Lucas 24
Yareba Nupela Testamen (YRB) vs ARA
1 Sabate kowa me siniro waikukuro i awetaboma emanu ue bou ueta fauda mutate i uri oeta kabesiro anita.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, foram elas ao túmulo, levando os aromas que haviam preparado.
2 Ane fatana i dera garari ueta gebiro ifegari ubiro eta.
2 E encontraram a pedra removida do sepulcro;
3 I gebiro ifegari ubiba eraboro itatate etana Yesunu ofe me!
3 mas, ao entrarem, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 I awetaboma inaibeda imutebitana inakeowere wadia bobo amara sadei emabai ido inaibisi.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois varões com vestes resplandecentes.
5 Ido inaibisiba iya uyatate tafu derawere uta. I amara sadeima weisi, i me ibeta amara uieta uwaranu kabesiro aneba doberaita weisi?
5 Estando elas possuídas de temor, baixando os olhos para o chão, eles lhes falaram: Por que buscais entre os mortos ao que vive?
6 — ausente —
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como vos preveniu, estando ainda na Galileia,
7 — ausente —
7 quando disse: Importa que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, e seja crucificado, e ressuscite no terceiro dia.
8 — ausente —
8 Então, se lembraram das suas palavras.
9 — ausente —
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os mais que com eles estavam.
10 — ausente —
10 Eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 — ausente —
11 Tais palavras lhes pareciam um como delírio, e não acreditaram nelas.
12 Fita danu torowana efie uri oeta kabesiro durami ue ani. Ane farite tafu uteda erina uri oeta erabo ubarero i wayareta wadia torowa ibiro erite owerite i nesia nenoma imuteda suro ani.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro. E, abaixando-se, nada mais viu, senão os lençóis de linho; e retirou-se para casa, maravilhado do que havia acontecido.
13 I kowana fura derawere Sade, Godinu sina naueta amara sadei Jerusaremu suroma Emeiasi suro anisi.
13 Naquele mesmo dia, dois deles estavam de caminho para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Dabaro anetana Yesu me sini sina sina we mataneda anebisi.
14 E iam conversando a respeito de todas as coisas sucedidas.
15 Eno we mataneda anebisina Yesu, Danu aika, ema ataniro emaini uruama anita.
15 Aconteceu que, enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Eno aneda Godima i amara sadeinu ewana Yesu eno iwata ueta daba garari uiba Yesu iwawa usi.
16 Os seus olhos, porém, estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 — ausente —
17 Então, lhes perguntou Jesus: Que é isso que vos preocupa e de que ides tratando à medida que caminhais? E eles pararam entristecidos.
18 — ausente —
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu, dizendo: És o único, porventura, que, tendo estado em Jerusalém, ignoras as ocorrências destes últimos dias?
19 Weiro Yesuma emaba wei, ane ueta wei? Weiro weisi, Yesu Nasareta amaraba waisi. Dana Godinu bunawere we bou ueta amara. Danu buna ueta utebiro Godini emeini Dawa kobere Tisa Amara we imutebita.
19 Ele lhes perguntou: Quais? E explicaram: O que aconteceu a Jesus, o Nazareno, que era varão profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Yanu dera fuyo ode sina weta uwaraini Ju yawoeta uwarama Dawa uifie weitate Romani gaemani uwaranu agero oitaro korosiro oita.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Eno utaro yana we imusi, Dawa Isaraero uwaranu ma wiroeta amara we imusi. Dawa uina awona kowa rarogonu me sininu.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir a Israel; mas, depois de tudo isto, é já este o terceiro dia desde que tais coisas sucederam.
22 — ausente —
22 É verdade também que algumas mulheres, das que conosco estavam, nos surpreenderam, tendo ido de madrugada ao túmulo;
23 — ausente —
23 e, não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo terem tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 I awetabo eno weitaba moana eme efitae durami ue anitate eritana i awetabonu weita sina enanari erita weisi.
24 De fato, alguns dos nossos foram ao sepulcro e verificaram a exatidão do que disseram as mulheres; mas não o viram.
25 I amara sadei sina eno webisiba Yesuma emaba wei, ya beforo me uwara! Godinu we bou ueta uwarama Godinu bukaro sina faiyawere owawa ue oitade aneba i sina eregou utawa utaita?
