Yaari areenda kurora Yeesu ni muutu wa tuubhoki, nawe ataanagirye kumurora, kwo okubha esaango ya abhaatu yaari ni kuru, neewe ni muguhi.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Kweego akaryaara bhwaangu, akagya embere we esaango yiyo, akatiira kumuti gwo omuko, okubha anagye kumurora Yeesu akuhita kunzira yiyo.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Hano Yeesu yahikiri hayo, akiisuunza kumuti iguru, akabhuga, “Zakayo, ituuma bhwaangu! Nireenderwa nibhe omugini mumugye gwaazo reero.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Rugeendo rumwe Zakayo akiituuma, akamuginihya Yeesu mumugye gwaaye kwo obhuzomererwa.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Abhaatu bhoosi, hano bhaaruuzi gayo, bhakataanga kwiiririirirya, bharabhuga, “Ndora agiiri kurya no omukori we ebhibhi!”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Nawe, Zakayo akiimeerera, akamubhuurira “Itegeerera, Omukuru Yeesu! Bhoono ego, eriitinika rye ebhigiro bhyaane ndabhaha abhataka. Na eraabhe nimuruusirye omuutu wowoosi, ndamukyoorerya kane.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Yeesu akabhuga, “Reero yino, obhutuurya bhuhikiiri abhaatu bhe enyuumba yino. Omuutu wuyo woosi, bhoono ni we ekisyooko kya Aburahamu,
9 Então Jesus disse:
10 kwo okubha enye Omwaana wo Omuutu, niiziri kumoohya no okutuurya abhaatu bhano bhabhuriri.”
10 Porque o
11 Hano abhaatu bhaari bhakwiitegeerera amangʼana gayo, Yeesu akeenderera kugaamba ekireengyo kimwe, kwo okubha yaari ariisukira Yerusaremu, na abhaatu bhayo bhakiiseega kubha, obhutemi bhwa Taatabhugya bhuratuuka kwiibhaga riyoriyo.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Kweego, akabhuga, “Yaari ariho omuutu owumwe we ekisyooko kyo obhutemi. Omuutu wuyo, akagya orugeendo kukyaaro kya kure, okubha ahaabhwe obhukaangati bhwo okubha omutemi, kyaamwe akyoore kukaangata ekyaaro kyaaye.
12 Então Jesus disse:
13 “Hano ya akyaari kugya, akabhabhirikira abhagya bhaaye ikumi gati wa abhaandi, akabhaha eziimiina ikumi, akabhabhuurira, ‘Mukore obhusuruzya bhwe eziimbirya zino tee hano ndaakyoore.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 “Nawe abhaatu bhe ekyaaro kyaaye bhakamubhiihirirya bhukongʼu. Bhakatuma abhaatu bhamutuniirire no okuhira amangʼana, bharabhuga ‘Tutakumweenda omuutu wuno abhe omutemi weetu!’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Nawe, akahaabhwa obhukaangati bhwo obhutemi. Hano yakyooriri, omutemi akabhabhirikira abhabhagati bharya akabhahaana eziimbirya, okubha omugya wowoosi amubhuurire omutemi abhweeni bhweeraki.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 “Omugya wo obhutaangi akahika, akamubhuurira, ‘Omutemi, kuriingʼaana ne eziimbirya zino waantigiiri, nibhweeni obhweera bhwi ikumi kukiraho.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 “Omutemi wuyo akamubhuurira, ‘Okoriri kisi. Awe ni mugya muzomu! Kya bhurya waari omuheene kumahokya amasuuhu bhukongʼu, ndakuha obhukuru iguru ye emigye ikumi.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 “Omugya wa kabhiri woosi akahika, akamubhuurira, ‘Omutemi, kuriingʼaana ne eziimbirya zino waantigiiri, nibhweeni obhweera bhwi isaano kukiraho.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 “Omutemi akamubhuurira, ‘Woosi, ndakuha obhuturo iguru ye emigye etaano.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 “Omugya owuundi akahika, akabhuga, ‘Omutemi, eziimbirya zyaazo nzino hano, nikazibhisa kumweenda, zitaaza kubhura.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Nikakora ego kwo okubha ndakwoobhoha, awe ni muutu mukongʼu, oragega gano otaagateeriho, na oragesa gano oteemirye.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 “Omutemi akamubhuurira, ‘Omugya omubhi! Bhoono ndakutinira ekiina kumangʼana gaazo omweene. Ogaambiri omenyiri kubha enye ni muutu mukongʼu, ndagega garya nitaagateeriho, na ndagesa gano niteemirye?
