Lucas 19
yns (YNS) vs NTLH
1 Ilä mwɛy Yɛsu kàbilà u Yɛlikɔ, nde kàlyaaŋ uboo a la.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Wɛɛ le, kwo kàkäl anà mbuur ikɔb ande Zakay. Nde kàkäl mfum a afüür a itɛr, nde kàkäl ŋun'naaŋ.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Nde kàkweenà muman naa Yɛsu kàkäl nà, wɛɛ nde kàkwe anki ntɔn baar bàkäl mbɔɔn, ntɔn nde kàkäl ikökö.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Nde kàkaamà ntiin kusà, waa kàlär udu a un'te ntɔn nde umɛn Yɛsu ntɔn nde ayàlyaaŋ paa.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Mpal kàkɔlà Yɛsu kà ikal akin, nde kàler u du, waa kàtɛn a nde naa: « Zakay, yatɔlà agyägyä, mɛ ŋàbà in'kàbɔ̈ɔ̈n u ndwà angye. »
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Zakay kàtɔlà agyägyä, waa kàwɛl Yɛsu unsà un'sak.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Mpal bàmɛn baar abun, ba banswà bàkyer aŋüŋün, waa bàtɛn naa: « Làler, nde akyer akàbɔ̈ɔ̈n u ndwà a mbuur a man'be wà! »
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Wɛɛ Zakay laa kàmbär nde, waa kàtɛn a nde naa: « Mwol, wem, mɛ in'pà boboo a indiir amɛ akà aŋàlàmbwà, isàkal naa mɛ kàgyɔɔr undiir a mbuur, mɛ un'fuur mbalà nà udu a wa. »
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Apan Yɛsu kàtɛn ntɔn nde naa: « Ŋabawà mɔ̈ɔ̈ kan'bilà u ndwà ayi, ntɔn nde sye wà mwan a Abàlam.
9 Então Jesus disse:
10 Ntɔn Mwan a mbuur kàyi muleŋ anà mutswà mɔ̈ɔ̈ a baar bàdiimà mbwo. »
10 Porque o
11 Umpal bàkäl ba muweemà ndaa ayi, Yɛsu kàläb mutà nsim mwɛy. Ntɔn nde kàkäl tsütsü a Yɛlusàlɛm, wɛɛ ba bàsii naa Imwol a Nzam ikyer amɛnà apanà.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Làwem ndaa kàtɛn nde: « Mbuur mwɛy wà ywar a imwol kàkäl tsütsü mukyà nsi a kwɛl ntɔn bun'si mfum. Ungö nde waa kàyàfurà nsi ande.
12 Então Jesus disse:
13 Nde kàbel baar kwem uboo a asyääl ande, waa kàpɛ akà umwɛy umwɛy itɛr a wɔl. Ungö apan nde kaswɛŋ mutà yà a ngim ayin ntɔn ya ibör yàsin tii mpal usyefurà nde.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Wɛɛ mbuur awà, baar a nsi ande bàfun'kwenà anki. Lalan bàtöm ba akyeey ungö ande ntɔn mutɛn naa: "Bi ikwen anki naa mbuur awun uyaal u nsi abi!"
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Ungö bun'si ba mfum, nde kàfurà nsi ande. Nde kàbel asyääl akwà kàpɛ nde ngim ntɔn muyöb naa ya ininà yàbör.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Wàtàtwɛb kàyi nde, kàtɛn naa: "Un'lɔɔŋ, itɛr a wɔl angye kyan'bɔr itɛr kwem."
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Apan, Nkum ande naa: "Yubwaŋ mbɔɔn, ngye awà un'syääl aŋàbwaŋ! Ngye an'syääl balàbal unsà undiir ikikye, mɛ amasà mfum a an'bul a kölàköl kwem."
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Wàyweel waa kàyàsin, waa kàtɛn naa: "Un'lɔɔŋ, itɛr a wɔl a ngye kyan'bɔr ityeen asin."
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Nkum waa kàtɛn ande sye naa: "Yubwaŋ, mɛ amasà mfum a an'bul a kölàköl an'tyeen."
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Ungöngö, umwɛy waa kàyi, waa kàtɛn naa: "Mwol, itɛr a wɔl angye kyaki: mɛ kya kàyee uboo a itɛɛnà a ipfɛy.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Lalan mɛ kàmɛn bɔɔmà angye, ntɔn ngye awà mbuur a ndaa a ngwal, ngye afàwal ngim kà ikal mpa kàsi ngye, ngye afàbwo ywaŋ mpa kàkön ngye."
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Nde waa kàtɛn a nde naa: "Un'syääl un'be! Mbar angye mɛ in'tsul unsà ndaa angye ŋakwo! Ngye kàkyer ayöb naa mɛ in'wà mbuur a ndaa a ngwal, in'fàwal ngim kà ikal mpa kàsi mɛ, in'fàbwo ywaŋ mpa kàkön mɛ.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Wɛɛ ntɔn nkye mpa kàsi ngye ngim amɛ u bank? U mfurà amɛ, mɛ in'làwal bweel!"
