Lucas 15

Fat Mata ogepma (YUW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Oro, Yesuho mata ihoroc yongbödeuna takis fogit fogit amna orin wontucmuno toctoc amna koböcmaho ‘Yesuhon mata tuctugo kombina’ yongo ambehecgon engmuya Yesu angareng-gumbec tongga idung.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Ihoroc tuya Farisi orin nongoru gendic fandat fandat amna yu kombiuya obökuna inohogon yogung, “Ei amna ngomai wontucmuno toctoc amnaot oröc tongo nacno kondong nongitac.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Ihoroc yuya Yesuho mata tepmo ingoroc inogoc,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Sonotma amna auhon bot sipsipno 100 ihoroc idimang. Tuna bot sipsip tungu au korungon ongga gorong onggoc. Oro sonu tingting kombiang? Amna wo yu bot sipsipno 99 woroc sa ogepmadec dongyun fauya ongga tungu gorong onggocma worocha yabiuntha woha muno?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Nocho boinno sinom kantiwa, amna wo yu yabing tongga ongga angmuna irot ogep moröma kombiantac. Tongo wo sogito yarugodec sumboda bucin tengmuna
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 nip orugi o suraro ambarac yu inuna eng suran tuya ingoroc inontac, ‘Son ambarac nocot borongdetna. Nochon bot sipsip au gorong onggocma wo urop ango tehat.’”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Yesu mata tepmo ihoroc yongo yogoc, “Nocho boinno sinom kantiwa, worochon torocgon wömai wontucmuno toctoc amna tungu auho inoin turongo yangga irotno ibarunai wömai momdec worocha borongdetdet moröma sinom öngkungitac. Wohong amna 99 yu inoha kombiuya ‘nongnongno idamon’ yongo yuha wömai borongdetdet maöngkuic, yaha yu irotno iban ibantha makombiingmaha.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesuho wönggon mata sakaun fiuna mata tepmo au ingoroc yogoc, “Oro, owi au yu möneng docno 10 ihoroc idimuna docno tungu au böc ganang gorong onggoc. Gorong onguna owi yu ingoroc tontac. Yu gop gatmuna böc ganang totnongec ogutho yabic yabic youp tongo mönengno wo aantac.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Angmunai nip orugi o suraro ambarac inuna ehuya inontac, ‘Nochon mönengna gorong onggocma wo wönggon aa fehac. Worocha non ambarac borongdetna.’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Oro wontucmuno toctoc amna au yu irotno ibarunai wömai toroc kiap ihorocnogon onoce Kopotorochon sum yaruniot öngkungitac.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Yesu yu mata tepmo au ingoroc sakaun fiuna yogoc, “Amna auot mananin yaiot idung.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Tuna manano mitma yu fano ingoroc inogoc, ‘Nandöng, goc möneng fim öresac manomano erangga nakain fat noc namiruc.’ Ihoroc inuna fanoho manomanono soworengmuna silip tongga mananin yai wo imogoc.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Ihoroc tuna maubaraki idina manano mitma yu möneng yoctecno fogitmuna kantri auhon korungon woce ongga idoc. Woce itmuna yu önggöngyi toroc kiap toup tongmuna mönengno manomano idimogocma wo tong samborec tongo bödeng sigoc.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Ihoroc tuna mönengno bödengina kantri wocinmaho nacno möp morö öngkuuna amna wo urop manomanoha docmögoc.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Worocha tongo yu ong-muna kantri worochon morömo auhon youp amna idoc. Tuna amna morömaho ‘bot yangtorehi’ inongo inong muuna botho bucin onggoc.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Yu woce ida nacnoha toup docmögoc mahong amna auho yuha uroci kombingga nacno au maimongidung. Tuna yu bothon nacno wontucmuno nocnocha kombigoc.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Oro yui uroci sinom idocmaha tongga yu wontucmunono tuctugo sinom angmuna ingoroc kombigoc, ‘Nandöngnahon youp amnani yu nacno koböcma sinom nongidang. Wohong nocu wömai ngocin itmaina nacnoha tong uroc morö sinom tat.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Worocha noc muyu sa ngo ima fauna nandöngnaot ongga nandöng ingoroc inontat, Nandöng, noc Kopotoroc orin gocho yangamin toroc kiap wontucmuno sinom togot.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Worocha wömai gocho noc ‘manana ogepma’ ihoroc nanirocha muno sinom, nocho gochon youp amnagon entat.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 “Oro yui ihoroc kombingga idongo fano ot onggoc. Ongga abe korungon idina fanoho yu urop angga uroci morö kombingo domdomgon ongmuna manano bang sogito ducin ducin togoc.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ihoroc tuna manano fano inogoc, ‘Nandöngna, gocho yangamin orin Kopotorocho yangamin wömai nocho toroc kiap wontucmuno sinom togot. Worocha gocho noc ‘manana ogepma’ ihoroc wönggon manairoc.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Mananoho fano ihoroc inogoc mahong fanoho youp amnani inong yuna ehuya inogoc, ‘Son karupgon nakain tec tohoma-möcna ogepma wo tengga manano ngo tohomumöng impun. O ihorocgon oburo siragodec ring au siarut. O orungodec orung tom au sing imarut.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Ihoroc tongga mit ongga bot bulmakau beracno toup macfihacma wo woda tong sonoc moröma tona.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Wömai yaha, manana ngo yu urop omong fadoc mahong itonggongno wönggon aun fehacmaha. O yu urop gorong onggoc mahong nocho yu wönggon aa fehac.’ Oro fano ihoroc yuna youp amnani worochon toroc tongmuya yu tong sonoc tongo kumec tongga idung.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Oro bongono worochoi orugo borongoma yu öndec ida youpno imun fauna engmuna böc ambehecgon ida kombigocmai fanohon youp amnani yu tong kumec tongo ap woda yong keröt karöt yogung.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ihoroc kombingga yu youp amna au inong yuna ehuna inogoc, ‘Son woi yaö tang?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Ihoroc yuna youp amnaho inogoc, ‘Oröca yu ibarun fauna wönggon ehacmaha nandöngaho yuna non bot bulmakau beracno wot samon. Wömai yaha, oröca yu wönggon ibarun fauna engga batip itacmaha. Fansodiho wömai irot ogep morö kombihac.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 “Orugo borongoma yu mata woroc kombingga irotno kombut morö tongo bucin maögoc. Ihoroc tuna fanoho ‘irot ececno tohowa’ yongo taitdec ohongga mata inogoc mahong
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 manano yu fanohon mata makombii ingoroc inogoc, ‘Tingting oro. Biruc koböcma sinom noc mongorec toctoc amna simbang gochon youp morö sinom tongmaina focfoc kombing tengga gochon duc mafodingidot. Worochoi oro gocu nocha nucnaiot tong sonoc toctochon bot meme gumboc au manamogoroc.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Wohong manama wo yu owi uyap-decmaot itongmuna gochon möneng yocteca tong samborec tongmuna wönggon ehac. Tuna goc ‘yuha’ yongo bot bulmakau toup macfihacma woroc woda siya worochon tong kumecno tang.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Ihoroc inuna fanoho mata ökenne ingoroc iban inogoc, ‘Manana goc bongono muno nocot iditaroc. Worocha nochon manomano ambarac woi gochon fat itdup tang.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Worochoi önga bongono ngo wömai non ambaracho borongdetna. Oröca wo yu urop omboc mahong itonggongno wönggon aun fehac. Yu gorong onggoc mahong wönggon engkupac,’” Yesuho yomot fani anfihon mata tepmo ihoroc yogoc.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.