Mateus 12
yns (YNS) vs ARIB
1 Ungö apan, Yɛsu kàkäl mulyaŋ uboo a an'ywaŋ a blɛ ilä a saba. Alɔŋki ande bàkäl anà ngyal, waa bàbwe imfà a blɛ ntɔn mudyà.
1 Naquele tempo passou Jesus pelas searas num dia de sábado; e os seus discípulos, sentindo fome, começaram a colher espigas, e a comer.
2 Mpal bàmɛn Amfarisi abun, ba bàtɛn a nde naa: « Ler, alɔŋki angye bàmukyer ndaa mpa bàfàkyer kilä a saba! »
2 Os fariseus, vendo isso, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos estão fazendo o que não é lícito fazer no sábado.
3 Yɛsu waa kafuur naa: « Nkye bɛ làtäŋ anki ndaa kàkyer David mpal kàwem nde ngyal anà baar bàkäl anà nde?
3 Ele, porém, lhes disse: Acaso não lestes o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Nde kàbilà u ndwà a Nzam, kàwɛl mampà bàfàpà ibɔɔn akà Nzam waa kàdi ma, mumwɛy nde kàpɛ baar bàkäl anà nde, itàkal naa ma angaŋ mpɛl bàfàdyà.
4 Como entrou na casa de Deus, e como eles comeram os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem a seus companheiros, mas somente aos sacerdotes?
5 Itàkal naa nkye bɛ, bɛ làtäŋ anki uboo a Un'kɔɔn naa ilä a saba, u ndwà a Nzam, angaŋ bàfàbɛy saba, mukɔɔn akal unsà ube?
5 Ou não lestes na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?
6 Wɛɛ mɛ, mɛ alàkyään naa apà ye anà ndaa yàŋàsöön ndwà a Nzam!
6 Digo-vos, porém, que aqui está o que é maior do que o templo.
7 Kya bɛ làlàyöb ubwaŋàbwaŋ mbuul a ndaa ayi: "Mɛ in'kwen ngyɛb wɛɛ kà ibɔɔn anki", bɛ baar bàkɔ̈ɔ̈n ube làlatsüül anki mbar.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios, não condenaríeis os inocentes.
8 Ntɔn Mwan a mbuur wà nkum a saba. »
8 Porque o Filho do homem até do sábado é o Senhor.
9 Yɛsu kàlwomà nde paa, nde kàkyen ndwà a nköŋ aba, waa kàbilà kwo.
9 Partindo dali, entrou Jesus na sinagoga deles.
10 Akun kàkäl anà mbuur mwɛy kàkäl anà kɔɔ aŋàkwɛkà. Amfarisi bàkwen mufüün Yɛsu: ba bun'fuul naa: « Nkye un'kɔɔn abi akyàpà mbwo mukɔɔr mbuur kilä a saba? »
10 E eis que estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiadas; e eles, para poderem acusar a Jesus, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Wɛɛ nde kafuur naa: « Nà uboo abɛ, isàkal naa nde we awà un'kɔk mwɛy anà wa ubü uboo a fu kilä a saba, waa nde mpa ukàsaab wa?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que, tendo uma só ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não há de lançar mão dela, e tirá-la?
12 Wɛɛ mbuur kan'söön un'kɔk! Kyakin, mbwo yà mwo mukyer ubwaŋ kilä a saba. »
12 Ora, quanto mais vale um homem do que uma ovelha! Portanto, é lícito fazer bem nos sábados.
13 Apan nde kàtɛn a mbuur awun naa: « Sen kɔɔ angye. » Nde waa kàsen la, la sye waa làbwɛŋ asànaa lumwɛy.
13 Então disse àquele homem: estende a tua mão. E ele a estendeu, e lhe foi restituída sã como a outra.
14 Amfarisi bàtoo ba, ba bàkàsà nköŋ ntɔn mutsul mbar naa ba bàyun'dwa aben.
14 Os fariseus, porém, saindo dali, tomaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Mpal kàyöb Yɛsu ndaa ayin, nde kàlwomà kà ikal akin, baar mbɔɔn bàkyer un'lab, waa kàkɔɔr ba banswà,
15 Jesus, percebendo isso, retirou-se dali. Acompanharam-no muitos; e ele curou a todos,
16 wɛɛ nde katsüŋ a ngwal naa ba bàkɔɔn akyään naa nde wà nà.
16 e advertiu-lhes que não o dessem a conhecer;
17 Kàkyer nde abà ntɔn ndaa akwà kàtɛn ŋangɔɔm Yɛsay ikwe:
17 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta Isaías:
18 « Le un'syääl amɛ kàsɔ̈ɔ̈l mɛ,
18 Eis aqui o meu servo que escolhi, o meu amado em quem a minha alma se compraz; porei sobre ele o meu espírito, e ele anunciará aos gentios o juízo.
