Marcos 6

Fat Mata ogepma (YUW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Oro, Yesu yu böcsa wo imun fauna inoin böcsanon sinom Nasaret, woce onguna youp amnaniho yu tan tonggung.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Woce itmuya Sabat bongono ehuna Yesuho Yuda nanohon fatmata yocyoc bucin öngga Kopotorochon fatmata ogepma surarodec yong fandat inogoc. Tuna owi amna koböcmaho fatmata wo kombingga soroc yongga yogung, “Mayain amna ngoi mata nahema sinom fengga yac? Numaho kombic kombic orongi ihorocno imuna yu momphon toroc irömbu ihono ihono tongitac yo?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Non amna ngo kombing imamon, yu kapenda youp tongitac yo. O yuhon macno Maria, o orugi Jems, Yosis, Yudas, Saimon yu woroc nonu kombing imamon. O natniu ambarac nonot ididangmai.” Suraro yu Yesuha ihoroc yong tongga kombiuya obukogoc.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Kombiuya obökuna Yesuho yu inogoc, “Owi amna böcsa danong yu wömai Kopotorochon yong tuctuc amnaniha gending imongidang mahong inoin böcsanon sinomu o nip orugihu yuhogon wömai maang gendingidang,” Yesu ihoroc inogoc.
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Tongo yu sa wocin momphon toroc kiap inobarac koböcma matogoc. Yu oburoho obukoc owi amna tungu tungudecgon siuna orokogung.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Oro Nasaret nanoho Yesu makombing tobing imogungmaha tongga Yesuho kombingbanac togoc.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Tongo yu youp amnani 12 yu inong yuna ehuya yu ‘inoin madec dogu boyömo dong yanitnung’ yongo worochon gesö imongga yaitnigon inongmudoc.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Oro Yesu yu youp amnani youphon yong fasun fasun mata ingoroc inogoc, “Son uyaphon manomano fongitninga. Kandöng worocgon wömai ogep fogiarut. Wohong nacnohu o yochu o mönenghu manomano ihorocnoma wömai fogitninga.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Son orung tom soni ogep fohongyu öantang mahong tec tohomunmöc soni wömai tungutnigon sogiarut.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Oro son böcsa auhon ongkuya böc morömpho sonthon idit böc au kamuyai wömai sonu wocingon itmuya böc au mongurac toninga. Muno wocingon idtongga son böcsa wo imu faangoc.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Oro son böcsa auhon onguya böc morömpho oröc matong kamonggai o mata soni makombiuyai wömai sonu yu me imongo guroc tong fönfön orung sonidecma fororop tongyu muuya böcsa wo imu fauna ongonung. Ihoroc tuya böc morömpho kiap wo angga kombinahing, ‘Ayöö, non toroc kiap wontucmuno tong imogomonmaha tang yo,’ ihoroc kombinahing.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Yesuho youp amnani yong fasun fasun mata ihoroc inuna yu böcsa wohon wohon itongmuya ‘owi amnaho irot ibararut’ yongo Kopotorochon fatmata ogepma fandat inong tonggung.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 O yu dogu boyömo koböcma owi amnadec dong yan tonggung. O ihorocgon yu owi amna obukocnima Kopotorochon madec unac wagang imongmuya you orokong tonggung.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Oro Yesuhon fatno moröma böcsa danong öngbödeuna king Heröt yu Yesuhon fatno wo ihorocgon kombigoc. Tuna amna auho wömai Yesuha yongidung, “Jön yamuc gupgup forosicsic amna yu omocdecma wekongga idonggoc yo. Worocha tongga yu momphon toroc kiap ihono ihono toctochon gesö idimpac,” ihoroc yongidung.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 O auho wömai yongidung, “Yui Elaiya yo.” O auho yongidung, “Yu woi Kopotorochon yong tuctuc amna au yo. Kopotorochon yong tuctuc amnani osuc ididungma worocotma,” ihoroc yong tongidung.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Oro king Heröt yu sum mata woroc kombingga botongga yogoc, “Ei Jönu, nocho osuc bangaro magotmai, oro yu omocdecma idongga tachu yo?” ihoroc yogoc.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 — ausente —
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 — ausente —
