Atos 16

Yaouré NT (YRE_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 -A -nan nɛn Pɔl ciɩla Dɛrbʋ, ɛn e 'bɔla Lisitri. 'Fla zɩɛ -a da bɛ, Zozi -sruzan 'tʋ a -nan, waa laabo Timote. -A "tɩ "a Grɛk min -a, lɩmɔn -tʋ nɛn e ya Zozi 'va bɛ -yee 'nɛn nɛn, Zuif lɩ nɛn.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 -A 'tɔ "yi "a Zozinɔn nɛn Lisitri 'lee Ikomiɛn bɛ o 'le.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pɔl a "vale 'e 'kʋ 'o 'vale 'waa, ɛn e -kʋ -a -fɔlɛ -klɔnmɔn -va, Zuif 'nɔn nɛn fɛ zɩɛ -a -nan bɛ -wee "wɛan. Kɔɔ o pɛɛnɔn -a -tɔa 'nan Timote "tɩ "a Grɛk min -a.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 'Flanun nɛn o ciɩla "da "bɛ, 'wɩ nɛn Zozi 'le 'pasianɔn 'lee Zeruzalɛm min cejenun -a 'vɩ bɛ, waa 'vɩ 'fla zɩɛ -a da 'nɔn lɛ, 'nan 'o 'ta wʋla "da.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 -A -nan nɛn Zozinɔn 'le yi -tɛradɩ Bali da 'pa "da, te Zozinɔn 'ko bɔdɩ -a "kaga yi -tʋdʋ pɛɛnɔn man.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Pɔl a "vale 'o 'kʋ Bali -le 'wɩ 'nɔnnɔn vɩ Azi 'lɛglɔn 'ji, 'pian Bali lei 'saun 'ka 'wɩlɛ "man "dɩ. -Yee "wɛan o ciɩla Pirigi 'lee Galatɩ 'lɛglɔn 'ji.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Zɩ o 'bɔla Misi 'lɛglɔn 'ji bɛ, ɛn waa man wɛɛ 'nan 'o 'ko Bitini 'lɛglɔn 'ji, 'pian Zozi lei 'saun 'ka 'wɩlɛ "man "dɩ.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 -A -nan nɛn o ciɩla Misi, ɛn o 'bɔla Troas 'fla.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 -Pei -man, e drɛ Pɔl lɛ "le nyrinvla -zʋ, e drɛ -yrɛ "le Masedɔa min -tʋ a 'e 'tɔdɩ lou, te yaa trʋ "baa -a vɩdɩ -a 'nan: «'I ciɩla Masedɔa 'lɛglɔn 'ji, 'i 'ta 'pa 'kʋ 'va!»
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Zɩ Pɔl 'wɩ zɩɛ -a -nan 'yɩ "le nyrinvla -zʋ bɛ, ɛn kʋa man wɛɛ 'nan 'kʋ 'kʋ Masedɔa 'lɛglɔn 'ji, kɔɔ kʋa -tɔa 'nan Bali 'kʋ laabʋ 'nan -e 'kʋ 'yee 'wɩ 'nɔnnɔn vɩ -nan nun.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Zɩ kʋ -fɔ -klʋ -dan ji Troas bɛ, ɛn kʋ -kʋ Samotras. 'Bɛ 'ta tʋ cɛɛn ɛn kʋ -kʋ Neapoli.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Kʋ 'si 'bɛ 'nan, ɛn kʋ -kʋ Filipʋ 'fla. Filipʋ 'fla zɩɛ, -yɛɛ cɩ Masedɔa 'lɛglɔn 'ji 'fla tɛdɛ -a, ɛn Rɔm 'nɔn 'bɛ 'fla 'bɔ 'tɔ. Kʋ -fʋ 'fla zɩɛ -a da tʋ "wɛnnɛn 'a.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 'Flinla "yi da, kʋ 'si 'fla zɩɛ -a da, ɛn kʋ -kʋ lu "nɛn 'yi 'tʋ "srɔn. -A -cin a 'kʋ 'ji 'nan Zuif 'nɔn 'le Bali trʋ 'banan -kɔan fɛ zɩɛ -a -nan. Zɩ kʋ cɛɛn -nyrandɩ man bɛ, ɛn lɩmɔnnun nɛn 'o cin yɩdɩ fɛ zɩɛ -a -nan bɛ, kʋ 'wɩ tin 'badɩ 'sia -wlɛ.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Lɩmɔn -tʋ a fɛ zɩɛ -a -nan te e 'yra -tɛa Bali man, -a 'tɔ nɛn Lidi, e "sia Tiatire. Min -dandan nun ta sɔ nɛn yaa -taan. E ya 'wɩ zɩɛ -a mannan, ɛn Minsan -a "trɔɛn 'lɛ 'sʋ, ɛn 'wɩ nɛn Pɔl cɩ -a vɩnan bɛ, yaa -ci 'man 'kpa tɩglɩ.