Atos 27

Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Chi guniideb aixiaalddeb dunnɨ Italia, chiy baandeb entriagu Pablɨ cun stuudx de pres lo capitán ni lá July, laab ni rnabeeb lo tuby cuaa de suldad ni lá Augusto.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Ax Cesarea bdxúun láani tuby barcu ni zá Adramitio, barcu ni aidiia chia de guɨdx xte Asia. Né Aristarco bionén, bniety Tesalónica, guɨdx ni ná lo estad xte Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Chi bragueel bdzɨnnɨ Sidón, rut quesentiand güen guc July cun Pablɨ, bsaanbɨ güetixlo Pablɨ de xmiguni láani guɨdxqui ax bdeeddeb ni rquiinbɨ.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Chi bdiian Sidón bcuagüeltnɨ isla ni lá Chipre, bsáannɨ islaqui lad rbes par quɨt cuenzi ichalon bi, te pur nez lon zá bi.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Bdeednɨ lo nisdoo gax de nez Cilicia cun Panfilia ax bdzɨnnɨ Mira, tuby guɨdx xte Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ruy bdxial capitán xte de suldad tuby barcu xte Alejandría ni chia par Italia, ax guniib idxúun láanqui.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Chay xquel biion zienzi dxi, quesentiand trabaju par bdzɨnnɨ nez rut lá Gnido. Ne cun zeczi zá bi nez lon, ax güenru bioteednɨ nez Salmón, bcuagüeltnɨ isla ni lá Creta.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Caante ruu islaqui zoon lo nisdoo, per quesentiand trabaju, axtquɨ bdzɨnnɨ tuby lat rut lá Buenos Puertos, gax nez rut ná guɨdx ni lá Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Chiy zecti ni agucldaan, ax anuu riezgu par chalaaru choon lo nisdoo, te pur abdzɨngax tiamp xte guelnald. Ningui gunii Pablɨ,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 raipbɨ laadeb:
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Per capitán xte de suldad mazru baanbɨ cuend bniety ni ná xtenni barcu cun capitán xte láani barcuqui, quɨt baantib cuend ni gunii Pablɨ.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Ne cun quɨtga náti ruy güenpac par iteednɨ tiamp xte guelnald, parzi casi iradeb baandeb xgab güenru idiian ruy, idxannɨ pur idzɨnnɨ Fenice, tuby guɨdx xte Creta rut quɨt cuenzi rbíiti bi, ax ruy iteednɨ guelnald.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Chiy guzulo rbíi tuby bi ldas ni zá lad sur, parzi rlilodeb dec agüelee zec ni ná xgabdeb, ax bdiian zoon lo nisdoo caante ruu isla xte Creta.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Per duudxzi guc zoon chi bdiia tuby bidux ni lá Euroclidón lo nisqui,
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 ax guzulo rlayaa biqui barcu. Ne cun nez lon zá biqui parzi quɨtru xo nialaati nia barcuqui nez rut ná par, ax cuntisy bsaandeb güené barcuqui dunnɨ nez rut blayaa biy.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Chiy bdeednɨ nez dets tuby isla bichiin ni lá Clauda, rut aquɨt cuenzi rbíiti birooqui, ax ruy canua ni cá llaa barcuqui quesentiand trabaju par bldiiepnɨy láani barcuqui.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Chiyru chi gulull bldiiepnɨ canuaqui láani barcu, ax bzaadeb de duu barcuqui par quɨt ibiliy. Chiy cun rdxibdeb yaazy barcu láani yiully ni lá Sirte, ax bldiatdeb de lón xte barcuqui te par cuntisy zéne barcuqui dunnɨ nez rut rlayaa biy.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Chi bragueel ziytiziac biroo nuu lo nisdooqui, ax guzulo btɨɨchdeb de carguɨ xte barcuqui lo nisdoo.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Ni rion dxi, laadeb cuáadeb irate de cos ni rlliú par barcuqui bcuaadebɨy lo nisdoo.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Zieny dxi quɨt bíenti gubidx niclɨza de balgui pur biroo ni nuu lo nisdooqui, chiy dunnɨ aquɨtru bionelaaztin ldán lo nisqui.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ne cun aguc zieny dxi quɨt xi caquiintin, ax güesuldí Pablɨ glaynɨ, guniib:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Per anre quɨt xi gúnti, quɨt idxibtit, te pur nic tubytɨ quɨt gatyti, barcutisquɨ teru ibily.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Te pur Dios ni rnabee nare, laany ni cayuna sirvɨ lony bxiaaldny tuby ánglɨ xtenny bedliulo luaa nuch,
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 chiy gunii ánglɨqui nare: “Quɨt idxibtiu, Pablɨ, te pur nápac par ibiiu nez lo rey César, ne pur liú nic tuby de ni zedníu láani barcuquɨ quɨt isaanti Dios gatydeb.”
