Marcos 11
yns (YNS) vs NVT
1 Mpal bàtɔ̈l ba tsütsü a Yɛlusàlɛm, tsütsü a Bɛtfagɛ anà Bɛtani, mper a mɔŋ a In'te a Ɔlive, Yɛsu kàtöm abööl uboo alɔŋki ande,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 waa kàtɛn a ba naa: « Làkyen u bul lanà kusà a bɛ: Pa làkàbilà bɛ uboo a la, bɛ làkàman mwan a ntsür bàfàbel naa anɛs, udu awa mbuur ŋàtàlaar anki. Làtsuuŋ wa, lan'twääl awà.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Isàkal naa mbuur kan'tɛn a bɛ naa: "Ntɔn nkye làkyerà bɛ abun?" Lun'fuur naa: "Mwol we anà mfun a wa, waa làgyägyä nde ayàfuur wa apà." »
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Apan, ba waa bàkyen, waa bàmɛn mwan anɛ wàŋàbäm u nsà tsütsü a munàmbwo, u balàbal. Ba bàtsuuŋ wa.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Baar amwɛy bàkäl paa bafuul naa: « Ntɔn nkye làtsuuŋà bɛ mwan anɛ? »
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ba bafuur asànaa kàtɛn Yɛsu, ba waa bawɛy musyen wa.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Ba bàsyen mwan anɛ akà Yɛsu, waa bàyeel ipfɛy aba udu a wa, Yɛsu waa kàbwaay udu a wa.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Baar mbɔɔn bàyeel ipfɛy aba u mbwo, bumwɛy ibwiy a nkay bàtsüülà ba kan'ywaŋ.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Baar bàyikyeenà kusà anà baar bàyilabà bàkäl muyisà in'kwɛŋ naa: « Ɔsana! Nsaak ikäl akà mbuur ayà kikɔb a Mwol!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Nsaak ikal kà imwol kyan'yà, imwol a taaràbi David! Ɔsana kà ikal a dudu! »
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Yɛsu kàkyen Yɛlusàlɛm, waa kàbilà u ndwà a Nzam. Ungö muler indiir byanswà byàkäl apà nde, taaŋ sye làkäl làŋàkyà, waa kàtoo, kàkyen Bɛtani anà Bàkwem Aŋiyweel.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Taaŋtyà, umpal bàtoo ba u Bɛtani, Yɛsu kàwen ngyal.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Apan waa kàtääl un'te a an'fige kàkäl anà nkay, nde kàkàler wa naa nkye nde akyàman undiir mwɛy. Wɛɛ mpal kàsin nde tsütsü, nde kàmɛn nkay mpɛl, ntɔn la làkäl anki paŋà a an'fige.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Lalan kàtɛn nde a wa naa: « Wɛy mbuur mwɛy ukɔɔn asàdyà imbɛŋ angye akà ikikye! » Alɔŋki ande waa bàwem.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Ba bàtöl Yɛlusàlɛm. Yɛsu kàbilà u ndwà a Nzam, waa kàsɛmà muböŋ baar bàyäälà anà bàsöömà u ndwà a Nzam: nde kàbuum mɛsà a agyɛɛŋ a ngim anà an'kir a ayääl a nkokà,
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 nde kàwɛy anki akà mbuur mwɛy mulyaaŋ anà undiir u ndwà a Nzam.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Nde kàlɔɔŋà, waa kàtɛɛnà a ba naa: « Nkye bàsön anki naa: "Ndwà amɛ bàsabeelà ndwà a ngyamàkà ntɔn in'sɛŋ myanswà"? Wɛɛ bɛ, bɛ ya làkyàbuul mboo a mbüüb! »
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Amfum a angaŋ anà alɔɔŋ a in'kɔɔn bàwem ba ndaa ayin, ba bàleŋà mbwo mukun'dwa. Ntɔn ba bun'weemà bɔɔmà, ntɔn an'lɔɔŋ ande màtü un'sɛŋ a baar.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Mpal làbü sisye, Yɛsu anà alɔŋki ande waa bàtoo u bul a kölàköl.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Mpal bàkal ba mulyaaŋ u tutu, ba bàmɛn un'te a an'fige wàŋàyɔm tii kà in'swɛy awa.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Petɔlà kàyɔbà nde, laa kàtɛn nde naa: « Un'lɔɔŋ, ler, un'te a an'fige akwà kàküül ngye kan'yɔm wanswà. »
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Yɛsu kafuur naa: « Làkäl anà làkwikilà akà Nzam.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ndandaa mɛ alàkyään, isàkal naa mbuur kan'tɛn a mɔŋ wà naa: "Lwomà apan, kyen kàbü u ngyäl", ukɔɔn asà nkyɛɛr u mpem ande, wɛɛ nde usi làkwikilà naa ndaa kan'tɛn nde ikyer akwo, ya sye laa isàkwo ya ntɔn nde.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Lalan mɛ alàkyään naa: indiir byanswà làlɔm bɛ unsà ngyamàkà, làkäl anà làkwikilà naa bɛ bya lan'wal, bya byàbɛ.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Umpal làwà bɛ umbäär u ngyamàkà, isàkal naa bɛ làwe anà nkir a mbuur, lun'dwääl nkul, waa Taaràbɛ awà u du uyàladwääl sye nkul a ibii abɛ. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Wɛɛ bɛ làsàkɔɔn adwääl nkul a ibii, Taaràbɛ awà u du uyàladwääl anki sye nkul a ibii abɛ. ] »
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Ba ban'yàfurà Yɛlusàlɛm. Umpal kàkäl Yɛsu muyiyoolà uboo a ndwà a Nzam, amfum a angaŋ, alɔɔŋ a in'kɔɔn anà andweer bàyàsin apà nde,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 waa bàtɛn a nde naa: « Unsà ikɔ̈b nà akyerà ngye indiir abi? Itàkal naa nà kapɛ ikɔ̈b mukyer bya? »
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Mɛ alàsà mfuul mwɛy mpɛl, lan'fuur, waa mɛ in'yàtɛn a bɛ naa unsà ikɔ̈b nà mɛ in'kyerà indiir abi.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Nkye ndüümà a Ywan yàfü du lɛɛ akà baar? Lan'fuur! »
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ba bàyweerà ba a ba naa: « Kya bi isàtɛn naa: "U du", nde ayifuul naa: "Ntɔn nkye mpa lun'si bɛ làkwikilà?"
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Wɛɛ, nkye bi itɛn naa: "Akà baar"...? - Ba bàtiinà un'sɛŋ a baar bɔɔmà, ntɔn ba banswà bàsii naa Ywan kàkäl ŋangɔɔm ndandaa. »
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Lalan bàfuur ba akà Yɛsu naa: « Bi iyöb anki. » Apan Yɛsu waa kàtɛn a ba naa: « Mɛ sye alàkyään anki unsà ikɔ̈b nà mɛ in'kyerà indiir abi. »
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.