Mateus 22
Dillꞌ wen dillꞌ Kob C̱he Jesucrístonaꞌ (ZADNT) vs NVT
1 Na' Jesúza' bseesile' ḻegake' sto jempl, chi'e:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 ―Yeḻ' wṉabia' c̱he Chioza' chzaklebin to beṉ' wṉabia', beṉ' bene' to lṉi c̱he xiiṉe'na' ka bshagna'b'.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Na' bseḻee wen llin c̱he'ka' lljaṉegake' beṉ'ka' ba bye', per beṉ'ka' bye' bi goongakile' shajgake'.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Na'ch bizseḻee zi shkwen wen llin c̱he'ka' chi'e ḻegake': “Ḻi lljell beṉ'ka' ba bya' yid lṉi c̱he bi' c̱ha'na' ba de daa gaocho. Ba betgake' gooṉ c̱ha'ka' na' nochlə baka' ḻe nak, na' ba de yeḻ' wawa'. Ḻi lljellgake' yidgake' kwenc̱he yeej gaocho.”
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Per beṉ'ka' ba bye' bi bengake' kwent daa goll wen llinka'. Toe' wyaj jawia' yell-lio c̱he'na' na' stoe' wzee zeje' delgens c̱he'na'.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Na' beṉ'ka' sto bex̱'gake' wen llinka' na' biya dii bengakile' ḻegake' ax̱t ka witgake'.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Na' ḻe bllaachga beṉ' wṉabia'na', na'ch bseḻee soldad c̱he'ka' kwenc̱he jetgake' ḻegake' na' bzeygake' yell c̱he'ka'.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Na'ch chi'e wen llin c̱he'ka' sto: “Ba gok daa yeej gaocho, na' wentelan bi wlen beṉ'ka' bya'.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Na' ḻi shaj lyell na' ḻi wc̱he' kon no beṉ' yillagle tneza' kwenc̱he yidgake' yeej gaogake'.”
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Na'ch wza' wen llinka' zejgake', na' jx̱i'gake' kon no beṉ' billaggake', ka beṉ' wen ka beṉ' mal. Na' billa'cha lill beṉ' wṉabia'na'.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 ’Na' ka wyoo beṉ' wṉabia'na' chwie' beṉ'ka' ba ndop nllag, na' ladj beṉ'ka' len to beṉ' bi nakw xe'na' daa chiyaḻ' gakwe' gana' chak wishagna'na'.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Na' goll beṉ' wṉabia'na'ne': “Bish'dawaa, ¿nakra gok wyoozo' na' bi nakw xo'na' daa chiyaḻ' gako' kwenc̱he ḻeno' gani chak wishagna'ni?” Na' beena' bikzə bi billel-lallee yeene'.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 Na'ch che' beṉ' wṉabia'na' beṉ'ka' chde yeḻ' wawa': “Ḻi wc̱hej ṉi'a na' beeni na' ḻi yibeje' na' ḻi wzaḻee gana' shgasj shc̱hoḻ, gana' kwellyeshee na' gaox̱ax̱j ḻeye'na' daa ḻe gakshejlallee.”
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Ḻa' beṉ' zan nak beṉ'ka' chax chṉab Chioza', per baḻchgagake' kweje' gakgake' lall' nee.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Na' biza' fariseoka', na' wloogake' xṉezi naklə gongake' kwenc̱he we' Jesúza' dill' dii wchix̱a'n ḻe'.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Na'ch bseḻ'gake' baḻ beṉ'ka' nakgake'ne' txen na' zi baḻ beṉ'ka' nak Heródeza' txen kwenc̱he wyajgake' lao Jesúza' na' jellgake'ne':
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Daan cheeninto' iṉagacho' neto' nak ka chakilo': ¿Achiyaḻ' c̱hixjcho daa chṉab beṉ' wṉabia' Césara', anti bi chiyaḻ' c̱hixjchon?
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Na' gokbe'i Jesúza' aga do lall'gaken' gollgake'ne' ka', na'ch chi'e ḻegake':
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Ḻi wli'shki nad' to mech daa chyixjile beṉ' wṉabia'na'.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 Na' goll Jesúza' ḻegake':
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Na'ch che'gake'ne':
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Na'ch bibangakile' daa goll Jesúza' ka'. Na' biza'gake' kwite'na' ziyajgake'.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Na' lo llana'kzə saduceoka', beṉ'ka' bi chajḻe'gake' yiban beṉ' wetka', wyajgake' lao Jesúza', na' wṉabgakile'ne':
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 ―Maestro, dii Moiséza' wne' shi to beṉ' byo guete' na' kono xiiṉe' wzoa, beṉ' bisheena' chiyaḻ' yikee xool dii beṉ' bisheena' kwenc̱he soa xiiṉ dia c̱he dii beṉ' weta'.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Na' ki gok c̱he gall bish' beṉ' nakgake' neto' txen. Beṉ' necha' bshagnee, na' wite' na' kono xiiṉe' wzoa, na' beṉ' bishee, beṉ' wchopina', bikee xoole'na'.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Na' ḻekzka' wit beṉ' wchopina' na' kono xiiṉe' wzoa. Na' ka'kzə wit beṉ' wyoṉina' na' ax̱t biyate beṉ'ka' gall wit. Na' ni togake' bi wzoa xiiṉgake'.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Na' ka wde wit yog'ḻoḻe' na'ch ḻekzka' wit noola'.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Na' kat' yiban beṉ' wetka', ṉaa, ¿nora beṉ'ka' gall bish' gaki xoole' noola'? ḻa' yog'ḻoḻen' wkaagake'ne'.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Na'ch che' Jesúza' ḻegake':
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Ḻa' kat' yiban beṉ' wetka', koch no yikaa ljwellin, ni koch no wit' wde xiiṉin, san yiyakgake' ka anjlka' lle' yabana'.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Na' ka nak daa yiban beṉ' wetka', ṉaa, ¿abiṉ' wlable daa wna kwin Chioza', gana' nan:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 “Nad nak' Chios c̱he Abrahama', Isaaca' na' Jacoba'”? Na' bi nake' Chios c̱he beṉ' wet, san nake' Chios c̱he beṉ' ban, ḻa' lao Chioza' mban beṉ'ki.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Na' ka beni beṉ'ka' lle' na' daa wna Jesúza', ḻe bibangakile' ka chli' chsedile'.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Ka wṉezi fariseoka' ba wleklli Jesúza' saduceoka', na'ch wyajgake' kwite'na'.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Na' to beena' chli' chsedi leya' wṉabile' Jesúza' kwenc̱hezə wchix̱eene', chi'e:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 ―Maestro, ¿beran llialote nllia leya' bia' goncho?
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Na' Jesúza' golle'ne':
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Dgan ḻiizelozi chonte na' llialon lawi yog' diika' nllia leya' bia'.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Na' de wchopina' nakan katekzə dii necha', na' nan: “Chiyaḻ' gakilo' bish' ljwello'ka' ka chaki kwino'.”
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Na' diiki c̱hop chejin doxen ka na leya' len diika' bzej dii beṉ'ka' wdix̱jee daa goll Chioza' ḻegake'.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Na' shlak ndop nllag fariseoka' kwit Jesúza'
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 wṉabile' ḻegake':
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Na' che' Jesúza' ḻegake':
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 X̱ancho Chioza' golle' X̱an'na':
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Na' shi kwin dii Davina' golle' Crístona': “X̱an'”, ¿berac̱he nazle nake' xiiṉ dia c̱he', shka'?
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Na' ni toe' bi gok yilliigake' xtilleena'. Na' zeelo kana' koch no biyaxji bi iṉabgakile'ne'.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.