2 Coríntios 7

Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Niy ná de promes ni abaany Dios cun dunnɨ de saniroldilaaznɨ Jesucrist. Pur ningui ná par idxannɨ pur ibánnɨ nania, isáanɨ tuby lad de duld, de mal xgab, ne iraizru de ni quɨt illiú. Chiy dxi pur dxi idxannɨ pur ibánnɨ zec ni rcaaz Dios pur didxdoo ni rdxapnɨny.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 ¡Gulgac güen cun dunnɨ! Dunnɨ xíteete gady xi idxannétin laat, gady xi malti ne gady xi enganyti idxannɨ laat.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Quɨt gúntit xgab dec cadildnía laat, te pur zec ni aguniia laat desde gulo dec dunnɨ rcaaznɨ laat, ax masquɨ gatynɨ o masquɨ ibányrun per tubyzi nan cun laat.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Quesentiand napa confianz laat ne rzaclaaznézaca laat. Masquɨ de guelziitisy ni rdeednɨ, per zec ni rguzaclaaztɨ dunnɨ ax quesentiand rzaclaaznɨ, quɨt xi gúnti ni cadeedtisnɨ.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Te pur desdɨ chi bdzɨnnɨ nez Macedonia xíteete gady xi izilaaztin pur iralote ni cadeednɨ, zeclɨ pur de ni runné de bniety dunnɨ ne pur de guelnadxiby ni rziiennɨ.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Per Dios laany ni rguzaclaazny de ni nuu nalas, laany guluzaclaazny dunnɨ chi bdzɨny Tito ruré.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Ne gati purzíti ni bdzɨnbɨ sino que pur ni rzaclaazbɨ pur laat. Laab guniib dunnɨ dec quesentiand nuut gan iniát nare, ne ziyza dec ruut guelrsaa ne nalas pur naa. Niy ná ni rzaclaaza dec runquɨt xgab pur naa.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Nare nánna dec rnia bziientɨ pur cart ni bcuáa lot, per quɨt rialaaztia bcuáa cartqui. Masquɨ la nalas bziienia chi bxiaaldani pur ni nánna dec saclastɨ tuby tiop dxi,
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 per anre ax rzaclaaza, gati purti guzaclastɨ sino que pur guelnalasqui ax aguluxneztɨ laat. Laat bziientɨ nalas ne belaaztɨ zec ni rcaaz Dios, ax quɨt xi malti bdxannɨ laat.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Te pur chi rziieny bniety guelnalas zec ni rcaaz Dios, guelnalasqui racné rialaaz bniety xtuldni ax ziy xquel rlá bniety lo castigu, ne quɨt chúuti dxi yialaazbɨ guláb lo castiguqui. Per pur guelnalas ni rziientisy bniety ne quɨt runbɨ pur yiiub lo xnez Dios, ax quɨt xo gaptib guelnabány nez lo Dios.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Per laat gulguiaa zec ni agucné guelnalas ni bziientɨ ne belaaztɨ zec ni rcaaz Dios. Pur guelnalasqui gueeld baantɨ pur gulexneztɨ ni guniia laat cayun tuby de saat, ne ziyza bdxiichtɨ ne bdxibtɨ pur ni cayunbɨ. Chiy ójla laat xo nizuguaníaa laat, ne ziyza ax baantɨ castigubɨ zec ni riáldbɨ. Pur irate ni baantɨqui, ziy xquel ríeny dec quɨt xi duldti naptɨ pur ziy.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Cart ni bcuáa lot, quɨt bcuáatiani purzi ni runa xgab pur bniety ni cayun duldqui o purzi ni runa xgab pur ni cadeed guelzii pur xtuld bnietqui. Nare bcuáa cartqui lot par iliuut Dios dec zénectɨ cuend dunnɨ.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Niy ná ni rguzaclaaz dunnɨ dec ziyquɨ baantɨ.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Ax quɨt bsanxtiutit nare pur irate zec ni bzubyaa laat nez lob. Te pur irate ni guniia pur laat ná didxldí zecquɨ ni nántɨ dec dunnɨ púrzi didxldí rniin, ax ziyzaquɨy didxldíc ná ni rdxaipnɨ Tito pur laat.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Anre quesentiand zenelaazbɨ laat pur ni renelaazbɨ zec ni bcuadiagtɨ diidx ne pur irate didxdoo ni gúptɨb chi guzuguanéb laat.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Nare rzaclaaza pur ni napa confianz laat par irate.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.