Atos 27

Dillꞌ wen dillꞌ   Kob C̱he   Jesucrístonaꞌ (ZADNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Na'ch ka bc̱hoglall'gake' wseḻ'gake' neto' Itáliana' ḻoo barkwlə, bengake' Páblona' kon sto c̱hop pres yoblə lo na' beena' le Julio, nake' x̱an to guiyoa soldadka' beṉ'ka' nzi' soldad c̱he beena' chṉabia' Rómana'.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Na'ch wyoonto' to ḻoo barkw dii za' yell Adramítiona' na' zejan Ásiana'. Na' wza'len to beṉ' le Aristarco neto'. Nake' beṉ' Tesalónica, daa llia gana' mbani Macedóniana'.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Na' betiyo bllinnto' yell Sidónna', na' Júliona' ḻe wen benile' Páblona' na' bi'e latj jawie' beṉ'ka' nombi'e yella' kwenc̱he be'gake'ne' bi dii byalljile'.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Na' ka biza'nto' Sidonna' na' wdeteznto' yic̱hjlə yell-lio Chíprena' daa llia lo nisdo'na' kwenc̱he bkweejan neto' daa ḻe ze be'na'.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Na' wdetento' lo nisdo'na' daa de tcho'a yell-lio gana' mbani Cilíciana' na' Panfíliana', na' bllinnto' cho'a yell Mírana', daa llia gana' mbani Líciana'.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Na' yell Mírana' x̱an soldadka' bllelile' to barkw dii za' Alejandríana' na' zejan Itáliana', na' bidie' neto' ḻo'inna'.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Na' zan lla wyajlennto' barkwa' sho'lall'zə, na' kaṉi bllinnto' cho'a yell Gnídona'. Na' daa ze be'na' klelə, na' wyec̱hjnto' yell-lio Crétana' daa llia lo nisdo'na', wdeteznto' cho'a yell Salmónna'.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Na' kaṉi gok zejnto' tcho'a nisdo'na' ax̱t ni bllintento' gana' le Buenos Puertos, gaozə yell Laseana'.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Zan llate ba wllainto' na' ba chonan dii nxoll shajchnto' lo nisdo'na' daa ba zoa yiḻen dii zaga'. Na' goll Páblona' ḻegake':
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 ―Chakbe'id' shi shajchcho nxoll kwiayi' barkwi na' kwiayi'te yoa'na' nsa'n, na' aga toz diiki san lenkzcho ḻe nxoll kwiayi'cho.
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Per na' x̱an soldadka', bzenagche' c̱he beena' chsa' barkwa' na' c̱he x̱aninna', na' bi bzenague' daa goll Páblona' ḻegake'.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Na' daa bi nak latja' wen yigaaṉnto' na'z shlak chi' dii zaga', zangake' bc̱hoglall'gake' shajchnto' kwenc̱he illinnto' yell Fenícena' gana' yigaaṉnto' shlak te dii zaga'. Nakan to latj ga mbani Crétana', gana' choo barkwka', na' bitek choon be'na' daa za' cha'lə ni daa za' lli'lə.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Na'ch wzolo ze to be'ḻes dii za' lli'lə, na' beṉ'ka' chsa' barkwa' gokgakile' wakkzə shajgake'. Na'ch wdegake' tcho'azi yell-lio c̱he Crétana' daa llia lo nisdo'na'.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Ka gok shloll, wzolo to be' wal dii za' cha'lə.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Na'ch wzolon chlligaan barkwa' na' bikzə bi gok gonnto', na' bsanlall'choklənto'n nllig' be'na' ḻen.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Na' ka wdento' gaozə to yell-liodo' le Clauda daa llia lo nisdo'na', na' bich zetek be'na'. Na'ch barkwdo'na' ngoyo barkw xenna' biḻepnto'n ḻoo barkw xenna', per kaṉi gokan.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Na' ka biyoll biḻepnto'n, na'ch bc̱hejgake' barkw xenna' rietka' kwenc̱he goklenan daa. Na' daa bllebgake' lljshia barkwa' lo yoxa' latja' le Sirte, na' bitobgake' lech'ka' daa chonan ka chza' barkwa' na' be'gake' latj bllig' be'na' barkwa' kwenc̱he shajan kon ga wlliga'n ḻen.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Na' betiyo, daa zizikli wzech be'na', na' wzologake' bsheshgake' yoa'na' nsa' barkwa' na' bzaḻ'gake'n ḻoo nisdo'na' kwenc̱he bichtek gok barkwa' zii.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Na' ka gok shoṉ lla, ax̱t len xshinḻaz barkwa' bzaḻ'nto' ḻoo nisdo'na'.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Na' zan lla bi bli'lao wbilla' ni beljka', na' daa zechga be'na', bich bennto' lez yilanto'.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Na' ka ba gok zan lla biṉ' gaonto', na'ch Páblona' wzie' ladj beṉ'ka' na' chi'e ḻegake':
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Na' ṉaa bikzə gonc̱hoplall'zle, ḻa' ni tole bi guet. Toz barkwi kwiayi'.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Ḻa' daa nlle'yi Chios c̱ha'na' beena' chonḻilallaa bseḻee to anjl bli'lawe' nad'.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Na' anjla' wne' nad': “Bi illebo' Pablo. Chonan byen illino' lao beṉ' wṉabia' Césara', na' ni c̱ho' li' yiyesh'lallii Chioza' yog' beṉ'ka' zejleno' txen ḻoo barkwi na' bi guetgake'.”
