Atos 13
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs NTLH
1 Lo de bniety xte Jesucrist ni rbez láani guɨdx Antioquía, guu de profet ne de maistrɨ ni gunii xtiidx Dios. Lodeb dxaa Bernabé, Simóny ni raipzadeb negrɨ cun Lucio ni ná bniety Cirene, cun Saulo ne Manaén ni tubyzi guroné rey Herodes ni gunabee Galilea.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Tuby dxi deni cacuuandeb lalzi canaabdeb lo Dios, chiy raipy Spíritu Sant laadeb:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Chi gulull bcuuandeb lalzi ni gunaabdeb lo Dios, chiyru bzubnaadeb quia Bernabé ne quia Saulo ax bxiaalddeb laadeb stuby lat.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Chiy Spíritu Sant ná ni bxiaald Bernabé cun Saulo zédeb guɨdx Seleucia. Ruy guudeb láani barcu par zédeb nez lo isla ni lá Chipre.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Chi bdzɨndeb nez Chipre ax láani guɨdx Salamina guzulo catɨɨchdeb xtiidx Dios láani xquiudoo de bniety Israel. Ne néza Juany zénedeb par racné laadeb.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 De ni cuandzadeb iduibte nez Chipre ax bdzɨndeb guɨdx Pafos. Ruy bdxialdeb tuby bɨny Israel lá Barjesús, laab nánbɨ magi, parzi ax runbɨ engany bniety dec laab náb tuby profet xte Dios.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Barjesúsqui laab gucbɨ xpɨny Sergio Paulo, gobernador xte Chipre ni quesentiand nán. Gobernadorqui gunaabbɨ Bernabé cun Saulo pur rcaazbɨ guindiagbɨ xtiidx Dios.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Per Barjesús (ni láza cun diidx griego, Elimas) guzub lodeb, rcaazbɨ nicuab chaldilaaz Sergio Paulo xtiidx Dios.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Chiy Saulo ni láza Pablɨ quesentiand rbeznéb Spíritu Sant ax bguiazaacbɨ lo Elimas,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 raipbɨ laab:
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Anre Dios gúnny castigu liú. Yáanu ciagu ne xchi quɨt yianlotiu bieeny xte gubidx.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Chi guná gobernador Sergio Paulo ziy, ax güeldilaazbɨ. Ne quesentiand bdxalob pur de xtiidx Jesucrist ni rliuudeb.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Chiguld Pablɨ cun de saab guudeb láani barcu guɨdx Pafos, ax zédeb guɨdx Perge ni ná lo estad xte Panfilia. Ruy bsáan Juany ni láza Marcos laadeb, ax biecquibɨ Jerusalén.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Chiyru bdiiadeb guɨdx Perge, zédeb guɨdx Antioquía ni ná lo estad xte Pisidia. Ruy dxi ni rzilaaz de bniety, biiudeb laniudoo xte de bniety Israel ax gurideb.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Chiy, chi gulull biildy bniety ni biildy lo librɨ xte ley ne xte de profet, ax de ni rnabee laniudooqui raipdeb Pablɨ cun Bernabé:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Chiyru güezuldí Pablɨ, baanbɨ seny lodeb iganydeb ax guniib:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Dios xtennɨ, dunnɨ ni nan bniety Israel, laany gulény de to xpɨngul gulalnɨ, bstalny laadeb gucdeb zienguilliú chi zeczi rbezdeb zec bɨnzít nez Egipto. Chiyru cun guelrnabee xtenny guléeny laadeb Egipto.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Ax belazné Dios laadeb iduibte cuarent iz ni gulezdeb nez rut ná púrzi yiubiz,
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 ne blduullny gadz naciony ni guc lo liu xte Canaán par bdeedny guɨchliuqui de to xpɨngulnɨ.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Chiyru bcuabee Dios de juez par inabee laadeb, ax de lo zecti tap gayuaa cincuent iz ni gunabee de juez, profet Samuel ná ni guc lúltmɨ juez.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Chiguld gunaabdeb chúu tuby rey ni inabee laadeb. Chiy bdeed Dios laadeb rey Saúl, llingaan Cis ni zá lo xfamily Benjamín, ax gunabeeb laadeb cuarent iz.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Deni bdzɨcá Dios rey Saúl, ax bdeedny laadeb rey David. Chiy guniiny: “Agunáa dec David, llingaan Isaí, runbɨ zec ni rcaaza ne suubbɨ xtiidxa gúnbɨ irate zec ni rcaaza.”
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Ne anre zecquɨ ni bsáan Dios diidx lagac lo de xfamily Davidré bdiacá Jesús ni bxiaaldny par bdzɨcány irate de xtuld de bniety Israel.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Anste gueed Jesús, Juany Bautist gudixteeb lo irate bniety Israel dec ná par yialaazdeb pur de xtulddeb ne irubnisdeb.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Ne chi zedyiub iduiblo lo guelnabány xte Juany, ax guniib: “Gati naretia ná Crist zec ni rlilot. Per chi gueedny niclɨ lo xcurachny quɨt riáldtia ixaicquia pur ni mazru sacny que naa.”
