Atos 27
Dillꞌ wen dillꞌ Kob C̱he Jesucrístonaꞌ (ZADNT) vs ARC
1 Na'ch ka bc̱hoglall'gake' wseḻ'gake' neto' Itáliana' ḻoo barkwlə, bengake' Páblona' kon sto c̱hop pres yoblə lo na' beena' le Julio, nake' x̱an to guiyoa soldadka' beṉ'ka' nzi' soldad c̱he beena' chṉabia' Rómana'.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Na'ch wyoonto' to ḻoo barkw dii za' yell Adramítiona' na' zejan Ásiana'. Na' wza'len to beṉ' le Aristarco neto'. Nake' beṉ' Tesalónica, daa llia gana' mbani Macedóniana'.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Na' betiyo bllinnto' yell Sidónna', na' Júliona' ḻe wen benile' Páblona' na' bi'e latj jawie' beṉ'ka' nombi'e yella' kwenc̱he be'gake'ne' bi dii byalljile'.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Na' ka biza'nto' Sidonna' na' wdeteznto' yic̱hjlə yell-lio Chíprena' daa llia lo nisdo'na' kwenc̱he bkweejan neto' daa ḻe ze be'na'.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Na' wdetento' lo nisdo'na' daa de tcho'a yell-lio gana' mbani Cilíciana' na' Panfíliana', na' bllinnto' cho'a yell Mírana', daa llia gana' mbani Líciana'.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Na' yell Mírana' x̱an soldadka' bllelile' to barkw dii za' Alejandríana' na' zejan Itáliana', na' bidie' neto' ḻo'inna'.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Na' zan lla wyajlennto' barkwa' sho'lall'zə, na' kaṉi bllinnto' cho'a yell Gnídona'. Na' daa ze be'na' klelə, na' wyec̱hjnto' yell-lio Crétana' daa llia lo nisdo'na', wdeteznto' cho'a yell Salmónna'.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Na' kaṉi gok zejnto' tcho'a nisdo'na' ax̱t ni bllintento' gana' le Buenos Puertos, gaozə yell Laseana'.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Zan llate ba wllainto' na' ba chonan dii nxoll shajchnto' lo nisdo'na' daa ba zoa yiḻen dii zaga'. Na' goll Páblona' ḻegake':
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 ―Chakbe'id' shi shajchcho nxoll kwiayi' barkwi na' kwiayi'te yoa'na' nsa'n, na' aga toz diiki san lenkzcho ḻe nxoll kwiayi'cho.
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Per na' x̱an soldadka', bzenagche' c̱he beena' chsa' barkwa' na' c̱he x̱aninna', na' bi bzenague' daa goll Páblona' ḻegake'.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Na' daa bi nak latja' wen yigaaṉnto' na'z shlak chi' dii zaga', zangake' bc̱hoglall'gake' shajchnto' kwenc̱he illinnto' yell Fenícena' gana' yigaaṉnto' shlak te dii zaga'. Nakan to latj ga mbani Crétana', gana' choo barkwka', na' bitek choon be'na' daa za' cha'lə ni daa za' lli'lə.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Na'ch wzolo ze to be'ḻes dii za' lli'lə, na' beṉ'ka' chsa' barkwa' gokgakile' wakkzə shajgake'. Na'ch wdegake' tcho'azi yell-lio c̱he Crétana' daa llia lo nisdo'na'.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ka gok shloll, wzolo to be' wal dii za' cha'lə.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Na'ch wzolon chlligaan barkwa' na' bikzə bi gok gonnto', na' bsanlall'choklənto'n nllig' be'na' ḻen.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Na' ka wdento' gaozə to yell-liodo' le Clauda daa llia lo nisdo'na', na' bich zetek be'na'. Na'ch barkwdo'na' ngoyo barkw xenna' biḻepnto'n ḻoo barkw xenna', per kaṉi gokan.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Na' ka biyoll biḻepnto'n, na'ch bc̱hejgake' barkw xenna' rietka' kwenc̱he goklenan daa. Na' daa bllebgake' lljshia barkwa' lo yoxa' latja' le Sirte, na' bitobgake' lech'ka' daa chonan ka chza' barkwa' na' be'gake' latj bllig' be'na' barkwa' kwenc̱he shajan kon ga wlliga'n ḻen.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Na' betiyo, daa zizikli wzech be'na', na' wzologake' bsheshgake' yoa'na' nsa' barkwa' na' bzaḻ'gake'n ḻoo nisdo'na' kwenc̱he bichtek gok barkwa' zii.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Na' ka gok shoṉ lla, ax̱t len xshinḻaz barkwa' bzaḻ'nto' ḻoo nisdo'na'.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Na' zan lla bi bli'lao wbilla' ni beljka', na' daa zechga be'na', bich bennto' lez yilanto'.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Na' ka ba gok zan lla biṉ' gaonto', na'ch Páblona' wzie' ladj beṉ'ka' na' chi'e ḻegake':
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Na' ṉaa bikzə gonc̱hoplall'zle, ḻa' ni tole bi guet. Toz barkwi kwiayi'.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ḻa' daa nlle'yi Chios c̱ha'na' beena' chonḻilallaa bseḻee to anjl bli'lawe' nad'.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Na' anjla' wne' nad': “Bi illebo' Pablo. Chonan byen illino' lao beṉ' wṉabia' Césara', na' ni c̱ho' li' yiyesh'lallii Chioza' yog' beṉ'ka' zejleno' txen ḻoo barkwi na' bi guetgake'.”
