Marcos 6

Fat Mata ogepma (YUW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Oro, Yesu yu böcsa wo imun fauna inoin böcsanon sinom Nasaret, woce onguna youp amnaniho yu tan tonggung.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Woce itmuya Sabat bongono ehuna Yesuho Yuda nanohon fatmata yocyoc bucin öngga Kopotorochon fatmata ogepma surarodec yong fandat inogoc. Tuna owi amna koböcmaho fatmata wo kombingga soroc yongga yogung, “Mayain amna ngoi mata nahema sinom fengga yac? Numaho kombic kombic orongi ihorocno imuna yu momphon toroc irömbu ihono ihono tongitac yo?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Non amna ngo kombing imamon, yu kapenda youp tongitac yo. O yuhon macno Maria, o orugi Jems, Yosis, Yudas, Saimon yu woroc nonu kombing imamon. O natniu ambarac nonot ididangmai.” Suraro yu Yesuha ihoroc yong tongga kombiuya obukogoc.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Kombiuya obökuna Yesuho yu inogoc, “Owi amna böcsa danong yu wömai Kopotorochon yong tuctuc amnaniha gending imongidang mahong inoin böcsanon sinomu o nip orugihu yuhogon wömai maang gendingidang,” Yesu ihoroc inogoc.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Tongo yu sa wocin momphon toroc kiap inobarac koböcma matogoc. Yu oburoho obukoc owi amna tungu tungudecgon siuna orokogung.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Oro Nasaret nanoho Yesu makombing tobing imogungmaha tongga Yesuho kombingbanac togoc.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Tongo yu youp amnani 12 yu inong yuna ehuya yu ‘inoin madec dogu boyömo dong yanitnung’ yongo worochon gesö imongga yaitnigon inongmudoc.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Oro Yesu yu youp amnani youphon yong fasun fasun mata ingoroc inogoc, “Son uyaphon manomano fongitninga. Kandöng worocgon wömai ogep fogiarut. Wohong nacnohu o yochu o mönenghu manomano ihorocnoma wömai fogitninga.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Son orung tom soni ogep fohongyu öantang mahong tec tohomunmöc soni wömai tungutnigon sogiarut.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Oro son böcsa auhon ongkuya böc morömpho sonthon idit böc au kamuyai wömai sonu wocingon itmuya böc au mongurac toninga. Muno wocingon idtongga son böcsa wo imu faangoc.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Oro son böcsa auhon onguya böc morömpho oröc matong kamonggai o mata soni makombiuyai wömai sonu yu me imongo guroc tong fönfön orung sonidecma fororop tongyu muuya böcsa wo imu fauna ongonung. Ihoroc tuya böc morömpho kiap wo angga kombinahing, ‘Ayöö, non toroc kiap wontucmuno tong imogomonmaha tang yo,’ ihoroc kombinahing.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Yesuho youp amnani yong fasun fasun mata ihoroc inuna yu böcsa wohon wohon itongmuya ‘owi amnaho irot ibararut’ yongo Kopotorochon fatmata ogepma fandat inong tonggung.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 O yu dogu boyömo koböcma owi amnadec dong yan tonggung. O ihorocgon yu owi amna obukocnima Kopotorochon madec unac wagang imongmuya you orokong tonggung.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Oro Yesuhon fatno moröma böcsa danong öngbödeuna king Heröt yu Yesuhon fatno wo ihorocgon kombigoc. Tuna amna auho wömai Yesuha yongidung, “Jön yamuc gupgup forosicsic amna yu omocdecma wekongga idonggoc yo. Worocha tongga yu momphon toroc kiap ihono ihono toctochon gesö idimpac,” ihoroc yongidung.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 O auho wömai yongidung, “Yui Elaiya yo.” O auho yongidung, “Yu woi Kopotorochon yong tuctuc amna au yo. Kopotorochon yong tuctuc amnani osuc ididungma worocotma,” ihoroc yong tongidung.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Oro king Heröt yu sum mata woroc kombingga botongga yogoc, “Ei Jönu, nocho osuc bangaro magotmai, oro yu omocdecma idongga tachu yo?” ihoroc yogoc.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 — ausente —
