Lucas 16
yns (YNS) vs ACF
1 Yàmɛnà naa Yɛsu kàtɛn a alɔŋki ande naa: « Ŋun'naaŋ mwɛy kàkäl anà mfum a isal ande. Baar laa bàyun'füün ba naa nde afàtaam anà indiir ande.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Ŋun'naaŋ waa kun'bel, waa kàtɛn a nde naa: "Ndaa nà mɛ in'weemà ntɔn ngye? Nswɛŋ nsyääl angye, ntɔn ngye ayàfàlab anki musyääl indiir amɛ."
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Mfum a isal kàsɛmà muyweer: "Mɛ in'kyer aben, ntɔn nkum amɛ kàman'lwom muler isal ande? In'bulà mulem an'ywaŋ? Mɛ ngwal yatɛy. In'sɛmà muyilɔm akà baar? Yà ndaa a nswɛn.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Aa, mɛ an'man naa mɛ ininà in'kyer ntɔn baar ban'wɛl u ndwà aba mpal bàyan'lwom kà isal amɛ."
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ungö apan, nde kàbeelà umwɛy umwɛy aŋankul a nkum ande. Nde kàtɛn a mbuur wàtàtwɛb naa: "Ngye kwɛ apà akà nkum amɛ?"
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Nde kun'fuur naa: "Ngungulà nkam yà may." Nde waa kàtɛn naa: "Le un'kaan a nkul angye, bwaay pabà, kyer agyägyä, sɔn an'kwem an'tyeen."
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Ungö nde waa kàtɛn a wumwɛy naa: "Atöl ngye kwe?" Nde naa: "Ngɔɔr nkam mwɛy yà mbɛŋ a imbab." Mfum a isal naa: "Mà un'kaan a nkul angye, sɔn an'kwem naan."
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Abun, nkum kàkyer un'syäŋà un'be un'syääl awà ntɔn mankay ande. Iswaŋà naa baan a nsi yi ban'söön mankay kusà a atɔŋ aba akwà abà baan a pɛɛlà.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Wɛɛ mɛ alàkyään naa: Làtɛ isaam a in'naaŋ a loor myà mɛɛn mà. Abun, umpal myàsàkɔɔn mya, waa mya isàlawal kà ikal a mbul a in'tye.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Isàkal naa mbuur wà balàbal unsà indiir ikikye, nde asàkal sye wàbalàbal unsà indiir mbɔɔn. Wɛɛ isàkal naa mbuur wà ŋaloor unsà indiir ikikye, nde asàkal sye ŋaloor unsà indiir mbɔɔn.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Lalan, isàkal naa bɛ balàbal batɛy musyääl un'naaŋ a loor a mɛɛn mà, nà kan'kwo mukàlapà un'naaŋ a ndandaa?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Isàkal naa bɛ balàbal batɛy unsà indiir a baar asin, nà ayàlapà indiir abɛ ŋakwo?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Akà un'syääl mwɛy tɛy kan'kwo musyääl ankum bɔ̈ɔ̈l. Ya iyàmɛnà naa nde ayàkyey umwɛy, nde ayàtɔn wumwɛy, itàkal naa nde ayàpà mɔ̈ɔ̈ ande akà umwɛy, nde ayàyiiŋ wumwɛy. Bɛ làkwe anki musyääl Nzam anà ngim u taaŋ làmwɛy la. »
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Yàmɛnà naa Amfarisi bàwem ba ndaa ayi yanswà, ba bàsɛɛ Yɛsu, ntɔn ba bàkweenà ngim.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Wɛɛ nde kàtɛn a ba naa: « Bɛ làbà baar làfàswaŋ u mii a baar naa bɛ làbà balàbal, wɛɛ Nzam akiyöb boo a mpem abɛ. Undiir bàfàman baar naa wa wà làkoo, Nzam wa afàman wà ŋingyäy.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 « Taaŋ a Un'kɔɔn anà là in'kaan a aŋangɔɔm làtsü apà Ywan. Sɛmà taaŋ alan, Làsaŋ Aŋàbwaŋ là Imwol a Nzam ban'kyään, anà mbuur mbuur wà mukyer ngwal ntɔn mubilà kwo.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Du anà mɛɛn man'kwo isàdiimà, wɛɛ akà isɛrà mwɛy kyà Un'kɔɔn isàdiimà anki.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 « Baal wanswà kàkaabà anà un'kyay ande, usàkàwal un'kyay asin, nde kan'tà inswem, wɛɛ baal wanswà asàwal un'kaar kàkaabà anà un'dim ande, nde kan'tà inswem.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 « Taaŋ mwɛy kàkäl anà ŋun'naaŋ mwɛy kàfàbwaarà ubwaŋàbwaŋ ipfɛy a ntal. Ilä byanswà isal ande udyà anà utaam.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Ŋàlàmbwà mwɛy ikɔb ande Lazar kàfabɔ̈ɔ̈nà u mun a làpaŋ a ŋun'naaŋ awà, nde kàkäl anà inkyar u ndür ande.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Nde kàlàkwen mudyà mfür a mampà yàbwee u mɛsà a ŋun'naaŋ. Apan sye mbwà yàyee mulɛɛr inkyar ande.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Yàmɛnà naa ŋàlàmbwà waa ukü, akyeey a Nzam laa bun'syen ba akà Abàlam. Ŋun'naaŋ sye waa ukü, waa bun'dyee.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Kà an'lɔŋ, ŋun'naaŋ kàkäl uboo a mpay yà mbɔɔn. Mpal kàler nde u du laa kàmɛn nde ukwɛl Lazar tsütsü apà Abàlam.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Apan nde kàlaal in'kwɛŋ: "Taaràmɛ Abàlam, ngwem ngyɛb! Tɔm Lazar, nde udüma nswɛŋ a làpin ande kà an'dà, nde kan'nɔ̈ lànyaŋ a an'dà u làlem amɛ, ntɔn mɛ in'wà u mpay mbɔɔn uboo a mbaa yi."
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Wɛɛ Abàlam kun'fuur naa: "Mwan amɛ, yɔbà ubwaŋ banswà kàmɛn ngye u mɔ̈ɔ̈ angye taaŋ kàkäl ngye u mɛɛn, wɛɛ Lazar kàkäl u mpay taaŋ lanswà. Mpalabà, apà, Lazar wà kà un'sak, wɛɛ ngye awà u mpay aŋasöönà.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Yumwɛy ayi: Uboo a bi anà bɛ we anà un'baan a kölàköl. Ilàtàkal naa ukwen bàkäl, bi ikwe anki musoonà wa, itàkal naa mufà akà bi muyà akà bɛ, itàkal naa mufà akà bɛ muyà akà bi."
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Ŋun'naaŋ waa kàtɛn naa: "Isàkal abwɛy, mɛ amabɔɔn, taa, tɔm Lazar u ndwà a taaràmɛ,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 ntɔn mɛ in'we abà atɔŋ abaal atyeen, nde ukakyään, manà ba sye bàyàlab mbwo a mpay ayi."
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Abàlam naa: "Atɔŋ angye bye anà Mɔsɛ anà aŋangɔɔm, wɛy ba bawem."
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Nde naa: "Ŋaa, taa Abàlam, manà mbuur kan'fà an'lɔŋ, kan'kyà akà ba, ba bàkyer ayàbuul mpem."
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Abàlam waa kun'fuur naa: "Isàkal naa ba bàkwe anki muwem Mɔsɛ anà aŋangɔɔm, ba sye bàyàkwo anki muwem akà ikikye mbuur kan'fà an'lɔŋ." »
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.