25 Então, lhes disse Jesus: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 — ausente —
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse e entrasse na sua glória?
27 — ausente —
27 E, começando por Moisés, discorrendo por todos os Profetas, expunha-lhes o que a seu respeito constava em todas as Escrituras.
28 — ausente —
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, fez ele menção de passar adiante.
29 — ausente —
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque é tarde, e o dia já declina. E entrou para ficar com eles.
30 Suro ane fatate ieta ifitae yautaro Yesuma Godibai guriguri uite ieta munite ma birabiarite nata nata ui.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, tomando ele o pão, abençoou-o e, tendo-o partido, lhes deu;
31 Eno uina emanu diti iroaro ui. Ido kobererau uiro esite Dana Yesu iwata usi. Dawa iwata usiro Yesu emabairoma me ari ui.
31 então, se lhes abriram os olhos, e o reconheceram; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Eno uiro i amara sadei emanu emanu eno weisi, dabaro araisiro Godinu bukaroma sina wenuro wa neno kobererau usinu weisi.
32 E disseram um ao outro: Porventura, não nos ardia o coração, quando ele, pelo caminho, nos falava, quando nos expunha as Escrituras?
33 — ausente —
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 — ausente —
34 os quais diziam: O Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Eno weitaro i amara sadeima i dabaro aneda ane eta i sina weisite Yesuma buredi ma birabiarinuro ido wa Dawa iwata uitu weisi.
35 Então, os dois contaram o que lhes acontecera no caminho e como fora por eles reconhecido no partir do pão.
36 Sina eno weisina Yesu Danu aikana me ari uite fare emabai inaibeda ario sina wei.
36 Falavam ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse: Paz seja convosco!
37 Eno uiba i uwara nesia imumu enono utaisi we imutate iya derawere uyata.
37 Eles, porém, surpresos e atemorizados, acreditavam estarem vendo um espírito.
38 Yesuma emaba wei, aneba iya uyaraitate Na iwawa iwawa utaita?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que sobem dúvidas ao vosso coração?
39 Nanu burini ageini eawe. Ina Na. Agema Na buriawete iwata uawe. Imumuna taini damaini me. Na taini dama bobo eawe wei.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e verificai, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Eno weite Danu buri age iwiji awiji ema efitae mawetu ui.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Yesuma eno uiro i uwarama yaru derawere uteda iwawa utate ina imutaro Yesuma emaba wei, yabai ieta ibinu aba me wei?
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e estando admirados, Jesus lhes disse: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Weiro Dawaba abuna erio egi mataro i.
42 Então, lhe apresentaram um pedaço de peixe assado [e um favo de mel].
43 Ie me siniro eta.
43 E ele comeu na presença deles.
44 Yesuma emaba wei, imue eawe! Aubokona yabai ibeda Mosesini i we bou ueta uwaraini Samusi bukaro Naba webita sina enanari ufisu webitara.
44 A seguir, Jesus lhes disse: São estas as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco: importava se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 — ausente —
45 Então, lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 — ausente —
46 e lhes disse: Assim está escrito que o Cristo havia de padecer e ressuscitar dentre os mortos no terceiro dia
47 Godinu wiroeta sina i orofa atata uwara nesiabai we inareibitaita. Anama danu neno neno dubena afu sabisuna Godima danu ba me ueta mubite imutawa ufisu. I sina Jerusaremu suroma aboro aboro we inareibitaita eno owawa ue oita.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando de Jerusalém.
48 Emanu owawa ue oita enanari usinuba yana eraita.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Godinu we bou ui enanari Danu Imumu Kotofu, yabai siaia umaro tarafisu. Ewa natofo suro ibiawero Dawa tarafite Godinu buna yaba maegou ufisu wei.
49 Eis que envio sobre vós a promessa de meu Pai; permanecei, pois, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 — ausente —
50 Então, os levou para Betânia e, erguendo as mãos, os abençoou.
51 — ausente —
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 I uwara ido owetate yaru derawere uteda Jerusaremu suro anita.
52 Então, eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém, tomados de grande júbilo;
53 Ane fatate ainewaure dera dubu suro anebitate Godinu ifu we ma derawere utebita.
53 e estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.