Atos 11
Ayao amisy urairi wanyin (YVANT) vs ARIB
1 Yesus apa arakovo po matutir muno arakovo kaijo wanave Yesus ai no munijo Yudea udaniv ware vatano Yahudi jewen wanave ayao Amisye rai tavon.
1 Ora, ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judéia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Weti arono Petrus pakato no Yerusalem, vatano Yahudi wanave Yesus ai wo aura tantunawi,
2 E quando Pedro subiu a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 ware, “Mbeanimaibe winsiso no vatano utavondi sunat rai jewene awa yavare rai? Muno nyo awa anaisye rai tavon?! Mamaisye ramu!”
3 dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Weti Petrus po ana rarorono ai no munijo Yope rarijato mansai tenambe pare,
4 Pedro, porém, começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Arono rino no Yope, syare ibe sambayambe, naije inikimarive, Amisye po ana inta rarorono rinai. Syo raen maisyare ansune vasye manakoe inta no no naumo warae rairidi aje no rinamun, maisyare vatane inta wo ama mamarane raijar indamu wo ranyonaje.
5 Estava eu orando na cidade de Jope, e em êxtase tive uma visão; descia um objeto, como se fosse um grande lençol, sendo baixado do céu pelas quatro pontas, e chegou perto de mim.
6 Syerananto ama uga rai syo maere manui raen maisyare so: maere kotaro rajo mambisy muno maere kotaro nsyisyaube muno maere kotaro nsano no mine vone rarijat muno insani kotar.
6 E, fitando nele os olhos, o contemplava, e vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Umba anamote inta ngkin mo inawain mare, ‘Petrus, winseo! Nyo maere wato inta raubaisy indamu nyo raisy.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro, mata e come.
8 Weramu syo raura akaseo syare, ‘O, Injae, mamaisye ramu. Ana raisyisyi mamo syo inta raibe rainy.’
8 Mas eu respondi: De modo nenhum, Senhor, pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum e imunda.
9 Weramu anamote no no munijo ntiti mo raura akato mare, ‘Vemo nyo anakotare raisyisyi akato inya, weye Amisye po ratayaowa mamai to.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Ana rarorono rinaije umaso ama susye mandeij, naije umba anakotare umaso ngkarimu, makaeyo no naumo warae akato, nto ti raumandi kobe.
10 Sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 Naije kobe vatane mandeij, nanawirati matutir no Kaisarea indamu ude rinai, unande yavaro ino raije rai.
11 E eis que, nesse momento, pararam em frente à casa onde estávamos três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Umba Anawayo Vambunine mo raura rinai mare, ‘Vemo winsyisyaube mai jinya, yara ntavondi mai kai indamu wata.’ Weti sya arakove kaujentabo nanawiso utavondi rinai reanta no Kaisarea, umba reansisa no Kornelius apa yavare rai.
12 Disse-me o Espírito que eu fosse com eles, sem hesitar; e também estes seis irmãos foram comigo e entramos na casa daquele homem.
13 Kornelius umaso po naito Amisye inta apa de ai raura kakavimbe reansai. Pare naito Amisye po raura aijare somaisy: ‘Kornelius, nyo vatane inta matutir uta no munijo Yope indamu wo vatane inta augav, apa tame mirati Simon Petrus.
13 E ele nos contou como vira em pé em sua casa o anjo, que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Indati Petrus umaso po ayao raura nya yavaruga wasai tenambe indamu Amisye po wasapaya ayao kakaije rai.’
14 o qual te dirá palavras pelas quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 Weti syoroto no Korneliusa nui no munijo Kaisarea, umba syo Ayao Kovo Yesus raura ai muno apa arakovo Yahudi jewene mansai. Naije kobe Anawayo Vambunine maje mansai tenambe, maisyare manasyinoe maje irati vatano Yahudi wansai wemaisy.
15 Logo que eu comecei a falar, desceu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós no princípio.
16 Umba rinaemeno Amisy Yesus apa ayao so rai pare, ‘Yohanes po vatane maugasya kuvuni mana rai, weramu masyote kavinta yai jakato, umba Anawayo Vambunine maje irati wasai.’