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Na' ṉaa, ḻi wtiplall'le, ḻa' nx̱enilallaa Chioza' na' ṉezyeṉid' kon ka wna anjla' nad' kayeṉ'nan gak.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Per chonan byen wwiacho naklə goncho kwenc̱he yichooṉan cho' to lo yell-liodo' dii llia lo nisdo'ni.
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Na' ba gok shda' wbill ka bllinnto' gana' de Nisdo' Adriáticona', na' ni chllig' be'na' barkwa' to ki to ka'lə lo nisdo'na'. Na' ka bllin chel, beṉ'ka' chsa' barkwa' gokbe'gakile' ba chllinnto' gana' de yo billa'.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Na'ch bḻetjgake' to ya kwenc̱he bchix̱gake' ka'k' zitj nisa', na' ka bchix̱gake'n zitjan shin'toyichoa metr. Na'ch ka wza'n zilat' na'ch bizchix̱gake'n dii yoblə na' zitjan gallichoa metr.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Na' daa bllebgake' lljsho' barkwa' ḻee yajka', bḻetjgake' tap ya xen dii llia xoziin kwenc̱he kwe' barkwa' tozga, sheḻ' wxegakile' lii sheeni'te.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Na' beṉ'ka' chsa' barkwa' gokgakile' yixoṉjgake'. Na'ch wzologake' chḻetjgake' barkwdo'na' daa yoo ḻoo barkw xenna', chontezgake' ka chḻetj sto ya xen c̱he barkwa'.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Na'ch Páblona' golle' x̱an soldadka' na' soldad c̱he'ka':
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Na'ch soldadka' bc̱hoggake' rietka' daa nchej barkwdo'na' na' bxopan ḻoo nisa'.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Na' ka ba zoa sheeni' Páblona' golle' ḻegake':
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Na' nia' chonan byen gaolat'le kwenc̱he yiyakshao'lall'le, ḻa' ni tole bi kwiayi'.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Na' ka biyoll wna Páblona' ka', na' bex̱ee to yetxtil na' bi'e Chioza' yeḻ' chox̱ken lao beṉ'ka' lene' na' bxoxje'n na' wzoloe' chawe'.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Na' ka ble'gakile' chawe', na'ch yoguee bendiplall'gake' wdaogake'.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Yog'ḻoḻ neto' yoonto' ḻoo barkwa' naknto' c̱hop guiyoa guiyonshin'to.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Na' ka beljgakile', na'ch bzaḻ'gake' trígona' daa nsa' barkwa' ḻoo nisa' kwenc̱he bich goktek barkwa' zii.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Na' ka wyeeni', beṉ'ka' chsa' barkwa' aga biyombia'gake' yell-liona', per ble'gakile' to ladj lc̱hi ga choo xoz' nisa' gana' gokgakile' wak sho' barkw c̱he'ka'. Na' bc̱hoglall'gake' lljḻekwgake'n lo yoxa'.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Na' bc̱hoggake' riet c̱he ya xenka' daa chzagaan barkwa' na' wchooṉlall'gake'n ḻoo nisa'. Na'ch bisellgake' yaga' daa chaklenan chzec̱hj chlliin barkwa', na' bizeshgake' lechaa daa ze yic̱hjinna' kwenc̱he bllig' be'na'n, na' wzolo barkwa' zjabigaan cho'a nisa'.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Na' jshia xin' barkwa' to ga zoayaa yoxa' ḻoo nisdo'na' na' gogaan, na' aga gokch yichejan. Na'ch bḻi c̱he nisdo'na' wzolon bxoxj btinan xan barkwa'.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Na'ch soldadka' nan witgake' preska' kwenc̱he ni toe' bi x̱oa yela' lo nisa' na' yixoṉjgake'.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Per x̱ane'ka' bi bi'e latj witgake' ḻegake' daa goklallee yisle' Páblona'. Na' bene' mandad zigaate beṉ'ka' chak x̱oa yela' wxit'gake' ḻoo nisa' kwenc̱he yillingake' lo yo billa',
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 na' beṉ'ka' bi chak x̱oagake' yela' wc̱hingake' yagla'ka' wa diika' ba goxj c̱he barkwa' kwenc̱he gak yillingake' lo yona'. Na' ka' bennton', na' yog'ḻoḻnto' billinnto' shi'a shao' lo yo billa'.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.