19 Nde usàtwal anki an'sye, nde usàsà anki in'kwɛŋ,
19 Não contenderá, nem clamará, nem se ouvirá pelas ruas a sua voz.
20 Nde usàbɔɔl anki kite a iful aŋàbɔɔl,
20 Não esmagará a cana quebrada, e não apagará o morrão que fumega, até que faça triunfar o juízo;
21 Waa in'sɛŋ myàsàsà làkyän a mya kà ikɔb ande. »
21 e no seu nome os gentios esperarão.
22 Apan ba bun'twääl ŋukɔŋ mwɛy wà ikwàmii anà wànkiin. Yɛsu laa kun'kɔɔr nde, waa kàsɛmà musà ndaa anà muman.
22 Trouxeram-lhe então um endemoninhado cego e mudo; e ele o curou, de modo que o mudo falava e via.
23 In'sɛŋ a baar myanswà myàkäl mubem anà mutɛn naa: « Nkye wà kà mwan a David anki? »
23 E toda a multidão, maravilhada, dizia: É este, porventura, o Filho de Davi?
24 Mpal bàwem Amfarisi abwɛy, ba bàtɛn naa: « Mbuur wunà insɔŋà ayiböŋ u mbwo a Bɛlzàbul, mfum a insɔŋà. »
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, disseram: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Yɛsu kàyöb an'kyän aba, waa kàtɛn naa: « Imwol kyanswà akyà ifàkaabà kya ŋakwo, ikyer afàpää. Bul làmwɛy, itàkal ywar làmwɛy làŋàkaabà la ŋakwo, la làfàtsim anki.
25 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Isàkal naa Satanà kan'twey Satanà, nde wàŋakaabà anà nde ŋakwo: apan imwol ande isàtsim aben?
26 Ora, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seus reino?
27 Isàkal naa mɛ, mɛ insɔŋà in'kaböŋà kà ikɔ̈b a Bɛlzàbul, baan abɛ insɔŋà bàfàböŋ kà ikɔ̈b a nà? Lalan ba ŋakwo bàsàkal atsüül a nsaŋ abɛ!
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Wɛɛ isàkal naa mɛ insɔŋà in'fàböŋ a Dweelà a Nzam, ikaswaŋà naa Imwol a Nzam kyàkyàyà akà bɛ. »
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
29 « Itàkal sye naa nkye mbuur mwɛy kan'kwo ubilà u ndwà a ŋangwal anà ugyɔɔr indiir ande, isàkal naa nde mbuur a ngwal awà ŋàtun'bäm anki in'siŋ? Ungö akun'bäm in'siŋ, nde kan'kwo ugyɔɔr indiir byanswà u ndwà ande.
29 Ou, como pode alguém entrar na casa do valente, e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente? e então lhe saquear a casa.
30 Mbuur mpa awà anà mɛ, nde kan'kwen anki, mbuur mpa akaböbà anà mɛ, nde wàmupay.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 Undiir awun, mɛ alàkyään naa bàsàdwääl baar nkul a man'be manswà anà mbɛɛy yanswà, wɛɛ bàsàdwääl anki nkul a mbɛɛy a Dweelà In'kyɛɛl.
31 Portanto vos digo: Todo pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Mbuur asàtɛn ndaa a insoonà a Mwan a mbuur, nde bàsun'dwääl nkul. Wɛɛ mbuur asàtɛn ndaa a insoonà a Dweelà In'kyɛɛl, bàsun'dwääl anki nkul u mɛɛn mà itàkal u mɛɛn amà isàyà. »
32 Se alguém disser alguma palavra contra o Filho do homem, isso lhe será perdoado; mas se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste mundo, nem no vindouro.
33 « Isàkal naa un'te wà ubwaŋ, mbɛŋ awa ikal ubwaŋ, isàkal naa un'te wà un'be, mbɛŋ awa ikal yàmbe. Ntɔn un'te bàfàyöb u mbɛŋ awa.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom; ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Mbil a iyäy! Nkye baar abe asànaa bɛ, bɛ lan'kwo mutɛn ndaa aŋàbwaŋ? Ntɔn ayà ifàtoo u mun a mbuur, ifàfà u mpem ande.
34 Raça de víboras! como podeis vós falar coisas boas, sendo maus? pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Mbuur aŋàbwaŋ afàwal indiir aŋàbwaŋ unsà un'naaŋ ande wàŋàbwaŋ, wɛɛ mbuur un'be afàwal indiir ibe unsà un'naaŋ ande wube.
