Lucas 8

Fat Mata ogepma (YUW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Oro worochon menon Yesuot youp amnani 12ot yu böcsa danong itongmuya Yesuho Kopotorochon toborucnohon fatmata ogepma owi amna fandat inong tonggoc.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Tuna owi au yu ihorocgon Yesu tan tongidung. Yu wömai osuc dogu boyömoni o obukoc foro ihono ihononi ididung mahong Yesuho yu dongyun orokogung. Owi auhon mano wömai Maria, yui Makdala böcsadecma. Yudec wömai dogu boyömo 7 ihorocho idung mahong Yesuho yu dongyan imogoc.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 O owi au mano Jöana. Yu woi Kusahon oweno. Kusa yu wömai king Heröthon böc moröma wo angtorengidoc. O owi au mano Susana. Oro owi worocot owi koböcma auot yu inoin möneng fogitmuya Yesu orin youp amnani tan tongo manomanoha tongfat yengtonggung.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Oro owi amna koböcmaho böcsa woce wocema Yesuot engmuya suran tongga idiya Yesuho forosingga mata tepmo ingoroc inogoc,
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Amna auho ongga wit yitno antonggoc. Antongina yitno au wömai uyapdec möngga idiya amnaho ongi epi tongo yambendung. O au wömai yupho nagung.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Oro wit yitno auho wömai sop koroc möngga dogo köbung mahong sop koroc woce yamugo maidocmaha tongga yitno wo manman yongmuya ombung.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Oro yitno auho wömai yi dirongoni tumoc möngga dogo köngmuya yi dirongoniho ihorocgon kungga karupgon macfingga wit yitno tombuya ombung.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Oro wit yitno auho wömai sa guroc ogepmadec möngga dogo köngmuya boinno ogepma figung. Yitno tungu tungu wömai koburo 100 worochon toroc figung.” Yesuho mata tepmo woroc yongbödengga ingoroc mambodoc, “Amna auho onggimobarac idai wömai yu mata ngo kombiun.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Oro Yesuho mata tepmo ihoroc inuna youp amnaniho makombing tuctuc tongo Yesu worochon foroha inong ac tuya Yesuho ingoroc inogoc,
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 “Kopotorochon toborucnohon foro wömai eran maec. Wohong Kopotorocho son kang banauna sonu wo urop kombiang mahong owi amna auha wömai nocho mata tepmogon inongitat. Ihoroc toya Aisayaho mata yogocma worocho boinno entac:
10 Jesus respondeu:
11 Yesuho matano sakaun fiuna ingoroc yogoc, “Wit yitnohon mata tepmo worochon foro kombiarut. Wit yitno woi Kopotorochon matano.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Oro wit yitno uyapdec mögungma worochon yong tuctucno wömai ingoroc: Owi amna au yu Kopotorochon mata onggimphagon kombingidang. Tuna dogu kopotho engmuna Kopotorochon mata urop irodin idangma wo ambarac fuun deantac. Woi ‘owi amna wo Kopotorochon fatmata kombing tobing imuya Kopotorocho yu wönggon inoha batip fogiicyit’ yongo fatmata tun deditac.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Oro wit yitno sop koroc mögungma worochon yong tuctucno wömai ingoroc: Owi amna au yu fatmata ogepma kombingga karupgon sogida borongdedidang mahong wit yitnoho fonsirango guroc ganang angit mahogocmaha tongga yu tonguc yecyec bongonodec makoingsi karupgon mönahing.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Oro, wit yitnoho yi dirongoni tumoc mögungma worochon yong tuctucno wömai ingoroc: Owi amna au yu Kopotorochon fatmata kombingidang mahong yu gurochon itonggongnoha kombingbanac morö tongidang. Tongo yu mönenghahu o gurochon ibibo manomanohahu borongdedidang. Tuna kiap worocho yitno ogepma tun mointuna boinno muno entang.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Worochoi oro wit yitno guroc ogepmadec mögungma worochon kiapmo wömai ingoroc: Owi amna au yu Kopotorochon mata tuctugo kombingga irotnon sogit akep tongidang. Sogit akep tuya kombing tobic tobicnoho koing songga idina boinno koböcma finahing.