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Na' ṉaa, ḻi wtiplall'le, ḻa' nx̱enilallaa Chioza' na' ṉezyeṉid' kon ka wna anjla' nad' kayeṉ'nan gak.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Per chonan byen wwiacho naklə goncho kwenc̱he yichooṉan cho' to lo yell-liodo' dii llia lo nisdo'ni.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Na' ba gok shda' wbill ka bllinnto' gana' de Nisdo' Adriáticona', na' ni chllig' be'na' barkwa' to ki to ka'lə lo nisdo'na'. Na' ka bllin chel, beṉ'ka' chsa' barkwa' gokbe'gakile' ba chllinnto' gana' de yo billa'.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Na'ch bḻetjgake' to ya kwenc̱he bchix̱gake' ka'k' zitj nisa', na' ka bchix̱gake'n zitjan shin'toyichoa metr. Na'ch ka wza'n zilat' na'ch bizchix̱gake'n dii yoblə na' zitjan gallichoa metr.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Na' daa bllebgake' lljsho' barkwa' ḻee yajka', bḻetjgake' tap ya xen dii llia xoziin kwenc̱he kwe' barkwa' tozga, sheḻ' wxegakile' lii sheeni'te.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Na' beṉ'ka' chsa' barkwa' gokgakile' yixoṉjgake'. Na'ch wzologake' chḻetjgake' barkwdo'na' daa yoo ḻoo barkw xenna', chontezgake' ka chḻetj sto ya xen c̱he barkwa'.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Na'ch Páblona' golle' x̱an soldadka' na' soldad c̱he'ka':
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Na'ch soldadka' bc̱hoggake' rietka' daa nchej barkwdo'na' na' bxopan ḻoo nisa'.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Na' ka ba zoa sheeni' Páblona' golle' ḻegake':
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Na' nia' chonan byen gaolat'le kwenc̱he yiyakshao'lall'le, ḻa' ni tole bi kwiayi'.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Na' ka biyoll wna Páblona' ka', na' bex̱ee to yetxtil na' bi'e Chioza' yeḻ' chox̱ken lao beṉ'ka' lene' na' bxoxje'n na' wzoloe' chawe'.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Na' ka ble'gakile' chawe', na'ch yoguee bendiplall'gake' wdaogake'.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Yog'ḻoḻ neto' yoonto' ḻoo barkwa' naknto' c̱hop guiyoa guiyonshin'to.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Na' ka beljgakile', na'ch bzaḻ'gake' trígona' daa nsa' barkwa' ḻoo nisa' kwenc̱he bich goktek barkwa' zii.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Na' ka wyeeni', beṉ'ka' chsa' barkwa' aga biyombia'gake' yell-liona', per ble'gakile' to ladj lc̱hi ga choo xoz' nisa' gana' gokgakile' wak sho' barkw c̱he'ka'. Na' bc̱hoglall'gake' lljḻekwgake'n lo yoxa'.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Na' bc̱hoggake' riet c̱he ya xenka' daa chzagaan barkwa' na' wchooṉlall'gake'n ḻoo nisa'. Na'ch bisellgake' yaga' daa chaklenan chzec̱hj chlliin barkwa', na' bizeshgake' lechaa daa ze yic̱hjinna' kwenc̱he bllig' be'na'n, na' wzolo barkwa' zjabigaan cho'a nisa'.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Na' jshia xin' barkwa' to ga zoayaa yoxa' ḻoo nisdo'na' na' gogaan, na' aga gokch yichejan. Na'ch bḻi c̱he nisdo'na' wzolon bxoxj btinan xan barkwa'.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Na'ch soldadka' nan witgake' preska' kwenc̱he ni toe' bi x̱oa yela' lo nisa' na' yixoṉjgake'.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Per x̱ane'ka' bi bi'e latj witgake' ḻegake' daa goklallee yisle' Páblona'. Na' bene' mandad zigaate beṉ'ka' chak x̱oa yela' wxit'gake' ḻoo nisa' kwenc̱he yillingake' lo yo billa',
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 na' beṉ'ka' bi chak x̱oagake' yela' wc̱hingake' yagla'ka' wa diika' ba goxj c̱he barkwa' kwenc̱he gak yillingake' lo yona'. Na' ka' bennton', na' yog'ḻoḻnto' billinnto' shi'a shao' lo yo billa'.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.