Lucas 22
yns (YNS) vs NAA
1 Un'kyɔm a mampà màkɔ̈ɔ̈n ful bàfàbel Pak làsin tsütsü.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Amfum a angaŋ anà alɔɔŋ a in'kɔɔn bàleŋà mudwa Yɛsu, wɛɛ ba bàweemà bɔɔmà a un'sɛŋ.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Apan, Satanà kàbilà u mpem a Yudas Iskaryɔt, umwɛy uboo a Bàkwem Aŋiyweel.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Yudas kàkyen akà amfum a angaŋ anà amfum a aleer a ndwà a Nzam ntɔn nde ukàyäm anà ba muyöb naa nde Yɛsu ayun'yälà aben.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Ba bàkäl kà un'sak, waa bàyilà naa ba bàyun'pà ngim.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Nde waa kàkyey. Sɛmà apan, nde kàleŋà ipöl aŋàbwaŋ muyälà Yɛsu kà unku, ntɔn baar banswà bàkɔ̈ɔ̈n ayöb.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Yàmɛnà naa ilä a mampà màkɔ̈ɔ̈n ful, ilä bàfàdwa in'tö a in'kɔk ntɔn Pak kyàkwe kya,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Yɛsu kàtöm Petɔlà anà Ywan, waa kaswɛŋ naa: « Làkyen kàlayilà ndyeel a Pak. »
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Ba bun'fuul naa: « Ngye akwen naa bi la ikàyilà ken? »
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Yɛsu kafuur naa: « Le, mpal làkàbilà bɛ u bul a kölàköl, bɛ làkàman mbuur mwɛy anà làbuuŋ a an'dà. Lun'läb tii u ndwà ukàbilà nde.
10 Jesus lhes explicou:
11 Bɛ làkàtɛn a ŋandwà abà: "Un'lɔɔŋ kan'tɛn a ngye naa: Làken suk in'dyà mɛ Pak anà alɔŋki amɛ?"
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Waa nde ukàlaswaŋ, u ndwà adu, suk a kölàköl làŋalɔɔn ubwaŋàbwaŋ, ikal làkàyilà bɛ Pak kyakin. »
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Ba waa bàkyen, bàmɛn ndaa yanswà asànaa kàtɛn Yɛsu, waa bàyilà isaa a Pak.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Taaŋ làkwe la, Yɛsu kàkäl u mɛsà anà antööm.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Nde kàtɛn a ba naa: « Mɛ, mɛ kàkwen mbɔɔn mudyà Pak alà anà bɛ kusà muman mpay.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Lalan, mɛ ndandaa alàkyään naa mɛ in'fàsàdyà anki la tii ilä isàmɛnà mbuul a la uboo a Imwol a Nzam. »
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Apan, nde kàwɛl kɔɔb, kàfuur an'tɔɔn, waa kàtɛn naa: « Làwɛl kɔɔb là, làkäb la bɛ a bɛ,
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 ntɔn mɛ alàkyään naa sɛmà apanà mɛ in'fàsànwà anki vin tii mpal isàyà Imwol a Nzam. »
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Ungö apan, nde kàwɛl mampà, waa kàfuur an'tɔɔn akà Nzam, kàtsül ma, kapɛ, waa kàtɛn naa: « Ayi ndür amɛ bàpɛ ntɔn bɛ. Làkyer abà ntɔn mukan'yɔbà. »
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Ungö a udyà, nde kàwɛl kɔɔb, waa kàtɛn naa: « Lalà kɔɔb a un'tüüb akün kan'kyer bi unsà an'kil amɛ amiyàpää ntɔn bɛ.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Wɛɛ le, mbuur ayàyälà mɛ wà papà u mɛsà anà mɛɛ.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Ntɔn Mwan a mbuur wàmukyà asànaa bàtsül ya, wɛɛ ngyɛb akà mbuur kàmun'yälà! »
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Apan, ba bàbulà mufufuul ba a ba naa uboo a ba nà ayàkyer undiir a tub awà.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Yàmɛnà naa ilä mwɛy alɔŋki bàsyeelà mbaaŋ ba a ba: ba bàkwen muyöb naa uboo a ba nà awà mbuur a kölàköl.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Amfum a in'sɛŋ bàkyer afandyaar, baar abye anà ikɔ̈b udu a ba bàfàleŋ naa babel baar aŋàbwaŋ.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Kà yubwaŋ anki bɛ mukyer abà, yubwaŋ naa mbuur a kölàköl uboo a bɛ ukäl umbɛy, wɛɛ mbuur akayaalà ukäl asànaa un'syääl.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Uboo a an'kyän abɛ, nà awà kölàköl? Mbuur kan'bwaay u mɛsà lɛɛ mbuur akapaa isaa? Kà mbuur kan'bwaay u mɛsà anki? Wɛɛ mɛ, mɛ uboo a bɛ in'wà asànaa un'syääl.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 Bɛ lan'ndäär u ndür amɛ taaŋ lanswà an'man mɛ mpay.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Lalan, asànaa kan'pɛ Taaràmɛ Imwol, mɛ sye amàlapà kya:
