Atos 16
Fat Mata ogepma (YUW) vs NVT
1 Pol yu ongga Derbe böcsa ongkungga wo imun fauna ongga Listra böcsa woce idoc. Sa wocin wömai Yesuhon youp amna au mano Timoti yu idoc. Macno woi Yuda owi yu wömai Yesuha kombing tobing imongidoc. Timotihon fano yu woi bumbumyi nanohon torop Grik kantrima.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Oro Listra o Aiköniam suraro yu Timotiha kombingidung, yu amna ogepma sinom.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Ihoroc yuna Polho Timotiha kombingga yuot itonggonga kombigoc. Sa guroc wocin wömai Yuda nano koböcma ididung. Tongo yu ambaracho Timotiha kombigung, yuhon fano woi bumbumyi nanohon toropdecma. Foro worocha tongga Polho Timotihon godibo magoc.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Tongo yu böcsa danong itongmuya yongburoc mata osuc aposel orin amna dugoho Yerusalem sae tong koing togungma mata woroc ‘suraroho sumbotnung’ yongo inong tonggung.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Ihoroc tuya surarohon kombing tobic tobicnoho koing songga idiya sep danong owi amna auho surarodec sakau fiuna koböcma sinom idung.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Oro Polot nucniot yu Frigia orin Galesia provins wocin itonggung. Tongo yu ‘Esia provinsdec ongga fatmata sa woce yonahamon’ yongo kombigung mahong Kunkun Yaruho bongbong sing imuna Esiadec manggung.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Tongo yu ongga Misia provinshon taunnodec öngkungga Bitinia provinsdec onggonga kombigung mahong Yesuhon Kunkun Yaruho wönggon bongbong sing imuna woce manggung.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Tongo yu Misia provins anggirada böcsa au mano Troas woce ohogung.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Ohongga woce itmuya kumbong Polho duc itu tongga kiapmo au ingoroc agoc: Masedoniama amna auho idongga Pol inogoc, ‘Goc muyu top yamuc kondong tongga engmina Masedonia nano non tongfat neiruc.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Pol yu duc itu ihoroc tuna non kombigomon, Kopotorocho ‘Masedonia nano fatmata ogepma inarut’ yongo ninong yac. Worocha non wohogon ‘Masedonia ongona’ yongo tong arangarang togomon.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Ihoroc tongo non Troas wocin girangdec bangmana uuna worocho non nongnongo böcsa au mano Samotres woce fonggoc. Tuna non kumbong woce dubnaya kembotsum girangho non böcsa Neapolis woce fonggoc.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Tuna nonu woce singga guroc uyap ongga Filipai böcsadec ongkubomon. Filipai woi Masedonia gurochon taun moröma au. Osuc wömai Röm nanoho wocin engga ididung. Oro nonu sep youp toctoc au wocingon idomon.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Tongo Sabat sep bongono dec non taun gombo sumonne yamuc onggongno idocan woce onggomon. Non kombigomon, ‘Yamuc tan wömai dönac yocyochon tait au itac yo.’ Woce ongga yagomonmai owi au yu woce suran tongga idung.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Owi au mano Lidia yu wocin ito mata noniha onggimo sigoc. Owi wo yu Taiataira böcsama, yu boru gomono mönengno önggöngyi worocdec bisnis youp tongidoc. Yu wömai Yuda nanohon yong moröng surarodec sakaun figoc. Tuna Morömaho owi worochon irotno tun tumuna yu Polhon matano kombingga irotno ibandoc.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Ihoroc tuna owi amna yuho bucin ididungma yu ambaracho engmuya yamuc gubung. Yamuc gungbödeuya ‘Lidiaho non yuho bucin itna’ yongo ninong wodingga yogoc, “Sonu nocha kombinggai, noc boinno sinom Morömaha kombing tobing impatanu wömai son muyu engga nocho bucin idarut.” Ihoroc yongo toup kiriuna nonu yuot onggomon.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Wocin ito oipmonoi nontho ongga ‘dönac youp tongidungan sa wocin ongona’ yongo uyapdec itnaya mongorec toctoc owi auho non niun fedung. Owi worocdec wömai dogu boyömo auho idina owiho yapmu mit öngkuangocmahon yong tuctuc mata yongidoc. Yu ihoroc tuna owi amnaho yuot engga ‘yapmu mit nocdec öngkuangocma worochon yong tuctucno ninti’ ihoroc inongga möneng imongidung. Tuya owi worochon morömoho möneng koböcma wodingidoc.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Oro Polot nonot uyap ongga itnaya owi worocho non nin fongmuna ingoroc mambot teboc: “Amna ngo yui Kopotoroc onoce sinom itacma yuhon youp amnani. Yuho mata kanongidangma woi Kopotorocho ting tongga sonu yuhon fat itnahingma, worochon yongburoc mata yongidang.”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Owi worocho mamboc ihorocnogon yong tongga idina sep youp toctoc au bödeuna Polho yuhon mambocha toup sinom koroc koroc imuna ibanda dogu boyöm ingoroc inogoc, “Nocho Yesu Duichon madec gantat, Goc owi ngo imi fauna ongoi.” Ihoroc inuna wohogon dogu boyömpho botongga owi wo imun fauna onggoc.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Ihoroc tuna owi worochon morömoho ango kombigung, ‘möneng fogit fogithon uyap wönggon maic.’ Woroc kombingga Pol orin Sailas fogit akep tongga wodingga maket taitdec mata youpdec fonggung.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Woce fongga mata angsoworec soworec amna dugo Polha mata ingoroc firing tandung: “Amna yai ngo yu Yuda amna. Yu ngocin engmunya owi amnahon irot sakangidamoroc.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Yu toroc kiap fodibo non Röm nanoho matima woroc owi amna fandat inongidamoroc. Tongo yu Römphon nongoru gumanidamoroc.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Ihoroc inuya owi amna engsuran togungma yu ihorocgon Pol orin Sailasha mata toup firing yandung. Ihoroc tuya mata angsoworec soworec amnaho matano yun bödeuna tawa amna inogoc, “Yaimahon tec fohongyunmöcno fuu deuya tosipdec dobarut.”