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Oro oipmonu wömai owi Herödiasho Jön tun omomphon uyap au ingoroc kombiun öngkung imogoc. Heröt yu ino öngkup öngkup-nohon tong sonoc au toctocha kombigoc. Tongo yu gavmanthon amna morömahu o tawa amnahon amna morömahu o Galili distrikhon amna morömahu yu ambarac inong wodiuna ebung.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Ehuya yu ambarac tong sonoc tongga idiya Herödiashon weno yu böc ganang öngo tong kumec au tuna Herödot amna moröma nucniot yu wo angmuya ibip imogung. Angibip tongmuya king Heröt yu owi berac ingoroc inogoc, “Goc gochon ibiba tanda yaöha kombingga nania nocho woroc ogep gamontat.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Heröt yu komanang mayogoc. Muno yu yong koing mata ingoroc sigoc, “Boinno onoce, goc yapmu auha ibip gamuna nania nocho worochon torocgon gamontat. O gocu nochon kantri ngorochon docnoha yontarocanu wömai nocho wo fuc tongga docno goc gamam.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 King Herötho owi berac ihoroc inuna yu böc irotno wo imun fauna macno ot ongmuna ingoroc inong ac togoc, “Mac, nocu amna moröma yapmu yaöha intiwa?” Ihoroc inuna macnoho inogoc, “Goc ongmina Jön yamuc gupgup forosicsic amna yuhon bigoha inti.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Oro, macnoho ihoroc inuna owi berac wo karupgon ongmuna king Heröt inogoc, “Noc ingoroc kombihat, inga ningo sinom Jön yamuc gupgup worochon bangaro mangga bigo wagadec singga nampi.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Ihoroc inuna king Heröt yu mata woroc kombingga toup sinom soroc yogoc mahong yu urop amna morömaho yangamin yong koing mata yogocmaha tongga ‘yangam fap tityit’ yongo owi berachon mataha ‘öc’ yogoc.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Tongo yu tawa amna au inongmuna ongga yi bucin Jönthon bangaro mangga wagadec singo teboc.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Tengmuna owi berac imuna yu tongga macno Herödias imogoc.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Oro Jönthon youp amnani yu fat woroc kombingga engmuya Jönthon ep fambangno tongo kumkumon tohong sigung.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Oro mit Yesuhon youp amnani youpha itonggungma yu ibaru fauna wönggon engga Yesuot suran tongmuya owi amnadec youp tonggungma orin fatmata ogepma yong fandat tonggungma worochon fatno yogung.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Yu fatno yongga idiya owi amna koböcmaho ongi epi toup tuya Yesuot youp amnaniot yuhon nacno nocnochon bego maidoc. Tuna Yesuho youp amnani inogoc, “Oro non nonigon sa amna maiyan woce ongmanaina sum sogitna.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ihoroc inuna yu ‘nonigon itna’ yongo girangdec bangmu uunto sa amna maiyan woce onggung.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Wohong muno woi, owi amna koböcmaho onggongno wo yagung. Tuya böcsa danong owi amna koböcmaho yu guroc uyapdec tan tongga sa Yesu onggonga kombigocan woce osuc ongkungmuya yuha torec idung.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Ihoroc tuya Yesuho ihorocgon sa woce ongkungga owi amna torop moröma wo yangmuna uroc imogoc. Wömai yaha suraroho bot sipsip morömono muno ihoroc simbang idiya yagocmaha uroc imogoc. Uroc imuna yu forosingga Kopotorochon manomanohon foro fandat inogoc.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Inongga idina urop sep ohong-gorop wuna youp amnaniho yuot engmuya inogung, “Sa ngocinu wömai amna maididang. O sep urop ibarac.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Worocha goc muyu owi amna torop ngo inongmuiya yu böcsa ambehecgon idangma woce ongmuya nacnono wöngga naarut.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ihoroc inuya Yesuho inogoc, “Son sonibut nacnoha tongfat yearut.” Inuna youp amnaniho yogung, “Mayain, nacno koböcma ihorocno wömai 200 Kinadec wönammai wömai ogep yo. Ihoroc tontamonthu nuhun?”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Ihoroc yuya Yesuho inogoc, “Oro sonidec nacno sowarango tingting idang? Ongga yaarut.” Ihoroc inuna youp amnaniho ongga yangga inogung, “Non nacno sowarango obukema o söng yai ihorochogon idang.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Inuya Yesuho inogoc, “Son owi amna inuya yu fuc tongga tait ogepmadec dingno dingno idarut.”