35 O homem bom, do seu bom tesouro tira coisas boas, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Waa mɛ, mɛ alàkyään naa: kà ilä a nsaŋ, baar bàsàsà in'lɔɔn a ndaa a bunàbun yanswà bàsatɛɛnà ba.
36 Digo-vos, pois, que de toda palavra fútil que os homens disserem, hão de dar conta no dia do juízo.
37 Ntɔn ntɛɛn angye ŋakwo isatsüül mbar. »
37 Porque pelas tuas palavras serás justificado, e pelas tuas palavras serás condenado.
38 Apan alɔɔŋ a in'kɔɔn amwɛy anà Amfarisi amwɛy bàtɛn a Yɛsu naa: « Un'lɔɔŋ, bi ikwen naa ngye iswɛŋ impà mwɛy. »
38 Então alguns dos escribas e dos fariseus, tomando a palavra, disseram: Mestre, queremos ver da tua parte algum sinal.
39 Nde kafuur naa: « Nkööl a baar abe anà yà inswem yàmulɔm impà, wɛɛ ba impà asin bàman anki, impà nsil kyà ŋangɔɔm Yɔnas.
39 Mas ele lhes respondeu: Uma geração má e adúltera pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o do profeta Jonas;
40 Undiir awun, asànaa Yɔnas kàkyer nde myäänà in'tär anà mpib tär uboo a dum a nsö a kölàköl, abun sye Mwan a mbuur asàkyer myäänà in'tär anà mpib tär ungyɛl a mɛɛn.
40 pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre do grande peixe, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Ilä a nsaŋ, baar a Ninivɛ bàsàmbarà kusà a baar a nkööl ayi waa bàsafüün, ntɔn baar a Ninivɛ bàbuul mpem aba mpal bàwem ba an'lɔɔŋ a Yɔnas. Wɛɛ apà, we anà mbuur kan'söön Yɔnas!
41 Os ninivitas se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui quem é maior do que Jonas.
42 Ilä a nsaŋ, mfum un'kaar a Ngyɛl asàmbarà kusà a baar a ŋàbà, ntɔn nde kàfü kwɛl muyàwem an'yeerà a Salɔmun. Waa apà, we anà mbuur kan'söön Salɔmun! »
42 A rainha do sul se levantará no juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui quem é maior do que Salomão.
43 « Uman naa dweelà a làbe lan'too uboo a mbuur, la làfàkyà nsye a ipɔl muleŋ ikal akàyöör, la làsàkɔɔn aman,
43 Ora, havendo o espírito imundo saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 laa làtɛn la naa: "Mɛ in'kyer afurà ndwà amɛ kàtoo mɛ." Mpal làtol la, làman la ya yà ipɔl, yàŋàkɔɔm anà yàŋàlɔ̈ɔ̈n,
44 Então diz: Voltarei para minha casa, donde saí. E, chegando, acha-a desocupada, varrida e adornada.
45 apan laa làkyà la mukàwal an'dweelà asin nsambwaar man'söön la unsà ube, laa màbilà ma, màbwaay ma. Mɔ̈ɔ̈ a mbuur awà laa utay wa wàŋàsöönà mɔ̈ɔ̈ kàkäl nde awà kusà. Ya sye isàkal abà akà nkööl a mbe yi. »
45 Então vai e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entretanto, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro. Assim há de acontecer também a esta geração perversa.
46 Mpal kàkäl Yɛsu muyäm a iköŋ a baar, le ngwän anà atɔŋ ande bàkäl u nsà, ba bàleŋà muyäm anà nde.
46 Enquanto ele ainda falava às multidões, estavam do lado de fora sua mãe e seus irmãos, procurando falar-lhe.
47 Mbuur mwɛy waa kàtɛn a nde naa: « Le, ngwa anà atɔŋ angye bà u nsà anà bàmuleŋà muyäm anà ngye. »
47 Disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, e procuram falar contigo.
48 Yɛsu kun'fuur naa: « Maa nà, anà atɔŋ amɛ bànà? »
48 Ele, porém, respondeu ao que lhe falava: Quem é minha mãe? e quem são meus irmãos?
49 Apan, nde kàsilà kɔɔ udu a alɔŋki ande, waa kàtɛn naa: « Le maa anà atɔŋ amɛ.
49 E, estendendo a mão para os seus discípulos disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Ntɔn mbuur wanswà afàlab ukwen a Taaràmɛ awà u du, nde wà un'tɔŋ amɛ wàbaal anà wun'kaar, nde wà maa. »
50 Pois qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.