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Pur ningui, de xmiguaa, gulchuzaclaaz, te pur nare reldilaaza Dios ne nánpaca dec zac zec ni gunii ánglɨqui nare.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Per teru chagaag barcuquɨ nez ruu tuby isla.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Chi guc tsangubidx ni zoon lo nisdooqui, guxinqui bdzɨnnɨ de nez lo nisdoo ni lá Adriático, zé zéed barcu lo nisqui pur bi. Chiy de bniety ni ná xcuendni barcuqui, guxinqui zecti gueel gucbeedeb dec amer idzɨnnɨ lo guɨchliu.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Chiyru brɨɨxdeb xati guét nisqui, ax treinta y seis metrɨ xquel guétni. Delantruqui gubíi brɨɨxdebni ax agaldbigadz metrɨ xquel guétni.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Chiy rdxibdeb chacuatop barcuqui de guia, ax nez llaa barcuqui bzaalddeb tap ganch guiib lo nisdooqui te par chalee sudxí barcuqui, ne ójlapacza laadeb abragueel.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 De bniety ni ná xcuendni barcuqui, digaizlezy baandeb zec ni cacuaaru de ganch guiib lo nisdoo nez lo barcuqui ne parzi caldetdeb canua ni chúudeb láanni par illuuindeb.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Per Pablɨ gudixteeb lo capitán ne lo de suldad raipbɨ laadeb:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Chiyru btiuu de suldad de ni liiby canuaqui par biab canuaqui lo nisdoo.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Deni cayiáany lo yiu, Pablɨ raipbɨ laadeb iquiindeb. Raipbɨ laadeb:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Nare rniia laat, gulquiiny belati rcaaztɨ ibányrut, te pur iratectɨ per niclɨ tuby guichquiat quɨt inittit.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Chi gunii Pablɨ ziy, cuáab tuby guechtily laznaab, ax bdeedbɨ gracy Dios nez lo iratedeb, chiy bllullbɨ guechtilqui guzulo caquiinbɨ.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Chiyru guzaclaaz iratedeb guzulo caquiinzadeb.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Tiop gayuaa setenta y seis nan pur iratecnɨ ni ziopnɨ láani barcuqui.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Chi gulull bquiindeb zecti ni bialdeb, chiyru btɨɨchdeb trigu lo nisdoo te par bsesru barcu.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Chi bragueel, de bniety ni ná xcuendni barcuqui, laadeb ni ládeb de mariner quɨt bambeetideb calí lo guɨchliuqui aidzɨnnɨ. Per gunádeb dec nuu tuby lluuc nisdoo rut nuu yiully iduibrdontec, ax baandeb xgab idzɨɨdeb barcu ruy.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Chiy btiuudeb de ni liiby de ganch guiib ni racné zudxí barcuqui lo nis, bsáanacdeb de ganchqui láani nisdoo ne bxaicquideb yag ni racné rza barcuqui te par sulo say. Chiyru bldesdeb lón xte nez lo barcuqui par inaaziy bi, ax guzulo zé barcu par ruxchu nisdoo.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Per güeyaaziy láani tuby yiullyroo rut güegaagɨy. Nez quiay bieezy láani yiully niclɨ quɨtru rzeesiy, chiy nez llaaniy guzulo rbily pur tant juers ni rla nisdooy.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Parzi rcaaz de suldad niguinxúdeb de pres, te par quɨt cueebdeb nis ax illuuindeb.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Per capitán ni rnabee de suldadqui quɨt bsaantib niac ziy pur ni quɨt rcaaztib gaty Pablɨ, ax güenru gunabeeb dec de ni relee rbeeb nis, nidoote laadeb yiiudeb lo nis gúndeb pur idiiadeb ruxchu nisdooqui.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Chiyru azanald irarudeb lo de bred o lo de yag ni gubily barcuqui. Ziy xquel gulán, iratecnɨ bdzɨnnɨ ruxchu nisqui.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.