Marcos 6
yns (YNS) vs BKJ
1 Yɛsu kàlwomà kà ikal akin, waa kan'yà bul ande, alɔŋki ande bàkäl mukun'lab.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ilä a saba, nde kàsɛmà mulɔŋ u ndwà a nköŋ a Ayudà. Baar mbɔɔn bàweemà nde bàkäl mubem, waa bàtɛɛnà naa: « Nde indiir abi byan'fà ken? Amà an'yeerà a nkye ifà bun'pɛ, waa an'kɔɔ ande ikakyerà isal a ngwal a ngwal a tub abi?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Nkye nde kà sharpantye anki, mwan a Màlye, un'tɔŋ a Zyak, anà Yɔsɛ, anà Yude, anà Simɔn? Nkye atɔŋ ande bakaar kà bà anki uboo a bi apà? » Kyakin bàbööl ba kyà ntɔn làkwikilà aba.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Apan Yɛsu kàtɛɛnà a ba naa: « Ŋangɔɔm bàfun'bɛy nà u bul ande, u mbil ande anà u ndwà ande mpɛl. »
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Nde kàsàkwo anki mukyer akà impà mwɛy kwo, wɛɛ nde kàsi nà an'kɔɔ udu a ndam a aŋatoo, waa kakɔɔr.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Nde kàbemà ntɔn mpa bàkäl ba anà làkwikilà.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Nde kàbel Bàkwem Aŋiyweel, kàsɛmà mukatɔm abɔ̈ɔ̈l abɔ̈ɔ̈l, kapɛ ikɔ̈b udu a an'dweelà an'be,
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 waa kaswɛŋ naa: « Twon lan'wal akà undiir mwɛy ntɔn mbwo, nà unsɔk mpɛl. Twon lan'wal isaa adyà, itàkal ngɔɔr, itàkal ngim uboo a un'di,
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 wɛɛ làbwäär idyaar, twon lan'bwaar an'kàzak an'mɔ̈ɔ̈l. »
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Nde kàfàtɛn a ba naa: « Isàkal naa kà ikal imwɛy, bɛ lan'bilà u ndwà mwɛy, làbwaay paa tii umpal làsàlwomà bɛ kà ikal akin.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Isàkal naa kà ikal imwɛy bàlawɛl anki, bàlawem anki, làlwomà apan, làkɔɔb un'twà a in'kɔl abɛ. Kya isàkal imbäl ntɔn ba. »
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Alɔŋki bàkyen ba, ba bàkyäänà naa baar bàkyer abuul mpem.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Ba bàyiböŋà insɔŋà mbɔɔn, bàkiirà aŋatoo mbɔɔn may, waa bakɔɔrà.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Mfum Ɛlɔdi kàwem naa bàtaa Yɛsu din, ntɔn ikɔb ande kyàtoo làpaan. Baar bàtɛɛnà naa: « Ywan Un'düümà kan'wiyà kukwà! Undiir awun awà nde anà ikɔ̈b mukyer indiir a ngwal a ngwal. »
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Bumwɛy bàtɛɛnà naa: « Nde wà Ɛli. » Bamwey sye naa: « Nde wà ŋangɔɔm asànaa umwɛy uboo a aŋangɔɔm. »
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Mpal kàwem Ɛlɔdi ndaa ayi, nde kàtɛɛnà naa: « Ywan akwà kàtsül mɛ un'tswe, kan'wiyà! »
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Abun, Ɛlɔdi kàswɛŋ mukɔr Ywan anà bun'si u bɔlokà, ntɔn kàbääl nde Ɛlɔdyas awà kàkäl un'kyay a un'tɔŋ ande Filipo.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 Ntɔn Ywan kàtɛɛnà a Ɛlɔdi naa: « Mbwo yatɛy ngye muwal un'kyay a un'tɔŋ angye! »
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Undiir awun Ɛlɔdyas kàyiiŋ nde Ywan, waa kàkweenà mukun'dwa. Wɛɛ nde kàsàkwo anki,
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 ntɔn Ɛlɔdi kàtiinà Ywan bɔɔmà, abà kàyöb nde naa nde wà mbuur a balàbal anà wà in'kyɛɛl, laa kun'tii nde. Mpal kun'wɛɛmà nde, ya yun'pää mpay mbɔɔn. Wɛɛ nde kàkweenà mukun'wɛm.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Kyekà, Ɛlɔdyas ipöl aŋàbwaŋ kàmɛn ilä a un'kyɔm a mböör a Ɛlɔdi. Nde awà kàpɛ udyà akà ayɔl ande anà amfum a aŋità ande, anà akà abyääl a Ngalilɛ.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Mwan a Ɛlɔdyas wà un'kaar waa kàyàkyen. Ɛlɔdi anà baar kàbel nde bàmɛn un'sak mbɔɔn. Mfum kàtɛn a mwan un'kaar naa: « Lɔm undiir wanswà akwen ngye, mɛ in'kyer ayapà wa. »
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Nde kun'dyeel kyän naa: « Undiir wanswà ayàlɔm ngye, mɛ in'kyɛr ayapà, itàkal naa yar a mɛɛn a imfum amɛ.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Mwan un'kaar kàtoo u ndwà, waa kàtɛn a ngwän naa: « Ininà mɛ in'lɔm? » Nde waa kàfuur naa: « Un'tswe a Ywan Un'düümà. »
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Nde kàfurà agyägyä akà mfum, waa kun'lɔ̈ɔ̈m: « Mɛ in'kwen naa ngye an'pɛ agyägyä udu a làlɔŋà, un'tswe a Ywan Un'düümà! »
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Mfum kàwem ngyɛb. Wɛɛ, ntɔn kyän ande anà baar kàbel nde, nde kàkwen anki utön mukun'pà.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Apan sye, mfum kàtöm un'seey mwɛy anà nswɛɛŋ mutwal un'tswe a Ywan Un'düümà. Un'seey kàkyen u bɔlokà, waa kàtsül un'tswe a Ywan,
