2 Coríntios 12
Xtiidx Dios cun ditsa (ZABNT) vs VC
1 Xíteete runti bniety gan pur izubyaab laab, per ná par iniia laat pur de ni abliulo luaa ne pur de ni abliuu Xtadnɨ Jesucrist nare.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Nare rumbiia tuby bniety nguiu ni reldilaaz Jesucrist, laab aguc tsɨdá iz ni güeb llayabaa rut rbez Dios. (Tuguanla güenéb xcuerpɨb o la spíritzi xtenbɨ güe, niy quɨt gántia, soltisy Dios nánny.)
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Belati güenéb xcuerpɨb o belatiza spíritzi xtenbɨ güe, niy quɨt gántia, soltisy Dios nánny. Per nare nánna dec
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 güeb rut rbez Dios, rut bindiagbɨ de diidx ni axt niclɨ quɨt idxialtib xa iniibni, pur ni quɨt náti par gacbee ira bnietni.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Bnietqui zelee izubyaab, per quɨt rzubyaatia nare, ni rniitizia pur naa, ná pur de guelzii ni agudeda.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Ne masquɨpacza belati izubyaa nare, quɨt cayuntia zec tuby ni quɨt inianlaaz te pur púrzi didxldíy iniia. Per quɨt runtia ziy te par quɨt idxalo bniety nare mazru que zec ni quɨt riáld pur ni rguiaadeb runa, o pur ni rindiagzadeb rniia.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Ne par quɨt cuenzi izubyaa nare pur irate ni abliuu Dios naa, ax caziienia tuby guelzii ni ná zecpacza chi nuu tuby guɨ́ch tuby lat bniety. Niy ná xtsɨɨny bɨndxab par gunnab naa par quɨt izubyaa nare.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Chon güelt agunaaba lo Dios par idzɨcány guelzii ni cadeda,
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 per laany guniiny nare: “Zectipac ni rcaaza liú xíteete gacti, te pur mazru ríeny guelrnabee xtena chi cadeed bniety guelzii.” Pur ningui rzaclaaza pur de guelzii ni cadeda te par yíany dec rbeznía guelrnabee xte Crist.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Nare rzaclaaza pur de guelziitisy ni rdeda, o chi rsacloza bniety nare, o chi xi runlieedxzaca, o chi xi runnéza bniety nare, ne pur irateru de trabaju ni rdeda pur ni cadedani pur ni rcaaza Crist. Te pur chi cadeda guelzii chiy mazru rziienia guelgucné xte Crist.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Aguniia laat lagac pur nare zec tuby ni quɨt inianlaaz, per laat baantɨ baania ziy. Te pur laatɨy riáld nizubyaat nare nez lo de ni rnii dec laadebɨy merpac de apóstol. Te pur masquɨ názia tuby ni quɨt illiú, per xíteete runlieedxtia nez lodeb.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Chi guzuguanía laat quɨt güexaclaaztia baania de milagrɨ ne iraloizru de ni bdxalot baania ne iraloteru de ni baania ni blliú zec tuby seny dec guldípaca apóstol nare.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Irate zectisy ni abaania cun de saniroldilaaznɨ Jesucrist de rut aguaa, abaanzaca cun laat. Ni quɨt baantizia cun laat ná dec quɨt gunaabtia niacnét nare niaca guelnabány lalzi ni guzuguaníaa laat. Per belati bsacluaa laat pur ziy ax, ¡gulgaany perdón nare!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Anre acayuna xgab guedguíaa laat stuby, niy gac chon güelt ni guedtixluaa laat. Ne niclɨ anre quɨt cuutia xtsɨɨntɨ gacnét nare, gati xixtentitɨy rcaaza sino que laatɨy. Te pur gati de bniniinti rguíily xa gac xtaddeby guelnabány, xtaddeby ná ni rguíily xa gacdeby guelnabány.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ax masquɨ irate ni napa gúna gaxt par chalee suguaníaa laat, o masquɨpacza ídubia par gacnía laat, per quɨt xi gúnti. Masquɨpac lazu lalza gulliaru rcaaztɨ nare chi rliuua laat dec rcaaza laat.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Didxldíquɨy dec quɨt gunaabtia niacnét nare ninɨɨdxtɨ xi ninɨɨdxtɨ naa, per nuu de ni rnii dec baania ziy pur ni la nasina par gúna engany laat.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Per chi bxiaalda de ni güetixlo laat, ¿tatix bxiaaldadeb par bednaabdeb xi inɨɨdxtɨ nare?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Ziyza chi raipia Tito chatixlob laat ax bxialdníab stuby de saniroldilaaznɨ Jesucrist chiy, ¿tatix nuu xi engany baany Tito laat? ¿Ta gati zeclɨ laab ne nare tubylo ná xgabnɨ ax zectisy ni runa, runzacbɨ?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Pur irate ni aguniin laat, quɨt gúntit xgab dec cadxacnézinɨ dunnɨ, te pur gady xi idxannétin laat. Dios nánny dec zec xpɨny Crist ni nan caninén laat, ne irate ni caniin laat ná par idxacnén laat chaza chanuurut xnez Dios pur ni rcaaznɨ laat.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Te pur rdxibzia dec chi guedtixluaa laat ax quɨt idxiala laat zec ni rcaaza, chiy laat ax quɨtza iniátit nare zec ni rcaaztɨ iniát naa. Rdxibzia idxiala laat cun guelrdildy, guelracnalaaz, guelnadxiich, guelrzubyaa lagac laani, guelrniyá de saat, guelruee xtiidx bɨny, guelnaroo ne dec aquɨtru nátit tubylo.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Ziyza rdxibzia dec chi guedtixluaa laat stuby ax yanxtiua nez lo Dios pur laat. Ne quesentiand nalas iziienia pur zienzi de saat ni quɨt rbezti run duld, laadeb ni quɨt rialaaztideb zec ni nabánydeb. Quɨt rsaantideb ni rápdeb stuby gunaa o stuby nguiu, o quɨtza rsaantideb de vicy ni rápdeb o iraloizruza de ni quɨt illiú ni rundeb.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.