Lucas 15
Fat Mata ogepma (YUW) vs NAA
1 Oro, Yesuho mata ihoroc yongbödeuna takis fogit fogit amna orin wontucmuno toctoc amna koböcmaho ‘Yesuhon mata tuctugo kombina’ yongo ambehecgon engmuya Yesu angareng-gumbec tongga idung.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ihoroc tuya Farisi orin nongoru gendic fandat fandat amna yu kombiuya obökuna inohogon yogung, “Ei amna ngomai wontucmuno toctoc amnaot oröc tongo nacno kondong nongitac.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ihoroc yuya Yesuho mata tepmo ingoroc inogoc,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Sonotma amna auhon bot sipsipno 100 ihoroc idimang. Tuna bot sipsip tungu au korungon ongga gorong onggoc. Oro sonu tingting kombiang? Amna wo yu bot sipsipno 99 woroc sa ogepmadec dongyun fauya ongga tungu gorong onggocma worocha yabiuntha woha muno?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Nocho boinno sinom kantiwa, amna wo yu yabing tongga ongga angmuna irot ogep moröma kombiantac. Tongo wo sogito yarugodec sumboda bucin tengmuna
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 nip orugi o suraro ambarac yu inuna eng suran tuya ingoroc inontac, ‘Son ambarac nocot borongdetna. Nochon bot sipsip au gorong onggocma wo urop ango tehat.’”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Yesu mata tepmo ihoroc yongo yogoc, “Nocho boinno sinom kantiwa, worochon torocgon wömai wontucmuno toctoc amna tungu auho inoin turongo yangga irotno ibarunai wömai momdec worocha borongdetdet moröma sinom öngkungitac. Wohong amna 99 yu inoha kombiuya ‘nongnongno idamon’ yongo yuha wömai borongdetdet maöngkuic, yaha yu irotno iban ibantha makombiingmaha.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Yesuho wönggon mata sakaun fiuna mata tepmo au ingoroc yogoc, “Oro, owi au yu möneng docno 10 ihoroc idimuna docno tungu au böc ganang gorong onggoc. Gorong onguna owi yu ingoroc tontac. Yu gop gatmuna böc ganang totnongec ogutho yabic yabic youp tongo mönengno wo aantac.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Angmunai nip orugi o suraro ambarac inuna ehuya inontac, ‘Nochon mönengna gorong onggocma wo wönggon aa fehac. Worocha non ambarac borongdetna.’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Oro wontucmuno toctoc amna au yu irotno ibarunai wömai toroc kiap ihorocnogon onoce Kopotorochon sum yaruniot öngkungitac.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Yesu yu mata tepmo au ingoroc sakaun fiuna yogoc, “Amna auot mananin yaiot idung.
11 Jesus continuou:
12 Tuna manano mitma yu fano ingoroc inogoc, ‘Nandöng, goc möneng fim öresac manomano erangga nakain fat noc namiruc.’ Ihoroc inuna fanoho manomanono soworengmuna silip tongga mananin yai wo imogoc.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 “Ihoroc tuna maubaraki idina manano mitma yu möneng yoctecno fogitmuna kantri auhon korungon woce ongga idoc. Woce itmuna yu önggöngyi toroc kiap toup tongmuna mönengno manomano idimogocma wo tong samborec tongo bödeng sigoc.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Ihoroc tuna mönengno bödengina kantri wocinmaho nacno möp morö öngkuuna amna wo urop manomanoha docmögoc.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Worocha tongo yu ong-muna kantri worochon morömo auhon youp amna idoc. Tuna amna morömaho ‘bot yangtorehi’ inongo inong muuna botho bucin onggoc.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Yu woce ida nacnoha toup docmögoc mahong amna auho yuha uroci kombingga nacno au maimongidung. Tuna yu bothon nacno wontucmuno nocnocha kombigoc.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Oro yui uroci sinom idocmaha tongga yu wontucmunono tuctugo sinom angmuna ingoroc kombigoc, ‘Nandöngnahon youp amnani yu nacno koböcma sinom nongidang. Wohong nocu wömai ngocin itmaina nacnoha tong uroc morö sinom tat.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Worocha noc muyu sa ngo ima fauna nandöngnaot ongga nandöng ingoroc inontat, Nandöng, noc Kopotoroc orin gocho yangamin toroc kiap wontucmuno sinom togot.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Worocha wömai gocho noc ‘manana ogepma’ ihoroc nanirocha muno sinom, nocho gochon youp amnagon entat.’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 “Oro yui ihoroc kombingga idongo fano ot onggoc. Ongga abe korungon idina fanoho yu urop angga uroci morö kombingo domdomgon ongmuna manano bang sogito ducin ducin togoc.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Ihoroc tuna manano fano inogoc, ‘Nandöngna, gocho yangamin orin Kopotorocho yangamin wömai nocho toroc kiap wontucmuno sinom togot. Worocha gocho noc ‘manana ogepma’ ihoroc wönggon manairoc.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Mananoho fano ihoroc inogoc mahong fanoho youp amnani inong yuna ehuya inogoc, ‘Son karupgon nakain tec tohoma-möcna ogepma wo tengga manano ngo tohomumöng impun. O ihorocgon oburo siragodec ring au siarut. O orungodec orung tom au sing imarut.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Ihoroc tongga mit ongga bot bulmakau beracno toup macfihacma wo woda tong sonoc moröma tona.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Wömai yaha, manana ngo yu urop omong fadoc mahong itonggongno wönggon aun fehacmaha. O yu urop gorong onggoc mahong nocho yu wönggon aa fehac.’ Oro fano ihoroc yuna youp amnani worochon toroc tongmuya yu tong sonoc tongo kumec tongga idung.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Oro bongono worochoi orugo borongoma yu öndec ida youpno imun fauna engmuna böc ambehecgon ida kombigocmai fanohon youp amnani yu tong kumec tongo ap woda yong keröt karöt yogung.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ihoroc kombingga yu youp amna au inong yuna ehuna inogoc, ‘Son woi yaö tang?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Ihoroc yuna youp amnaho inogoc, ‘Oröca yu ibarun fauna wönggon ehacmaha nandöngaho yuna non bot bulmakau beracno wot samon. Wömai yaha, oröca yu wönggon ibarun fauna engga batip itacmaha. Fansodiho wömai irot ogep morö kombihac.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Orugo borongoma yu mata woroc kombingga irotno kombut morö tongo bucin maögoc. Ihoroc tuna fanoho ‘irot ececno tohowa’ yongo taitdec ohongga mata inogoc mahong
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 manano yu fanohon mata makombii ingoroc inogoc, ‘Tingting oro. Biruc koböcma sinom noc mongorec toctoc amna simbang gochon youp morö sinom tongmaina focfoc kombing tengga gochon duc mafodingidot. Worochoi oro gocu nocha nucnaiot tong sonoc toctochon bot meme gumboc au manamogoroc.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Wohong manama wo yu owi uyap-decmaot itongmuna gochon möneng yocteca tong samborec tongmuna wönggon ehac. Tuna goc ‘yuha’ yongo bot bulmakau toup macfihacma woroc woda siya worochon tong kumecno tang.’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “Ihoroc inuna fanoho mata ökenne ingoroc iban inogoc, ‘Manana goc bongono muno nocot iditaroc. Worocha nochon manomano ambarac woi gochon fat itdup tang.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Worochoi önga bongono ngo wömai non ambaracho borongdetna. Oröca wo yu urop omboc mahong itonggongno wönggon aun fehac. Yu gorong onggoc mahong wönggon engkupac,’” Yesuho yomot fani anfihon mata tepmo ihoroc yogoc.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.