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 Bɛ làsàdyà anà làsànwà u mɛsà anà mɛ, uboo a imwol amɛ, bɛ làsàbwaay udu a kir a imfum ntɔn mutsul nsaŋ a in'sɛŋ a Isàlɛl myàkwem aŋiyweel. »
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Yàmɛnà naa Yɛsu kàtɛn a Simɔn Petɔlà naa: « Simɔn, Simɔn! Le, Satanà kàkyer alɔm naa nde kàlasɛk asànaa bàfàsɛk mbɛŋ mukaab ya anà isɛrà.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Wɛɛ mɛ kàyamà ntɔn ngye, ntɔn làkwikilà angye làkɔ̈ɔ̈n abwà. Wɛɛ ngye, ilä asyefurà ngye akà mɛ, pà atɔŋ angye ngwal. »
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Simɔn kàtɛn a nde naa: « Mwol, mɛ an'kyey mukyà anà ngye, itàkal u bɔlokà, itàkal kà ukwà. »
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Yɛsu waa kun'fuur naa: « Simɔn, mɛ ndandaa akyään, ŋabawà, kusà nkɔɔ mubel, ngye akyer an'tɔn mukan'yöb mbalà tär. »
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ungö apan, nde kàtɛn a ba naa: « Taaŋ kàlatöm mɛ ukɔɔn ngim, ngɔɔr anà an'sàbar, nkye we anà undiir kàlakɔ̈ɔ̈n? » Ba waa bàfuur naa: « Akà undiir. »
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Apan, nde kàtɛn a ba naa: « Wɛɛ papanà, isàkal naa mbuur we anà ngim, uwɛl ya, isàkal sye naa mbuur we anà ngɔɔr, uwɛl wa, isàkal naa mbuur kɔm latɛy, uyälà inkur ande, usöm làmwɛy.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Ntɔn mɛ alàkyään naa yubwaŋ naa undiir aŋàsɔn wà ukwe amu mɛ: "Nde bun'täŋ uboo a adwää baar." »
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Waa ba bàtɛn naa: « Mwol, le an'kɔm mɔ̈ɔ̈l amà. » Yɛsu kafuur naa: « Man'kwo! »
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Yàmɛnà naa Yɛsu kàkyer atoo, waa kàkyen u mbwo a mɔŋ a in'te a ɔlive asànaa ifà ande. Alɔŋki waa bun'läb.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Mpal kàtöl nde kà ikal akin, nde kaswɛŋ naa: « Làyamà, ntɔn bɛ làkɔ̈ɔ̈n abwà u ndɛb. »
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Wɛɛ nde, nde kàkyen ukɔl a ba kà isii a bwɛl ufàkàbwà un'kul awà ban'lom, kàbü an'köm, waa kàyamà
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 abà: « Ɔɔ Taa, kya ngye asàkwen, lwom kɔɔb là tsütsü apà mɛ! Wɛɛ taaŋ lanswà, wɛy bàkäl ukwen angye, kà bàmɛ anki. » [
42 dizendo:
43 Apan, un'kyeey mwɛy waa kàyamɛnà akà nde ntɔn mukun'pà ngwal.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Yàmɛnà naa nkyän yàkyer un'kaar, nde kàfàyamà nswɛy nswɛy, kyaŋ a ndür ande waa làbulà asànaa bin'kul a an'kil byàbwee u mɛɛn. ]
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Ungö a ngyamàkà ayi, nde waa kàmbarà, kàsin tsütsü apà alɔŋki ande, nde kamɛn bàkyàbɔ̈ɔ̈n a ngyɛb.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Apan, nde kàtɛn a ba naa: « Ntɔn nkye lan'bɔ̈ɔ̈n bɛ? Làmbarà! Làyamà ntɔn bɛ làkɔ̈ɔ̈n abwà u ndɛb. »
46 E disse:
47 Nde kàkäl mutɛn, mpal kàkɔlà un'kàbɔ a baar. Mbuur bàfabeelà Yudas, umwɛy uboo a Bàkwem Aŋiyweel, kàkäl kusà a ba. Nde kàsin tsütsü apà Yɛsu ntɔn mukundüür.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Waa Yɛsu kàtɛn a nde naa: « Yudas, ngye Mwan a mbuur un'yälà a ndüür? »