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Oro oipmonu wömai owi Herödiasho Jön tun omomphon uyap au ingoroc kombiun öngkung imogoc. Heröt yu ino öngkup öngkup-nohon tong sonoc au toctocha kombigoc. Tongo yu gavmanthon amna morömahu o tawa amnahon amna morömahu o Galili distrikhon amna morömahu yu ambarac inong wodiuna ebung.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Ehuya yu ambarac tong sonoc tongga idiya Herödiashon weno yu böc ganang öngo tong kumec au tuna Herödot amna moröma nucniot yu wo angmuya ibip imogung. Angibip tongmuya king Heröt yu owi berac ingoroc inogoc, “Goc gochon ibiba tanda yaöha kombingga nania nocho woroc ogep gamontat.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Heröt yu komanang mayogoc. Muno yu yong koing mata ingoroc sigoc, “Boinno onoce, goc yapmu auha ibip gamuna nania nocho worochon torocgon gamontat. O gocu nochon kantri ngorochon docnoha yontarocanu wömai nocho wo fuc tongga docno goc gamam.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 King Herötho owi berac ihoroc inuna yu böc irotno wo imun fauna macno ot ongmuna ingoroc inong ac togoc, “Mac, nocu amna moröma yapmu yaöha intiwa?” Ihoroc inuna macnoho inogoc, “Goc ongmina Jön yamuc gupgup forosicsic amna yuhon bigoha inti.”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Oro, macnoho ihoroc inuna owi berac wo karupgon ongmuna king Heröt inogoc, “Noc ingoroc kombihat, inga ningo sinom Jön yamuc gupgup worochon bangaro mangga bigo wagadec singga nampi.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Ihoroc inuna king Heröt yu mata woroc kombingga toup sinom soroc yogoc mahong yu urop amna morömaho yangamin yong koing mata yogocmaha tongga ‘yangam fap tityit’ yongo owi berachon mataha ‘öc’ yogoc.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Tongo yu tawa amna au inongmuna ongga yi bucin Jönthon bangaro mangga wagadec singo teboc.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Tengmuna owi berac imuna yu tongga macno Herödias imogoc.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Oro Jönthon youp amnani yu fat woroc kombingga engmuya Jönthon ep fambangno tongo kumkumon tohong sigung.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Oro mit Yesuhon youp amnani youpha itonggungma yu ibaru fauna wönggon engga Yesuot suran tongmuya owi amnadec youp tonggungma orin fatmata ogepma yong fandat tonggungma worochon fatno yogung.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Yu fatno yongga idiya owi amna koböcmaho ongi epi toup tuya Yesuot youp amnaniot yuhon nacno nocnochon bego maidoc. Tuna Yesuho youp amnani inogoc, “Oro non nonigon sa amna maiyan woce ongmanaina sum sogitna.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Ihoroc inuna yu ‘nonigon itna’ yongo girangdec bangmu uunto sa amna maiyan woce onggung.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Wohong muno woi, owi amna koböcmaho onggongno wo yagung. Tuya böcsa danong owi amna koböcmaho yu guroc uyapdec tan tongga sa Yesu onggonga kombigocan woce osuc ongkungmuya yuha torec idung.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Ihoroc tuya Yesuho ihorocgon sa woce ongkungga owi amna torop moröma wo yangmuna uroc imogoc. Wömai yaha suraroho bot sipsip morömono muno ihoroc simbang idiya yagocmaha uroc imogoc. Uroc imuna yu forosingga Kopotorochon manomanohon foro fandat inogoc.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Inongga idina urop sep ohong-gorop wuna youp amnaniho yuot engmuya inogung, “Sa ngocinu wömai amna maididang. O sep urop ibarac.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Worocha goc muyu owi amna torop ngo inongmuiya yu böcsa ambehecgon idangma woce ongmuya nacnono wöngga naarut.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ihoroc inuya Yesuho inogoc, “Son sonibut nacnoha tongfat yearut.” Inuna youp amnaniho yogung, “Mayain, nacno koböcma ihorocno wömai 200 Kinadec wönammai wömai ogep yo. Ihoroc tontamonthu nuhun?”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ihoroc yuya Yesuho inogoc, “Oro sonidec nacno sowarango tingting idang? Ongga yaarut.” Ihoroc inuna youp amnaniho ongga yangga inogung, “Non nacno sowarango obukema o söng yai ihorochogon idang.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Inuya Yesuho inogoc, “Son owi amna inuya yu fuc tongga tait ogepmadec dingno dingno idarut.”
