Lucas 24

yns (YNS) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ilä a làmiŋ ututu tutu, akaar bàkyen kà an'dii, bàsyen may a usɔŋ bàläm ba.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Ba bàmɛn naa nkɔŋ yàkäl u mun a an'dii bàkyàbuum ukɔl.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Waa bàbilà, wɛɛ ba bàmɛn anki ndür a Mwol Yɛsu.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Kyekà mpal bàkäl ba mubem ndaa ayi, wɛɛ le, baar bɔ̈ɔ̈l bàŋàbwaar ipfɛy a in'ŋyäŋ bàyàmɛnà tsütsü apà ba.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Bɔɔmà lawɛl la, laa bàtsüüm ba u mɛɛn, waa bàtɛn a ba naa: « Ntɔn nkye làleŋà bɛ mbuur a mɔ̈ɔ̈ uboo a akü?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Nde papà watɛy, nde akyàwiyà. Làyɔbà ndaa kàlakyään nde mpal kàkäl nde u Ngalilɛ
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 anà kàtɛn nde naa: "Yubwaŋ naa Mwan a mbuur bun'yälà akà baar abe, bun'bɛɛrà u kulunsi, waa nde uwiyà kà ilä kyàtär." »
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Apan ba bàyɔbà ndaa a Yɛsu.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Ba bàlwomà kà an'dii, waa bàkàkyään ndaa ayi yanswà akà Bàkwem Aŋimwɛy anà akà alɔŋki bumwɛy banswà.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Akaar aban bàkäl Màlye a Magàdalà, Zwan anà Màlye ngwän a Zyak. Akaar bumwɛy bàkäl anà ba bàkàkyään ndaa nsil ayi akà antööm.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Wɛɛ ba làkwikilà bàsi anki ntɔn ya yàkäl asànaa ndwɛy a mwäänà.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Itàkal abwɛy, Petɔlà waa kàmbarà, kàpaarà ntiin mukyà an'dii, laa kànyee nde, kàmɛn nde in'siŋ a ipfɛy mpɛl, waa kàfurà ndwà ande wàmuyibem ndaa yàlyaaŋ.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Yàmɛnà naa ilä nsil akin, alɔŋki bööl bàkäl mukyà bul mwɛy ikɔb a la Ԑmayüs, la làkäl isii an'taaŋ mɔ̈ɔ̈l mà dwaan a Yɛlusàlɛm.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Ba bàkäl muyiyääm ndaa yanswà yàlyaaŋ.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Mpal bàkäl ba muyiyääm, Yɛsu ŋakwo kàsin tsütsü apà ba, waa uyikyà mbwo mwɛy anà ba.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ba bàkyer un'manà, wɛɛ mii a ba myapɛɛ anki mbwo muyöb naa awà nde.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Bɛ ininà làyiyääm u mbwo làyikyà bɛ? » Ba waa bàmbär, anà ngyɛb yanswà.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Umwɛy uboo a ba ikɔb ande Klɔpas waa kun'fuul: « Ngye, ngye awà un'nsi Yɛlusàlɛm umwɛy mpɛl mpa uyöb indiir ikalyaaŋà ilä abi? »
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Nde waa kafuul naa: « Ininà bà? » Ba waa bun'fuur naa: « Ndaa yàbweel Yɛsu un'nsi Nasàlɛr! Nde kàkäl ŋangɔɔm a ngwal. Nde ya kàswɛŋ unsà nsyääl ande anà ndaa ande kusà a Nzam anà kusà a un'sɛŋ wanswà.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Wɛɛ amfum a angaŋ abi anà abyääl abi bàkyer aben mukun'yälà ntɔn bun'tsüül mbar a ukwà, waa bun'bɛɛrà u kulunsi.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Wɛɛ bi, bi kàsi làkyän naa nde mbuur ayàkɔɔr Isàlɛl. Udu a ayi yanswà, wɛɛ le, ŋàbawà ilä kyàtär sɛmà yan'lyaaŋ ndaa ayi yanswà.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Yà ndandaa naa akaar amwɛy uboo a un'tüüb abi bàyikyään ndaa a ubem: ba bàkyen ututu tutu kà an'dii,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 wɛɛ ba bàmɛn anki ndür ande. Waa ba bàyikyään sye naa akyeey a du bàyàmɛnà akà ba ntɔn mukakyään naa nde we anà mɔ̈ɔ̈.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Bumwɛy uboo abi waa bàkyen kà an'dii, ba bàmɛn asànaa bàtɛn akaar, wɛɛ ba nde bun'mɛn anki. »
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Apan Yɛsu waa kàtɛn a ba naa: « Ɔɔ bɛ baar làkɔ̈ɔ̈n un'yɛnà, u mpem mpa ifàyöb agyägyä ndaa yanswà bàtɛn aŋangɔɔm!
