Romanos 9
Yareba Nupela Testamen (YRB) vs NTLH
1 Nanu ba sina wemaro nauawe. Na naueta amaraba nanu sinana meo me, ba sina. Godinu Imumu Kotofuma nanu nenoro ibeda durua utasuba ewa sina watane.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Nana i Ju uwara nesiaba na neno siosa uteda ofe urumu derawere utatane.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Nana nanu Ju uwara, babamutu, kaka, nabueba imuegou utataneba emanu kerereba nanu ununa Godima emanu fanisi maeta naba mafite na Yesu Kerisobairoma ma taifirona ema wirofitate kobererau ibifitae eno imuteda iba watane.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Emana Ju uwara Godi Danu adarabu sibitae ema Danu torowabai ma taka uteda we mune odi. Eno we mune odite Danu kobere araeta emaba nata nata ui. Eno uite Danu unuro ue matanetaini dera dubu suro ba guriguri uetaini we bou ueta tarawatu emaba mai.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 I bodere sirorari uwarararabona i Ju uwara emanu danatamutu. Godinu ma wiroe mune aneta Amara Dawaini ba ofe muni iba enanari emana Danu danatamutu. Ido Godi Dawa uwaraini ane ane nesia yawotasuba Danu ifu ainewaure we ma derawere uteibene watane.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Godinu we bou ui sina dowarinu wiawa utatane. Imue eawe, i Isaraero sisiaroma sirorari uta Isaraero uwara ema nesiana Godinu we muneta ba Isaraero uwarana me.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Enoba ya eno da imufe. I Eibaramubairoma arebe are fari sisia, ema nesiana Eibaramunu ba sisia me. Godinu bukaroma eno wasu, Aisikibairoma anu sisia uwarama afitaita wasu.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Enoba Eibaramunu ofe torowaroma sirorari ue arebita uwarana Godinu koiniboro merogo nono i Danu unuro ue matanetaro we bou utebiro nautebita uwara emana ba Godinu koiniboro. Emana Eibaramunu ba sisia uwara.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Godinu we bou ui sina edono, ewa watane ba kowa etei oyaro nono owemate abai famaro Sera amara mubisu, Godima Eibaramuba eno wei.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Nono ina i torowana me. Rebekama amara sadei sokaka muni. Emanu damamana demurai. Dana Godinu we bou ui yanu sirorari amara Aisiki.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Godinu bukaroma i ari eno wasu, Jeikofuba neno arama utatanete Isoba ibo utatane eno wasu.
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Enoba anene webeisi? Godi Dawa kobererau utawa eno webeisi? Ema, enona me!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Godima Mosesiba wei, anaba durua umane imumauna durua umau. Anaba neno arama umane imumauna daido dawaba neno arama umau wei.
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Enoba emenu unuini emanu utaita sinaitaini kobererau weda iba eno da ufisu. Godi Danu unu durua uetaba iba eno ufisu.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Godinu bukaroma Feroba eno wasu, emema Nanu buna efitae Nana a anu kabesiro ma uyare odine. Nanu ununa ewa sina i orofa atata uwara nesiabai we anibitae iba eno une wasu.
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Enoba Godi Danu unu uwara durua ufisuna durua ufisu. Nono uwaranu neno ma kimu ufisuna ma kimu ufisu.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Godima Danu unu eno ufisuba yana naba eno weboita, Godima eno ufisutema nono anene moana uwaraba siosawere waita uwara webisu weboita? Eno utasuba emema emanu unuro da ufitate Godinu unu torowa ufitaitade nono anene sina eno webisu weboita?
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Nono a anaiyade. Ana ba amara torowade aneba Godiba moko sina wasu? I ubu ui emetuma i ubu ueta amaraba eno webisu, aneba na eno ubu ui webisu? Eno me, eno da webisu.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 I sakaima okia ubu ueta amara dawa okia sadei ubu ufisuna danu unu uteda ubu ufisu. Dawa okia demurai kobererau ubu ufite kobere ieta ubarero odifisu. Nono dawa mui okia me sara ubu ufite gamo ubarero sabisu. Dawa eno ufisude eno ufisu aba me? Aiwia eno ufisu.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Godima Danu buna efitae uteda i bodere siosawere uteda uieta mubitae utebita uwaraba imutebe imutebe ibo uteda kekerema yawotebi.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Nono ya, Danu kobere ue bou ueta okia ari ufero yaba neno arama ufite Danu araeta yaba mafie iba eno ui.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Yana i ari. Dana ya yua we muni. I Ju uwaraini i aika uwaraini ema nesiabairoma ya mune aika odi.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 — ausente —
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 — ausente —
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Bodere Isaiyama i Isaraero uwaraba eno wei, i Isaraero uwarana faiya faiyawere. Emana i enea magua ari. Godima ema nesia da ma wirofite moana torowa ma wirofisu Isaiyama eno wei.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Godima Danu wei sina enanari ewa nasiniro ibeta uwarabai fanisi daido sau bunawere mafisu.
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Isaiya dawa bodere eno wei, i eme nesia yawotasu Godi, Dawa ya durua da ufirona yana i Sodomuini Gomora uwara ari sibete eme me ibifene Isaiyama sina eno wei.
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Ibago anene webeisi? Eno webeisi, i aika uwarama i kobere ueta mubitae uteda gaukara utawa uteda emanu naueta torowa Godibai odebitaro Godima ema ma rorowarau utebi.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Nono i Isaraero uwarana emanu neno i tarawatubai ma rorowarau ufitae utebitate i tarawatu sina nesia atane utawa utebita.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Aneba i tarawatunu sina nesia utawa utebita? Emana emanu naueta Godibai odawa emanu gaukara ueta torowa utebita. I uwarama Yesu Dawana i buridu ue ureieta gebiro ariba iba iro buridu ure ureitebita.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Godinu bukaroma Yesuba eno wasu,
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.