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Ihoroc inuna tawa amnaho yu toup sinom dobung. Dongbödengga fogito yi bucin fohong yugung. Fohong yungga yi böc angtorec torec amna inogung, “Yaimaha ogepma sinom gön tongga iti”.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Ihoroc inogungmaha tongga amna worocho yaima fongo yi böc irotno koingo sinom woce fohong yugoc. Tongo orungo ep facfagodec akep tongo figoc.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Tuna Pol orin Sailas yu yi bucin itmunya kumbong bonipnodec Kopotorocha dönac inongo yong moröng ap yunya amna au yi bucin idungma yu woroc kombingidung.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Ap yongga idinya wohogon konoc morö sinom feruna böchon foro sopdec toctocyi doun koruc fetdup togoc. Tuna böc simbu ambarac fagaritdup tuya o yi sen yocma wo ambarac asandup tuya amna orung idung.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ihoroc tuna yi böc angtorec torec amna yu wekongga forigocmai yi böc simbui fagarit ongdup tongga idung. Woroc angga kombigoc, ‘Amna yi bucin idangma yu urop ohongo ongbödeing yo.’ Ihoroc kombingmuna ‘naka kubit towa’ yongo gobitno sogidoc.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Gobit sogida idina Polho angga mambodoc, “Gakabut godipa ti obökicha. Non ambarac idamon.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Ihoroc yuna yi böc angtorec torec amna yu amna au gopha inong yuna tengimuya yi böc ganang öngga Pol orin Sailasot ongga kudat konoc konoc tongmuna goruc yemongga idoc.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Tongo mitu yu Pol orin Sailas yangauna taitdec ohongmuya ingoroc inong ac togoc, “Amna moröma, sodu nanunya kombiwa, nocho tingting sinom toya Kopotorocho noc wönggon sogiun?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Yuna yaimaho inogomoroc, “Goc muyu Moröma Yesu yuha kombing tobing imia Kopotorocho goc wönggon sogiuna gocot o owi amna gocho bucin ididangma yu ambarac batip itnahing.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Woroc tongga inohu o yuhon toropni idungma yu Yesuhon fatmata ogepma inogomoroc.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Fatmata inunya mitu yi böc angtorec torec amna yu dobocnogon yaima tong ogep tong imongo wedecno sac tong imogoc. Ihoroc tongbödengga yuot inoin toropniot yu ambarac Yesuhon madec yamuc gung imogomoroc.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Woroc tun bödeuna yi böc angtorec torec amnaho yu yangada böcnon fongga nacno song imogoc. Tuna yomot macni fani ambarac yu irotno ibanda Kopotorocha kombing tobing imangmaha toup sinom borongdedung.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Tuna kembotsum mata kombing soworec soworec amna yu tawa amna inuna engga yi böc angtorec torec amna inogung, “Amna yaima ngo asaria ongurin.”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Ihoroc inuya yi böc angtorec torec amnaho ongga Pol inogoc, “Mata soworec soworec amnaho ying, gocot Sailasot sot ogep ongorun. Worocha sot ogep yi böc ngo imun fauna ongurin. Sot irot gucot ongorun.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Yi böc angtorec torec amnaho ihoroc inogoc mahong Polho tawa amna mata tebung ingoroc iban inogoc, “Not ngoi Röm kantrihon amna idamot mahong mata soworec soworec amna yu wömai nothon mata wo angit mangsoworeng tobigung. Nodu osuc yapmu au kandoc matogomot mahong yuho not owi amnaho yangamin komanang sinom nibung. Tongo yi sendec akep tongga yi bucin fohong nugung. Oro önga yu tong bumbumno angmuya öpgon not asanyu onggonga yang? Woi angit muno. Worocha muyu yu inobuc engmuya notdu ningada sumon fongonung.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Polho ihoroc yuna tawa amnaho mata sogida ongga mata soworec soworec amna inogung. Inuya mata soworec soworec amna ‘Pol orin Sailas yaima woi Röm kantrihon amna yo’ mata wo kombingga soroc yongga botogung.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Botongga karupgon yi bucin öngmuya amna yaima kou mata inongga yangato sumon fongga inogung, “Sodu böcsa ngo imun fauna ongodimoruc.”
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Ihoroc inuya yaimaho yi böc wo imun fauna Lidiaho bucin onggomoroc. Woce idinya Yesuhon suraro yangga irotno tong koing toctochon mata inogomoroc. Woroc tongga mit böcsa wo imun fauna onggomoroc.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.