Marcos 15

yns (YNS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 U tutu tutu, amfum a angaŋ bàköŋ anà andweer, anà alɔɔŋ a in'kɔɔn anà Làbay a nsaŋ làkölàköl lanswà. Ba bàbäm Yɛsu in'siŋ, bun'syen anà bun'pɛ akà Pilatu.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pilatu waa kun'fuul naa: « Nkye ngye awà mfum a Ayudà? » Yɛsu waa kun'fuur naa: « Ngye ŋàkwo an'tɛn. »
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Amfum a angaŋ bun'füünà indiir mbɔɔn.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Pilatu kàfun'fuulà naa: « Nkye ngye ndaa afuur anki akà ikikye? Ngye akiweemà indiir mbɔɔn bàfüünà ba ngye! »
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Wɛɛ Yɛsu kàsàfuur anki akà ndaa mwɛy, abun Pilatu waa kàbem.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Kà un'kyɔm wanswà, Pilatu kàkäl anà nkääl mutsuuŋ mbuur a bɔlokà mwɛy, mbuur kàlɔ̈ɔ̈mà un'sɛŋ.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Kyekà mbuur mwɛy ikɔb ande Barabas kàkäl u bɔlokà anà aŋàlingyoomà abà bàdwä mbuur umpal làbü lingyoomà.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Un'sɛŋ a baar kàbeenà, waa kàsɛmà mukun'lɔ̈ɔ̈m naa nde kapɛ asànaa nkääl ande.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Pilatu kàfuul naa: « Nkye bɛ làkyàkwen mɛ alàwɛɛy mfum a Ayudà? »
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Ntɔn nde kàkyer ayöb naa ba Yɛsu bun'yälà ntɔn un'köl aba.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Wɛɛ amfum a angaŋ bàsiinà un'sɛŋ ntɔn Pilatu katsuuŋ awà Barabas.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Pilatu kàfàtɛn a ba naa: « Abun bɛ làkwen naa mɛ nkye in'kyer anà mbuur làfàbel bɛ mfum a Ayudà? »
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Ba bàfàsà in'kwɛŋ: « Un'bɛɛrà u kulunsi! »
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Pilatu kàtɛɛnà a ba naa: « Ube nà nde kàkyer bà? » Wɛɛ ba bàsöönà musà in'kwɛŋ: « Un'bɛɛrà u kulunsi! »
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Pilatu kàkwen mupà un'sɛŋ un'sak, waa katsuuŋ Barabas. Apan nde kàswɛŋ naa bàkäm Yɛsu an'füm, waa kun'yälà ntɔn bun'bɛɛrà u kulunsi.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Aŋità bàsyen Yɛsu uboo a làpaŋ a kuvɛrnɔ̈ɔ̈r u pɛlàtwal, waa bàbel làböl lanswà.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Ba bun'bwää kàzak a tsöö, waa bun'tɔ̈ɔ̈l mpà a nsyeenà bàtöŋ ba kun'tswe.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Ba bàsɛmà mukun'pà mbɔr naa: « Mbɔr, mfum a Ayudà! »
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Ba bun'kämà un'bii kun'tswe, bun'tsüülà an'te, anà bàbwee an'köm kusà ande ntɔn mukömà.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Ungö amukun'sɛɛ, ba bun'lwom kàzak a tsöö, waa bun'fuur ipfɛy ande. Apan ba bun'twey u nsà a bul ntɔn bàkun'bɛɛrà u kulunsi.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Mbuur mwɛy, ikɔb ande Simɔn, un'nsi Sirɛn, taar a Alɛksandre anà Rufus, kàfü ndwaŋ, anà kàkäl mulyaaŋ. Aŋità bun'siinà a ngwal musyen kulunsi.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Ba bàsyen Yɛsu kà ikäl mwɛy ikɔb a kya Ngɔlàngɔta, ikaswaŋà naa: « Ikal a köl a un'tswe. »
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Ba bun'pɛɛ vin aŋàtüüb a dyam, wɛɛ Yɛsu kàtön munwà la.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Ungö bun'bɛɛrà ba u kulunsi, ba bàkäbà ipfɛy ande, waa bàtɛɛ löb ntɔn muyöb naa mbuur mbuur ininà uwal.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Ba bun'bɛɛrà u kulunsi u taaŋ làwà làtutu.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Isin a ndaa bàsön muswaŋ ntsüül a ukwà ande yàkäl abà: « Mfum a Ayudà. »
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Ba bàbɛɛrà sye baar abe abɔ̈ɔ̈l u bikulunsi ukɔl a Yɛsu, mwɛy u kɔɔ ande là ibaal, umwɛy u kɔɔ ande là ikaar. [
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Apan itiir a Ndaa Aŋàsɔn yi laa kyàkwe kya: « Nde bun'täŋ unsà ulwaŋ a baar abe. » ]
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Baar bàlyaaŋà u mbwo bun'töö, bànii in'tswe, waa bàtɛɛnà naa: « Imbye itàkal ngye atàman! Ngye awee naa abwiy ndwà a Nzam, waa afàtɔŋ ya kà ilä itär,
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 tswà mɔ̈ɔ̈ angye, ngye ŋankwo, tɔlà u kulunsi! »
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Amfum a angaŋ anà alɔɔŋ a in'kɔɔn bàsɛɛ, ba a ba, waa bàtɛɛnà naa: « Nde kàtsü baar asin mɔ̈ɔ̈, wɛɛ nde ukwe anki mutswà mɔ̈ɔ̈ nde ŋakwo!
