Tiago 3
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs NTLH
1 Ziyza rniia laat de saniroldilaaznɨ Jesucrist, quɨt cuenzi zientɨ icaaz gac maistrɨ ni iliuu xtiidx Dios. Te pur gulgacbee dec dunnɨ ni caliuun xtiidx Dios, mazru guroo ná guelgurtisy par cun dunnɨ bel quɨt cadxannɨ zec ni riáld.
1 Meus irmãos, somente poucos de vocês deveriam se tornar mestres na Igreja, pois vocês sabem que nós, os que ensinamos, seremos julgados com mais rigor do que os outros.
2 Iratecnɨ ruupac chi run iralozy duld gan dunnɨ. Per belati llicllillzi nuu ni quɨtpac runti duld, per niclɨ tuby diidx mal quɨt rdiiati ruub, laabɨy rialo naniab nez lo Dios ne rialoza rnabeeb laab.
2 Todos nós sempre cometemos erros. Quem não comete nenhum erro no que diz é uma pessoa madura, capaz de controlar todo o seu corpo.
3 Laat nántɨ dec belati iguun fren ruu de cabay par icuadiagdem diidx, ziy xquel relee rialo rnabeendem.
3 Até na boca dos cavalos colocamos um freio para que nos obedeçam e assim fazemos com que vão aonde queremos.
4 Ziyza de barcu, masquɨ guroodengui ne masquɨ más rlayáa bidengui, per cun tuby guiib bichiin ni cá llaa barcu, guiib ni lá timón, cun niy relee rené bniety tuby barcu nez ruttisy rcaazbɨ.
4 Pensem no navio: grande como é, empurrado por ventos fortes, ele é guiado por um pequeno leme e vai aonde o piloto quer.
5 Anre ziyzaquɨy ludxy bniety bichiinziy, per axt de diidx cuendroo zelee idiia ruu bniety. Ludxy bniety ná zec tuby bcuz, per cun tuby bcuz zelee icagui iduibte tuby mont.
5 É isto o que acontece com a língua: mesmo pequena, ela se gaba de grandes coisas. Vejam como uma grande floresta pode ser incendiada por uma pequena chama!
6 Ludxy bniety ná zec tuby bal, zec tuby rut dxaa de mal, ne bel quɨt icualon, ludxnɨ ná ni rxíin dunnɨ ax iduibzi ni ibánnɨ sdiia de diidx ni zá infiernɨ rúun.
6 A língua é um fogo. Ela é um mundo de maldade, ocupa o seu lugar no nosso corpo e espalha o mal em todo o nosso ser. Com o fogo que vem do próprio inferno, ela põe toda a nossa vida em chamas.
7 Dunnɨ nánnɨ dec iralote de ladxaa, de maniin, de béeld, ne de many lo nisdoo zelee yacdoodem ne abiacdoozadem pur bniety guɨchliu.
7 O ser humano é capaz de dominar todas as criaturas e tem dominado os animais selvagens, os pássaros, os animais que se arrastam pelo chão e os peixes.
8 Per ruteete gady tu chaleeti isiacdoo ludxni. Ludxy bniety ná zec tuby ni quɨt releeti yacdootepac, zec tuby ni dxaatec venen ni rguinxú.
8 Mas ninguém ainda foi capaz de dominar a língua. Ela é má, cheia de veneno mortal, e ninguém a pode controlar.
9 Cun ludxnɨ rniin de diidx zaac par Xtadnɨ Dios, ne rniilzacnɨ de mal diidx par saa bnietnɨ ni banchuuny zecac laany.
9 Usamos a língua tanto para agradecer ao Senhor e Pai como para amaldiçoar as pessoas, que foram criadas parecidas com Deus.
10 Ax zeclɨ de diidx zaac ne de mal diidx rdiia rúun. Per de saniroldilaaznɨ Jesucrist, gulcualo, te pur quɨt náti par gac ziy.
10 Da mesma boca saem palavras tanto de agradecimento como de maldição. Meus irmãos, isso não deve ser assim.
11 Laat nántɨ dec tuby rut rachy nis quɨt rdiiati niszaac ne nislli.
11 Por acaso pode a mesma fonte jorrar água doce e água amarga?
12 Quɨt rcati aceitun lo yag hig ziyza quɨt rcati hig lo yag uv, niclɨza quɨt rdiiati niszaac rut rachy nislli.
12 Meus irmãos, por acaso pode uma figueira dar azeitonas ou um pé de uva dar figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Belati tubytɨ rlilob dec nánbɨ ne racbeeb irate xtiidx Dios, ná par ibánybɨ nadolaaz ne zec ni riáld ax ziy xquel yíany guelnán xtenbɨ.
13 Existe entre vocês alguém que seja sábio e inteligente? Pois então que prove isso pelo seu bom comportamento e pelas suas ações, praticadas com humildade e sabedoria.
14 Per belati axtpacza naldá nát guelracnalaaz ne irate rcaaztɨ púrzi par laat, ax quɨt xi zeloti ni izubyaat laat dec nántɨ xtiidx Dios, belquɨtiy enganyziy cayuntɨ.
14 Mas, se no coração de vocês existe inveja, amargura e egoísmo, então não mintam contra a verdade, gabando-se de serem sábios.
15 Ne saa guelnánre aquɨt zéedtini pur Dios sino que lo guɨchliutisré záni, ne pur bɨndxabza zéedni.
15 Essa espécie de sabedoria não vem do céu; ela é deste mundo, é da nossa natureza humana e é diabólica.
16 Te pur rut nuu guelracnalaaz ne guelrzebylaaz púrzi par lagac bniety, ruy nuu didxguidx ne iraloizru de mal.
16 Pois, onde há inveja e egoísmo, há também confusão e todo tipo de coisas más.
17 Per bniety ni nap guelnán ni zéed pur Dios, nidonidoote runbɨ pur ibánybɨ nania, chiyru runbɨ pur gacbɨ naldiulaaz, nazaclaaz, guelráp paciency de saa bnietni, guelrlaslaaz bniety, guelrun ni ná güen, guelrun tubylote cun irate bniety, ne runzacbɨ zec ni rniib.
17 A sabedoria que vem do céu é antes de tudo pura; e é também pacífica, bondosa e amigável. Ela é cheia de misericórdia, produz uma colheita de boas ações, não trata os outros pela sua aparência e é livre de fingimento.
18 De ni run pur chúu guelnaldiulaaz, rguíilydeb diidx zaac ax ziy xquel rbánydeb zec ni rcaaz Dios.
18 Pois a bondade é a colheita produzida pelas sementes que foram plantadas pelos que trabalham em favor da paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.