Lucas 15

Fat Mata ogepma (YUW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Oro, Yesuho mata ihoroc yongbödeuna takis fogit fogit amna orin wontucmuno toctoc amna koböcmaho ‘Yesuhon mata tuctugo kombina’ yongo ambehecgon engmuya Yesu angareng-gumbec tongga idung.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ihoroc tuya Farisi orin nongoru gendic fandat fandat amna yu kombiuya obökuna inohogon yogung, “Ei amna ngomai wontucmuno toctoc amnaot oröc tongo nacno kondong nongitac.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ihoroc yuya Yesuho mata tepmo ingoroc inogoc,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Sonotma amna auhon bot sipsipno 100 ihoroc idimang. Tuna bot sipsip tungu au korungon ongga gorong onggoc. Oro sonu tingting kombiang? Amna wo yu bot sipsipno 99 woroc sa ogepmadec dongyun fauya ongga tungu gorong onggocma worocha yabiuntha woha muno?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Nocho boinno sinom kantiwa, amna wo yu yabing tongga ongga angmuna irot ogep moröma kombiantac. Tongo wo sogito yarugodec sumboda bucin tengmuna
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 nip orugi o suraro ambarac yu inuna eng suran tuya ingoroc inontac, ‘Son ambarac nocot borongdetna. Nochon bot sipsip au gorong onggocma wo urop ango tehat.’”
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Yesu mata tepmo ihoroc yongo yogoc, “Nocho boinno sinom kantiwa, worochon torocgon wömai wontucmuno toctoc amna tungu auho inoin turongo yangga irotno ibarunai wömai momdec worocha borongdetdet moröma sinom öngkungitac. Wohong amna 99 yu inoha kombiuya ‘nongnongno idamon’ yongo yuha wömai borongdetdet maöngkuic, yaha yu irotno iban ibantha makombiingmaha.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesuho wönggon mata sakaun fiuna mata tepmo au ingoroc yogoc, “Oro, owi au yu möneng docno 10 ihoroc idimuna docno tungu au böc ganang gorong onggoc. Gorong onguna owi yu ingoroc tontac. Yu gop gatmuna böc ganang totnongec ogutho yabic yabic youp tongo mönengno wo aantac.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Angmunai nip orugi o suraro ambarac inuna ehuya inontac, ‘Nochon mönengna gorong onggocma wo wönggon aa fehac. Worocha non ambarac borongdetna.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Oro wontucmuno toctoc amna au yu irotno ibarunai wömai toroc kiap ihorocnogon onoce Kopotorochon sum yaruniot öngkungitac.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yesu yu mata tepmo au ingoroc sakaun fiuna yogoc, “Amna auot mananin yaiot idung.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Tuna manano mitma yu fano ingoroc inogoc, ‘Nandöng, goc möneng fim öresac manomano erangga nakain fat noc namiruc.’ Ihoroc inuna fanoho manomanono soworengmuna silip tongga mananin yai wo imogoc.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Ihoroc tuna maubaraki idina manano mitma yu möneng yoctecno fogitmuna kantri auhon korungon woce ongga idoc. Woce itmuna yu önggöngyi toroc kiap toup tongmuna mönengno manomano idimogocma wo tong samborec tongo bödeng sigoc.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ihoroc tuna mönengno bödengina kantri wocinmaho nacno möp morö öngkuuna amna wo urop manomanoha docmögoc.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Worocha tongo yu ong-muna kantri worochon morömo auhon youp amna idoc. Tuna amna morömaho ‘bot yangtorehi’ inongo inong muuna botho bucin onggoc.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Yu woce ida nacnoha toup docmögoc mahong amna auho yuha uroci kombingga nacno au maimongidung. Tuna yu bothon nacno wontucmuno nocnocha kombigoc.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Oro yui uroci sinom idocmaha tongga yu wontucmunono tuctugo sinom angmuna ingoroc kombigoc, ‘Nandöngnahon youp amnani yu nacno koböcma sinom nongidang. Wohong nocu wömai ngocin itmaina nacnoha tong uroc morö sinom tat.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Worocha noc muyu sa ngo ima fauna nandöngnaot ongga nandöng ingoroc inontat, Nandöng, noc Kopotoroc orin gocho yangamin toroc kiap wontucmuno sinom togot.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Worocha wömai gocho noc ‘manana ogepma’ ihoroc nanirocha muno sinom, nocho gochon youp amnagon entat.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 “Oro yui ihoroc kombingga idongo fano ot onggoc. Ongga abe korungon idina fanoho yu urop angga uroci morö kombingo domdomgon ongmuna manano bang sogito ducin ducin togoc.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ihoroc tuna manano fano inogoc, ‘Nandöngna, gocho yangamin orin Kopotorocho yangamin wömai nocho toroc kiap wontucmuno sinom togot. Worocha gocho noc ‘manana ogepma’ ihoroc wönggon manairoc.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Mananoho fano ihoroc inogoc mahong fanoho youp amnani inong yuna ehuya inogoc, ‘Son karupgon nakain tec tohoma-möcna ogepma wo tengga manano ngo tohomumöng impun. O ihorocgon oburo siragodec ring au siarut. O orungodec orung tom au sing imarut.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Ihoroc tongga mit ongga bot bulmakau beracno toup macfihacma wo woda tong sonoc moröma tona.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Wömai yaha, manana ngo yu urop omong fadoc mahong itonggongno wönggon aun fehacmaha. O yu urop gorong onggoc mahong nocho yu wönggon aa fehac.’ Oro fano ihoroc yuna youp amnani worochon toroc tongmuya yu tong sonoc tongo kumec tongga idung.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Oro bongono worochoi orugo borongoma yu öndec ida youpno imun fauna engmuna böc ambehecgon ida kombigocmai fanohon youp amnani yu tong kumec tongo ap woda yong keröt karöt yogung.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Ihoroc kombingga yu youp amna au inong yuna ehuna inogoc, ‘Son woi yaö tang?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ihoroc yuna youp amnaho inogoc, ‘Oröca yu ibarun fauna wönggon ehacmaha nandöngaho yuna non bot bulmakau beracno wot samon. Wömai yaha, oröca yu wönggon ibarun fauna engga batip itacmaha. Fansodiho wömai irot ogep morö kombihac.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Orugo borongoma yu mata woroc kombingga irotno kombut morö tongo bucin maögoc. Ihoroc tuna fanoho ‘irot ececno tohowa’ yongo taitdec ohongga mata inogoc mahong
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 manano yu fanohon mata makombii ingoroc inogoc, ‘Tingting oro. Biruc koböcma sinom noc mongorec toctoc amna simbang gochon youp morö sinom tongmaina focfoc kombing tengga gochon duc mafodingidot. Worochoi oro gocu nocha nucnaiot tong sonoc toctochon bot meme gumboc au manamogoroc.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Wohong manama wo yu owi uyap-decmaot itongmuna gochon möneng yocteca tong samborec tongmuna wönggon ehac. Tuna goc ‘yuha’ yongo bot bulmakau toup macfihacma woroc woda siya worochon tong kumecno tang.’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Ihoroc inuna fanoho mata ökenne ingoroc iban inogoc, ‘Manana goc bongono muno nocot iditaroc. Worocha nochon manomano ambarac woi gochon fat itdup tang.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Worochoi önga bongono ngo wömai non ambaracho borongdetna. Oröca wo yu urop omboc mahong itonggongno wönggon aun fehac. Yu gorong onggoc mahong wönggon engkupac,’” Yesuho yomot fani anfihon mata tepmo ihoroc yogoc.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.