Hebreus 6

Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pur ningui, ná par chalaa idxannɨ pur gacbeerun xtiidx Jesucrist xlat ni ibíi idxaicquinɨ iseednɨ de xtiidxny ni bseednɨ gulo. Güenru ziy xlat ni iseedtisnɨ xa xquel isaannɨ de mal ni bdxannɨ gulo, o xa xquel choldilaaznɨ Dios,
1 Portanto, deixemos os ensinos elementares a respeito de Cristo e avancemos para a maturidade, sem lançar novamente o fundamento do arrependimento de atos que conduzem à morte, da fé em Deus,
2 o xa xquel tiubnis bniety, o pur guelrzubnaa quia bniety, o xa xquel isbány Dios de bɨnguty, o xa xquel gún Dios guelgurtisy chi idzɨny dxi ni ideednɨ cuendny,
2 da instrução a respeito de batismos, da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 güenrupac chalaa iseedrun xtiidxny. Ne nadios chalee idxannɨ ziy.
3 Assim faremos, se Deus o permitir.
4 Te pur de ni anán pur Dios, de ni agucbee pur de cos xte llayabaa, de ni anán xi run Spíritu Sant,
4 Ora para aqueles que uma vez foram iluminados, provaram o dom celestial, tornaram-se participantes do Espírito Santo,
5 ne agucbeedeb dec güen ná xtiidx Dios, ne anándeb xa xquel teru inabee Dios,
5 experimentaram a bondade da palavra de Deus e os poderes da era que há de vir,
6 ne chiy ax quɨt nadeb chaldilaazdeb de didxzaac xte Jesucrist, laadeb a quesentiand nagán par yiiudeb lo xnez Dios, te pur digapac choniin dec rbíi cacuaadeb Jesucrist Lliin Dios lo cruzy par gún bniety burlɨ laany.
6 e caíram, é impossível que sejam reconduzidos ao arrependimento; pois para si mesmos estão crucificando de novo o Filho de Deus, sujeitando-o à desonra pública.
7 Bniety guɨchliu ná zec tuby ldaa guɨchliu ni rée irate nisguia ni riab, chiy belati rac guelnazaac loni par bniety ni run dzɨɨnni ax runldee Dios quiani.
7 Pois a terra que absorve a chuva, que cai freqüentemente e dá colheita proveitosa àqueles que a cultivam, recebe a bênção de Deus.
8 Per belati púrzi de yaguɨ́ch ne de cuandxab rldieny loni chiy quɨt xi illiútini, ax zélaa cadzɨngax castigu par laani ne castiguqui ná dec chaaicquini.
8 Mas a terra que produz espinhos e ervas daninhas, é inútil e logo será amaldiçoada. Seu fim é ser queimada.
9 Quɨt caniitin ziy pur laat te pur dunnɨ nánnɨ dec güenquɨ cayuntɨ, zenuuctɨ ni riáld gúntɨ par ldát lo castigu xte Dios.
9 Amados, mesmo falando dessa forma, estamos convictos de coisas melhores em relação a vocês, coisas próprias da salvação.
10 Ne laany quɨt nátiny tuby Dios ni quɨt run zec ni riáld par yianlaazny de cos güen ni abaantɨ cun irateru zec ni abliuutny dec rcaaztɨny, ax gucnét ne zélaa cayacnét de saniroldilaaznɨ Jesucrist.
10 Deus não é injusto; ele não se esquecerá do trabalho de vocês e do amor que demonstraram por ele, pois ajudaram os santos e continuam a ajudá-los.
11 Per dunnɨ rcaaznɨ chalaa gúntɨ ziy axt lúltmɨ dxi, sin quɨt chaxaclaaztit, te par yáldtɨ ni canuut yáldtɨ.
11 Queremos que cada um de vocês mostre essa mesma prontidão até o fim, para que tenham a plena certeza da esperança,
12 Quɨt gaaxtit sino que gulgaany zec ni baany de ni güeldilaaz Dios sin quɨt niaxaclaaztideb par icáadeb ni gunii Dios icáadeb.
12 de modo que vocês não se tornem negligentes, mas imitem aqueles que, por meio da fé e da paciência, recebem a herança prometida.
13 Chi baany Dios promes cun to Abraham, laany baanny jurar pur lagac laany te pur quɨtru tu stubyti mazru sac que laany,
13 Quando Deus fez a sua promessa a Abraão, por não haver ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 ax raipny Abraham: “Nare guldípaca zunldiia quiu ne quesentiand de familroo gacu.”
14 dizendo: "Esteja certo de que o abençoarei e farei seus descendentes numerosos".
15 Chiy Abraham gúpbɨ paciency, quɨt niaxaclaaztib ax cuáab ni raipy Dios ideedny laab.
15 E foi assim que, depois de esperar pacientemente, Abraão alcançou a promessa.
16 Chi run bniety jurar, laadeb rundeb jurar pur tuby ni mazru sac que laadeb, te par yíany dec didxldícpac zundeb ni rniideb.
16 Os homens juram por alguém superior a si mesmos, e o juramento confirma o que foi dito, pondo fim a toda discussão.
17 Anre ziytiziaczaquɨy, pur ni rcaaz Dios iliuuny de ni teru icáa ni guniiny, dec quɨt chúuti dxi ichuny xgabny pur promes ni baanny, ningui baanny jurar.
17 Querendo mostrar de forma bem clara a natureza imutável do seu propósito para com os herdeiros da promessa, Deus o confirmou com juramento,
18 Tiop cos ni quɨt xo ibilyti baany Dios, laany baanny promes ne baanny jurar ax nánnɨ dec laany quɨt rueetiny dixú. Ziy xquel quesentiand rcáan valor dunnɨ ni rbinuun Dios par gacnény dunnɨ, pur ni ardxapnɨ confianz dec zac zec ni aguniiny.
18 para que, por meio de duas coisas imutáveis nas quais é impossível que Deus minta, sejamos firmemente encorajados, nós, que nos refugiamos nele para tomar posse da esperança a nós proposta.
19 Ne pur ni nánnɨ dec zac zec ni agunii Dios, pur ningui rzutipnén xtiidxny zecpacza ni rzutipné tuby ganch guiib tuby barcu. Ne guelrzutipqui desdɨ llayabaa zéedni
19 Temos esta esperança como âncora da alma, firme e segura, a qual adentra o santuário interior, por trás do véu,
20 rut abiiu Jesús par bxalny nez par dunnɨ, laany ni anány bxozroo par chazy, saa bxoz ni guc Melquisedec.
20 onde Jesus, que nos precedeu, entrou em nosso lugar, tornando-se sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.