2 Coríntios 7
Kwaromp Kwapwe Kare Kar (YUJ) vs NVT
1 Ononamp fákáre, nomo te Kwaro kar kárákáre pap námp te wae sámp námpon. Aenámpara, nomo ankár nomp pourou ntia wunéri mekamp oum ponankor tirá éperia yiki kare yakáp mwanámpon. Tá nomo ankár Kwarén apápia, maomp yae ankore mek yiki kare nɨnɨkaok kar saráp yakáp mwaro.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Yino te arop ankwapan kwatae pap mo i konámpono. Yino te ankwap sámpá yampourou mono. Yino te arop ankwapan kwekária maomp ankank pouroukoup moi námpon. Ae konámpara, yumo te ankár yinan nouroup kar kip.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Ono takrá sénamp te, yumo pwarápae mwanap karan sér mono. Ono wae arakrá séri nampon: Yino te yumwan pwar mono. Nomo sumpwi, tá nomo yiki yakáp námpan kor, wampweno. Yino te yumwan oukoumwan warákárrá yakáp námpon.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Yumo yae-párák kare paokop napan wae mér kareria, yumwan warákár tokwae nampon. Kápae kare nɨnɨk kápae yinan korop námpan kor, ono yumwan nɨkia kárákáre sámpeyakrá ono warákára wae nampon.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Yino wokwaek koropea Masedonia mekánko maok, ampok kor yinomp pourou te anepér kánanke sámp mono. Yinan nkwakwe make kápae tokwae koropámpono. Yino arop ankwap fárákapént kar yorowaria yinomp nɨnɨk te apáp tɨrɨnk.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Aempan maok, Kwar te arop nɨnɨk mek kápae fárámpá yaknámp aropan yaewouria nɨnɨk mek kárákáre sánk konámpono. Ae konámpao, mao Taitusén yinonámpok sámp-kérép nánko korop námp, am támao yinomp nɨnɨk mek yaewouria kárákáre ti-sáp námpon.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Am támao saráp Kwaro yinomp nɨnɨk mek yaewouria kárákáre ti-sáp mono. Yumo manénkɨr Taitusomp nɨnɨk mek yaewouria kárákáre sánk nap, mao am kar yinan koropá farákáp nánko, am táman Kwaro yinomp nɨnɨk mek kor yaewouria kárákáre ti-sáp námpon. Taitus yinan sérrá, ‘Yumo onan nke mwar kar’rá yonkwae touwe tokwaeria onont ankárankamp nɨnɨk fek yakáp mwar karrá yakáp nap, táman ono warákára wae nampon.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Ono wae mér, onomp pas te yiráp nɨnɨk mek nɨnɨk tokwae sánk námpan maok, am támán nɨnɨk tokwae mono. Kare, wokwaek te ono nɨnɨk tokwaeampan maok, oukoumwan te mono. Ono wae mérampon: Am pas yiráp nɨnɨk mek nɨnɨk tokwae sánk nánko, yumo pwarápae napan maok, am te fae tákáre ke fek saráp námpono.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Aeno oukoumwan te ono warákár nampon. Ono te yumo nɨnɨk tokwae napan warákár mono. Ono warákár namp te, yumo nɨnɨk tokwaeria kwatae nɨnɨk younkwe mwaek sɨnapan warákár nampon. Ono wae mérampon: Kwaro námoku yumwan am nɨnɨk tokwae sánk námpara, yinomp kar te yumwan kánanke sámpá yampourou naenámp pourou mono.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Nɨnɨk tokwae ntia pwarápae Kwaro nɨnɨk mek pap námp am támao nánko, arop nomo kwatae nɨnɨk younkwek pwarará Kwaronámpok tukup konámpono. Tá am nɨnɨk fek táman Kwaro nomwan warko érékép konámpon. Aenámpara, nomo te am kwatae nɨnɨk pwar mwanámp nɨnɨk tokwae táman nɨnɨkrá yonkwae touwe mono. Aeno aropao apárokamp nɨnɨk tokwaeria pwarápae sámp námp te, am támao akwapea sumpwi mwanap sankoropá pap konámpon.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Yumo te ankár fwapia nɨnɨk kipo: Am nɨnɨk kápae Kwaro yumwan sánk námp te, mao yiráp nɨnɨk mek nkwakwe make kwapwe kare nɨnɨk kák námpon: Yumo onomp pas sámp nap te, koupour kar am aropan fwapokwapia yumo, yino te monoria yénkép napon. Mao yumwan takenkrianánko, am kwatae nɨnɨkinámp aropan yoporia, warko am kwatae nɨnɨk arákarrá koropantá apáp napono. Yiráp nɨnɨk te yinan nke mwaria yonkwae touweria maok, yumo kárákáre fek am kwatae nɨnɨkinámp aropan fwapokwap napono. Yumo ponankor am aropamp kwatae nɨnɨk fwapokwap nap tére mek te yumoku kare kwatae nɨnɨk yak mo námp érik yénkép námpon.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Ono wokwaek, yiráp por am pas kumwiampan maok, am kwatae nɨnɨkinámp aropamp nɨnɨkan fwapokwap nae nɨnɨkia kumwi mono. Tá ono am aropao arop ankwapamp nɨnɨk kwatae papnámp arop man nɨnɨkria kumwi mono. Ono warákár namp te, yiráp kwapwe kare nɨnɨk érik karaok farákár nánko, Kwaro yumo yinan warákár tokwae nap mér namp yumo kor mér mwanapon. Aeria am fi kor fek táman mámá pas kumwi nampon.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Oukoumwan te yiráp amnap nɨnɨk támao yinomp nɨnɨk mek yonkwae porokwe sáp nánko porokwe fek yakápria warákár námpon.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Wokwaek ono Taitus nkemp fek yiráp e narek sampokamp te, ono am kar sériamp táman pwarápae sámp mono. Kápae kare kar yumwan farákáp konámp te waeman kare karono. Aempnámp taknámp yino Taitus nke námp fek yiráp e narek sampok námp am karao kor am kar te waeman kare karono.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Taitus yumonapok akwap nánko, yumo apáp tɨrɨnkrá kour me woukouria maok, yumo man warámpea yumo ponankor maomp karwaoki napono. Mao am táman oukoumwan nɨnɨkria, maomp nɨnɨk yumwan aropomp kare námpono.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Oukoumwan ono warákár kare namp te, am te apae riteanápe ono wae arakrá mér nampon: Yumo te waeman yae-párák kare nɨnɨkaok tukup mwaria napon.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.