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Wɛy Klistɔ, mfum a Isàlɛl utɔlà apanà u kulunsi, waa bi iman, waa bi isà làkwikilà! » Baar bàbɛɛrà u kulunsi mbwo mwɛy anà nde, bun'töö sye.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 U midi làpib làkyer abwà u mɛɛn manswà tii u taaŋ làtär ungö a midi.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Apan, u taaŋ làtär, Yɛsu kàsi un'kwɛŋ a ngwal: « Ɛlɔyi, Ɛlɔyi, lɛma sabaktani? » Ikaswaŋà naa: « Nzam a mɛ, Nzam a mɛ, ntɔn nkye aman'wɛy ngye? » -
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Bamwɛy uboo a baar bàkäl paa bun'weemà ba, waa bàtɛɛnà naa: « Làwem, nde kan'bel Ɛli! »
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Mbuur mwɛy kàkaamà ntiin, kànwɛmà ikaam a ipfɛy unsà vin a nkyään, nde kàbäm kya u nswɛŋ a un'bii, waa kàsilà kya akà Yɛsu ntɔn nde unü, wàmutɛn naa: « Làdil, bi iler naa nkye Ɛli akyun'tɔɔl u kulunsi! »
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Wɛɛ Yɛsu kàsi un'kwɛŋ a ngwal, waa un'swey kàtoo.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Rido a idwà làkaamà itiir byeel fà du tii u ngyɛl.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Kaptɛn kàkäl paa kusà a nde, mpal kàmɛn nde naa nde kàkü aben, waa kàtɛn naa: « Ndandaa mbuur wà kàkäl Mwan a Nzam! »
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Bàkäl anà akaar amwɛy sye bàleerà ukwɛl. Uboo a ba, bàkäl Màlye un'nsi Magàdala, Màlye ngwän a Zyak Un'kye, anà Yɔsɛ, anà Salɔmɛ.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Ba bàkäl akaar bàyun'labà anà bàyun'syäälà mpal kàkäl nde u Ngalilɛ, anà akaar asin mbɔɔn bàbeenà Yɛlusàlɛm anà nde.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Sisye làkäl aŋàbwà, kya kyàkal ilä ayöŋà, iswaŋà naa ilä kyàfweel saba,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 un'byääl mwɛy wà làbay a nsaŋ, Yɔsɛfi un'nsi Alimatɛ, kàyàkɔlà paa. Nde sye kàfadilà Imwol a Nzam. Nde kàwɛl ibaal mukyà akà Pilatu ntɔn mulɔm ndom a Yɛsu.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Pilatu kàbem muwem naa nde abwà akwà. Nde kàbel kaptɛn, waa kun'fuul naa nkye nde kàkü itaan.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Ungö kàyöb nde u mbwo a kaptɛn, nde kàpɛ mbwo akà Yɔsefi muwal ndom.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Ungö musom làpye a pɛɛl, nde kàtɔɔl ndom u kulunsi, kàläl ya uboo a làpye, kàsi ya kà an'dii bàfuun uboo a nkɔŋ, waa kàbuum nkɔŋ a kölàköl ntɔn mudübà an'dii.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Màlye un'nsi Magàdalà anà Màlye ngwän a Yɔsɛ bàleerà ikal basi ndom.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.