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Yesuho wönggon mata tepmo au ingoroc yogoc, “Amnaho gop gata wö gananghu o abam unehu woce masingidang. Muno sinom, amnaho wömai gopno abam korocgon siuya amna auho böc ganang ehuya gopho yaguno möng imontac.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Worochon toroc wömai manomano öp idangma worocho mit eran öngkupnahing. O ihorocgon manomano amnaho öp yau wedidangma worocho eran öngkungbödeuya amnaho yango tuctugo kombinahing.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Worochai son soni woho. Son onggim soni nochon mataha ogepma sinom siarut. Wömai yaha, amna au yu mom toboruchon foro urop obmukusuc kombiang. Worocha tongga Kopotorocho yuhon kombic kombicno obugu wo sakaun fiuna yu worochon foro tuctugo sinom kombinahing. Wohong amna au yu mom toboruchon kombic kombicha kombiuya sahano itacma yudec wömai Kopotorocho kombic kombicno ambarac fuun deuna bumbum yongbödenahing.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Oro bongono wocingon Yesuhon macno orugi yu Yesu acacha ebung. Engga yagungmai owi amna koböcho Yesu idocan woce arenggumbec tongga idung. Worocha Yesuot onggongon uyapno maidoc.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Ihoroc idiya amna auho woroc yangga Yesu inogoc, “Maca oröcai yu taitdec ida gacgacha yang.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Ihoroc inuna Yesuho mata ökene ingoroc iban imogoc, “Nochon macnai oröcnai sinom woi numari? Woi owi amna Kopotorochon fatmata kombingga worochon torocgon itongidangma yu woroc.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Oro oipmonu Yesuho youp amnani inogoc, “Yamuc öngkoring gino ökene woce ongona.” Ihoroc inuna yu girang audec bangmu uuna onggung.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Ongidiya Yesuho dupdup imuna duboc. Dungo idina wohogon sum morömaho busuna yamuc toup öngmuna girang ganang ohuna yu yamuc ganang ohonggonga togung.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Woroc tuna youp amnaho wo angbotongga Yesu inong yongga mambodung, “Moröma non urop yamuc tumoc ohonggonga tamon!” Ihoroc inuya Yesuho idongga sum moröma orin yamuc funfuro woroc inong fauna sumpho onggom suna yamucho nongnong yongga idoc.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Ihoroc tunya Yesuho youp amnani inogoc, “Kombing tobic tobic soni nahe?” Ihoroc inuna youp amnani yu Yesu toroc kiap togocma wo angga soroc yongga botongga inohogon mata inun ganun tongga yogung, “Mayain, amna ngoi numa sinom. Yu mata orongi yuna yamuc funfuro orin sumpho yuhon matano sumbodamoroc,” ihoroc yogung.
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Oro mit Yesuot youp amnaniot yu wönggon girangdec ongga Gerasa nanohon guroc woce onggung. Sa wo wömai Galili böcsa yamuc öngkoring worochon tero ökene idoc.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Wocin ongkungga Yesu yu girang imun fauna gurocdec bangmun muuna amna au dogu boyömpho sogit sogityima yu Yesu aun fedoc. Amna wo yu Gerasa böcsaema. O yu böcno muno o tec boruno muno muroc itongidina sa ubarago idoc. Dupdupha wömai yui guroc gopma amna fiiyan woce ongidoc.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Oro amna worocho Yesu angga Yesuhon orungo forodec möngga ecnang sinom mamboda yogoc, “Ayöö Yesu, goc woi Kopotoroc onoce sinom yuhon Manano. Gocu yaö tong namnampha eparoc. Gocu noc focfoc namongga ti obökityit.”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Yesu yu urop dogu wontucmuno wo ‘amna imun fahun’ yongo inong mudocmaha tongga yu ihoroc mambodoc.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Oro Yesuho amna wo inong ac tongo inogoc, “Goc maya numa?” Ihoroc inuna amna worocdec dogu wontucmuno koböcma ididungmaha yu yogoc, ‘nochon mana woi ami’ ihoroc yogoc.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Yuna dogu boyömpho ecnang sinom Yesu dönac inongo yogung, “Goc niria ongga dogu kopothon ganango forono muno woce ohonintha.”
