2 Coríntios 7
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs NAA
1 Niy ná de promes ni abaany Dios cun dunnɨ de saniroldilaaznɨ Jesucrist. Pur ningui ná par idxannɨ pur ibánnɨ nania, isáanɨ tuby lad de duld, de mal xgab, ne iraizru de ni quɨt illiú. Chiy dxi pur dxi idxannɨ pur ibánnɨ zec ni rcaaz Dios pur didxdoo ni rdxapnɨny.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 ¡Gulgac güen cun dunnɨ! Dunnɨ xíteete gady xi idxannétin laat, gady xi malti ne gady xi enganyti idxannɨ laat.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Quɨt gúntit xgab dec cadildnía laat, te pur zec ni aguniia laat desde gulo dec dunnɨ rcaaznɨ laat, ax masquɨ gatynɨ o masquɨ ibányrun per tubyzi nan cun laat.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Quesentiand napa confianz laat ne rzaclaaznézaca laat. Masquɨ de guelziitisy ni rdeednɨ, per zec ni rguzaclaaztɨ dunnɨ ax quesentiand rzaclaaznɨ, quɨt xi gúnti ni cadeedtisnɨ.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Te pur desdɨ chi bdzɨnnɨ nez Macedonia xíteete gady xi izilaaztin pur iralote ni cadeednɨ, zeclɨ pur de ni runné de bniety dunnɨ ne pur de guelnadxiby ni rziiennɨ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Per Dios laany ni rguzaclaazny de ni nuu nalas, laany guluzaclaazny dunnɨ chi bdzɨny Tito ruré.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Ne gati purzíti ni bdzɨnbɨ sino que pur ni rzaclaazbɨ pur laat. Laab guniib dunnɨ dec quesentiand nuut gan iniát nare, ne ziyza dec ruut guelrsaa ne nalas pur naa. Niy ná ni rzaclaaza dec runquɨt xgab pur naa.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Nare nánna dec rnia bziientɨ pur cart ni bcuáa lot, per quɨt rialaaztia bcuáa cartqui. Masquɨ la nalas bziienia chi bxiaaldani pur ni nánna dec saclastɨ tuby tiop dxi,
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 per anre ax rzaclaaza, gati purti guzaclastɨ sino que pur guelnalasqui ax aguluxneztɨ laat. Laat bziientɨ nalas ne belaaztɨ zec ni rcaaz Dios, ax quɨt xi malti bdxannɨ laat.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Te pur chi rziieny bniety guelnalas zec ni rcaaz Dios, guelnalasqui racné rialaaz bniety xtuldni ax ziy xquel rlá bniety lo castigu, ne quɨt chúuti dxi yialaazbɨ guláb lo castiguqui. Per pur guelnalas ni rziientisy bniety ne quɨt runbɨ pur yiiub lo xnez Dios, ax quɨt xo gaptib guelnabány nez lo Dios.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Per laat gulguiaa zec ni agucné guelnalas ni bziientɨ ne belaaztɨ zec ni rcaaz Dios. Pur guelnalasqui gueeld baantɨ pur gulexneztɨ ni guniia laat cayun tuby de saat, ne ziyza bdxiichtɨ ne bdxibtɨ pur ni cayunbɨ. Chiy ójla laat xo nizuguaníaa laat, ne ziyza ax baantɨ castigubɨ zec ni riáldbɨ. Pur irate ni baantɨqui, ziy xquel ríeny dec quɨt xi duldti naptɨ pur ziy.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Cart ni bcuáa lot, quɨt bcuáatiani purzi ni runa xgab pur bniety ni cayun duldqui o purzi ni runa xgab pur ni cadeed guelzii pur xtuld bnietqui. Nare bcuáa cartqui lot par iliuut Dios dec zénectɨ cuend dunnɨ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Niy ná ni rguzaclaaz dunnɨ dec ziyquɨ baantɨ.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Ax quɨt bsanxtiutit nare pur irate zec ni bzubyaa laat nez lob. Te pur irate ni guniia pur laat ná didxldí zecquɨ ni nántɨ dec dunnɨ púrzi didxldí rniin, ax ziyzaquɨy didxldíc ná ni rdxaipnɨ Tito pur laat.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Anre quesentiand zenelaazbɨ laat pur ni renelaazbɨ zec ni bcuadiagtɨ diidx ne pur irate didxdoo ni gúptɨb chi guzuguanéb laat.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Nare rzaclaaza pur ni napa confianz laat par irate.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.