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Yàlɔ̈m anki naa Klistɔ umɛn mpay ayi yanswà, waa ubilà u làkoo ande? »
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ungö, nde kakyään indiir byanswà bàsön ntɔn nde sɛmà Mɔsɛ tii aŋangɔɔm banswà.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Mpal nsil ayin, ba bàtöl tsütsü a bul bàkäl ba mukyà. Yàmɛnà asànaa Yɛsu alab mbwo ande.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Wɛɛ ba bun'si muküünà, waa bàtɛn naa: « Kal anà bi, ngye akimanà naa taaŋ làmuminà, mpib yàmubwà. » Nde kàbilà u ndwà ntɔn mukal anà ba.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Nde kàbwaay u mɛsà anà ba, waa kàwɛl mampà, ungö mufuur antɔɔn, nde kàtsül ma, waa kapɛ.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Apan, mii aba waa myàdubà, bun'yöb ba, wɛɛ taaŋ nsil alan, laa kàyaalà nde kusà aba.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ba waa bàsàbulà mutɛn un'tɔŋ a un'tɔŋ naa: « Mpem abi yàböl anki mpal uyitɛɛn nde u mbwo anà uyibuul nde Ndaa Aŋàsɔn? »
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Taaŋ nsil alan waa bàmbarà, waa bàfurà Yɛlusàlɛm. Akun ba bàmɛn Bàkwem Aŋimwɛy ban'köŋ anà baar bàkäl anà ba.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Ba banswà bawɛl ubwaŋ. Apan ba bàtɛn a ba naa: « Ndandaa Mwol akyàwiyà, nde amɛnà akà Simɔn. »
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Apan alɔŋki bɔ̈ɔ̈l abà bakyään indiir byanswà byàlyaaŋ u mbwo anà ba Yɛsu bun'yöb aben mpal kàtsül nde mampà.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Mpal bàkäl ba muyäämà abà, Yɛsu ŋakwo kàyàmɛnà uboo a ba, waa kàtɛn naa: « Duu làkäl anà bɛ. »
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Wɛɛ ba bàkäl unsà ubem anà u bɔɔmà ntɔn ba bàsii naa ba ban'man buulà.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Nde waa kàtɛn a ba naa: « Ntɔn nkye lan'bulà bɛ udu udu? Ntɔn nkye nkyɛɛr yan'bilà ya u mpem abɛ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Làler an'kɔɔ amɛ anà in'kɔl amɛ: awà mɛ. Lan'tɛ mpi anà làler! Ntɔn buulà ufàkal anki anà in'twaŋ anà in'kwo. Wɛɛ bɛ làkimanà naa mɛ in'we anà mya. »
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Mpal kàtɛɛnà nde abwɛy, nde kàkälà muswaŋ an'kɔɔ ande anà in'kɔl ande.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Abun, unsà un'sak, ba bàkwe anki musà làkwikilà, ba bàkäl mubem. Apan nde waa kafuul naa: « Nkye bɛ làwe anà undiir adyà apà? »
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ba bun'pɛ itsu a nsö aŋàyaŋ.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Nde kàwɛl kya, waa kàdi kya u mii aba.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Ungö, nde kàtɛn a ba naa: « Bɛ lan'man ndaa kàtɛn mɛ a bɛ mpal kàkäl mɛ anà bɛ: "Yubwaŋ naa ndaa yanswà bàsön ntɔn mɛ uboo a Un'kɔɔn a Mɔsɛ, Aŋangɔɔm anà An'diim yan'mɛnà u mii." »
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Apan nde kaduub un'yɛnà ntɔn ba bàyöb Ndaa Aŋàsɔn.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Wɛɛ nde kàtɛn a ba naa: « Bàsön naa: "Klistɔ ayàman ntaan, nde akyer ayàwiyà kà ilä kyàtär,
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 waa bàyàlɔŋ kà ikɔb ande akà baar a in'sɛŋ myanswà, sɛmà Yɛlusàlɛm, naa ba bàkyer asɔɔmà, waa bàwal ndwääl a nkul a man'be aba.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Bɛ làbà ambäl a indiir abi byanswà.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Waa mɛ, mɛ in'yàlatööm undiir kàlapɛ Taa ilää. Wɛɛ akà bɛ, làkäl apà uboo a bul a kölàköl tii mpal làsàyɔl bɛ anà ngwal isàfà du. »
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ungö, nde kasyen u nsà a bul a tsütsü a Bɛtani, nde kàsɛn an'kɔɔ ande, waa kasaak.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Mpal kàkäl nde mukasaak, nde kàkaabà anà ba, waa bun'syen u du.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Wɛɛ akà ba, ungö mukun'sà làkoo, ba bàfurà Yɛlusàlɛm unsà un'sak mbɔɔn.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Wɛɛ ba bàkälà taaŋ lanswà u ndwà a Nzam musyaŋà Nzam.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.