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Apan nde kàswɛŋ akà baar bàkäl paa: "Làduum itɛr a wɔl kin akà nde, làpɛ kya akà mbuur awe abyà kwem!"
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Ba waa bàtɛn a nde naa: "Un'lɔɔŋ, nde we abyà kwem!"
25 Eles responderam:
26 Mɛ alàkyään naa: "mbuur awe anà bya bàkyer asun'kwɛy, wɛɛ mbuur mpa awe undiir bàkyer asun'lwom itàkal kindam awe nde akyà!
26 — E o patrão disse:
27 Wɛɛ ayiiŋ amɛ akwà mpa bàkwen naa mɛ in'käl mfum, latwääl pà, ladwä u mii amɛ!" »
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Ungö mutɛn abà, Yɛsu kàkyen kusà a un'sɛŋ a baar kàkäl mubeenà Yɛlusàlɛm.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Mpal kàsin nde tsütsü apà Bɛtfagɛ anà Bɛtani, tsütsü apà mɔŋ bàfàbel naa mɔŋ a in'te a ɔlivɛ, nde kàtöm alɔŋki bööl kusà,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 waa kàtɛn naa: « Làkyen u bul lanà u sim. Bɛ làsàkɔlà, bɛ làkàman mwan a anɛ wàŋabäm, udu awa mbuur ŋàtàlaar anki. Lun'tsuuŋ, lun'twääl pà.
30 com a seguinte ordem:
31 Wɛɛ isàkal naa mbuur amàlafuul naa: "Ntɔn nkye làtsuuŋà bɛ wa?" Lun'fuur naa: "Mwol we anà mfun a wa." »
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Umpal bàkyen antööm, ba bàmɛn asànaa kàtɛn Yɛsu.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Utaaŋ bàkäl ba mutsuuŋ mwan a anɛ wa, aŋawa bafuul naa: « Ntɔn nkye làtsuuŋà bɛ wa? »
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Ba bàfuur naa: « Mwol we anà mfun a wa. »
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Apan ba bàsyen mwan a anɛ akà Yɛsu. Ba bàyeel ipfɛy aba udu a ntsür, waa bàbay Yɛsu mulaar udu awa.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Mpal kàkäl nde muyikyà, baar bàyiyeelà ipfɛy aba u mbwo.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Utaaŋ kàkäl nde tsütsü a Yɛlusàlɛm, u mbumà a mɔŋ a in'te a ɔlive, un'kàbɔ a alɔŋki wanswà kàkäl mukömà Nzam unsà un'sak, u ndaa a ngwal, ntɔn impà byanswà bàmɛnà ba.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Ba bàtɛɛnà naa: « Wɛy Nzam usaak mfum kan'yà kà ikɔb a Mwol! Duu u dudu anà làkoo akà Nzam. »
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Uboo a un'kàbɔ awà bàkäl anà Amfarisi amwɛy, ba bàtɛn a Yɛsu naa: « Un'lɔɔŋ, aswɛŋ alɔŋki angye bàwɛy musà làso. »
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Yɛsu waa kafuur naa: « Mɛ alàkyään naa ba bàsàkal a duu, in'kul ikyer a kuub in'kwɛŋ. »
40 Jesus respondeu:
41 Mpal kàkäl Yɛsu tsütsü a bul a kölàköl anà kàmɛn nde la, nde kàkyer alel ntɔn la,
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 anà kàtɛn nde naa: « Ngye sye alàyöb ŋàbà naa ngye akyer aben muman duu! Wɛɛ apanà ndaa ayi yàŋayee u mii angye!
42 e disse:
43 Ntɔn ngye, ilä abyà iyà ungö ayiiŋ angye bàkyer asasà uboboo a ibä, bàkyer asadiŋà anà bàsaküünà ntsü yanswà.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Ba bàkyer asapay ipepey, ngye anà baar angye. Ba bàsàwɛy anki un'kul udu a un'kul wumwɛy, ntɔn ngye kàyöb anki taaŋ kàyi Nzam muyaler! »
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Ungö apan Yɛsu kàbilà u ndwà a Nzam, waa kàsɛmà muböŋ ayääl,
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 waa kàtɛn a ba naa: « Bàsön naa: "Ndwà amɛ isàkal ndwà a ngyamàkà." Wɛɛ bɛ ya lan'buul mboo a mbüüb! »
46 Ele lhes disse:
47 Yɛsu kàlɔɔŋà ilä byanswà u ndwà a Nzam. Amfum a angaŋ, alɔɔŋ a in'kɔɔn anà abyääl a baar banswà bàleŋà mukun'dwa.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Wɛɛ ba bàyöbà anki naa ba bàkyer aben mukɔr nde, ntɔn baar banswà bàkäl muweemà nde ubwaŋàbwaŋ.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.