Lucas 14

yns (YNS) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yàmɛnà naa ilä a saba mwɛy mfum a Amfarisi mwɛy kàbel Yɛsu mukàdyà u ndwà ande. Baar bàkäl paa bàkäl musey nde ubwaŋàbwaŋ.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Wɛɛ le, mbuur aŋàyàyam u ndür kàkäl aŋàmbar kusà a nde.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Yɛsu kàsi ndaa, waa kàtɛn a alɔɔŋ a in'kɔɔn anà Amfarisi naa: « Nkye bàkyàpà mbwo lɛɛ tɛy mukɔɔr mbuur ilä a saba? »
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Wɛɛ ba ndaa bàsi anki. Apan Yɛsu laa kàbä nde mbuur awun, waa kun'kɔɔr, kun'sweŋ mufurà ndwà ande.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Ungö apan, nde waa kàtɛn a ba naa: « Nà uboo abɛ, isàkal naa mwan ande itàkal ngɔɔmà ande kan'bwà uboo a fu, mpa kun'twey nde a agyägyä, ilä a saba? »
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Wɛɛ ba sye bàsàkwo anki mufuur.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Mpal kàmɛn nde naa baar bàbel bàkäl musɔɔl ikal atàtwɛb, nde kàtɛ nsim yi:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 « Isàkal naa mbuur kàmabel mukàdyà ilä atà bör ande, twon an'kàbwaay kà ikal a imfum. Taaŋ lumwɛy uboo abɛ we anà mbuur kan'söön ngye unsà imfum
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 anà mbuur kàlabel, ngye anà nde, uyàtɛn a ngye naa: "Sun'wɛy ikal ki." Uboo a nswɛn, ngye akàbwaay kà ikal a ngöngö.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Wɛɛ, manà bàmabel, kyen kabwaay kà ikal a ngöngö. Abun, mpal uyàbilà mbuur kabel, nde waa kakyään naa: "Un'sam amɛ, kye anà ikal aŋasöön ubwaŋ ntɔn ngye, yabwaay udu kà". Abun ngye ayàkal aŋasyäŋà u mii a baar bàkäl anà ngye u mɛsà.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Lalan, mbuur afàsɛɛn an'pɛy bàkyer afun'tyeey, mbuur afàtyà bàkyer afun'sɛn. »
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ungö Yɛsu waa kàtɛn a mbuur kun'bel naa: « Isàkal naa ngye apà baar udyà, twon an'bel asam angye, atɔŋ angye, baar a mbil angye, itàkal aŋun'naaŋ bàfàkal tsütsü apà ngye, ntɔn ba sye bàfàsabel mufuur ayi yanswà an'kyer ngye.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Wɛɛ, isàkal naa ngye apà isaa akà baar, bel aŋàlàmbwà, baar aŋàyɔm in'kɔl, ikar, ikwàmii.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Waa ngye ayàkal kà un'sak ntɔn baar aban ndöŋ yatɛy musafuur asànaa an'kyer ngye. Waa Nzam usakwɛy mpal bàsàwiyà baar a balàbal kà ukwà. »
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Yàmɛnà naa ungö apan, umwɛy uboo a baar bàbel waa kàtɛn a Yɛsu naa: « Un'sak akà mbuur asàwal ikal mpal bàsàdii baar uboo a Imwol a Nzam! »
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Waa Yɛsu kun'fuur naa: « Ilä mwɛy, mbuur mwɛy kàwɛl baar u ndwà ande ntɔn udyà a kölàköl. Waa nde kàbel baar mbɔɔn.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Taaŋ a udyà làkwe la, nde kàtöm un'syääl ande mukàswaŋ baar kàbel nde naa: "Làyi apanà, ntɔn ndaa yanswà yan'kwo."
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Wɛ ba banswà bàkal mun umwɛy wa, waa bàlɔ̈m ndwääl a nkul. Wàtàtwɛb kun'kyään naa: "Mɛ an'som ywanŋ làmwɛy, mɛ in'kyer akyà mukàler la. Mɛ amabɔɔn, ndwääl nkul."
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Wumwɛy naa: "Mɛ an'som adim atyeen anà akyay atyeen bà ngɔɔmà. Mɛ in'kyer akàsi ya. Mɛ amabɔɔn, ndwääl nkul."
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Wumwɛy sye naa: "Mɛ an'bääl làbenàben alà, mɛ in'kwe anki muyà."
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Taaŋ kàyàfurà un'syääl awun, nde kàkyään nkum ande ndaa ayi yanswà bàtɛn ba. Lalan ŋandwà kàwem nde nkyɛl, kàswɛŋ nde un'syääl ande naa: "Kyen agyägyä! Kyen u mbay anà kan'balàbal a bul, twaal pabà aŋàlàmbwà, baar aŋàkwɛkà, ikwàmii, ikar."
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Ungö a taaŋ, un'syääl waa kàyàkyään nkum ande naa: "Mwol, mɛ an'kyer asànaa an'swɛŋ ngye, wɛɛ ikal a ipɔl byà paa."
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Nkum ande naa: "Kyen u mbwo yanswà, u mbil a mpaŋ, siinà baar bàbilà, ntɔn ndwà amɛ iyöl abar.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Wɛɛ mɛ, mɛ alàkyään ndandaa naa akà mbuur mwɛy uboo a baar kàbel mɛ ulɛr anki isaa amɛ!" »
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Yàmɛnà naa mbul a baar kàyikyeenà a Yɛsu, nde waa kàbulà, waa kàtɛn a ba naa:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 « Isàkal naa mbuur an'yà akà mɛ, wɛɛ nde udiimà anki taarànde, ngwän, un'kyay ande, baan ande, atɔŋ ande babaal anà bakaar, itàkal ndür ande ŋakwo, nde ukwe anki mukal un'lɔŋki amɛ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Mbuur mpa usɛn buur ande anà mpa ulab mɛ, nde ukwe anki mukal un'lɔŋki amɛ.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Abà, nà uboo abɛ akwen mutɔŋ ndwà a bwɛlàbwɛl, nde uwal anki taaŋ muyweer ntɔn muyöb naa nde kwe uyàtwey, nkye nde ayàkwo mumay ndwà ande?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Naa tɛy, nde uyàmay anki mutɔŋ ungö musà un'bään, baar banswà bàsamanà ya bàkyer asun'sɛ.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Ba bàsàtɛn naa: "Làler mbuur kàsɛmà mutɔŋ, wɛ nde kàkwe anki mumay."
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Itàkal naa mfum mwɛy wà tsütsü muleŋ ngwiy a mfum asin. Nde uwal anki taaŋ mubwaay anà muyweer naa nkye nde akyàkwo muwal iböŋ kusà a mbuur awe abà baar nsaab an'kwem mööl isàkal naa nde ŋakwo we abà baar nsaab kwem?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Nde usàman naa nde ukwo anki, nde atɔm in'kyeey mpal awà un'yiiŋ ande u kwɛlàkwɛl ntɔn muyöŋà duu.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ya ye abun sye ntɔn bɛ: uboo abɛ, mbuur mpa ukwen mukɔɔb ubwaŋ ande banswà ukwe anki mukal un'lɔŋki amɛ. »
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 « Muŋ wà undiir aŋàbwaŋ, wɛɛ ntsà awa isàwà, ya bàyun'fuur a nkye?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Wa bàfàsàsyääl anki itàkal ntɔn mɛɛn, itàkal ntɔn mudii ndon. Undiir kan'saal: upiy wa bwà u nsà. Wɛy mbuur awe anà an'tsü awem uwem. »
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.