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ’Anre irate de sanizán lo xfamily to Abraham ne irateru de ni rdxiby Dios, par dunnɨ ná de xtiidxny ni rguixtee xa xquel bdzɨcá Jesucrist de xtuldnɨ.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Per de bniety Jerusalén cun de gurtisy xtendeb quɨt niumbeetideb Jesús zec ni ná par niumbeedebny. Niclɨza quɨt gucbeetideb xi zelo de xtiidx Dios ni bcuaa de profet, de diidx ni ruulddeb laniudoo de dxi ni rzilaaz bniety, parzi lagac laadeb gudinxúdeb Jesús. Ax ziy xquel guzub de diidx ni cá lo xquiits Dios.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Ax masquɨ quɨt xi xfalti Jesús, per raipiacdeb Pilat inabeeb gatyny.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Deni bialo baandeb irate zec ni zéed lo xquiits Dios pur Jesús, chiyru bldetdebny lo cruzy ax bcuaatsdebny.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Per Dios gubíi gusbánny Jesús stuby.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Ne zienzi dxi güeliulony lo de bniety ni cuandzané laany chi güeny Galilea axtquɨ Jerusalén. Anre de bnietquiy ná ni cayuee diidx pur laany nez lo iraru bniety.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ’Ningui, dunnɨ cadixteezacnɨ de didxzaacré lot, dec promes ni baany Dios cun de to xpɨngulnɨ,
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 laany abzuubny xtiidxny cun dunnɨ ni zán lo xfamildeb. Bzuubny xtiidxny chi gusbánny Jesús zec ni cá lo ni rrop Salmo rut rnii: “Liú noo llingaana. Ne desde anre anapu guelrnabee zectiziac nare.”
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Dios guniiny dec sbíi isbánny Jesús ne quɨtru chúuti dxi gatyny zecquɨ ni cá lo xquiits Dios rut rnii: “Nare zunldiia quiat zectispac ni baania promes cun David.”
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Ne ziyza rnii stuby lat lo xquiitsny: “Laabiu quɨt isaantibiu gúudx tɨɨx lliinbiu ni quɨt runti duld.”
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Anre ni nápacni, gati pur Davidti ná de diidxquɨ, te pur deni bialo gunabeeb lo de saab zec ni gunii Dios inabeeb tiampqui, chiy gutybɨ ax bgaatsbɨ ne guyuudx xcuerpɨb.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Per xcuerpɨ Jesús ni gubíi gusbány Dios, quɨt guyuudxtini.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Pur ningui cadixteen lot par gacbeet dec pur laany anuu perdón xte de xtuldnɨ.
38 — ausente —
39 Irate ni reldilaaz Jesucrist anádeb perdón pur irate de duld ni quɨt nialee niacdeb perdón masquɨ baandeb zec ni rnabee ley ni bdeed Dios Moisés.
39 — ausente —
40 Ningui gulcualo laat, te quɨt chadiacát zec ni bcuaa de profet, te pur laadeb bcuaadeb:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Gulcuadiag laat ni runtɨ burlɨ xtiidxa.
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Deni bdiia Pablɨ cun Bernabé láani xquiudoo de bniety Israelqui, ax de bniety ni quɨt ná bniety Israel gunaabdeb favor lo Pablɨ te par chi riaa xmanqui ax ibíi chagüenérub laadeb ni benéb laadeb dxiqui.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Chiy chi bdiia de bniety laniudooqui, ziendeb güenald Pablɨ cun Bernabé, zeclɨ de bniety Israel ne zeclɨza de bniety zít ni rto Dios zecac de bniety Israel. Ax raipy Pablɨ cun Bernabé laadeb dec sutipnédeb ni azenuudeb nez güen xte Dios.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Chiguld chi biaa xmanqui, dxi ni rzilaaz de bniety, casi ira bɨnguɨdx bdxasaa par guindiagdeb xtiidx Dios.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Per chi guná de bniety Israel bɨnguilliú ni bdxasaaqui, ax gucnalaazdeb parzi guzulo rniyádeb ne rniizadeb de mal diidx pur Pablɨ.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Chiyru sin dxiby xquel cuaby Pablɨ cun Bernabé lodeb, raipdeb laadeb:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Te pur ziyquɨza gunabee Xtadnɨ Dios dunnɨ, chi guniiny tuby lat lo xquiitsny:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Deni bindiag de bniety ni quɨt ná bniety Israel ziy, chiy rzaclaazdeb guzulo rniideb dec güenquɨ ná xtiidx Dios. Ax irate de ni nungueld gap guelnabány par chazy nez lo Dios, güeldilaazdeb xtiidxny.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Ziy xquel brɨɨch de didxzaac xte Dios iduibte nezqui.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Per de bniety Israel guludiidxacdeb de bniety gunaa ni ná mazru bɨnyudoo ne ni mazru sac láani guɨdxqui cun de bniety nguiu ni mazruza sac par guzunalddeb Pablɨ cun Bernabé axtquɨ guléedeb laadeb nezqui.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Chiyru Pablɨ cun Bernabé bdzɨbydeb guxuld niideb zec tuby seny dec quɨt bcuadiagti de bnietqui diidx, ax zégacdeb par guɨdx Iconio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Per de bniety ni reldilaaz Dios, quesentiand rguit rzaclaazdeb arbeznédeb Spíritu Sant.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.