Mateus 13
Yareba Nupela Testamen (YRB) vs ARIB
1 I kowaro Yesuma i suroma wawaro itarite enea gigirariro anite yauri.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Iro yaubiro uwara faiyawere Dawa inare kara utaba Yesuma uyarite bouti ubarero amui. Bouti ubarero amo yauriro i uwarama maguaro inata.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Yesuma kasei sinaroma emaba faiyawere we mawetu uteda eno wei, mui amarama yo waifie waiyaro ani.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ane yo sane inarebina moana yo dabaro itata. Dabaro itataro gasirama fatate ita.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Moana yo gebirowere nasiniro itataro i nasini awewewereba yo sau warata.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Nasini awewewerero yo sau waratate kowama yanairo ini fuyaratuba yoie yoie uta.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Moana yo sinisini bobo ruru ubarero itatate waratate orobuwereba tai uwanawa.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 — ausente —
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 — ausente —
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Yesuma i sina we me siniro Danu iwata ueta uwarama Yesubai fatate weita, aneba emaba kasei sinaroma wasu weita?
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Weitaro Yesuma emaba wei, Godinu ununa ya Danu ure yawoeta kiwu sina naufote iwata ufoe utasute nono Dawa unutawa i uwara Danu ure yawoeta kiwu sina nauetaba iba emaba kasei sina torowaroma ma borobarasuro nautaita wei.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Nanu sina naueta derawere bobo uwaraba mui naueta mafite nono i deramiratu nautaita uwaranu kikiratu naueta ma dare mubisu.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Enoba emaba kasei sinaroma watane. Iba i uwarama eraitate bana erawa. Nauetana nautaitate i sinanu ubina iwawa utaita.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Isaiyama bodere weiba iba enanari uta. Isaiyama eno wei,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Ewa uwaranu nenona imuegou utawa. Emanu omena nautawa utaita. Emanu ditina nautama diti bumu utasuro aibitae utaita. Enoba erawa utaitate nautawa utaitate nenoma iwawa utaitate Nabai owerawa utaitaba ema ma wirotawa utatane. Eno da ufitarona ema ma wiromane,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Yesuma i sina weite emaba wei, yana eregou utaitate nauegou utaitaba Godima ya ma kobererau utasuro kobererau ibinita wei.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Yesuma wei, yaba ba sina wemaro nauawe wei, Godinu we bou ueta uwaraini Danu kobere uwara faiyawere yanu ane ane eraita efitae weitate erawa uta. Emanu ununa yanu ane ane nautaita naufitae utate nautawa uta, Yesuma wei.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 I yo sane inarasu amara sinanu ubi ewado nauegou uawe, Yesuma wei.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 I ubina eno, anama Godinu yawotasu sina nauteda iwawa utasuna seitanima farasute i sina i amaranu neno ubareroma ma dare munasu. Ina i dabaro itata yo ari.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 — ausente —
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 — ausente —
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Anama Godinu sina nauteda danu ununa aika maika imueta danu ununa ibaiabai derawere munasuba i sinanu daba garari utasuro i sina tai uwanawa utasu. Ina i ruru ubarero itata yo ari.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Anama Godinu sina nauteda iwata utasuba dawa Godinu gaukara utasu. Mui amarama Godinu gaukara derawere utasu yawietana wani aderedi (100) ari utasu. Mui amarama Godinu gaukara deranono utasu yawietana sikisiti (60) ari utasu. Mui amarama Godinu gaukara kikiratu utasu yawietana toti (30) ari utasu, Yesuma wei.
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Yesuma emaba mui kasei sina eno wei, Godinu yawotasu kowa ewa sina ari. Mui amarama kobere uiti tai danu waiyaro waite ani.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Nono dumuro eme nauta ainibitaba mui wasai amarama farite uru tai i kobere uiti taibai waite ani.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Duburo i uiti waratana i uruini warata.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Enoba i gaukara uwarama su ubi amarabai fatate weita, dera amara, ana kobere tai wai aba me? Nono anene uru faiyawere waratasu weita?