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 -A -nan nɛn waa -batize drɛ 'o 'vale 'e 'mangulinun -a, ɛn e 'kʋ trʋ 'ba -a vɩdɩ -a 'nan: «-Te kaa "nrɔnman 'ka 'ji 'nan, an wɩɩ Minsan man 'an 'bli pɛɛnɔn 'a bɛ, 'ka 'fʋ 'an 'va tʋ "wɛnnɛn 'a.» E kɔala 'wɩ zɩɛ -a man, ɛn kʋ wɩɩ "man.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Te kʋ "ta -ko fɛnan nɛn o Bali trʋ "baa bɛ -a -nan, ɛn nɔan lɩmɔn -tʋ -ta 'kʋ 'lɛ. Lɩ zɩɛ -mlɛngan a -a -sru, e -pɛ -tɔala, -yee "wɛan minnun nɛn waa "paala bɛ o "lala ye "man "kaga.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 E sɔɔnla 'kʋ 'vale Pɔl -a 'kʋ -sru, te e -paan "man 'nan: «Minnun 'labɛ, Bali nɛn min ta lou "bɛ, -yee 'nyranman 'panɔn nɛn waa. O ya Bali -le 'wɩ nɛn e min "sia 'wɩ 'ji bɛ -a vɩnan 'cɛɛ.»
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Yaa 'vɩ zɩɛ yi "kaga 'wlu, tɔɔn Pɔl 'ka 'vale e 'wɩ zɩɛ -a maan "nyian dɩ, ɛn e 'man lila "da, e 'nan -yʋ nɛn -a -sru "bɛ -yrɛ 'nan: «'An 'bɔ "e 'yiɛ 'nan Zozi Crizi 'tɔ da, 'i 'si lɩ 'gʋɛ -a -sru.» Ɛn -yʋ zɩɛ e 'si -a -sru 'nun.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Nɔan lɩmɔn zɩɛ minnun nɛn waa "paala bɛ, zɩ waa 'yɩ 'nan wa'a "nyian "lala ye lɩ zɩɛ -a man dɩɛ, ɛn o Pɔl 'lee Sila 'kun, o -kʋ waa 'fla 'tanɔn 'lɛ fɛnan nɛn o tin "baa bɛ -a -nan.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Zɩ o -kʋ waa tin 'banɔn 'lɛ bɛ, ɛn o 'nan: «-Vɛ -mienun 'gʋɛ, o -tein -tria 'kʋ flanɔn yei, Zuif 'nɔn nɛn waa.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 O ya "vale o 'wɩ -trɛ "paaman 'kʋ 'ji, kʋ'a 'we "man "dɩ, ɛn kʋ'a 'kɔlaman -e 'kʋ 'ta wʋla "da "dɩ, kʋ ya Rɔm 'nɔn 'a -le "wɛan.»
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 -A -nan nɛn 'bli 'fɔ min "kaga 'ji o man, ɛn tin 'banɔn "e 'nan minnun lɛ 'nan, 'o -wee sɔnun "koo 'o man, ɛn 'o o -sɔn sɔnba "a.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Zɩ o cɛɛn o -sɔndɩ man bɛ, ɛn o o -fɔ -pʋ 'kuin. Waa 'vɩ min nɛn 'e yiɛ -tɔa "o va bɛ -yrɛ 'nan, 'e yiɛ 'tɔ o va 'kpa.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Zɩ min zɩɛ e 'wɩ zɩɛ -a 'man bɛ, ɛn e o -fɔ -pʋ 'kɔn kplo -ji, ɛn e 'ploblo 'fɔ o cɛin -man.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 -Pei -man te bada -tɔ, ɛn Pɔl 'lee Sila Bali trʋ 'badɩ 'sia, te o Bali 'tɔ bɔ "dre -fɔa, te minnun nɛn -pʋ 'kuin bɛ, o o wei maan.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 'Nun tɔɔn ɛn 'trɛ nyɔɔn, e nyɔɔn 'plɛblɛ "bʋʋ "le "wɛan -pʋ 'kɔn nyɔɔn 'e 'klu -ji. Tʋ 'bɔ zɩɛ -a wlu, ɛn -pʋ 'kɔn -kpɛin pɛɛnɔn 'lɛ 'sʋ, ɛn fɛnun nɛn 'e 'fɔdɩ -pʋ 'kɔnnɔn 'cɛin -man bɛ, -a pɛɛnɔn 'lɛ 'sʋ.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Zɩ min nɛn 'e yiɛ -tɔa "o va bɛ e fuʋ bɛ, e -kpɛinnun 'yɩ 'e 'lɛ 'sʋdɩ, ɛn e 'yee srɛn 'sʋ 'ji 'nan -e 'e 'fli -tɛ, kɔɔ yaa nrɔn 'e 'ji 'nan -pʋ 'kɔnnɔn pɛɛnɔn 'tɛ -ji.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 'Pian Pɔl paan -yrɛ wei 'plɛblɛ 'ji 'nan: «Te 'i 'wɩ 'wlidɩ "drɛ 'i 'fli lɛ dɩ, kʋ ya 'gʋ 'kʋ pɛɛnɔn.»