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Oro bongono wocin wömai bot koböcma sinom sa urongo ambehecgon woce nacno nongo idung. Tuna dogu boyömpho Yesu dönac ingoroc inogung, “Goc ning banaia non botho irotnon ohona.” Ihoroc inuya Yesuho yu kombing imuna wocegon ohogung.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Woroc tuya bot worocho bumbum yongmuya domdomgon sa bohöngnon ohongga yamuc ganang ohongmuya omong fatbödegung.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Oro ihoroc tuya amna bot wo yangtorengidungma yu yapmu woroc angbotongmuya domdomgon ongga worochon fatno böcsa danong inong tonggung.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Ihoroc tuya owi amna yu ‘yaö sinom tuna kiap wo öngkupac’ yongo Yesuot ebung. Engga agungmai dogu boyömpho amna wo urop imu fauna kombic kombicno ogep idina boru temongga Yesuhon orungo forodec omoc idoc. Tuna owi amnaho wo angga botogung.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Tuna amna Yesuho togocma wo ino daroho agungma yu worochon fatno owi amna inong tonggung.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Ihoroc inuya Gerasa nano ambaracho wo kombingga toup botongga ‘Yesu sa guroc noni imun fahun’ yongo Yesu dönac inogung. Ihoroc inuya Yesu yu girangdec bangmun uuna onggonga togoc mahong
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 amna dogu wontucmuno dongyan imogocma yu ‘Yesuot itongowa’ yongo dönac inogoc mahong Yesuho ‘muno’ yongo
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 ingoroc inogoc, “Goc ibari fauna böcan ongga Kopotorocho goc ogepma sinom tongfat gegocma worochon fatno owi amnadec yong morögiruc.” Ihoroc inuna amna wo ibarun fauna ongga böcsa danong Yesuho yuha ogepma sinom tongfat yegocma worochon fatno owi amna inong tonggoc.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Oro, yamuc öngkoring gino ökene woce owi amna koböcmaho Yesuha torengga idung. Torengga idiya Yesuho ehuna angga borongdedung.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 — ausente —
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Ihoroc tuya owi auho wocin idoc. Yu wömai nogotnoho wuna idina biruc 12 ihoroc idoc. Amna auho yuhon obukocno tun orokoc orokocno wömai maidoc.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Worocha tongga owi worocho Yesuhon menon ambehecgon sinom engmuna oburoho Yesuhon tec tohomunmöcno worochon mondopmo wot mögoc. Wot möngga wohogon nogot obukocno wo manman yongo bödegoc.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Owiho Yesu wot muuna Yesuho woroc kombingga suraro inong ac tongga yogoc, “Numaho oburo nocdec not möhac?” Ihoroc yuna amna ambaracho ‘muno’ yogung, ‘non ihoroc matomon’. Ihoroc yuya Pitaho yogoc, “Moröma yahi, owi amna koböcma sinompho goc gang arenggumbec tongga nucno köreun köreun tongga goc got muang.”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Pitaho ihoroc inogoc mahong Yesuho kiringga wönggon yogoc, “Amna auho oburo nocdec sihac. Noc kombihat, gesöna au noc nangmun fauna ongeyac.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Yesuho ihoroc yuna owi wo ‘noc angit öp mait’ yongga kudat konoc konoc tongga Yesuho yangamin engmuna orungo forodec goruc yemoc tongga oburo Yesudec sigocma o obukocno karupgon imun fadocma worochon fatno owi amna ambarac inong taboc.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Ihoroc yong tauna Yesuho inogoc, “Wena, gocho kombing tobing namparocmaha tongga orokotaroc. Goc irot gucot onggoi.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Oro Yesuho abe mata yongo idina Yairusho bucinma amna auho engga Yairus inogoc, “Managumboca urop omec. Worocha goc fandat fandat amna ngo youp morö komanang imirocha.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Ihoroc yuna Yesuho mata woroc kombingga Yairus inogoc, “Goc botirocha, goc kombing tobing namia weya orokontac.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Ihoroc inongga Yesuho Yairusho bucin ongkungga böc ganang ögoc. Yu owi amna yang firiuna yu böc ganang maögung. Muno, Pita, Jön, Jems orin managumboc worochon macnin fanin yu worocgon yauna böc ganang ögung.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Owi amna böc amante idungma yu managumboc worocha uroci kombingmuya yong ointongo idiya Yesuho inogoc, “Son ointoninga. Yu mamec, yu komanang dungo itac.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Inuna owi amnaho matano wo kombingga angyonggudung. Wömai yaha yu kombigung managumboc wo boinno sinom omecmaha angyonggudung.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Wohong Yesu yu managumboc owino worochon oburo sogida ingoroc inong yogoc, “Wena goc idongoi.”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Ihoroc inuna owi worochon yarunoho engmuna irotnon ohuna yu idonggoc. Idonguna Yesuho ‘nacno au imarut’ yongo inogoc.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Woroc tuna macnin fanintho wo angga soroc yogomoroc. Tuna Yesuho mata orongi inongo yogoc, “Son yapmu ngo öngkupacma worochon fatno owi amna au inodimorocha.” Yesu yu ihoroc yongo ‘muno’ inogoc.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.