Marcos 15
yns (YNS) vs VC
1 U tutu tutu, amfum a angaŋ bàköŋ anà andweer, anà alɔɔŋ a in'kɔɔn anà Làbay a nsaŋ làkölàköl lanswà. Ba bàbäm Yɛsu in'siŋ, bun'syen anà bun'pɛ akà Pilatu.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Pilatu waa kun'fuul naa: « Nkye ngye awà mfum a Ayudà? » Yɛsu waa kun'fuur naa: « Ngye ŋàkwo an'tɛn. »
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Amfum a angaŋ bun'füünà indiir mbɔɔn.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Pilatu kàfun'fuulà naa: « Nkye ngye ndaa afuur anki akà ikikye? Ngye akiweemà indiir mbɔɔn bàfüünà ba ngye! »
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Wɛɛ Yɛsu kàsàfuur anki akà ndaa mwɛy, abun Pilatu waa kàbem.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Kà un'kyɔm wanswà, Pilatu kàkäl anà nkääl mutsuuŋ mbuur a bɔlokà mwɛy, mbuur kàlɔ̈ɔ̈mà un'sɛŋ.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Kyekà mbuur mwɛy ikɔb ande Barabas kàkäl u bɔlokà anà aŋàlingyoomà abà bàdwä mbuur umpal làbü lingyoomà.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Un'sɛŋ a baar kàbeenà, waa kàsɛmà mukun'lɔ̈ɔ̈m naa nde kapɛ asànaa nkääl ande.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Pilatu kàfuul naa: « Nkye bɛ làkyàkwen mɛ alàwɛɛy mfum a Ayudà? »
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Ntɔn nde kàkyer ayöb naa ba Yɛsu bun'yälà ntɔn un'köl aba.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Wɛɛ amfum a angaŋ bàsiinà un'sɛŋ ntɔn Pilatu katsuuŋ awà Barabas.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Pilatu kàfàtɛn a ba naa: « Abun bɛ làkwen naa mɛ nkye in'kyer anà mbuur làfàbel bɛ mfum a Ayudà? »
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Ba bàfàsà in'kwɛŋ: « Un'bɛɛrà u kulunsi! »
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Pilatu kàtɛɛnà a ba naa: « Ube nà nde kàkyer bà? » Wɛɛ ba bàsöönà musà in'kwɛŋ: « Un'bɛɛrà u kulunsi! »
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Pilatu kàkwen mupà un'sɛŋ un'sak, waa katsuuŋ Barabas. Apan nde kàswɛŋ naa bàkäm Yɛsu an'füm, waa kun'yälà ntɔn bun'bɛɛrà u kulunsi.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Aŋità bàsyen Yɛsu uboo a làpaŋ a kuvɛrnɔ̈ɔ̈r u pɛlàtwal, waa bàbel làböl lanswà.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Ba bun'bwää kàzak a tsöö, waa bun'tɔ̈ɔ̈l mpà a nsyeenà bàtöŋ ba kun'tswe.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Ba bàsɛmà mukun'pà mbɔr naa: « Mbɔr, mfum a Ayudà! »
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ba bun'kämà un'bii kun'tswe, bun'tsüülà an'te, anà bàbwee an'köm kusà ande ntɔn mukömà.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Ungö amukun'sɛɛ, ba bun'lwom kàzak a tsöö, waa bun'fuur ipfɛy ande. Apan ba bun'twey u nsà a bul ntɔn bàkun'bɛɛrà u kulunsi.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Mbuur mwɛy, ikɔb ande Simɔn, un'nsi Sirɛn, taar a Alɛksandre anà Rufus, kàfü ndwaŋ, anà kàkäl mulyaaŋ. Aŋità bun'siinà a ngwal musyen kulunsi.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Ba bàsyen Yɛsu kà ikäl mwɛy ikɔb a kya Ngɔlàngɔta, ikaswaŋà naa: « Ikal a köl a un'tswe. »
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Ba bun'pɛɛ vin aŋàtüüb a dyam, wɛɛ Yɛsu kàtön munwà la.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Ungö bun'bɛɛrà ba u kulunsi, ba bàkäbà ipfɛy ande, waa bàtɛɛ löb ntɔn muyöb naa mbuur mbuur ininà uwal.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Ba bun'bɛɛrà u kulunsi u taaŋ làwà làtutu.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Isin a ndaa bàsön muswaŋ ntsüül a ukwà ande yàkäl abà: « Mfum a Ayudà. »
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Ba bàbɛɛrà sye baar abe abɔ̈ɔ̈l u bikulunsi ukɔl a Yɛsu, mwɛy u kɔɔ ande là ibaal, umwɛy u kɔɔ ande là ikaar. [
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Apan itiir a Ndaa Aŋàsɔn yi laa kyàkwe kya: « Nde bun'täŋ unsà ulwaŋ a baar abe. » ]
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Baar bàlyaaŋà u mbwo bun'töö, bànii in'tswe, waa bàtɛɛnà naa: « Imbye itàkal ngye atàman! Ngye awee naa abwiy ndwà a Nzam, waa afàtɔŋ ya kà ilä itär,
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 tswà mɔ̈ɔ̈ angye, ngye ŋankwo, tɔlà u kulunsi! »
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Amfum a angaŋ anà alɔɔŋ a in'kɔɔn bàsɛɛ, ba a ba, waa bàtɛɛnà naa: « Nde kàtsü baar asin mɔ̈ɔ̈, wɛɛ nde ukwe anki mutswà mɔ̈ɔ̈ nde ŋakwo!
