Atos 22
Ayao amisy urairi wanyin (YVANT) vs VC
1 Paulus pare, “Injae muno sya arakove weap tenambe, wadanide, syare syo inaura kakavimbe wasai.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Arono vatano wanui wo Paulus araniv po awa ayao Yahudi raura mansai, umba utanamanin bintabo.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Paulus pare, “Risyamo vatano Yahudi pi risy. Inavaki no munijo Tarsus no no Kilikia, weramu inaugavere inakum no Yerusaleme so. Kuruno akoe Gamaliel po inanyao irati wama aneno wusyine awa ananyao rai indamu syo rarijat mavabe tenambe. Muno ribeke dave itavondi Amisye ai tutir, maisyare muno sya arakove weasamai tavon no so.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Arono naije syo arare veano vatano utavondijo Yesus apa Unanui raije mave ava inta ugwenen. Muno syo anya, wanya inta mansaijar maugaveta mausisa no tanoano makova rai.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Syeno Titi muno Anugano Akari Akokoe Yahudi wo raenamo sya ana syo raura wasaije somamo tugae. Weye wenawirati wo nyovara waowe inta raunande rinai indamu syo rauga da syo raunanto arakovo Yahudi una no munijo Damsyik mansai. Nyovara wao umaso mo ayao raugaje indamu vatano wanave Yesus aije maunande rinai indamu syo mansaijar syo waije veano maokaisy syo maugavere no Yerusaleme so indamu mangke raugaje mansai.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Arono syusyo syoroto no Damsyik, masyote pa yasyin, kavuratawe varo akoe inta no no naumo warae maje mo rinaakuvi.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Naije kobe ritemaje no min, umba syo anamote inta ranaun mo rinawain mare, ‘Saulus! Mbeanimaibe nyo arare veano rinave?!’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Naije syo anamote umawe rasakinav akato syare, ‘Injae, are pi Winy?’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Arono naije vatano utavondi rinaije umawe wo vare umaso raen tavon, weramu wo anamote ranaune ramu.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Umba syo ranajo akato syare, ‘Injae, animaisye mi indati syo rave?’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Varo manakoe umawe mo inamije raveti syakakave, weti syo nuge raene ramu. Maisyare omai ti, sya arakove wo inaneme raijar wo inauga ti wansisa no Damsyik.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Naije vatan inta apa tame mirati Ananias. Opamo vatano po Ananyao Musa rarijat mavabe. Muno opamo vatano Yahudi una no Damsyik tenambe wo aura titive.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ananias umaso de tet no sya awananeme rani. Umba po raura rinai pare, ‘Sya arakovo Saulus, nyeraseo rati!’ Naije kobe risyeraseo syo nuge raen akato muno syo Ananias aen kakavimbe.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Umba po raura rinai pare, ‘Saulus, wama anene awa Amisye po natayao indamu nyo Apa bekere raen muno nyo Yesus aeno namije rai muno nyo anamote ranauno namarikoame rai. Yesus umaso opirati Vatano Mamai Dave pije.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Amisye pare indati nyo Yesus apa ayaowe ravovo vatane mansai tenambe, muno nyo ana nyo raen to muno ana nyo ranaun to raura kakavimbe mansai.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Maisyare omai ti, vemo winoa nugoenta inya, yara soamo winseo ramu nanasine raunanto naugasyo kuvuni mana rai, muno nyo Yesus awain indamu Po nya ayao kakaije rapaya nai.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Masyote inta rai jakato syakato no Yerusalem, umba risiso no Yavaro Amisye rai indamu risambayambe. Arono risambayambea ama yasyin, maisyare rinikimarive wemaisy, syeraseo syo Amisy Yesus aen kakavimbe.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Muno Yesus po raura aje rinai pare, ‘Nyavave nyo Yerusalem rapaya yara nyoronto! Weye vatano nanawiso ware wo Sya ayaowo nyo raura we ravakambe.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Umba syo raura akananto ai syare, ‘Amisy Yesus, vatane so wo raen sya bekere mo inantutu dave ti risiso syuje yavaro sambaya rai tenambe inda syo vatano wanave Yesus winaije maijar syo manepat muno syo maugaveta mausiso no tanoano makova rai.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Muno arono vatane wo Stepanus aubai ti kakaijoe weye po Yesus winaura vatane mai, risyamo ritet no naije tavon, inanayanambe ana wo rave Stepanus aije rai. Muno risyi syo vatano wo aubaisye awa ansuno wo raugaje raeranande.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Weramu Amisy Yesus po raura aje rinai jakato pare, ‘Paulus, nyoronto! Weye Risyi syo natutir ti nyoronto no vatano Yahudi jewen una no gwaravainye mansai.’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Vatano Yahudi wanui umaso wo Paulus apa ayaowe ranauna nsodi naije. Weramu arono pare Amisye po atutir to no vatano Yahudi jewene mansai, vatano Yahudi umaso upari rave. Weti ugwain akoeve ware, “Vemo Paulus apaya inya, weye apa kove inta inda nove ramu. Ti aubai da akanive no mine vone so.”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Vatano Yahudi wanui wato wunanta tutir. Wo awa ansuno raveo manakea ratatuve raugaje wo raijasea wo randadaribe. Muno wo kapume raijasea wo raavar sea no kakavin, weye manuga mparijo Paulus ai rave.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Umba nait akari akoe umawe po ratantona pare, “Animaisye mi Paulus po raveti ngkakainoanive wirati vatano wanuije so wunantanare somaisy?” Weti po naite inta matutir wo Paulus augave siso no awa yavar indamu wo anajobe. Pare, “Indati wapo kaijo waije veano anepat indamu wapo antitidi soowabe ra po apa ana dave ti ngkakaije raura.”
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Naije kobe naite wo Paulus aneme raokokaisy umba ware ubera wo kaijo waije rave anepat, weramu Paulus payao wusyimbe. Po raura nanto nait akari no no ratuije ai pare, “Ee! Animaisye mi wapare wapo rave so?! Akarije pana po mangke inta rapatimu rinai rainy. Yara wapare wapo rinanepat wusyimbe! Mamaisye ramu! Weye risyamo vatano Roma pi risy!”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Nait akari nanto Paulus apa ayao so rai ti po anepate ramu, yara to po raura akarijo akoe umawe ai pare, “Animaisye mi indati nyare nyo rave vatane wato ai? Weye wepamo vatano Roma inta pije!”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Weti nait akari akoe umaso poroto no Paulus ai, umba po anajo pare, “Nyo raura kakavimbe: Winyamo vatano nsiso vatano Roma maije inta pi win dako?”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Umba nait akari akoe po raura pare, “Syo doijo manui rave veano ravae indamu pemerinta Roma mo nyovara waowe inta raugaje rinai ti mare risiso vatano Roma mai.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Weti naije kobe naito uma ware wo Paulus anajobe, wansuk akiri akare ti wuje, weye wo anaun pare opamo vatano Roma pa. Muno nait akari akoe opamo jani tavon, weye Paulus opamo vatano Roma inta pije yara po aneme raokokaisyo waijo besije rai to.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Siman akato nait akari akoe umaso beker po raen animaisye mirati mbewar vatano Yahudi uparijo Paulus ai. Weti po syeno akokoe muno Anugano Akari Akokoe Yahudi tenambe mawainde wanunugambe. Umba po Paulus augavere tet no mansamun.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.