Lucas 14

yns (YNS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yàmɛnà naa ilä a saba mwɛy mfum a Amfarisi mwɛy kàbel Yɛsu mukàdyà u ndwà ande. Baar bàkäl paa bàkäl musey nde ubwaŋàbwaŋ.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Wɛɛ le, mbuur aŋàyàyam u ndür kàkäl aŋàmbar kusà a nde.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Yɛsu kàsi ndaa, waa kàtɛn a alɔɔŋ a in'kɔɔn anà Amfarisi naa: « Nkye bàkyàpà mbwo lɛɛ tɛy mukɔɔr mbuur ilä a saba? »
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Wɛɛ ba ndaa bàsi anki. Apan Yɛsu laa kàbä nde mbuur awun, waa kun'kɔɔr, kun'sweŋ mufurà ndwà ande.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Ungö apan, nde waa kàtɛn a ba naa: « Nà uboo abɛ, isàkal naa mwan ande itàkal ngɔɔmà ande kan'bwà uboo a fu, mpa kun'twey nde a agyägyä, ilä a saba? »
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Wɛɛ ba sye bàsàkwo anki mufuur.
6 A isto nada puderam responder.
7 Mpal kàmɛn nde naa baar bàbel bàkäl musɔɔl ikal atàtwɛb, nde kàtɛ nsim yi:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 « Isàkal naa mbuur kàmabel mukàdyà ilä atà bör ande, twon an'kàbwaay kà ikal a imfum. Taaŋ lumwɛy uboo abɛ we anà mbuur kan'söön ngye unsà imfum
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 anà mbuur kàlabel, ngye anà nde, uyàtɛn a ngye naa: "Sun'wɛy ikal ki." Uboo a nswɛn, ngye akàbwaay kà ikal a ngöngö.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Wɛɛ, manà bàmabel, kyen kabwaay kà ikal a ngöngö. Abun, mpal uyàbilà mbuur kabel, nde waa kakyään naa: "Un'sam amɛ, kye anà ikal aŋasöön ubwaŋ ntɔn ngye, yabwaay udu kà". Abun ngye ayàkal aŋasyäŋà u mii a baar bàkäl anà ngye u mɛsà.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Lalan, mbuur afàsɛɛn an'pɛy bàkyer afun'tyeey, mbuur afàtyà bàkyer afun'sɛn. »
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ungö Yɛsu waa kàtɛn a mbuur kun'bel naa: « Isàkal naa ngye apà baar udyà, twon an'bel asam angye, atɔŋ angye, baar a mbil angye, itàkal aŋun'naaŋ bàfàkal tsütsü apà ngye, ntɔn ba sye bàfàsabel mufuur ayi yanswà an'kyer ngye.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Wɛɛ, isàkal naa ngye apà isaa akà baar, bel aŋàlàmbwà, baar aŋàyɔm in'kɔl, ikar, ikwàmii.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Waa ngye ayàkal kà un'sak ntɔn baar aban ndöŋ yatɛy musafuur asànaa an'kyer ngye. Waa Nzam usakwɛy mpal bàsàwiyà baar a balàbal kà ukwà. »
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Yàmɛnà naa ungö apan, umwɛy uboo a baar bàbel waa kàtɛn a Yɛsu naa: « Un'sak akà mbuur asàwal ikal mpal bàsàdii baar uboo a Imwol a Nzam! »
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Waa Yɛsu kun'fuur naa: « Ilä mwɛy, mbuur mwɛy kàwɛl baar u ndwà ande ntɔn udyà a kölàköl. Waa nde kàbel baar mbɔɔn.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Taaŋ a udyà làkwe la, nde kàtöm un'syääl ande mukàswaŋ baar kàbel nde naa: "Làyi apanà, ntɔn ndaa yanswà yan'kwo."
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Wɛ ba banswà bàkal mun umwɛy wa, waa bàlɔ̈m ndwääl a nkul. Wàtàtwɛb kun'kyään naa: "Mɛ an'som ywanŋ làmwɛy, mɛ in'kyer akyà mukàler la. Mɛ amabɔɔn, ndwääl nkul."
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Wumwɛy naa: "Mɛ an'som adim atyeen anà akyay atyeen bà ngɔɔmà. Mɛ in'kyer akàsi ya. Mɛ amabɔɔn, ndwääl nkul."
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Wumwɛy sye naa: "Mɛ an'bääl làbenàben alà, mɛ in'kwe anki muyà."
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Taaŋ kàyàfurà un'syääl awun, nde kàkyään nkum ande ndaa ayi yanswà bàtɛn ba. Lalan ŋandwà kàwem nde nkyɛl, kàswɛŋ nde un'syääl ande naa: "Kyen agyägyä! Kyen u mbay anà kan'balàbal a bul, twaal pabà aŋàlàmbwà, baar aŋàkwɛkà, ikwàmii, ikar."
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ungö a taaŋ, un'syääl waa kàyàkyään nkum ande naa: "Mwol, mɛ an'kyer asànaa an'swɛŋ ngye, wɛɛ ikal a ipɔl byà paa."
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Nkum ande naa: "Kyen u mbwo yanswà, u mbil a mpaŋ, siinà baar bàbilà, ntɔn ndwà amɛ iyöl abar.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Wɛɛ mɛ, mɛ alàkyään ndandaa naa akà mbuur mwɛy uboo a baar kàbel mɛ ulɛr anki isaa amɛ!" »
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Yàmɛnà naa mbul a baar kàyikyeenà a Yɛsu, nde waa kàbulà, waa kàtɛn a ba naa:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 « Isàkal naa mbuur an'yà akà mɛ, wɛɛ nde udiimà anki taarànde, ngwän, un'kyay ande, baan ande, atɔŋ ande babaal anà bakaar, itàkal ndür ande ŋakwo, nde ukwe anki mukal un'lɔŋki amɛ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Mbuur mpa usɛn buur ande anà mpa ulab mɛ, nde ukwe anki mukal un'lɔŋki amɛ.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Abà, nà uboo abɛ akwen mutɔŋ ndwà a bwɛlàbwɛl, nde uwal anki taaŋ muyweer ntɔn muyöb naa nde kwe uyàtwey, nkye nde ayàkwo mumay ndwà ande?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Naa tɛy, nde uyàmay anki mutɔŋ ungö musà un'bään, baar banswà bàsamanà ya bàkyer asun'sɛ.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Ba bàsàtɛn naa: "Làler mbuur kàsɛmà mutɔŋ, wɛ nde kàkwe anki mumay."
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Itàkal naa mfum mwɛy wà tsütsü muleŋ ngwiy a mfum asin. Nde uwal anki taaŋ mubwaay anà muyweer naa nkye nde akyàkwo muwal iböŋ kusà a mbuur awe abà baar nsaab an'kwem mööl isàkal naa nde ŋakwo we abà baar nsaab kwem?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Nde usàman naa nde ukwo anki, nde atɔm in'kyeey mpal awà un'yiiŋ ande u kwɛlàkwɛl ntɔn muyöŋà duu.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ya ye abun sye ntɔn bɛ: uboo abɛ, mbuur mpa ukwen mukɔɔb ubwaŋ ande banswà ukwe anki mukal un'lɔŋki amɛ. »
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 « Muŋ wà undiir aŋàbwaŋ, wɛɛ ntsà awa isàwà, ya bàyun'fuur a nkye?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Wa bàfàsàsyääl anki itàkal ntɔn mɛɛn, itàkal ntɔn mudii ndon. Undiir kan'saal: upiy wa bwà u nsà. Wɛy mbuur awe anà an'tsü awem uwem. »
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.