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Tɔɔn ɛn min zɩɛ e 'nan 'o 'tɛ 'bi, ɛn e wla "nyiandʋ -pʋ 'kɔnnɔn 'va, ɛn e blula Pɔl 'lee Sila wlu, te e nyɔɔnman.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 "Bɛ -sru e o 'bɔla bei, ɛn yaa laabʋ -wlɔ 'nan: «'An "tɩnun, maan dra 'kɔ -e 'an 'si 'wɩ 'ji?»
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ɛn o -yrɛ 'nan: «'I yi -tɛra Minsan Zozi da -e 'ka 'vale 'yie "kɔnnɛn 'nɔn 'a 'ka 'si 'wɩ 'ji.»
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 -A -nan nɛn o Minsan -le 'wɩ 'nɔnnɔn 'vɩ -yrɛ 'o 'vale 'yee "kɔnnɛn 'nɔn pɛɛnɔn 'a.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 -Pei 'bɔ 'lein zɩɛ -a man bɛ, min nɛn 'e yiɛ -tɔa -pʋ 'kɔnnɔn 'va bɛ, e -kʋ Pɔl 'lee Sila mlɔn 'ji "foelɛ. 'Nun tɔɔn ɛn waa -batize drɛ 'o 'vale 'yee "kɔnnɛn 'nɔn 'a.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 E -kʋ waa 'yee 'kuin, ɛn e fɛnun -nɔn -wlɛ, waa blɩ. -A -nan nɛn -a ci "nrandɩ 'sia 'o 'vale 'yee "kɔnnɛn 'nɔn pɛɛnɔn 'a, e yi -tɛra Bali da -le "wɛan.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Zɩ tʋ cɛɛn bɛ, ɛn tin 'banɔn minnun 'pa 'sia, 'nan 'o vɩ min nɛn e yiɛ -tɔa -pʋ 'kɔnnɔn 'va bɛ -yrɛ 'nan, 'e 'si o man.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Ɛn min nɛn 'e yiɛ -tɔa -pʋ 'kɔnnɔn 'va bɛ, e 'wɩ 'gʋɛ -a 'vɩ Pɔl lɛ. E 'nan: «Tin 'banɔn min 'pa 'sia 'nan, 'an 'si 'ka man. -Yee "wɛan 'ka bɔla, 'ka 'kʋ, 'ka 'fʋ -trɔɔ.»
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 'Pian Pɔl -a 'vɩ 'pasianɔn lɛ 'nan: «O 'kʋ 'sɔn minnun yiɛ man, ɛn o 'kʋ 'fɔ -pʋ 'kuin, wa'a 'wɩ zɩɛ -a -ci vɩlɛ dɩ, -e te kʋ ya Rɔm 'nɔn 'a, ɛn o ya "vale 'o "sia 'kʋ man 'e yɔɔdɩ. -Yee "wɛan kʋ'a 'we "man "dɩ. 'O 'ta 'kʋ bɔla 'o 'bɔ 'a.»
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Ɛn 'pasianɔn 'kʋ 'wɩ zɩɛ -a vɩlɛ tin 'banɔn lɛ. Zɩ tin 'banɔn -a 'man 'nan, Rɔm 'nɔn nɛn waa bɛ, nyɛn o cɛɛn.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Tin 'banɔn 'ta toba -fɔlɛ -wlɛ, ɛn o o 'bɔla -pʋ 'kuin, ɛn waa 'vɩ -wlɛ 'nan, 'o yra 'si, 'o 'si 'fla 'bɔ da.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Zɩ o 'bɔla -pʋ 'kuin bɛ, ɛn o -kʋ Lidi -va, 'o cin 'yɩ 'o 'vale 'o "bʋɩ Zozinɔn 'a. O o "koe "tɔ o da 'vaa, ɛn o 'si 'fla 'bɔ da.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.