Atos 27
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs ARIB
1 Chi guniideb aixiaalddeb dunnɨ Italia, chiy baandeb entriagu Pablɨ cun stuudx de pres lo capitán ni lá July, laab ni rnabeeb lo tuby cuaa de suldad ni lá Augusto.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Ax Cesarea bdxúun láani tuby barcu ni zá Adramitio, barcu ni aidiia chia de guɨdx xte Asia. Né Aristarco bionén, bniety Tesalónica, guɨdx ni ná lo estad xte Macedonia.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Chi bragueel bdzɨnnɨ Sidón, rut quesentiand güen guc July cun Pablɨ, bsaanbɨ güetixlo Pablɨ de xmiguni láani guɨdxqui ax bdeeddeb ni rquiinbɨ.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Chi bdiian Sidón bcuagüeltnɨ isla ni lá Chipre, bsáannɨ islaqui lad rbes par quɨt cuenzi ichalon bi, te pur nez lon zá bi.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Bdeednɨ lo nisdoo gax de nez Cilicia cun Panfilia ax bdzɨnnɨ Mira, tuby guɨdx xte Licia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ruy bdxial capitán xte de suldad tuby barcu xte Alejandría ni chia par Italia, ax guniib idxúun láanqui.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Chay xquel biion zienzi dxi, quesentiand trabaju par bdzɨnnɨ nez rut lá Gnido. Ne cun zeczi zá bi nez lon, ax güenru bioteednɨ nez Salmón, bcuagüeltnɨ isla ni lá Creta.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Caante ruu islaqui zoon lo nisdoo, per quesentiand trabaju, axtquɨ bdzɨnnɨ tuby lat rut lá Buenos Puertos, gax nez rut ná guɨdx ni lá Lasea.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Chiy zecti ni agucldaan, ax anuu riezgu par chalaaru choon lo nisdoo, te pur abdzɨngax tiamp xte guelnald. Ningui gunii Pablɨ,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 raipbɨ laadeb:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Per capitán xte de suldad mazru baanbɨ cuend bniety ni ná xtenni barcu cun capitán xte láani barcuqui, quɨt baantib cuend ni gunii Pablɨ.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Ne cun quɨtga náti ruy güenpac par iteednɨ tiamp xte guelnald, parzi casi iradeb baandeb xgab güenru idiian ruy, idxannɨ pur idzɨnnɨ Fenice, tuby guɨdx xte Creta rut quɨt cuenzi rbíiti bi, ax ruy iteednɨ guelnald.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Chiy guzulo rbíi tuby bi ldas ni zá lad sur, parzi rlilodeb dec agüelee zec ni ná xgabdeb, ax bdiian zoon lo nisdoo caante ruu isla xte Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Per duudxzi guc zoon chi bdiia tuby bidux ni lá Euroclidón lo nisqui,
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 ax guzulo rlayaa biqui barcu. Ne cun nez lon zá biqui parzi quɨtru xo nialaati nia barcuqui nez rut ná par, ax cuntisy bsaandeb güené barcuqui dunnɨ nez rut blayaa biy.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Chiy bdeednɨ nez dets tuby isla bichiin ni lá Clauda, rut aquɨt cuenzi rbíiti birooqui, ax ruy canua ni cá llaa barcuqui quesentiand trabaju par bldiiepnɨy láani barcuqui.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Chiyru chi gulull bldiiepnɨ canuaqui láani barcu, ax bzaadeb de duu barcuqui par quɨt ibiliy. Chiy cun rdxibdeb yaazy barcu láani yiully ni lá Sirte, ax bldiatdeb de lón xte barcuqui te par cuntisy zéne barcuqui dunnɨ nez rut rlayaa biy.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Chi bragueel ziytiziac biroo nuu lo nisdooqui, ax guzulo btɨɨchdeb de carguɨ xte barcuqui lo nisdoo.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Ni rion dxi, laadeb cuáadeb irate de cos ni rlliú par barcuqui bcuaadebɨy lo nisdoo.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Zieny dxi quɨt bíenti gubidx niclɨza de balgui pur biroo ni nuu lo nisdooqui, chiy dunnɨ aquɨtru bionelaaztin ldán lo nisqui.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Ne cun aguc zieny dxi quɨt xi caquiintin, ax güesuldí Pablɨ glaynɨ, guniib:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Per anre quɨt xi gúnti, quɨt idxibtit, te pur nic tubytɨ quɨt gatyti, barcutisquɨ teru ibily.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Te pur Dios ni rnabee nare, laany ni cayuna sirvɨ lony bxiaaldny tuby ánglɨ xtenny bedliulo luaa nuch,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 chiy gunii ánglɨqui nare: “Quɨt idxibtiu, Pablɨ, te pur nápac par ibiiu nez lo rey César, ne pur liú nic tuby de ni zedníu láani barcuquɨ quɨt isaanti Dios gatydeb.”