16 Lembrei-me então da palavra do Senhor, como disse: João, na verdade, batizou com água; mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Maisyare omaisy, arono Kornelius muno apa arakovo vatano Yahudi jewen umawe wanave Amisy Yesus Kristus ai to, Amisye po apa Anawayo Vambunine raugaje mai maisyare muno Po raunande wansai arono wamanave Yesus aijoe. Amisye apa bekere maisyare so, weti vemo syo Apa bekere ransopi jinya!”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que dera também a nós, ao crermos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Petrus apa ayao nsopi no naije. Vatano Yahudi wanave Yesus ai umawe wo ranauna mewen, umba wo raura ware, “Ngko to, wamo ranajo akatoe ramu.” Muno wo Amisye ararimbe ware, “Weti Amisye po varore raugaje vatano Yahudi jewene mansai tavon indamu usakinavo awa ayao kakaije rai, weamo Po kovo nuge nuganuije raunanto mansai!”
18 Ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Assim, pois, Deus concedeu também aos gentios o arrependimento para a vida.
19 Arono Stepanus aubaisyoe, vatano wanave Yesus aije wanui unanajibe weye vatano Yahudi wo mave tatugadi. Unanajibe ti inta wuruta no Penisia muno inta wuruta no nupatimugo Siprus muno munijo Antiokia, wo Ayao Kovo Yesus ravovo vatano Yahudi obo mansai.
19 Aqueles, pois, que foram dispersos pela tribulação suscitada por causa de Estêvão, passaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Weramu vatano wanave kaijinta, nanawirati vatano Siprus muno vatano Kirene, unande munijo Antiokia rai wo Ayao Kovo Yesus ravovo vatano Yahudi jewene mai tavon.
20 Havia, porém, entre eles alguns cíprios e cirenenses, os quais, entrando em Antioquia, falaram também aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Amisye tuna mansautan weti vatano wanui rave wanave Yesus ai, usakinav utavondi Ai.
21 E a mão do Senhor era com eles, e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Umba anugano Amisy no Yerusalem daniv ware vatano Yahudi jewen nanawirati una no munijo Antiokia wanave Yesus ai to. Weti wo Barnabas apatimu indamu poroto po mansapan.
22 Chegou a notícia destas coisas aos ouvidos da igreja em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia;
23 Arono Barnabas umaso nanto Antiokia rai, po Amisye apa kove raen manakoe no irati vatano nanawije mansai. Weti anayanambe rave muno po manyao indamu manuga ntenami una tawan irati Amisye ai.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortava a todos a perseverarem no Senhor com firmeza de coração;
24 Barnabas opamo vatano anuga ngko dave, panave Amisye ai rave muno Anawayo Vambunine ama vambunine no ai. Arono naije vatano wanave Yesus ai awa wanuije miridi nseo kobe.
24 porque era homem de bem, e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Umba Barnabas poroto no munijo Tarsus indamu po Saulus akani.
25 Partiu, pois, Barnabé para Tarso, em busca de Saulo;
26 Barnabas nanto Saulus ai, po augav yirija no munijo Antiokia. Umba Barnabasa pe Saulusa pe inya anugano Amisye mautan no naije tume intai muno yo vatane wanui manyao. Nai Antiokia umaso wemirati manasyin dave vatano wanave Yesus ai mawaino Kristen.
26 e tendo-o achado, o levou para Antioquia. E durante um ano inteiro reuniram-se naquela igreja e instruíram muita gente; e em Antioquia os discípulos pela primeira vez foram chamados cristãos.
27 Arono naije anawae Amisy inta wuje no Yerusalem wuruta no Antiokia.
27 Naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia;
28 Anawae inta apa tame mirati Agabus. Anawayo Vambunine mo ayaowe inta raura ai, weti seo tet po raura nanto vatano wanave Yesus aije mansai pare, “Indati maroro manakoe inta nandeo munije tename so rai.” (Umaso nande to arono Klaudius be akarive irati pemerinta no Roma rai).
28 e levantando-se um deles, de nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome por todo o mundo, a qual ocorreu no tempo de Cláudio.
29 Weti vatano wanave umaso mansaemeno awa arakovo una no munijo Yudea mansai, muno wo rapatimu ware wo doije ranunugambe indamu wo ranutugo mai. Vatano apa doije manui po raunande manakoe, muno vatano apa doije mamaun, po raunande mamaun, weti wo raunande mamaisyo awa vambunine rarijati.
29 E os discípulos resolveram mandar, cada um conforme suas posses, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia;
30 Wo doije umaso ranunugambea jewen, umba Barnabasa pe Saulusa pe yo raugav yirija no Yerusalem, yare yo raunanto akarijo wo anugano Amisye maugave mansai indamu wo ratodi.
30 o que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.