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Wɛy Klistɔ, mfum a Isàlɛl utɔlà apanà u kulunsi, waa bi iman, waa bi isà làkwikilà! » Baar bàbɛɛrà u kulunsi mbwo mwɛy anà nde, bun'töö sye.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 U midi làpib làkyer abwà u mɛɛn manswà tii u taaŋ làtär ungö a midi.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Apan, u taaŋ làtär, Yɛsu kàsi un'kwɛŋ a ngwal: « Ɛlɔyi, Ɛlɔyi, lɛma sabaktani? » Ikaswaŋà naa: « Nzam a mɛ, Nzam a mɛ, ntɔn nkye aman'wɛy ngye? » -
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Bamwɛy uboo a baar bàkäl paa bun'weemà ba, waa bàtɛɛnà naa: « Làwem, nde kan'bel Ɛli! »
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Mbuur mwɛy kàkaamà ntiin, kànwɛmà ikaam a ipfɛy unsà vin a nkyään, nde kàbäm kya u nswɛŋ a un'bii, waa kàsilà kya akà Yɛsu ntɔn nde unü, wàmutɛn naa: « Làdil, bi iler naa nkye Ɛli akyun'tɔɔl u kulunsi! »
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Wɛɛ Yɛsu kàsi un'kwɛŋ a ngwal, waa un'swey kàtoo.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Rido a idwà làkaamà itiir byeel fà du tii u ngyɛl.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Kaptɛn kàkäl paa kusà a nde, mpal kàmɛn nde naa nde kàkü aben, waa kàtɛn naa: « Ndandaa mbuur wà kàkäl Mwan a Nzam! »
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Bàkäl anà akaar amwɛy sye bàleerà ukwɛl. Uboo a ba, bàkäl Màlye un'nsi Magàdala, Màlye ngwän a Zyak Un'kye, anà Yɔsɛ, anà Salɔmɛ.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Ba bàkäl akaar bàyun'labà anà bàyun'syäälà mpal kàkäl nde u Ngalilɛ, anà akaar asin mbɔɔn bàbeenà Yɛlusàlɛm anà nde.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Sisye làkäl aŋàbwà, kya kyàkal ilä ayöŋà, iswaŋà naa ilä kyàfweel saba,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 un'byääl mwɛy wà làbay a nsaŋ, Yɔsɛfi un'nsi Alimatɛ, kàyàkɔlà paa. Nde sye kàfadilà Imwol a Nzam. Nde kàwɛl ibaal mukyà akà Pilatu ntɔn mulɔm ndom a Yɛsu.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pilatu kàbem muwem naa nde abwà akwà. Nde kàbel kaptɛn, waa kun'fuul naa nkye nde kàkü itaan.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Ungö kàyöb nde u mbwo a kaptɛn, nde kàpɛ mbwo akà Yɔsefi muwal ndom.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Ungö musom làpye a pɛɛl, nde kàtɔɔl ndom u kulunsi, kàläl ya uboo a làpye, kàsi ya kà an'dii bàfuun uboo a nkɔŋ, waa kàbuum nkɔŋ a kölàköl ntɔn mudübà an'dii.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Màlye un'nsi Magàdalà anà Màlye ngwän a Yɔsɛ bàleerà ikal basi ndom.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.