Lucas 15
yns (YNS) vs ARIB
1 Yàmɛnà naa afüür a itɛr anà baar asin babe, ba banswà bàsin tsütsü apà Yɛsu ntɔn mukun'wem.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Amfarisi anà alɔɔŋ a in'kɔɔn bàŋüŋün anà bàtɛn naa: « Mbuur wà ayiwal baar abɛ anà ayidyà ikal imwɛy anà ba. »
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Wɛɛ Yɛsu katɛɛl nsim yi:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 « Nà uboo abɛ we amyà in'kɔk nkam, wɛ umwɛy udiimà, nkye nde usàwɛy anki in'kɔk an'kwem wà aŋiwà u nsye ntɔn mukàleŋ umwɛy kan'diimà wà tii mpal usàman nde wa?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Mpal usàman nde wa, unsà un'sak nde, nde wa asàsà kà an'pɛy.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Mpal uyàfurà nde ndwà ande, nde abel asam ande anà baar a tsütsü, waa utɛn naa: "Làsäŋ anà mɛ, ntɔn un'kɔk amɛ kàdiimà kan'mɛnà."
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Abun sye, mɛ ndandaa alàkyään, un'sak mbɔɔn asàkal u du isàkal naa mbuur un'be mwɛy kan'buul mpem, wɛɛ kà ntɔn an'kwen wà aŋiwà mpa bàwe anà mfun a mbuul a mpem. »
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 « Itàkal naa, nà un'kaar mwɛy we abyà itɛr a ngim kwem, wɛɛ imwɛy kyan'diimà. Nkye nde ukyää anki mwinà, ukɔ̈ɔ̈m ndwà anà uyaal ntsü yanswà tii mpal uyàfàman nde kya?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Wɛɛ umpal uman nde kya, nde abel asam ande anà baar a tsütsü anà mutɛn naa: "Làsäŋ anà mɛ, ntɔn itɛr a ngim amɛ kyàdiimà kyan'mɛnà."
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Abun sye, mɛ alàkyään naa un'sak mbɔɔn afàkal akà akyeey a Nzam isàkal naa mbuur un'be mwɛy kan'buul mpem. »
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Yɛsu waa kàfàtɛn naa: « Mbuur mwɛy kàkäl abà baan abaal bɔ̈ɔ̈l.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Mwan wà umbɛy kàtɛn a taarànde naa: "Taa, mpɛ kab a indiir làmɛ." Taaràba kakääb indiir ande.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Ungö a ilä, mwan umbɛy awun kàwɛl indiir ande byanswà, laa kàyälà nde bya, waa kàkyen nsi a kwɛl. Wɛɛ akun nde kàtay un'naaŋ ande uboo a lingyoomà.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Mpal kàmay nde indiir ande byanswà, ngyal a ngwal yàbilà u nsi ayin, laa kàsɛmà nde muleŋ udyà.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Apan, nde kàkàleŋ isal akà mbuur mwɛy wà nsi ayin. Mbuur awà kun'töm u nsye mukàdii ngul ande.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Wɛɛ an'kyän ande màkäl naa nde udi itàkal isaa a ngul, wɛɛ mbuur un'pà bya kàkäl anki.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Apan, nde kàfuur an'kyän, waa kàtɛn naa: "Asyääl a taa akwe bàfàdyà asànaa bàkwen ba, wɛɛ mɛ kà in'wà mukwà a ngyal.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Mɛ in'kyer ambarà, in'kyer akyà akà taa, waa in'kàtɛn a nde naa: Taa, mɛ an'kyer man'be akà Nzam anà akà ngye.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Mɛ in'kwe anki mufàkal mwan angye. Ngwɛl asànaa umwɛy uboo a asyääl angye."
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Apan laa kambarà nde, kàfurà nde akà taarànde. Nde kàkäl anki ŋàtàtol, mpal kun'mɛn taarànde ukwɛl, laa kun'wem nde ngyɛb mbɔɔn, kàkyen nde ntiin, kun'bwirà nde, waa kundüür.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Mwan laa kàtɛn nde a taarànde naa: "Taa, mɛ kàkyer man'be akà Nzam anà akà ngye, mɛ in'kwe anki mufàkal mwan angye …"
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Wɛɛ taarànde kàswɛŋ asyääl ande: "Làkyen agyägyä, kàlaleŋ ipfɛy kyan'söön ntwɛn, lun'bwää, lun'si làpɛr u làpin, lun'bwää an'sàbar aŋàbwaŋ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Wɛɛ làtwääl un'tö a ngɔɔmà a may, làdwä wa. Bi ikyer adyà, bi ikyer ataam
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 ntɔn mwan amɛ kàkäl awàŋàkwà, nde kan'wiyà, nde kàkyer adiimà, wɛɛ mɛ amun'man." Laa bàsɛmà ba mutaam.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Taaŋ nsil alan, mwan wà nswɛm kàkäl kà an'ywaŋ. Mpal kàkäl nde u mbwo muyàfurà, kàkɔlà nde tsütsü a ndwà, laa kàwem nde an'diim anà an'kyen.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Nde kàbel umwɛy uboo a asyääl, waa kun'fuul naa ndaa nà ikalyaaŋà.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Un'syääl kun'fuur abà: "Un'kɔm angye an'yàfurà. Taaràŋà kan'dwa un'tö a ngɔɔmà a may ntɔn nde an'yàfurà anà mɔ̈ɔ̈."
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Lalan, mwan wà nswɛm kàwen nde nkyɛl, waa kàtön mubilà u ndwà. Taarànde laa kàyàtoo nde, waa kun'lɔ̈ɔ̈m mubilà.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Wɛɛ nde kàtɛn a taarànde naa: "Le, mɛ an'kyer mbul anà mbul musyääl ngye: mɛ ndaa angye mwɛy akà ikikye in'fàbɛy anki. Wɛɛ, akà mbalà mwɛy ngye un'tö a ntab kan'pɛ anki ntɔn mutaam anà asam amɛ.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Wɛɛ mwan angye, mbuur kan'kàtay indiir angye byanswà anà akaar a pasàsɛ kan'yàfurà, ntɔn nde, ngye an'dwa un'tö a ngɔɔmà a may!"
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Taarànde naa: "Mwan amɛ, ngye awà anà mɛ taaŋ lanswà, indiir amɛ byanswà byà byàngye.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Wɛɛ, yubwaŋ naa bi ikäl kà un'sak, ntɔn un'tɔŋ angye wà asànaa mbuur kàkü waa kan'wiyà, ntɔn nde kàkyer adiimà, waa kan'mɛnà." »
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.