Marcos 6
Fat Mata ogepma (YUW) vs NVT
1 Oro, Yesu yu böcsa wo imun fauna inoin böcsanon sinom Nasaret, woce onguna youp amnaniho yu tan tonggung.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Woce itmuya Sabat bongono ehuna Yesuho Yuda nanohon fatmata yocyoc bucin öngga Kopotorochon fatmata ogepma surarodec yong fandat inogoc. Tuna owi amna koböcmaho fatmata wo kombingga soroc yongga yogung, “Mayain amna ngoi mata nahema sinom fengga yac? Numaho kombic kombic orongi ihorocno imuna yu momphon toroc irömbu ihono ihono tongitac yo?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Non amna ngo kombing imamon, yu kapenda youp tongitac yo. O yuhon macno Maria, o orugi Jems, Yosis, Yudas, Saimon yu woroc nonu kombing imamon. O natniu ambarac nonot ididangmai.” Suraro yu Yesuha ihoroc yong tongga kombiuya obukogoc.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Kombiuya obökuna Yesuho yu inogoc, “Owi amna böcsa danong yu wömai Kopotorochon yong tuctuc amnaniha gending imongidang mahong inoin böcsanon sinomu o nip orugihu yuhogon wömai maang gendingidang,” Yesu ihoroc inogoc.
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 Tongo yu sa wocin momphon toroc kiap inobarac koböcma matogoc. Yu oburoho obukoc owi amna tungu tungudecgon siuna orokogung.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Oro Nasaret nanoho Yesu makombing tobing imogungmaha tongga Yesuho kombingbanac togoc.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Tongo yu youp amnani 12 yu inong yuna ehuya yu ‘inoin madec dogu boyömo dong yanitnung’ yongo worochon gesö imongga yaitnigon inongmudoc.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Oro Yesu yu youp amnani youphon yong fasun fasun mata ingoroc inogoc, “Son uyaphon manomano fongitninga. Kandöng worocgon wömai ogep fogiarut. Wohong nacnohu o yochu o mönenghu manomano ihorocnoma wömai fogitninga.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Son orung tom soni ogep fohongyu öantang mahong tec tohomunmöc soni wömai tungutnigon sogiarut.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Oro son böcsa auhon ongkuya böc morömpho sonthon idit böc au kamuyai wömai sonu wocingon itmuya böc au mongurac toninga. Muno wocingon idtongga son böcsa wo imu faangoc.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Oro son böcsa auhon onguya böc morömpho oröc matong kamonggai o mata soni makombiuyai wömai sonu yu me imongo guroc tong fönfön orung sonidecma fororop tongyu muuya böcsa wo imu fauna ongonung. Ihoroc tuya böc morömpho kiap wo angga kombinahing, ‘Ayöö, non toroc kiap wontucmuno tong imogomonmaha tang yo,’ ihoroc kombinahing.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Yesuho youp amnani yong fasun fasun mata ihoroc inuna yu böcsa wohon wohon itongmuya ‘owi amnaho irot ibararut’ yongo Kopotorochon fatmata ogepma fandat inong tonggung.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 O yu dogu boyömo koböcma owi amnadec dong yan tonggung. O ihorocgon yu owi amna obukocnima Kopotorochon madec unac wagang imongmuya you orokong tonggung.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Oro Yesuhon fatno moröma böcsa danong öngbödeuna king Heröt yu Yesuhon fatno wo ihorocgon kombigoc. Tuna amna auho wömai Yesuha yongidung, “Jön yamuc gupgup forosicsic amna yu omocdecma wekongga idonggoc yo. Worocha tongga yu momphon toroc kiap ihono ihono toctochon gesö idimpac,” ihoroc yongidung.
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 O auho wömai yongidung, “Yui Elaiya yo.” O auho yongidung, “Yu woi Kopotorochon yong tuctuc amna au yo. Kopotorochon yong tuctuc amnani osuc ididungma worocotma,” ihoroc yong tongidung.
