Marcos 5
Ayao amisy urairi wanyin (YVANT) vs NVT
1 Umba Yesusa pe apa arakove nawe wo onae Galilea raotar unanta no vatano Gerasa awa munije rai.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Yesus no no nyomane rai umba paje, naije vatano no no tinda aipapo inta de Ai. Vatano napije pamo anawayo kakaije siso ai,
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 ti nove no aipapo rai. Sopamo bambunin dave, weti vatane inta wo aokaisyo waijo besije rai kakai, weye awa vambunine mamaisye ramu.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Susye manui rave vatane wo aneme ajoe raokokaisyo waijo besi rai to, weramu seo po rapatimuve tutir. Muno po aitamu besijo ajoe rausiso rai radaut tavon. Opamo bambunin dave ti vatane wo aijare kakai.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Namane rinit vatane umaso no no aipapo muno puje to no no pukam, umba tamije gwagwaimbe muno po orame veano anasine ratuturi ti mbe pabe anyi.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 No gwaravaimbe po Yesus aeno dei, umba pansanan bayave re po apa vukane ranteter no Amun.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 — ausente —
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 — ausente —
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Umba Yesus po anajo pare, “Nya tame mi rui?”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Muno anawayo kakaije umaso wo Yesus anajo kewabe tutir indamu vemo Po mawatan wuje uta nggwaravain nora.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Mararai jirati unarijoe rai, ugeye wanui rave wo anaisye rakanive no unate ama awananeme warea.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Anawayo kakaije umaso wo raura nanto Yesus ai ware, “Reamayar dai mi so: reamare Nyo reansatutir sisa wana no ugeye wato mai.”
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Umba Yesus po mansamayar kobe, weti anawayo kakaije wuje kobe umba uta sisa ugeye mai. Uge umawe wansansanan udadoyaro pene rai ti utaoponasyo no onae waraya, weti usayadi kobe. Awa manuije mirati ribuge jirum.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Vatano wo ugeye makum unaji damu wakata umanine ramu, yara wo ana nande uge mai raura kakavimbe vatano munijo we mai muno munijo we ama varodore raita tenambe. Weti vatano munijo we nao wakare wo raen.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Ude Yesus ai, umba wo vatano anawayo kakaije wuje aije umawe aen. Wakoe! Wepamo tuna Yesus atavon, po apa ansune rave, muno apa ana po ratantona ngkov akato. Weti vatano munije umawe ujani dave.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Umba vatano nanawirati wo raeno mamije raije wo ana nande vatano napije pe uge nawe mai raura kakavimbe mai.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Umba vatano wanui umaso wo Yesus anajo indamu puje irati awa munije raora.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Weti Yesus seo no nyoman, umba vatano anawayo kakai wuje ai umawe po Yesus anajo indamu tavondi Ai.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Weramu Yesus ponae, pare, “Vemo wintavondi Rinai nora. Yara nyakato ra nyo saumano Amisye po raunande naije raura vatane mai, muno nyo Amisye apa muinyo Po rarorono naije raura mai tavon.”
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Weti vatane umawe poroto kobe, siso puje Munije Abusyin raita tenambe, po saumano Yesus po raunande anasine raije ravovo no ratuije. Weti vatane unantaive tenambe.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Yesus seo nyomane rai jakato, Po onae raotar pakanande no onae tuga rani, umba vatano wanuije ude wo akiani no onae tuga rai.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Umba vatane inta de, apa tame mi Yairus. Opamo akarijo yavaro sambaya inta rai. Arono po Yesus aen, de po vukane ranteter no Amun.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Umba po Yesus anajo memembe pare, “Injae, sya kavo wanya nggwanen akoeve rave, kavinta ratire ngkakai. Ti syare winde, indamu Nyo naneme raunanto ntamijo rai, indamu vemo ngkakai jinya, yara ranakea nsauman.”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Weti Yesus tavondijo Yairus ai, umba vatano wanui utavondi wo Yesus arijat, ti wo akikipi no awa yasyin.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Awa yasyine umaso wanya nggwanen inta, omamo nanto waneno embae rai tutira tume abusyinara eane rurun to.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Omamo mo anawae wanui mapan to indamu wo saumane raunanto rai, muno ama ananuge mpatimugo mansai, weramu mbea marudi. Ranakea nsaumane jewen, yara ama yorame manakoe iridi.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Umba kavuratawe ama mavu muje umawe nsopi kobe ti mo raen ranakea nsauman to.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Naije kobe Yesus nanto rai pare Apa vambunine inta muje no anasine rai to. Weti sarirae Po vatano wanui umaso manajo pare, “Are nyirati nantukamo Sya ansune raije so?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Apa arakovo utavondi aije wo raura ware, “Injae, taune Winyi nyo vatano wanuije so maen unande ti wo nakikipi kiani, weti Nyo manajo are nawirati wantukamo Nya ansune raijo e?”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Weramu Yesus po vatane maen kiani indamu Po vatano mansantukamo Aijoe maen.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Wanya umawe mo ranakea raen nsauman to, weti mo Yesus asyani ti ranakea ntutar. Umba nde mo vukane ranteter no Amun, umba mo raura kakavimbe mare, “Risyi syantukamo Nai to,” umba mo ama ana nande rai umawe raura kakavimbe tenambe Ai.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Umba Yesus po raura nanto wanya umaso rai pare, “Wanya arikainyo winy, nyanave Rinai jivae, wirati winsaumanoe. Soamo nya yorame rapaya nai to, weti nyoronto kai, syare Amisye apa kovo saumane no nautan.”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Arono naije Yesus payaowa nene, umba vatano una no Yairus apa yavar inta ude ware, “Injayo Yairus, nya kavo ngkakai to, ti vemo winyakaore nyo Injayo Kurune ansosobe nora.”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Yesus po awa ayao umaso ranaun weramu ponayo rai, weti Po raura nanto Yairus ai pare, “Vemo njani nora, yara nyanave vayave.”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Umba Po vatano wanui umawe mansamayaro utavondi Aije ramu, yara Petrusa pe Yakobusa pe apa rijato Yohanesa pe obo nao utavondi.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Arono ude no Yairus apa yavar, Yesus po vatane maen woyovo arikainye umawe rai weye ngkakai to.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Umba siso no yavare umaso rai, Po raura mansai pare, “Wabeanimaibe wapoyov? Arikainye wato mamo ngkakaije ramu, yara ta nikija.”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Weramu vatane umaso wugoeno Ai.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Umba Yesus po arikainye umaso raneme raijar, Po raura aje rai pare, “Talita kum,” ama ine mare, “Arikainyo winy, syare winseo!”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Naije kobe arikainyo kamurame umawe nseo, muno manya mananave. (Ama tume abusyinara eane rurun to.) Muno vatano wo raen onawamo unantaive rave anapaporainye umaso rai.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Weramu Yesus po maorai pare, “Wabemo wapo ana umaso raura vatane inta mai nora!” Muno Po matutir indamu wo anaisye raunanto arikainye umaso rai indamu mo raisy.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.