Romanos 9
Dillꞌ wen dillꞌ Kob C̱he Jesucrístonaꞌ (ZADNT) vs NTLH
1 Daa nonḻilallaa Crístona' cho'a dill' ḻi, na' bi chziyaa. Na' ḻekzka' Espíritu Sántona' chzajniile' nad' kwenc̱he ṉezi yic̱hjlall'dawaani dga nia' nakan dii ḻi.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Ḻe nyesh' zoa' na' toshiizi ḻe chjeḻi lall'dawaani,
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 na' ax̱t sheḻ' wxe'id' bich gaklen Crístona' nad' na' kwiayaa kwenc̱he shicholə gaklenan beṉ' Israelka' beṉ'ka' nak beṉ' wlall c̱ha' na' beṉ' bishaa.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Chioza' wleje' dii x̱ozxto'nto'ka' kwenc̱he noni xiiṉe' neto'. Na' got' to balaaṉ c̱hegake' daa wzoalene' ḻegake'. Bc̱hebe' gakgake' yell c̱he', na' bi'e ḻegake' ley c̱he'na'. Na' bzajniile' ḻegake' ka chiyaḻ' we'la'ogake'ne', na' dii zan dii bc̱hebe' gone' c̱hegake'.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Neto' beṉ' Israel naknto' dia c̱he dii Abrahama', dii Isaaca' na' dii Jacoba', na' Crístona' ḻekzka' golje' lo dia c̱hento'na' ka bide' yell-lioni. Na' chiyaḻ' we'la'ochone' zejḻi kaṉi, ḻa' ḻen' nake' Chios na' chṉabi'e lao yog'ḻoḻte dii de. Kan' nakan.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Na' bi iṉacho Chioza' bi bene' ka bc̱hebe' gone' c̱hento', san daa gok, aga yog' beṉ'ka' golj lo dia c̱he dii Israela' nakgake' dowalj beṉ' Israel.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Aga yog' beṉ' goljgake' lo dia c̱he dii Abrahama' nakgake' dowalj xiiṉ dia c̱he'. Chioza' golle'ne': “Xiiṉo' Isaaki gakb' x̱axṉa' yog'ḻoḻ xiiṉ dia c̱ho'ka' zi' zaak.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Dga chzajniin cho' nan aga ni c̱he nakgake' xiiṉ dia c̱he dii Abrahama' nakgake' xiiṉ Chios, san beṉ'ka' chajḻe' gone' ka bc̱hebe' gone', ḻegaken' noni xiiṉe'.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Ki nak daa bc̱heb Chioza' gone' c̱he dii Abrahama', chi'e: “Zi twiz ka ṉaa zaa dii yoblə, na' Sárana' sane' to xiiṉo' bi' byo.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Na' aga dgazan. Ḻekzka' Rebécana' wxane' c̱hop bi'do' c̱he dii x̱ozxto'nto' Isaaca'.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Nakan kon ka na Cho'a Xtill' Chioza' daa na: “Gokid' Jacoba', na' bwiyid' Esaúna'.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿Bera ka iṉacho, ṉaa? ¿Awak iṉacho Chioza' bi chone' wen? ¡Bi nakan ka'!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Ḻa' Chioza' golle' dii Moiséza': “Beena' cheenid' yiyesh'lallid' na' yiyesh'lallidee, na' beena' cheenid' gaklen' na' gaklenee.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Daan, ṉezicho aga daa ḻe cheeni beṉ' gake' xiiṉ Chiozan' kwej Chioza'ne', ni aga ni c̱he bi dii chone'n, san Chioza' chbeje'ne' daa chiyesh'lallile'ne'.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Ḻa' Cho'a Xtill' Chioza' cho'en dill' ka golle' faraónna', beena' wṉabia' Egíptona': “Bzoa' li' chṉabi'o kwenc̱he gon' ka ile'i beṉ' yeḻ' wak c̱ha'na' na' kwenc̱he gakbe'i yog' beṉ' lle' doxen yell-lioni nad' nak' Chios.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Na' kan' nakan, Chioza' chiyesh'lallile' beṉ'ka' cheenile' yiyesh'lallile', na' ḻekzka' chone' c̱hec̱h yic̱hjlall'do' beṉ'ka' cheenile' gakgake' beṉ' widenag.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Na' wnaljo': “Shi choncho kon ka ba nllia Chioza' bia' goncho, bi gak iṉe' napcho doḻ' lawe'na', ḻa' aga wakə wsej wlloncho gak ka cheenile'.”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Na' shi ka' chakilo', ¿nora nako' wsheshlenzo' Chioza'? Aga wak iṉe to yes' yo yeen beena' benan: “¿Bic̱he benzo' nad' ki?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Ḻa' beena' chon yes' xwagka' wakə gone' beṉja' kon nak cheenile', na' wakte gone'n to yes' dii gon llin ga llialote, na' sto dii wc̱hine' c̱he bittez.Beena' chon yes' xwagka' chone' beṉja' kon nak cheenile'.|src="46_HK00140B.TIF" size="COL" ref="Romanos 9:21"
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Na' ka'kzə ba ben Chioza'. Ni c̱he dii mala' chon beṉ' yell-lioni goklallee wliile' ḻegake' yeḻ' chllaa c̱he'na' na' gone' ka wli'lao yeḻ' wak c̱he'na', per wzoile' wdape' yeḻ' chxenlall' c̱he beṉ'ka' chidoḻ' yeḻ' zak'zi'na', beṉ'ka' ba nakan kwiayi'.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Na' ḻekzka', ba bli'e ka ḻiizelozi beṉ' wen inlleb nake' daa ba biyesh'lallile' cho' na' bizi'xene' c̱hecho, na' biyone' cho' beṉ' ḻi beṉ' shao' kwenc̱he idoḻ'cho balaaṉ ka yillincho lawe'na'.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Na' ba gox wṉab Chioza' cho', aga baḻz neto' naknto' beṉ' Israelan', san len baḻ-le bi nakle beṉ' Israel.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Chak ka wna Chioza' daa bzej dii Oseaza', daa na:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Na' latja' gana' golle' ḻegake' bi nakgake' yell c̱he',
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ki wna dii Isaíaza' c̱he beṉ' Israelka': “Ḻa'kzi shesh shan beṉ' Israelka' ax̱t gakgake' beṉ' zan ka yox daa chi' cho'a nisdo'na', baḻchokzgaken' yilagake' kwenc̱he bi kwiayi'gake'.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Ḻa' X̱ancho Chioza' ḻobe' wc̱hogbi'e ka gak c̱he yog' beṉ' lle' yell-lioni.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ka bzej dii Isaíaza', kana' wne':
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 ¿Nakra iṉacho, ṉaa lla? Beṉ'ka' bi nak beṉ' Israel bi wzegake' wṉeyi kwenc̱he yiyakgake' beṉ' wen lao Chioza', per daa benḻilall'gake'ne', ba biyakgake' beṉ' ḻi beṉ' shao' lawe'na'.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 San beṉ' Israelka', ḻa'kzi goklall'gake' yiyakgake' beṉ' wen lao Chioza' daa zejlengake' ley c̱he'na', bi wxakgakile'n.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Na' ¿bic̱he bi biyakgake' beṉ' ḻi beṉ' shao' lawe'na'? Daa bi benḻilall'gake'nen'. Kon gokgakile' iṉa Chioza' nakgake' beṉ' ḻi beṉ' shao' daa chongake' daa na leya'. Na'ch gok c̱hegake' ka chak c̱he beṉ' chjac̱hew' yaj,
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 yaja' daa chzetj Cho'a Xtill' Chioza', daa na:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.