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Eraabhe niigo, bhoono kwaki otanibhiikiiri eziimbirya zyaane kubhasuruzya, okubha nizigege hamwe no obhweera bhwaku hano nikukyoora owaane?’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 “Rugeendo rumwe, akabhabhuurira abhaatu bhano bhaari bhiimeereeri hayo, ‘Mugege eziimbirya zya wuyo, mumuhe wurya abhweeni obhweera bhwi ikumi.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 “Bhakamubhuurira, ‘Nawe omutemi, ndora wuno abhweeni obhweera bhwi ikumi!’
25 Eles responderam:
26 “Akabhuga, ‘Ndabhabhuurira kubha, omuutu wowoosi wuno akukorera emirimo ebhigiro bhino nimuheeri, ndamwoongerya ebhiindi. Nawe, omuutu wowoosi wuno atakukorera bhuzomu ebhigiro bhino nimuheeri, naabhe ebhisuuhu bhino anabhyo ndamuteesya.
26 — E o patrão disse:
27 Nawe abhabhisa bhaane bhano bhateendiri enye nibhe omutemi waabhu, mubhareete hano, mubhiite embere waane!’ ”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Hano Yeesu yamariri kugaamba gayo, akeenderera no orugeendo rwaaye rwo okugya Yerusaremu.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Hano yiisukiri mumigye gya Betifage na Betania, mu Kiguru kye Emizeituni. Niho akabharagania bhabhiri gati wa abhaanabheega bhaaye,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 akabhabhuurira, “Mugeende mumugye guno guri embere weenyu. Hano muraasikire muyo, murabhona etikiri, yino ekyaari kugega muutu, ebhohirwe. Muyisibhure muyireete hano.
30 com a seguinte ordem:
31 Eraabhe omuutu wowoosi arabhabhuurya, ‘Ndora murayitazura?’ mumubhuurire, ‘Omukuru arayeenda.’ ”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Kimwe, abhaanabheega bhayo bhakagya, bhakabhona bhyoosi kyaabhurya Yeesu yabhabhuuriiri.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Hano bhaari bharatazura etikiri, bheene tikiri bhakabhabhuurya, “Emwe! Kwaki murasibhura etikiri yiyo?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Bhakabhabhuurira, “Omukuru arayeenda.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Bhakamuhirira Yeesu etikiri yirya, bhakaarya emyeenda gyaabhu iguru yaku, kimwe bhakamutiirya Yeesu iguru waku.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Hano Yeesu yaari aragya, abhaatu bhakaarya emyeenda gyaabhu kunzira kwo okumusuuka.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Na hano yiisukiri ahagiro he ekihiriingito kye Ekiguru kye Emizeituni, esaango yoosi ya abhaanabheega bhaaye bhakataanga kumukumya Taatabhugya kwo obhuzomererwa, iguru ye ebhitiika bhyoosi bhino bharuuzi. Bhakatiirya eriiraka ryaabhu,
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 bhakabha bharabhuga,
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Kusaango yiyo, bhaabharimu Abhafarisayo. Neebho, bhakamubhuurira Yeesu, “Omweegya, obhatumanie abhaanabheega bhaazo bhatagaamba gayo!”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Yeesu akabhuga, “Ndabhabhuurira kubha, eraabhe bhano bharaakire, eheene amagina garatiirya eriiraka!”
40 Jesus respondeu:
41 Hano Yeesu yiisukiri omugye gwa Yerusaremu no okugurora, akataanga okuguririra.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Akabhuga, “Niingeendiri reero yino kubha omenye enzira yo okureeta omureembe! Nawe bhoono otakunagya kumenya.
42 e disse:
43 Kuziisiku zino zikuuza, abhabhisa bhaazo bharakwiinarirya enyiki kongʼu yo okukurwaania kurwa eziimbaara zoosi.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Kubhuteero, bharakusikya haasi awe na abhaatu bhaazo bhoosi. Ritariho eriigina rino riraasage iguru ye eriindi, kwo okubha hano Taatabhugya akakureetera obhutuurya, otaabhumenyeekereerye.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Kyaamwe, Yeesu akasikira mwiigoobhe rye eriiseengerero rya Taatabhugya, akabhabhona abhaatu bhano bhaari bhakugurya ebhigiro, akabhaheebha muyo.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Akabhabhuurira, “Ekaamirwe mumakaamo ga Taatabhugya, ‘Enyuumba yaane erabha enyuumba ya amasabhi.’ Nawe emwe, muyikoriri kubha eriibhigi rya abhateesya.”
46 Ele lhes disse:
47 Eziisiku zyoosi, Yeesu ahaabha areegya abhaatu mwiiseengerero. Abhakuru bha abhaseengeri hamwe na abheegya bhe emigiro na abhakaruka bha Abhayahudi, bhaari bharakomya enzira yo okumwiita.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Nawe bhataabhweeni omweeya kwo okubha abhaatu bhoosi bhaari bhariitegeerera amangʼana gaaye kwo obhwiitegeereri bhwaaru.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.