Atos 16

Dillꞌ wen dillꞌ   Kob C̱he   Jesucrístonaꞌ (ZADNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Na'ch Páblona' len Sílaza' bllingake' yell Dérbena', na'tech wyajgake' yell Lístrana'. Na' na' zoa to bi' xkwid' nonḻilall'b' Jesúza' leb' Timoteo. Nakb' xiiṉ to noolə Israel, na' nooli nonḻilallee Jesúza', per x̱abaa nake' beṉ' griego.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Na' beṉ' Lístraka' len beṉ' Icónioka' nonḻilall' Jesúza' be'gake' dill' ḻe wen nsa' c̱heb'.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Na' Páblona' wṉabile'b' shajlem' ḻegake', na' wlo'eb' seṉ daa le circuncisión kwenc̱he bi gakzbani beṉ' Israelka' ḻeb', ḻa' ṉezgakile' x̱abaa bi nake' beṉ' Israel.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Na' yog' yellka' gana' wdegake' be'lengake' beṉ'ka' nonḻilall' Jesúza' dill' c̱he diika' chiyaḻ' gongake', diika' be' postlka' dill' kon beṉ'ka' ngoo lall' na'gake' beṉ'ka' nonḻilall' Jesúza' yell Jerusalénna'.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Na'ch beṉ'ka' nonḻilall' Jesúza' yellka' benḻilall'chgake'ne' do yic̱hj do lall'gake', na' lla kon lla wyanchgake'.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Páblona' len Sílaza' na' Timotewa' to wdezgake' gana' mbani Frígiana' len Galáciana', daa bi be' Espíritu Sántona' latj llje'gake' cho'a xtill' Chioza' gana' mbani Ásiana'.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Na' ka bllingake' gaoz yell-lio gana' le Misia, wnalall'gake' shajgake' gana' mbani Bitíniana', na' ḻekzka' bi be' Espíritu Sántona' latj shajgake' na'.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Na'ch wdegake' yell-lio c̱he Mísiana' bllintegake' yell Tróaza' daa llia cho'a nisdo'na'.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Na' lo yela' Chioza' bene' ka ble'do'i Páblona' to beṉ' byo, beṉ' Macedonia, zie' chat'yoile'ne', chi'ene': “Dagach Macedóniani kwenc̱he gakleno' neto'.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Na' ka biyoll ble'do'i Páblona', lii bsini'ate c̱hento' kwenc̱he wyajnto' Macedóniana', ḻa' wyajniinto' Chioza' cheenile' shajnto' llje'lennto' beṉ'ka' lle' na' dill' wen dill' kob c̱he Jesúza'.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Na' yell Tróaza' wyoonto' barkwa' na' wyajnto' shḻicha gana' llia to yell-lio lo nisdo'na' daa le Samotracia. Na' betiyo bllinnto' to yell dii le Neápolis.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Na' wza'nto' Neápoliza' wyajnto' yell Filípoza'. Nakan to yell ga lle' beṉ' Rómaka', na' nakan to yell xen dii zakii gana' mbani Macedóniana'. Na' bigaaṉnto' na' c̱hop shoṉ lla.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Na' shlak zoanto' na', lla sabda' bchejnto' yella' na' wyajnto' to cho'a yao ga chje'ḻwillgake' Chioza'. Na' jc̱he'nto' na', be'lennto' dill' noolka' bdop bllag.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Na' ladj noolka' len to beṉ' le Lidia. Nake' beṉ' yell Tiatira, na' chitee lech' wen dii nak de morad. Na' choe'lawee Chioza' na' X̱ancho Chioza' bene' kwenc̱he bzenague' dillaa choe' Páblona'.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Na' ka wde wchoe' nisa' do bxooṉe', na' wne' neto':
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Na' to shii ka zejnto' gana' choe'ḻwillgake' Chioza', na' billagnto' to bi' nool wew' yoob' dii x̱iwaa, na' dii x̱iwaa chonan kwenc̱he chṉeyaab'. Na' nakb' to bi' ndoo lla yel chom' xshin beṉ', na' dii xen chon x̱ama' gan daa chṉeyaab'.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Na'ch bi'ni wnob' Páblona' shlak zejlennnto'ne', chosyaab' zillj, nab':
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Na'ch kon ka' wnab' yog' lla, na' gokzedi Páblona', na'ch biyec̱hje', golle' dii x̱iwaa yoob':
