Lucas 8

yns (YNS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yàkäl naa ungö a an'taaŋ, Yɛsu kàkyen uboo a an'bul a kölàköl anà an'bul ikikye ntɔn mulɔŋ anà mupay làsaŋ a Ndaa Aŋàbwaŋ yà Imwol a Nzam, alɔŋki bàkwem aŋiyweel bàkäl anà nde
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 anà akaar amwɛy kàkɔɔr nde unsà an'dweelà an'be anà an'kyal mà ifà ifà: Màlye bàfabeelà un'nsi Magàdala, uboo ande insɔŋà nsambwaar myàtoo,
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Zyan, un'kyay a Shuzà mbuur a isal a Ɛlɔdi, Suzan, anà akaar asin bàyibayà Yɛsu anà alɔŋki ande unsà indiir aba.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Baar mbɔɔn bàfü an'bul a kölàköl bàyàköŋ apà Yɛsu. Nde katɛɛl nsim yi:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 « Un'köön mwɛy kàtoo mukàkɔn mbɛŋ ande. Umpal kàmwɛŋ nde ya, yar làmwɛy làbü u mbwo: baar bàndyaar ya, nɛn a du waa yàdi ya.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Yar lumwɛy làbü udu a nkɔŋ: mpal yàmɛn ya, bite laa byàyöm bya, ntɔn mɛɛn màkäl màŋàyɔm.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Yar lumwɛy làbü uboo a nsyeenà: nsyeenà yàyɛl mbwo mwɛy anà in'te, waa yàfwee mya.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Yar lumwɛy làbü u mɛn aŋàbwaŋ: mpal làyɛl la, la làbör mbɛŋ mbɔɔn: imbɛŋ mwɛy kyàbör mbɛŋ nkam anà nkam. » Yɛsu waa kàkwɛy abà: « Wɛy mbuur awe anà an'tsü awem uwem. »
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Alɔŋki ande bun'fuul naa nsim ayi iswaŋà aben.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Nde kafuur naa: « Bweel a bɛ là naa bɛ làkyàyöb ngyee a imwol a Nzam, wɛ akà baar bumwɛy, ndaa ayi bàfakyään unsà nsim. Ntɔn,
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 « Mpalàbà làwem mbuul a nsim ayi: Mbɛŋ yà ndaa a Nzam.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Kɔl a mbwo, là baar bàfàwem ndaa a Nzam, wɛɛ Satanà waa uyàlwom ya u mpem aba ntɔn ba bàkɔ̈ɔ̈n asà làkwikilà anà bàkɔ̈ɔ̈n awà möö.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Udu a nkɔŋ yà baar bàfàwem ndaa a Nzam anà bàfàwal ya unsà un'sak, wɛɛ ba ya bàfàkaar anki u mpem aba, làkwikilà aba bwɛl latɛy. La in'swɛy myatɛy, isàkal naa mpay yan'yà, ba ban'piy làkwikilà aba.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Mbɛŋ yàbü u nsyeenà yà baar bàfàwem ndaa a Nzam, wɛɛ ba ya bàfàküünà a mpay anà ngyal a indiir a mɛɛn. Abun ya ifàbɔr anki mbɛŋ.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Mbɛŋ yàbü u mɛn aŋàbwaŋ yà baar bàfàwem ndaa a Nzam anà bàfàwal ya unsà un'sak, bàfàkaar ya u mpem aba anà bàfàsyääl ya. Ya ifàbɔr mbɛŋ. »
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Yɛsu kàläb abà: « Akà mbuur mwey ukwe anki mukyä mwinà waa ukümà wa kantin, itàkal usi wa ungyɛl a itäb. Wɛɛ nde wa asà udu a ikɔlà a un'te ntɔn baar bàbilà u ndwà bàmɛn pɛɛlà.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Undiir wanswà wàŋàyee ŋàbawà, akyer asàmɛnà u pɛɛlà. Undiir wanswà wà unku, baar bàkyer asàyöb wa, wa sye asàmɛnà u leŋ.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Làlɛɛ an'tsü abɛ ntɔn muwem ubwaŋàbwaŋ, ntɔn bàsàkwɛy akà mbuur awe anà undiir, wɛ akà mbuur mpa awe anà undiir bàsàlwom undiir ufàsi nde naa nde we anà wa. »