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ihoroc inuya owi amna yu fuc tongmuya 100thon torochu o 50hon torochu ihorocho dingno dingno idtonggung.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Ihoroc idiya Yesu yu nacno sowarango obukema orin söng yai woroc fogito daro dedec foringo Kopotoroc ecec inongga nacno sowarango wo uboto youp amnani imuna yu suraro silip tong imogung. O söng yai wo ihorocgon silip tuna owi amna imogung.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Ihoroc tuya owi amna ambaracho nacno nongga modibo foc togung.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Tuya youp amnani yu nacno nong docno fogida dumbu 12 ihoroc oheuya foc togung.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Oro, amna nacno wo nagungma worochon namba wömai 5,000 ihoroc idoc.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Oro, Yesu yu wohogon ‘youp amnanai osuc fat namarut’ yongo yu inong muuna yu girang sogida forosingga yamuc öngköring aramo öke onggonga togung. Tuya Yesu ino wömai owi amna inong muuna uyap onggung.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ongbödeuya yu inogon dönac yocyocha sa urongo audec ögoc.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Tuna sep urop ohongga idina youp amnaniho girangdec yamuc bonip sinom idung. Woce idiya Yesu inohogon yamuc tero ida
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 agocmai sumpho koingo sinom girang tamarodec busuna yamuc funfuro toup uuna youp amnani girang fasun fasuntha tu matogoc. Tuna sa isoc isocane Yesuho yamuc öngkoring korocgon sansantho yuot woce onggoc. Tongo urop yu yanggirato onggonga tuna
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 youp amnaniho yu auya yamucdec sansanto ongga idina kombigung, ‘Dogu auho yamuc korocdec epac yo.’ Ihoroc kombingga toup botongga yong yaigung.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Ambaracho woroc angga toup sinom botuya Yesuho karupgon inogoc, “Son koing songga idarut. Naka epat yo son botoninga.”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Ihoroc inongo girang ganang youp amnaniot uuna sum moröma urop imun fadoc. Tuna youp amnaniho soroc yongga nanga fatfat toup togung.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Youp amna yu wömai Yesuho nacno sowarango tong guram togocma kiap inobaracma wo agung mahong yu abe Yesuhon foro kombing tangtang matogung. Muno, irotno abe koing songga idoc.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Oro Yesuot youp amnaniot yu yamuc öngkoring kondong tongga Genesaret böcsa woce ongkungga girang kaning sigung.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Kaning singga girang imu faunto gurocdec ongidiya urop böc morömpho Yesu kombing imogung.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Tongo owi amna yu domdomgon böcsa danong ongmuya owi amna nucni obukoc tima wo fadang wöngga sumboda Yesu sa nahenne onggocan wocegon feng tonggung.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Yesu yu böcsadechu o taundechu o sa amna maiyan wocehu idina owi amnaho woroc kombingga muyu nucni obukoc tima yu yuot yangat fengo maket taitdechu orin uyap tan wocin fing tongga Yesu dönac orongi ingoroc inong tonggung, “Goc ning banaiya non gochon tec tohomimöca sogito orokona.” Dönac ihoroc inongmuya owi amna tecno wot mögungma yu ambarac orokongbödegung.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.