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Oro king Heröt yu sum mata woroc kombingga botongga yogoc, “Ei Jönu, nocho osuc bangaro magotmai, oro yu omocdecma idongga tachu yo?” ihoroc yogoc.
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 — ausente —
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 — ausente —
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 — ausente —
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Oro oipmonu wömai owi Herödiasho Jön tun omomphon uyap au ingoroc kombiun öngkung imogoc. Heröt yu ino öngkup öngkup-nohon tong sonoc au toctocha kombigoc. Tongo yu gavmanthon amna morömahu o tawa amnahon amna morömahu o Galili distrikhon amna morömahu yu ambarac inong wodiuna ebung.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Ehuya yu ambarac tong sonoc tongga idiya Herödiashon weno yu böc ganang öngo tong kumec au tuna Herödot amna moröma nucniot yu wo angmuya ibip imogung. Angibip tongmuya king Heröt yu owi berac ingoroc inogoc, “Goc gochon ibiba tanda yaöha kombingga nania nocho woroc ogep gamontat.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Heröt yu komanang mayogoc. Muno yu yong koing mata ingoroc sigoc, “Boinno onoce, goc yapmu auha ibip gamuna nania nocho worochon torocgon gamontat. O gocu nochon kantri ngorochon docnoha yontarocanu wömai nocho wo fuc tongga docno goc gamam.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 King Herötho owi berac ihoroc inuna yu böc irotno wo imun fauna macno ot ongmuna ingoroc inong ac togoc, “Mac, nocu amna moröma yapmu yaöha intiwa?” Ihoroc inuna macnoho inogoc, “Goc ongmina Jön yamuc gupgup forosicsic amna yuhon bigoha inti.”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Oro, macnoho ihoroc inuna owi berac wo karupgon ongmuna king Heröt inogoc, “Noc ingoroc kombihat, inga ningo sinom Jön yamuc gupgup worochon bangaro mangga bigo wagadec singga nampi.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Ihoroc inuna king Heröt yu mata woroc kombingga toup sinom soroc yogoc mahong yu urop amna morömaho yangamin yong koing mata yogocmaha tongga ‘yangam fap tityit’ yongo owi berachon mataha ‘öc’ yogoc.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Tongo yu tawa amna au inongmuna ongga yi bucin Jönthon bangaro mangga wagadec singo teboc.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Tengmuna owi berac imuna yu tongga macno Herödias imogoc.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Oro Jönthon youp amnani yu fat woroc kombingga engmuya Jönthon ep fambangno tongo kumkumon tohong sigung.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Oro mit Yesuhon youp amnani youpha itonggungma yu ibaru fauna wönggon engga Yesuot suran tongmuya owi amnadec youp tonggungma orin fatmata ogepma yong fandat tonggungma worochon fatno yogung.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Yu fatno yongga idiya owi amna koböcmaho ongi epi toup tuya Yesuot youp amnaniot yuhon nacno nocnochon bego maidoc. Tuna Yesuho youp amnani inogoc, “Oro non nonigon sa amna maiyan woce ongmanaina sum sogitna.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Ihoroc inuna yu ‘nonigon itna’ yongo girangdec bangmu uunto sa amna maiyan woce onggung.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Wohong muno woi, owi amna koböcmaho onggongno wo yagung. Tuya böcsa danong owi amna koböcmaho yu guroc uyapdec tan tongga sa Yesu onggonga kombigocan woce osuc ongkungmuya yuha torec idung.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Ihoroc tuya Yesuho ihorocgon sa woce ongkungga owi amna torop moröma wo yangmuna uroc imogoc. Wömai yaha suraroho bot sipsip morömono muno ihoroc simbang idiya yagocmaha uroc imogoc. Uroc imuna yu forosingga Kopotorochon manomanohon foro fandat inogoc.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Inongga idina urop sep ohong-gorop wuna youp amnaniho yuot engmuya inogung, “Sa ngocinu wömai amna maididang. O sep urop ibarac.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Worocha goc muyu owi amna torop ngo inongmuiya yu böcsa ambehecgon idangma woce ongmuya nacnono wöngga naarut.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Ihoroc inuya Yesuho inogoc, “Son sonibut nacnoha tongfat yearut.” Inuna youp amnaniho yogung, “Mayain, nacno koböcma ihorocno wömai 200 Kinadec wönammai wömai ogep yo. Ihoroc tontamonthu nuhun?”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Ihoroc yuya Yesuho inogoc, “Oro sonidec nacno sowarango tingting idang? Ongga yaarut.” Ihoroc inuna youp amnaniho ongga yangga inogung, “Non nacno sowarango obukema o söng yai ihorochogon idang.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Inuya Yesuho inogoc, “Son owi amna inuya yu fuc tongga tait ogepmadec dingno dingno idarut.”
