Atos 2

Yareba Nupela Testamen (YRB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Fenitikosi kowa ido fari. Fariro i uwara su demurairo yaubita.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 — ausente —
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 — ausente —
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Uiro Godinu Imumu Kotofuma tararite i uwara nesianu neno ubarero inune uteda iwata mairo sina aika maika webita.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 — ausente —
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 — ausente —
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Eno utate we imuteda weita, i sina waita uwarana Gareri uwara.
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Anene yanu ba sina waitaro yanu sina tanana nautaisi weita?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 — ausente —
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 — ausente —
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 — ausente —
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Weitate neno kirifu utate we imuteda moanama weita, ewa ane weita?
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Weitaro moanama irutate weita, reka waini ogo ita iba eno waita weita.
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 I nautebita uwarama eno weitaba Fitaini i amara ireweni (11) ido uyatate Fitama wei, nanu Ju uwaraini Jerusaremu suro yaubinita uwara nesia, nanu sina nauegou uawe wei.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 — ausente —
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 — ausente —
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 Iba Godinu bodere we bou ueta amara Joerama eno wei, Godima wasu,
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Efitaro Nanu Imumu Kotofu siaia umaro Nanu waiya ueta aruma amara nesiabai itafisu. Itafisuba sina we bou ufitaita.
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 — ausente —
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 — ausente —
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Anama i Dera Waria Amaraba ya ma wiroa webitaitana ma wirofisu,
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 Fitama i uwaraba eno weite nono emaba wei, Isaraero uwara nanu sina nauawe wei. Yesu Nasareta Amaraba watane wei. I Amara Godima muniro ya nesia Danu neno kirifu uetaini Danu buna uetaini Danu ueta nesia eta. Godima yaba i ueta Yesubai uiro ereda iwata uta.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Godima imuite Dawa yabai mairo yana sina webe webe utebitaba aika uwarama korosiro oitaro ui.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Uiro Godima ma uyariba Dawa nono da uifite me ibene ibene ibeibiro uietama Dawa da mubisu wei.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 — ausente —
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 — ausente —
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Nanu imumu Eidisiro da ekodifiro anu kakara amaranu ofe yajara da ufisuba iba ewa orofaro ibimauna da iyamau.
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Ana i me ibene ibene ibeta muneta daba naba ma boroyarite nabai ibebasuba na yaru umau,
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Eno weite wei, nanu naiyemutu, i sina ma boroyamane watane wei. Yanu waria amara Deiwidi uiro uri utaro Danu uri oeta kabesi ewaro ibinu.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Deiwidina we bou ueta amara. Godima ba webou uiro Deiwidi dawa iwata ui, Godima danu mui sirorari amara mubite dera yawoeta amaranu yauretaro odifisu.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Dawa iwata uite Yesunu uyareta kowa imuite iba weite wei,
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Fitama weite wei, Godima Yesu uietaroma ma uyariro ya nesia esi.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Godi Danu banibira buna agema Yesuba ma ario uite wei, Imumu Kotofu aba mamau wei. Enanari mairo muniba eretaini uetaini nesia Dawabairoma arasu wei.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 — ausente —
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 — ausente —
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 Fitama eno weite wei, Isaraero uwara, ewa Yesu yana korosiro oita Amara, Godima Dera Waria Amaraini Keriso mamiba imufoe watane wei.
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Weiro nautate neno siosa uteda weita, anene ufeisi weita?
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Weitaro Fitama wei, yanu siosa uetaini imueta dubena afu sawete Yesu Kerisonu ifuro babataito uawero Yesu Kerisoma yanu neno neno nesia mubite imutawa ufite Godinu Imumu Kotofu mafiro muboita wei.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Weite wei, i we bou ueta yaini yanu koiniboroini aika maika Godinu yua webisu uwaraini ya nesia yanu we bou ueta wei.
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Enoma enoma webe wei, ewa siosa sirorari ueta ma wiroawe wei.
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Fita danu sina nautebita uwara babataito utaro eme faiya faiyawere tiri tausani (3,000) i afosoro uwara emabai ane taka uta.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Eno utate ainewaure guruguru utebitate afosoro uwaranu sina nautebitate emanu owiga ueta utebitate ieta ma birabiarebitate iteda imutebita. Yesu yaba uiba yaru utaisi imutebitate guriguri utebita.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Godima Danu afosoro uwara buna mairo buna ueta utebitaro uwara nesia iyarebita.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 — ausente —
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 — ausente —
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 — ausente —
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 — ausente —
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.