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Weitaro wei, mui amarama naba wasai uite iba eno ui wei. Weiro i gaukara uwarama dawaba weita, i uru ma rerefeisi aba me weita?
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 — ausente —
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 — ausente —
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Yesuma mui kasei sina emaba eno wei, Godinu ure yawotasuna masita ana tai ari. Mui amarama i tai munite danu waiyaro wai.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 I taina mui derawere ana tai ari me. I taina kikimusikiratu. Ina waratasute ana derawere utasuro i gasirama emanu mowa i ana iwararo utebaita wei.
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Yesuma emaba mui kasei sina eno wei, Godinu urereo yawotasuna ewa sina ari, mui awetama wawareta ira yisitiratu munite dera faraua ubarero odiro yisitima i faraua nesia ma foai wei.
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Yesuma ewa sina nesia kasei sinaroma i guruguru ubita uwaraba wei. Wawuriro wiawa, kasei sinaroma torowa webi.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Godinu we bou ueta amara Isaiyama bodere weiba iba Yesuma enanari wei. Isaiyama eno wei,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Yesuma boutiroma itarite guruguru ubita uwara ido ekodite suro amui. Suro amuiro Danu iwata ueta uwarama Dawabai fatate weita, i waiyaro uru warataita sinanu ubi we ma boroyaro iwata ufe weita.
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Weitaro wei, i kobere tai waitasu amarana i Ba Eme Sini Amara.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 I waiyana ewa orofa atata. I kobere taina Godinu yawotasu orofaro aneta uwara. I siosa taina seitaninu uwara.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 I siosa tai waitasu wasai amarana seitani. I ayo ureta kowana ewa orofa atatanu me sibisu kowa. I muneta uwarana Godinu aneru.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 I uru mune inama yaraita i ari i me sibisu kowaro enanari ufitaita.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 — ausente —
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 — ausente —
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 I kowaro Godinu sina nautaita uwara, i kobere uwarama Godinu yawotasu orofaro kowa ario ari ario ufitaita. I ome bobo uwarana nauegou uawe wei.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Yesuma wei, Godinu ure yawotasu ewa sina ari. Mui amarama mui waiyaro feare oitaro ibi i oi derawere daurite eri. I oi daure erite nono sakaima ma tafure odite ani. Suro ane farite danu ibaiabai nesia oiya ue maite oi munite nono i nasini oiya ui wei.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Godinu ure yawotasu ewa sina ari, mui sitowa amarama oi gebiro, danu ifuna fera agewa ari dobere ani.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Doberebe doberebe kobere fera agewa danu dawana derawere atani. Ido atanite ane danu ibaiabai nesia oiya ue maite oi munite owerite i fera agewa oiya ui wei.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 — ausente —
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 — ausente —
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 — ausente —
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 — ausente —
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Yesuma emaba wei, i watane sina nesia nautaita wei? Weina nautaisi weita.
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Weitaro Yesuma wei, Mosesinu tarawatu tisa amarama Godinu ure yawotasu sina ue iwata utasuna i ibaiabai, bodereini reka ibaiabai, ma borobarasu enanari Mosesinu tarawatu tisa amarama danu bodere imuetaini danu reka imuetaini we mawetu utasu wei.
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Yesuma i kasei sina we me sinite iroma ani.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Ane Danu orofaro farite i Ju uwaranu dubu suro we mawetu ui. We mawetu utebiro i uwarama neno kirifu utate weita, ewa amara Danu iwata derawere aboro muninute Danu buna ueta anene utasu?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Dawa etei su ma inareta amaranu amara aba me? Meride Danu danua aba me? Jeimisini Jousefaini Saimonini Judasini ema Danu dabureta aba me?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Danu arumami yabai ibinita aba me? Ewa amarana anene dera amara? Danu iwata aboro muninu weita?
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Eno weitate Dawaba ibo utaro Yesuma emaba wei, mui we bou ueta amaranu su uwaraini danu orofa uwarama dawa ititi kakara utawa utaitaro aika uwarama dawa ititi kakara utaita wei.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 I uwarama imutawa utaba emabai buna ueta utawa ui.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.