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Yàmɛnà naa ngwän anà atɔŋ a Yɛsu bàyi muyàbwey anà nde, wɛɛ yàkäl mpay ba mukun'man ntɔn baar bàkäl mbɔɔn.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Baar bun'kyään naa: « Ngwa anà atɔŋ angye bà unsà, ba bàkwen mukaman. »
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Nde kafuur naa: « Maa anà atɔŋ amɛ bà baar bàfàwem ndaa a Nzam anà bàfàsyääl ya. »
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Yàlɔ̈m naa ilä mwɛy, Yɛsu kàbilà u bwaar a kölàköl anà alɔŋki ande, waa kàtɛn a ba naa: « Tsweenà bi isabà sim a ɛwà. » Ba waa bàkyen.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Mpal bàkäl ba mubweel, Yɛsu waa kàbɔ̈ɔ̈n. Kà imbürà, un'pöb a ngwal kàyi udu a ɛwà. An'dà waa màsɛmà mubilà u bwaar, ba bàkäl u mpay a ukwà.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Alɔŋki bàsin tsütsü apà Yɛsu, waa bun'wiy anà in'kwɛŋ u mun: « Un'lɔɔŋ, Un'lɔɔŋ, bi abà ikwà! » Nde waa usubà, waa uŋän un'pöb anà ibɔ a kölàköl byà an'dà: bya waa byàkwamà, duu waa làbilà.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Apan, Yɛsu kàtɛn a alɔŋki ande naa: « Làkwikilà abɛ làken? » Wɛɛ ba bàkäl u bɔɔmà anà unsà ubem, ba bàtɛɛnà ba a ba naa: « Baal awà wà nà? Nde wàmuŋän un'pöb anà ibɔ a an'dà, bya sye byàmukun'weemà. »
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Ba bàkɔlà u mɛɛn a Ngɛlàsà u sim a Ngalilɛ.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Pa kàtɔ̈l Yɛsu làkɔl u mɛɛn, mbuur mwɛy wà bul alan kàkäl anà insɔŋà mbɔɔn, nde kàyi akà Yɛsu. Sɛmà itaan nde kàkälà nsàpɔl. Nde kàkweenà anki mukal u ndwà, nde kàfabwaayà uboboo a an'dii.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Mpal kàmɛn nde Yɛsu, nde kabü kà in'kɔl ande, waa kàlal in'kwɛŋ mutɛn u ndaa a ngwal naa: « Yɛsu, Mwan a Nzam a Dudu, mɛ anà ngye un'tüüb nà? Mɛ amabɔɔn, twon aman'pà mpay. »
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Yɛsu waa kàböŋ insɔŋà myàkäl uboo a mbuur awà. Ntɔn mya myun'bilà itaan. Ba bàfun'bäämà an'dwaaŋ anà impaaŋ a in'te kà an'kɔɔ anà kà in'kɔl ntɔn nde ukɔ̈ɔ̈n atiin. Wɛɛ nde kàkyer afatsuulà mya myanswà, insɔŋà myun'syeenà u nsye a ipɔl.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Yɛsu waa kun'fuul naa: « Ikɔb angye nà? » Nde kàfuur naa: « Un'kàbɔ. » Ntɔn insɔŋà mbɔɔn myàbilà amu ande.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Insɔŋà amin myàbɔ̈ɔ̈n Yɛsu naa nde ukɔ̈ɔ̈n akatɔm uboo a un'baan.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Wɛɛ tsütsü apan làkäl anà làböl a ngul làmuyidyà udu a mɔŋ, lalan myàlɔ̈m mya akà Yɛsu naa mya myàbilà uboo a ngul. Nde waa kapɛ mbwo.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Apan, insɔŋà myàtoo mya unsà mbuur awun, mya myàbilà u ngul ayin, làböl a ngul waa làparà ntiin fà iköl a mɔŋ, laa làkàbwà la kà an'dà, waa làminà.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Aseey bàmɛn ba abun, laa bàtiin ba, bàkyen ba mukàpay làsaŋ kà an'bul anà kà itsuŋ a ndwà.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Baar bàyi ntɔn muyöb naa ya yàlyaaŋ aben. Mpal bàyàtol ba tsütsü apà Yɛsu, bàmɛn ba ŋukɔŋ akyàbwaay kà in'kɔl a Yɛsu, akyàbwaar, akyàkal a duu, ba bàmɛn bɔɔmà.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Baar bàkäl paa mpal kàkɔɔr nde ŋukɔŋ, bàkyäänà baar naa nde kun'kɔɔr aben.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Kyakin baar a Ngɛlàsa banswà bàkäl ba u bɔɔmà, waa bàlɔ̈m akà Yɛsu mulwomà apà ba. Nde kàbilà u bwaar ntɔn mufurà.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Mbuur awà kàkɔɔrà unsà an'dweelà an'be kàlɔ̈m akà Yɛsu naa nde uyilyaaŋ anà nde, wɛɛ Yɛsu kun'fuur naa:
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 « Furà ndwà angye, kyen kakyään ndaa yanswà kan'kyer Nzam akà ngye. » Lalan mbuur awà kàkàpay nde làsaŋ a ndaa yanswà kàkyer Yɛsu akà nde u bul lanswà.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Mpal kàfurà Yɛsu Ngalilɛ, baar banswà bun'wɛl unsà ubwaŋ banswà, ntɔn ba bàkäl mukun'dilà.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Apan mbuur mwɛy ikɔb ande Zayirɔs laa kàyi nde. Nde kàkäl mfum a ndwà a nköŋ a Ayudà. Nde kàbü kà in'kɔl a Yɛsu, waa kun'bɔ̈ɔ̈n naa nde ukyen ndwà ande:
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 mwan ande mwɛy mpɛl wà un'kaar wà tsütsü mbul kwem aŋiyweel kàkäl musyäämà mɔ̈ɔ̈.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Uboo a baar aban kàkäl anà un'kaar mwɛy kàyimanà an'kil mbul kwem aŋiyweel. Nde kàdwä ngim mbɔɔn akà angaŋ, wɛɛ nde kàkɔɔra anki.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Nde kàsin tsütsü ungö a Yɛsu, waa kun'bä u làpan a ipfɛy ande. Taaŋ nsil alan an'kil laa màtsü ma mutoo.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Yɛsu waa kàfuul naa: « Nà kàman'ba? » Wɛɛ akà mbuur mwɛy kàkyey anki. Petɔlà waa kàtɛn a nde naa: « Ambà Un'lɔɔŋ, baar bàmasà uboboo, bà mbɔɔn bà imbäm'dir anà ngye. »
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Nde waa kàtɛn naa: « Mbuur akyer an'ba: mɛ in'kyer awem naa dweelà a ngwal mwɛy lan'too u ndür amɛ. »
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Un'kaar awun kàmɛn nde naa undiir kàkyer nde kan'mɛnà u mii a baar, laa kàsin nde tsütsü apà Yɛsu, kàbü nde kà inkɔl ande, waa kàtɛn u mii a baar ntɔn nkye kun'bä nde anà muswaŋ naa taaŋ nsil alan nde waa kàkɔɔrà.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Mangwa, làkwikilà angye làmatswà mɔ̈ɔ̈, kyen unsà duu. »
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Nde kàkäl anki aŋàtàmay mutɛn mpal kàyi mbuur kàfü ndwà a mfum a ndwà a nköŋ a Ayudà. Waa kun'kyään naa: « Mwan angye wà unkaar kan'kwà, twon afun'twääl Un'lɔɔŋ nkwom. »
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Mpal kàwem Yɛsu abwɛy, nde kàtɛn a Zayirɔs naa: « Twon an'man bɔɔmà, sà làkwikilà mpɛl, mwan angye akyer akɔɔrà. »
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Mpal kàkɔlà nde, Yɛsu kàkwen anki naa baar asin bàbilà u ndwà, wɛ Petɔlà, Ywan, Zyak, taar anà ngwän a mwan mpɛl.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Ntsü yanswà baar bàkäl mulel. Yɛsu waa kàtɛn naa: « Twon lan'lel, nde ukü anki, nde kan'bɔ̈ɔ̈n twaal. »
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Wɛɛ ba bàkyer un'sɛɛ, ntɔn ba bàkyer ayöbà naa nde kàkäl aŋàkwà.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Apan, Yɛsu kàtɛ kɔɔ a kimwan un'kaar awun mpi, waa kàtɛn a nde u ndaa a ngwal naa: « Mwan amɛ, wiyà! »
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Laa kàwiyà nde, waa kàmbarà. Yɛsu kàswɛŋ naa ba bun'pɛ udyà.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Aböör a mwan un'kaar awun matɛɛr màkyer awal. Wɛɛ Yɛsu katsüŋ mukyään mbuur asin ndaa ayin.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.