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Pur ningui, de xmiguaa, gulchuzaclaaz, te pur nare reldilaaza Dios ne nánpaca dec zac zec ni gunii ánglɨqui nare.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Per teru chagaag barcuquɨ nez ruu tuby isla.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Chi guc tsangubidx ni zoon lo nisdooqui, guxinqui bdzɨnnɨ de nez lo nisdoo ni lá Adriático, zé zéed barcu lo nisqui pur bi. Chiy de bniety ni ná xcuendni barcuqui, guxinqui zecti gueel gucbeedeb dec amer idzɨnnɨ lo guɨchliu.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Chiyru brɨɨxdeb xati guét nisqui, ax treinta y seis metrɨ xquel guétni. Delantruqui gubíi brɨɨxdebni ax agaldbigadz metrɨ xquel guétni.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Chiy rdxibdeb chacuatop barcuqui de guia, ax nez llaa barcuqui bzaalddeb tap ganch guiib lo nisdooqui te par chalee sudxí barcuqui, ne ójlapacza laadeb abragueel.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 De bniety ni ná xcuendni barcuqui, digaizlezy baandeb zec ni cacuaaru de ganch guiib lo nisdoo nez lo barcuqui ne parzi caldetdeb canua ni chúudeb láanni par illuuindeb.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Per Pablɨ gudixteeb lo capitán ne lo de suldad raipbɨ laadeb:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Chiyru btiuu de suldad de ni liiby canuaqui par biab canuaqui lo nisdoo.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Deni cayiáany lo yiu, Pablɨ raipbɨ laadeb iquiindeb. Raipbɨ laadeb:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Nare rniia laat, gulquiiny belati rcaaztɨ ibányrut, te pur iratectɨ per niclɨ tuby guichquiat quɨt inittit.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Chi gunii Pablɨ ziy, cuáab tuby guechtily laznaab, ax bdeedbɨ gracy Dios nez lo iratedeb, chiy bllullbɨ guechtilqui guzulo caquiinbɨ.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Chiyru guzaclaaz iratedeb guzulo caquiinzadeb.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Tiop gayuaa setenta y seis nan pur iratecnɨ ni ziopnɨ láani barcuqui.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Chi gulull bquiindeb zecti ni bialdeb, chiyru btɨɨchdeb trigu lo nisdoo te par bsesru barcu.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Chi bragueel, de bniety ni ná xcuendni barcuqui, laadeb ni ládeb de mariner quɨt bambeetideb calí lo guɨchliuqui aidzɨnnɨ. Per gunádeb dec nuu tuby lluuc nisdoo rut nuu yiully iduibrdontec, ax baandeb xgab idzɨɨdeb barcu ruy.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Chiy btiuudeb de ni liiby de ganch guiib ni racné zudxí barcuqui lo nis, bsáanacdeb de ganchqui láani nisdoo ne bxaicquideb yag ni racné rza barcuqui te par sulo say. Chiyru bldesdeb lón xte nez lo barcuqui par inaaziy bi, ax guzulo zé barcu par ruxchu nisdoo.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Per güeyaaziy láani tuby yiullyroo rut güegaagɨy. Nez quiay bieezy láani yiully niclɨ quɨtru rzeesiy, chiy nez llaaniy guzulo rbily pur tant juers ni rla nisdooy.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Parzi rcaaz de suldad niguinxúdeb de pres, te par quɨt cueebdeb nis ax illuuindeb.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Per capitán ni rnabee de suldadqui quɨt bsaantib niac ziy pur ni quɨt rcaaztib gaty Pablɨ, ax güenru gunabeeb dec de ni relee rbeeb nis, nidoote laadeb yiiudeb lo nis gúndeb pur idiiadeb ruxchu nisdooqui.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Chiyru azanald irarudeb lo de bred o lo de yag ni gubily barcuqui. Ziy xquel gulán, iratecnɨ bdzɨnnɨ ruxchu nisqui.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.