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Ihoroc inuya owi amna yu fuc tongmuya 100thon torochu o 50hon torochu ihorocho dingno dingno idtonggung.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ihoroc idiya Yesu yu nacno sowarango obukema orin söng yai woroc fogito daro dedec foringo Kopotoroc ecec inongga nacno sowarango wo uboto youp amnani imuna yu suraro silip tong imogung. O söng yai wo ihorocgon silip tuna owi amna imogung.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ihoroc tuya owi amna ambaracho nacno nongga modibo foc togung.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Tuya youp amnani yu nacno nong docno fogida dumbu 12 ihoroc oheuya foc togung.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Oro, amna nacno wo nagungma worochon namba wömai 5,000 ihoroc idoc.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Oro, Yesu yu wohogon ‘youp amnanai osuc fat namarut’ yongo yu inong muuna yu girang sogida forosingga yamuc öngköring aramo öke onggonga togung. Tuya Yesu ino wömai owi amna inong muuna uyap onggung.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Ongbödeuya yu inogon dönac yocyocha sa urongo audec ögoc.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Tuna sep urop ohongga idina youp amnaniho girangdec yamuc bonip sinom idung. Woce idiya Yesu inohogon yamuc tero ida
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 agocmai sumpho koingo sinom girang tamarodec busuna yamuc funfuro toup uuna youp amnani girang fasun fasuntha tu matogoc. Tuna sa isoc isocane Yesuho yamuc öngkoring korocgon sansantho yuot woce onggoc. Tongo urop yu yanggirato onggonga tuna
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 youp amnaniho yu auya yamucdec sansanto ongga idina kombigung, ‘Dogu auho yamuc korocdec epac yo.’ Ihoroc kombingga toup botongga yong yaigung.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Ambaracho woroc angga toup sinom botuya Yesuho karupgon inogoc, “Son koing songga idarut. Naka epat yo son botoninga.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Ihoroc inongo girang ganang youp amnaniot uuna sum moröma urop imun fadoc. Tuna youp amnaniho soroc yongga nanga fatfat toup togung.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Youp amna yu wömai Yesuho nacno sowarango tong guram togocma kiap inobaracma wo agung mahong yu abe Yesuhon foro kombing tangtang matogung. Muno, irotno abe koing songga idoc.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Oro Yesuot youp amnaniot yu yamuc öngkoring kondong tongga Genesaret böcsa woce ongkungga girang kaning sigung.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Kaning singga girang imu faunto gurocdec ongidiya urop böc morömpho Yesu kombing imogung.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Tongo owi amna yu domdomgon böcsa danong ongmuya owi amna nucni obukoc tima wo fadang wöngga sumboda Yesu sa nahenne onggocan wocegon feng tonggung.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Yesu yu böcsadechu o taundechu o sa amna maiyan wocehu idina owi amnaho woroc kombingga muyu nucni obukoc tima yu yuot yangat fengo maket taitdechu orin uyap tan wocin fing tongga Yesu dönac orongi ingoroc inong tonggung, “Goc ning banaiya non gochon tec tohomimöca sogito orokona.” Dönac ihoroc inongmuya owi amna tecno wot mögungma yu ambarac orokongbödegung.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.