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Na' ka gokbe'i x̱am'ka' bich bi mech gongake' gan, na'ch bex̱'gake' Páblona' len Sílaza' na' jwa'gake' ḻegake' lao josc̱hiska'.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Na' ka bllinlengake' ḻegake' lao josc̱hiska', na' che'gake':
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Na' chli' chsedgakile' beṉ' dii bi chiyaḻ' goncho ni bi chiyaḻ' wlebcho, cho' nakcho beṉ' Roma.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Na' beṉ' zan bdi'a na' wṉegake' zban c̱he Páblona' len Sílaza'. Na'ch josc̱hiska' bc̱hogbia'gake' wdiṉgake' xe'ka' na' bet wdingake' ḻegake'.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Na' ka wde bet wdinchgagake' ḻegake', na' wloogake' ḻegake' lillyana', na' gollgake' beena' chap lillyana' gape' ḻegake' byendad kwenc̱he ki yilagake'.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Na' daa gollgake' beeni ka', wlo'e ḻegake' bill' xyoote na' bṉi'e yen ṉi'eka' to ḻee kwag' dii nyidjgake'.Wlo'e ḻegake' bill' xyoote na' bṉi'e yen ṉi'eka' to ḻee kwag' dii nyidjgake'. Hch. 16:24|src="43_LB00337B.TIF" size="COL" ref="Los Hechos 16:24"
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Na' do ka chel Páblona' len Sílaza' choe'ḻwillgake' Chioza' na' choḻgake' choe'la'ogake'ne', na' beṉ'ka' sto de lillyana' chzenaggake' ka chongake'.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Na' tokonganzi wde to bedxo' xen wal na' bṉiban doxen lillyana'. Na' lii byaljten, na' gdenka' diika' nc̱hejgake' beṉ'ka' de lillyana' tolazzin biyellgakan.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Na' beena' chap lillyana' bibane' na' ble'ile' ba nyaljchee lillyana', na'ch wleje' spad c̱he'na' nan yiyit kwine' daa gokile' yog' beṉ'ka' de lillyana' ba billeshgake'.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Na' Páblona' besyee, golle'ne':
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Na'ch beena' chap lillyana' wṉabe' to yi' na' wyoodoe' jawie' gana' yoo Páblona' len Sílaza', na' lii bc̱hek'te xibe'na' lawe'ka' do chxizze' daa ḻe bllebe'.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Na' lii bibejtie' ḻegake' lillyana', na' chi'e:
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Na' gollgake'ne':
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Na' be'lengake' ḻe' na' beṉ'ka' zoa lille'na' cho'a xtill' X̱ancho Jesúza'.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Na'ch beena' chap lillyana' wdibe' we'na' lliagake', ḻa'kzi nakan waḻ chel. Na' ḻekzka' yog'ḻoḻtie' lii wchoategake' nisa'.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Na' bic̱hi'e Páblona' len Sílaza' lille'na' na' bweej bwawe' ḻegake'. Na' ḻe chibayi beeni do xiiṉ xoole' daa ba nonḻilall'gake' Chioza'.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Na' ka wyeeni', josc̱hiska' bseḻ'gake' beṉ' jellgake' beena' chap lillyana' yisane' ḻegake' kwenc̱he yiyajgake'.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Na' beena' chap lillyana' golle' Páblona':
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Na' Páblona' golle' ḻegake':
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Na' jayellgake' josc̱hiska' daa goll Páblona' ḻegake', na' josc̱hiska' ḻe bllebgake' ka wṉezgakile' Páblona' len Sílaza' ndegake' kwent ka beṉ' Roma.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Na'ch wyaj josc̱hiska' jaye'xengake' Páblona' len Sílaza' na' bibejgake' ḻegake' lillyana', na' got'yogakile' ḻegake' bich yigaaṉgake' yella'.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Na' ka bichej Páblona' len Sílaza' lillyana', na' biyajgake' lill Lídiana' jawiagake' beṉ'ka' ba nonḻilall' Jesúza' na' btipchgake' lall'gake', na'tech biza'gake'.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.