Hebreus 6

Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pur ningui, ná par chalaa idxannɨ pur gacbeerun xtiidx Jesucrist xlat ni ibíi idxaicquinɨ iseednɨ de xtiidxny ni bseednɨ gulo. Güenru ziy xlat ni iseedtisnɨ xa xquel isaannɨ de mal ni bdxannɨ gulo, o xa xquel choldilaaznɨ Dios,
1 Portanto, deixemos de lado os ensinamentos básicos a respeito de Cristo e sigamos em frente, alcançando a maturidade em nosso entendimento. Certamente não precisamos lançar novamente os alicerces, ou seja, o arrependimento das obras mortas, a fé em Deus,
2 o xa xquel tiubnis bniety, o pur guelrzubnaa quia bniety, o xa xquel isbány Dios de bɨnguty, o xa xquel gún Dios guelgurtisy chi idzɨny dxi ni ideednɨ cuendny,
2 o batismo, a imposição de mãos, a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 güenrupac chalaa iseedrun xtiidxny. Ne nadios chalee idxannɨ ziy.
3 Se Deus permitir, avançaremos para um maior entendimento.
4 Te pur de ni anán pur Dios, de ni agucbee pur de cos xte llayabaa, de ni anán xi run Spíritu Sant,
4 Pois é impossível trazer de volta ao arrependimento aqueles que já foram iluminados, que já experimentaram as dádivas celestiais e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 ne agucbeedeb dec güen ná xtiidx Dios, ne anándeb xa xquel teru inabee Dios,
5 que provaram a bondade da palavra de Deus e os poderes do mundo por vir,
6 ne chiy ax quɨt nadeb chaldilaazdeb de didxzaac xte Jesucrist, laadeb a quesentiand nagán par yiiudeb lo xnez Dios, te pur digapac choniin dec rbíi cacuaadeb Jesucrist Lliin Dios lo cruzy par gún bniety burlɨ laany.
6 e que depois se desviaram. Sim, é impossível trazê-los de volta ao arrependimento, pois, ao rejeitar o Filho de Deus, eles voltaram a pregá-lo na cruz, expondo-o à vergonha pública.
7 Bniety guɨchliu ná zec tuby ldaa guɨchliu ni rée irate nisguia ni riab, chiy belati rac guelnazaac loni par bniety ni run dzɨɨnni ax runldee Dios quiani.
7 Quando a terra absorve a chuva que cai e produz uma boa colheita para o lavrador, recebe a bênção de Deus.
8 Per belati púrzi de yaguɨ́ch ne de cuandxab rldieny loni chiy quɨt xi illiútini, ax zélaa cadzɨngax castigu par laani ne castiguqui ná dec chaaicquini.
8 Mas, se a terra produz espinhos e ervas daninhas, para nada serve, sendo logo amaldiçoada e, por fim, queimada.
9 Quɨt caniitin ziy pur laat te pur dunnɨ nánnɨ dec güenquɨ cayuntɨ, zenuuctɨ ni riáld gúntɨ par ldát lo castigu xte Dios.
9 Amados, embora estejamos falando dessa forma, na realidade não cremos que se aplique a vocês. Temos certeza de que estão destinados às coisas melhores que pertencem à salvação.
10 Ne laany quɨt nátiny tuby Dios ni quɨt run zec ni riáld par yianlaazny de cos güen ni abaantɨ cun irateru zec ni abliuutny dec rcaaztɨny, ax gucnét ne zélaa cayacnét de saniroldilaaznɨ Jesucrist.
10 Pois Deus não é injusto; não se esquecerá de como trabalharam arduamente para ele e lhe demonstraram seu amor ao cuidar do povo santo, como ainda fazem.
11 Per dunnɨ rcaaznɨ chalaa gúntɨ ziy axt lúltmɨ dxi, sin quɨt chaxaclaaztit, te par yáldtɨ ni canuut yáldtɨ.
11 Nosso desejo é que vocês continuem a mostrar essa mesma dedicação até o fim, para que tenham plena certeza de sua esperança.
12 Quɨt gaaxtit sino que gulgaany zec ni baany de ni güeldilaaz Dios sin quɨt niaxaclaaztideb par icáadeb ni gunii Dios icáadeb.
12 Assim, não se tornarão displicentes, mas seguirão o exemplo daqueles que, por causa de sua fé e perseverança, herdarão as promessas.
13 Chi baany Dios promes cun to Abraham, laany baanny jurar pur lagac laany te pur quɨtru tu stubyti mazru sac que laany,
13 Considerem a promessa de Deus a Abraão. Uma vez que não havia ninguém superior por quem jurar, Deus jurou por si mesmo. Disse ele:
14 ax raipny Abraham: “Nare guldípaca zunldiia quiu ne quesentiand de familroo gacu.”
14 “Certamente o abençoarei e multiplicarei grandemente seus descendentes”.
15 Chiy Abraham gúpbɨ paciency, quɨt niaxaclaaztib ax cuáab ni raipy Dios ideedny laab.
15 Então Abraão esperou com paciência, e recebeu o que lhe fora prometido.
16 Chi run bniety jurar, laadeb rundeb jurar pur tuby ni mazru sac que laadeb, te par yíany dec didxldícpac zundeb ni rniideb.
16 Quando a pessoa faz um juramento, invoca alguém maior que ela. E, sem dúvida, o juramento implica uma obrigação.
17 Anre ziytiziaczaquɨy, pur ni rcaaz Dios iliuuny de ni teru icáa ni guniiny, dec quɨt chúuti dxi ichuny xgabny pur promes ni baanny, ningui baanny jurar.
17 Deus também se comprometeu por meio de um juramento, para que os herdeiros da promessa tivessem plena convicção de que ele jamais mudaria de ideia.
18 Tiop cos ni quɨt xo ibilyti baany Dios, laany baanny promes ne baanny jurar ax nánnɨ dec laany quɨt rueetiny dixú. Ziy xquel quesentiand rcáan valor dunnɨ ni rbinuun Dios par gacnény dunnɨ, pur ni ardxapnɨ confianz dec zac zec ni aguniiny.
18 A promessa e o juramento não podem ser mudados, pois é impossível que Deus minta. Portanto, nós que nele nos refugiamos estamos firmemente seguros ao nos apegarmos à esperança posta diante de nós.
19 Ne pur ni nánnɨ dec zac zec ni agunii Dios, pur ningui rzutipnén xtiidxny zecpacza ni rzutipné tuby ganch guiib tuby barcu. Ne guelrzutipqui desdɨ llayabaa zéedni
19 Essa esperança é uma âncora firme e confiável para nossa alma. Ela nos conduz até o outro lado da cortina, para o santuário interior.
20 rut abiiu Jesús par bxalny nez par dunnɨ, laany ni anány bxozroo par chazy, saa bxoz ni guc Melquisedec.
20 Jesus já entrou ali por nós. Ele se tornou nosso eterno Sumo Sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.