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Mpal bàmɛn baar bàkäl a Yɛsu naa ndaa yan'täy, ba bun'fuul naa: « Un'lɔɔŋ, nkye bi isyääl an'kɔm abi ntɔn munwan? »
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Utaaŋ nsil alan, umwɛy uboo a ba kàkäm un'syääl a undweer a angaŋ mwɛy kɔm, waa kun'ywaŋ tsü a ibaal.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Wɛɛ Yɛsu kàtɛn naa: « Làwɛy, yan'kwo! » Apan, nde kàbä tsü a mbuur awun, waa kun'kɔɔr.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Apan, Yɛsu kàtɛn a amfum a angaŋ, a an'kaptɛn a ndwà a Nzam anà andwer a baar bàyi ntɔn mukun'kɔr: « Nkye mɛ in'wà un'dwää a baar waa bɛ làyi anà an'kɔm anà nköl?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Mɛ kàkälà anà bɛ ilä byanswà u ndwà a Nzam, wɛ akà mbuur kan'bä anki. Apanà là taaŋ abɛ anà ngwal a mpib. »
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Apan ba bun'te mpi, waa bun'syen u ndwà a amfum a angaŋ. Petɔlà kàyilabà ukwɛl.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Baar bàyöbà mbaa uboo a làpaŋ. Petɔlà kàbwaayà uboo a baar bàkäl ukɔl a ya.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Un'syääl mwɛy wà un'kaar kun'mɛn tsütsü a ba, laa kun'syebà u kyɛɛy a mbaa, waa kàtɛn naa: « Le, mbuur wà sye kàkäl anà nde. »
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Wɛɛ nde kàkyer un'tɔn, waa kàtɛn naa: « Un'kaar wà, mɛ nde un'yöb anki. »
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Ungö a taaŋ ikikye, mbuur asin kàmɛn nde Petɔlà, kàtɛn a nde naa: « Ngye sye awà umwɛy uboo a baar bà! » Petɔlà naa: « Mbuur wà, mɛ mwo watɛy! »
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Tsütsü ungö a taaŋ làmwɛy, mbuur asin waa ufàtɛn a ngwal yanswà: « Ndandaa, mbuur wunà kàkäl anà nde ntɔn nde wà un'nsi Ngalilɛ. »
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Petɔlà kàfuur naa: « Mbuur wà, mɛ in'yöb anki naa ngye nkye akwen mutɛn. » Taaŋ nsil alan, nde kàkäl anki aŋàtàmay mutɛn, nkɔɔ waa kàbel.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Mwol kàbulà nde, waa kàler Petɔlà. Apan Petɔlà kàyɔbà ndaa kun'kyään Mwol: « Kusà nkɔɔ mutàbel ŋàbawà, ngye ayan'tɔn mbalà tär! »
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Apan laa kàtoo nde, waa kàlel ubwaŋàbwaŋ.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Baar bàkäl muler Yɛsu bàkyer akun'sɛɛ anà kun'dübà.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ba bun'bäämà ipfɛy u mii, waa bun'fuulà naa: « Le! Tà ngɔɔm! Ikyään nà kàmadwa! »
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Laa bun'töö ba in'tswe asin myà ifà ifà.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Mpal làsɛnà taaŋ, nkööŋ a andweer a un'sɛŋ, amfum a angaŋ anà alɔɔŋ a in'kɔɔn bàkyer aköŋ, waa bun'syɛn u làbay a nsaŋ a kölàköl,
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 waa bàtɛn naa: « Isàkal naa ngye, ngye awà Klistɔ, ikyään. » Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Mɛ in'sàlakyään, bɛ làyàkyey anki,
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 mɛ in'sàlafuul, bɛ làyan'fuur anki.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Wɛɛ, sɛmà apanà, Mwan a mbuur ayàkal wàŋàbwaay u kɔɔ a ibaal a ngwal a Nzam. »
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Apan ba banswà bàtɛn naa: « Iswaŋà naa ngye awà Mwan a Nzam! » Yɛsu kàtɛn naa: « Bɛ ŋakwo lan'tɛn naa mɛ in'wà nde. »
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Apan, ba bàtɛn naa: « Bi mfun a imbäl ifàkal anki. Bi ŋakwo kan'wem u mun ande. »
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.