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 kàtwääl wa udu a làlɔŋà, waa kàpɛ wa akà mwan un'kaar. Waa mwan un'kaar kàpɛ wa akà ngwän.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Mpal bàwem alɔŋki a Ywan làsaŋ alan, ba bàyàwal ndom ande, waa bàsi ya kan'dii mwɛy.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Yàmɛnà naa mpal bàyàfurà antööm, ba bàkɔ̈ŋ apà Yɛsu, ba bun'sam ndaa yanswà bàkyer ba anà bàlɔɔŋà ba.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Nde kàtɛn a ba naa: « Bɛ bumwɛy, làyi u mpey, làyöör ikye u nsye a ipɔl. » Ntɔn baar mbɔɔn bàkälà muyaa anà mukyeenà, waa ba bàkäl anki itàkal anà taaŋ mudyà.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Lalan bàkyen ba, ba mpɛl, uboo a bwaar u mpey, u nsye a ipɔl.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Baar batääl mukyà, bàmbɔɔn laa bayöb ba. Apan, fà an'bul manswà, ba bàkyen ntiin ntiin kà in'kɔl, waa bàfweel kà ikal bàkwen ba mukyà.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Umpal katoo Yɛsu u bwaar, nde kàmɛn un'sɛŋ a baar mbɔɔn, ngyɛb waa yun'wɛl ntɔn ba, ntɔn ba bàkäl asànaa in'kɔk myakɔɔn aleer, waa kàsɛmà mukalɔŋ indiir mbɔɔn.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Taaŋ làkyen mbɔɔn, alɔŋki bàsin apà Yɛsu, waa bàtɛn a nde naa: « Ikal ki kyà ipɔl, taaŋ sye lan'kyà mbɔɔn.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Afuur baar bà, ba bàkyà u bitsuŋ a ndwà anà an'bul a tsütsü mukàsom isaa adyà. »
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Wɛɛ nde kafuur naa: « Lapɛ udyà bɛ ŋakwo! » Ba bàtɛn a nde naa: « Nkye bi ikàsom mampà a itɛr a ngim nkam yweel ntɔn bi ipɛ ba udyà? »
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Nde waa utɛn a ba naa: « Mampà an'kwe bɛ làwe amà? Kàlaler! » Ungö muler, ba ban'tɛn naa: « An'tyeen, anà nsö yweel. »
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Apan, nde kaswɛŋ naa ba bàsi baar banswà unsà an'kab bàŋàbwaay udu a un'lɛŋ un'bu.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Baar bàbwaay unsà in'lwaaŋ a nkam anà myà an'kwem an'tyeen.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Yɛsu kàwɛl mampà man'tyeen anà nsö yàyweel, nde kàler u du, kàsaak ma, kàtsül ma, waa kàpɛ akalɔŋki ntɔn mukääb baar banswà.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Ba banswà bàdi, waa bàyüür.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Ba bàsyen in'lwaŋ kwem aŋiyweel myàŋàyɔl a itiir a mampà anà byà nsö byàsäl.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Baar bàdi mampà bàkäl abaal nsaab tyeen.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Apan sye, Yɛsu kàswɛŋ alɔŋki ande mubilà u bwaar anà mufweel kusà a nde, u sim a ɛwà lumwɛy, u ntsü a Bɛtesayidà, umpal nde ŋakwo usàpay nde un'sɛŋ a baar.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ungö mupay ba, nde kàbeenà u mɔŋ mukàyamà.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Làsisye, bwaar làkäl lan'tol uboboo a ɛwà, nde kàsàkal nde mpɛl u mɛɛn.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Muman naa alɔŋki ande bàmunwan a ngwal muluk nkay ntɔn un'pöb kàyee lisà, tsütsü a taaŋtyà, nde kan'yà mper akà ba wàmuyikyà udu a ɛwà, waa kàlasoonà.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Mpal bun'mɛn ba wàmuyikyà udu a ɛwà, ba bàsi naa bwo kàkäl, waa bàsi in'kwɛŋ.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Ntɔn ba banswà bàkyer un'man, lingyoomà waa lawɛl. Wɛɛ apan, nde kàyäm anà ba, waa kàtɛn a ba naa: « Làwɛl ibaal! Wà mɛ, twon lan'man bɔɔmà! »
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Apan, nde kàbilà u bwaar apà ba, un'pöb waa kànye. Uboo a ba ŋakwo, ba bàbemà mbɔɔn.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Kutɛn aŋàbwaŋ, ba bàsàyöb anki mbuul a impà a mampà, ntɔn mpem aba yàkäl bwoor.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Ungö a nsaabà, ba bàtɔlà u mɛɛn a Ngɛnɛsàlɛr, waa bàbäm bwaar aba.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Pa bàtoo ba u bwaar, baar waa bàyöb Yɛsu,
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 waa bàkyen ntiin kà itiir a nsi akin kyanswà, waa bàsɛmà mukun'twääl aŋukyal udu a ipɔy kà ikal kyanswà bàweemà ba naa Yɛsu wà kwo.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ntsü yanswà kàbilà nde: uboo an'bul itàkal an'bul a kölàköl, itàkal kà itsuŋ a ndwà, baar bàtɔ̈ɔ̈là aŋukyal u làbay, waa bun'bɔ̈ɔ̈nà naa nde kawɛy ba bàbä itàkal làpan a ipfɛy ande mpɛl. Abun baar abà bàtɛɛ kya mpi bàkyer akɔɔrà.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.