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ihoroc inuya owi amna yu fuc tongmuya 100thon torochu o 50hon torochu ihorocho dingno dingno idtonggung.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Ihoroc idiya Yesu yu nacno sowarango obukema orin söng yai woroc fogito daro dedec foringo Kopotoroc ecec inongga nacno sowarango wo uboto youp amnani imuna yu suraro silip tong imogung. O söng yai wo ihorocgon silip tuna owi amna imogung.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Ihoroc tuya owi amna ambaracho nacno nongga modibo foc togung.
42 Todos comeram à vontade,
43 Tuya youp amnani yu nacno nong docno fogida dumbu 12 ihoroc oheuya foc togung.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Oro, amna nacno wo nagungma worochon namba wömai 5,000 ihoroc idoc.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Oro, Yesu yu wohogon ‘youp amnanai osuc fat namarut’ yongo yu inong muuna yu girang sogida forosingga yamuc öngköring aramo öke onggonga togung. Tuya Yesu ino wömai owi amna inong muuna uyap onggung.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Ongbödeuya yu inogon dönac yocyocha sa urongo audec ögoc.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Tuna sep urop ohongga idina youp amnaniho girangdec yamuc bonip sinom idung. Woce idiya Yesu inohogon yamuc tero ida
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 agocmai sumpho koingo sinom girang tamarodec busuna yamuc funfuro toup uuna youp amnani girang fasun fasuntha tu matogoc. Tuna sa isoc isocane Yesuho yamuc öngkoring korocgon sansantho yuot woce onggoc. Tongo urop yu yanggirato onggonga tuna
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 youp amnaniho yu auya yamucdec sansanto ongga idina kombigung, ‘Dogu auho yamuc korocdec epac yo.’ Ihoroc kombingga toup botongga yong yaigung.
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Ambaracho woroc angga toup sinom botuya Yesuho karupgon inogoc, “Son koing songga idarut. Naka epat yo son botoninga.”
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Ihoroc inongo girang ganang youp amnaniot uuna sum moröma urop imun fadoc. Tuna youp amnaniho soroc yongga nanga fatfat toup togung.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Youp amna yu wömai Yesuho nacno sowarango tong guram togocma kiap inobaracma wo agung mahong yu abe Yesuhon foro kombing tangtang matogung. Muno, irotno abe koing songga idoc.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Oro Yesuot youp amnaniot yu yamuc öngkoring kondong tongga Genesaret böcsa woce ongkungga girang kaning sigung.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Kaning singga girang imu faunto gurocdec ongidiya urop böc morömpho Yesu kombing imogung.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Tongo owi amna yu domdomgon böcsa danong ongmuya owi amna nucni obukoc tima wo fadang wöngga sumboda Yesu sa nahenne onggocan wocegon feng tonggung.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Yesu yu böcsadechu o taundechu o sa amna maiyan wocehu idina owi amnaho woroc kombingga muyu nucni obukoc tima yu yuot yangat fengo maket taitdechu orin uyap tan wocin fing tongga Yesu dönac orongi ingoroc inong tonggung, “Goc ning banaiya non gochon tec tohomimöca sogito orokona.” Dönac ihoroc inongmuya owi amna tecno wot mögungma yu ambarac orokongbödegung.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.