Atos 19
Yareba NT (YRB_TBL) vs ARC
1 Aforasima Korinita suro ibebina Foroma i maidani orofaro inarebe iroma Efesa suro tarani. Tare moana naueta uwara ataneda wei, yanu Godi imuta kowaro Godinu Imumu Kotofuma yanu neno ubarero itariro muta aba me wei? Weina ane wasu, Godinu Imumu Kotofude ane weita?
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 — ausente —
2 disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Weitaro Foroma wei, ananu imueta mutate babataito uta weina Joninu weita.
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados, então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Weitaro Foroma wei, Jonima wei, yanu neno neno ueta dubena afu sawete nanu buribi areta Amara imuawe, Jonima wei. I amarana Yesu, Foroma weiro i uwara nautate emabai Yesunu ifuro babataito utaro Foroma age emanu kofiri deiro odi. Eno uiro Godinu Imumu Kotofuma emanu neno ubarero itariro sina aika maika weitate Godinu we bou ueta sina weita.
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 — ausente —
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 — ausente —
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas e profetizavam.
7 Amara tuero (12) eno uta.
7 Estes eram, ao todo, uns doze varões.
8 Foroma sabate ainewaure Ju uwaranu dubu su ubarero amutebite Godima ya kobererau yawotasu webi. Sakara rarogonuro eno utebiro moana uwarama emanu imueta ma kimu uteda imutawa utate i guruguru ubita uwara nesiaba weita, ewa Yesunu dabana siosawere weitana Foroma Godinu sina naueta uwara munite woure ani. Ane Tiranasinu sikuru su ubarero kowa woroworo guriguri uteda Godinu sina webi.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 — ausente —
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Oya sadeiro eno utebitaro i Eisia uwara nesia, Ju uwaraini Guriki uwara nesina Yesunu sina nautate moana naueta uwara sitaro moana nautawa uta.
10 E durou isto por espaço de dois anos, de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, tanto judeus como gregos.
11 Godima Foro danu buna mairo Foroma buna ueta derawere ui.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia maravilhas extraordinárias,
12 Uiba danu agesifi o wadia mutate ofe woureta uwaranu ofero oitaro sau wirotaro seitaninu moana imumu siosa emanu neno ubareroma amutate anita.
12 de sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Moana Ju me inareta wada barau uwarama Yesunu ifuro seitaninu moana imumu siosa yowetate eno weita, Foronu wasu Yesunu ifuro aniawe weita.
13 E alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Mui Ju fuyo oeta amaranu adarabu nesia sewenima (7) eno utana i seitaninu mui imumu siosama wei, Yesu na iwata, Foro na iwata, nono yade anaiya wei?
14 Os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 — ausente —
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus e bem sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Weina i seitaninu mui imumu siosa bobo amara iroma kiubaro i amara seweni (7) urite emanu wadia mune eta kebiro sane ure yanae ui. Eno utebiba i uwara su ubareroma ofe torowa wawaro sau fare anita.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno e assenhoreando-se de dois, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 I Efesa su uwara nesia, Ju uwaraini Guriki uwara i ueta nautate iya derawere uyatate Yesunu ifu we ma kobererau uta.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Reka naueta uwara faiyawere emabai fatate emanu dodoa wetaini siosa ueta sineta we ma borobayata.
18 Muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Moana wada barau uwarama emanu barau ibaiabaini bukaini woure kabesi demurairo sane oitate inama yata. I bukana faiyawere. I bukanu dawana teni tausani kina (K10,000).
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros e os queimaram na presença de todos, e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinquenta mil peças de prata.
20 Eno utaba Godinu sina derawere weitaro eme faiyawere emanu naueta Godibai oita.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Duburo Godinu Imumu Kotofuma Foro Danu imueta mairo Foroma nenoma we imui, Masadoniaini Akeiyaro fare animate Jerusaremu suro animau eno we imuite wei, nono duburo iroma Romani dera suro animau wei.
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Foroma danu dawa durua ueta amara sadei Timotini Erasitasini Masadonia orofaro siaia uiro anisina dawa Eisia orofaro moana kowaro iro ibebi.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 I kowaro uwara faiyawerema Godinu sina naueta uwaraini urafitae uta.
23 Naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Dimitirisima weiba iba urafitae uta. I amara danu gaukarana i ba me godi, Daienanu kiki suraratu siriwama ubu ueta. Ina danu gaukara. Moana uwarama i gaukara utebitate oi derawere munebita.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Dimitirisi i uwaraba weiro guruguru utaro wei, yawe, ewa gaukara utaisite oi derawere munaisi weite wei, Foroma wasu, agema ueta godina ba godi me wasuba Efesa uwaraini Eisia orofaro ibinita uwara faiyawere danu sina nautaitate i agema ubu ueta godi ekodaita wei.
25 aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Varões, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 — ausente —
26 e bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Eno wasuba yanu besenesi ureifisu wei. Eisia orofa uwaraini orofa atata uwara nesina yanu aruma godi Daienanu dera dubu su da imufitate dawaba siboro da ufitaro danu ifu kikiratu ufisu wei. Weiro nautate ibo derawere uteda derawere weita, Efesa sunu Daiena dana derawere, weitaba Efesa su uwara nesia imueta aika maika utate dera guruguru kabesiro sau anedana Masadonia amara sadei, Geiasini Aritikasi mune ma youre anita. I amara sadeina Foroini uruama inarebita.
27 Não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram a ser destruída.
28 — ausente —
28 Ouvindo isto, encheram-se de ira e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 — ausente —
29 E encheu-se de confusão toda a cidade, e unânimes correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Foro dana i guruguru kabesiro anibie uiba moana Godinu sina naueta uwarama danu daba garari utaro moana dera Eisia yawoeta uwara, Foronu domayamutuma sina siaia utate weita iro da ania weitaba ekodi.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 — ausente —
31 Também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Moana uwarama emanu imueta derawere weitaro moana uwarama emanu aika imueta derawere weita. Enoma enoma webitaba i me yaubita uwarama emanu imueta iwata meba we imuta, aneba ya ewaro farisi we imuta.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros, de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Enoba moana Ju uwarama Arekisana ma berabera utaro i uwaranu iboro ane inari. Iro ane inarite i uwaraba moko sina webie age ramamiro i uwarama dana Ju amara etate sina derawere weita, Efesa sunu Daiena dana derawere weita. Weitate i sina fefera webitaro kowa ane serigari ui.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 — ausente —
34 Mas, quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Kowa serigari uiro, i natofo sunu owawa oeta mui amarama age ramamite weroroka ekodiawe weiba i uwarama weroroka ekoitana i amarama wei, ya Efesa su uwarama Daienanu dubu su yawotaisite i ureroma sakairo itareta kakara gebiro yawotaisiro i orofa atata uwara nesia iwata utaita wei.
35 Então, o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Varões efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Iwata utaitaba weroroka kodiawete siosa ueta da uawe wei.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 I afosoro uwarama yanu godinu ibaiabai waira utawa uitate yanu godiba siosa sina wiawa uita wei.
37 porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Dimitirisini danu uwarama wawei sina webitae ufitaitana i koto ueta uwarabai anibitate emanu wawei sina webitaita wei.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Yade, wawei sina weboitana i koto uwarabai weboita wei.
39 Mas, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítimo ajuntamento.
40 Romani yawoeta uwarama yanu uraneta yaraneta naufitate fanisi mafitaita wei. Yanu uraneta yaranetana ba me wei.
40 Na verdade, até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Eno weite i uwara nesia siaia uiro wo bagaru ue anita.
41 E, tendo dito isto, despediu o ajuntamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.