João 12
yns (YNS) vs VC
1 Ilä isyaam kusà a Pak mukwo, Yɛsu kàkyen Bɛtanya, kà ikal kàfakalà Lazar akwà kàwiiy nde uboo a akü.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus a Betânia, onde vivia Lázaro, que ele ressuscitara.
2 Akun, Màlatà kun'pɛ isaa bun'lääm ba. Lazar kàkäl umwɛy uboo a baar bàkäl mbwo mwɛy anà Yɛsu mudyà u mɛsà.
2 Deram ali uma ceia em sua honra. Marta servia e Lázaro era um dos convivas.
3 Màlye kàwɛl boboo a litre mwɛy là may a usɔŋ màndandaa, màntal a mbɔɔn, nde kàsir ma kà in'kɔl a Yɛsu. Ungö waa kàkɔɔmà ma a ntswe ande. Apan, ndwà yanswà yàtiimà a usɔŋ a may.
3 Tomando Maria uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-os com seus cabelos. A casa encheu-se do perfume do bálsamo.
4 Ungö apan, Yudasi Isikalyɔt - umwɛy uboo a alɔŋki ande, nde mbuur awayun'yälà, - kàtɛn naa:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair, disse:
5 « Ntɔn nkye mpa bàyälà ba may a usɔŋ amà unsà nkam tär yà itɛr a ngim, waa bàlàpà ya akà aŋàlàmbwà? »
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Kàtɛɛnà nde abà, kà ntɔn nde kàkäl anà ngyɛb a aŋàlàmbwà anki, wɛɛ ntɔn nde kàkäl mbüüb: nde kàfakaarà bɔ̈ɔ̈n a ngim, waa kàfalwabà ngim bàsyee uboo mwo.
6 Dizia isso não porque ele se interessasse pelos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, furtava o que nela lançavam.
7 Apan, Yɛsu kàtɛn naa: « Un'si a duu! Kan'kyer nde abà, nde kan'tsweel kusà ntɔn ilä bàsan'dye.
7 Jesus disse: Deixai-a; ela guardou este perfume para o dia da minha sepultura.
8 Bɛ làwe anà aŋàlàmbwà ilä byanswà, wɛɛ mɛ, bɛ làbye anki anà mɛ ilä byanswà. »
8 Pois sempre tereis convosco os pobres, mas a mim nem sempre me tereis.
9 Apan, un'sɛŋ a Ayudà mbɔɔn kàwem wa naa Yɛsu kàkäl u Bɛtanya, wa kàkyeenà kwo, kà nà ntɔn Yɛsu mpɛl anki, wɛɛ sye ntɔn mukàman Lazar akwà kàwiiy nde uboo a akü.
9 Uma grande multidão de judeus veio a saber que Jesus lá estava; e chegou, não somente por causa de Jesus, mas ainda para ver Lázaro, que ele ressuscitara.
10 Apan, andweer a angaŋ bàdirà mudwa Lazar sye,
10 Mas os príncipes dos sacerdotes resolveram tirar a vida também a Lázaro,
11 ntɔn Ayudà mbɔɔn bàtiinà Ikööŋ aba, waa bàsyee làkwikilà akà Yɛsu isin nà Lazar.
11 porque muitos judeus, por causa dele, se afastavam e acreditavam em Jesus.
12 U taaŋtye, iköŋ a baar mbɔɔn akwà bàyi un'kyɔm a Pak, kyàwem naa Yɛsu wàmuyàbeenà Yɛlusàlɛm.
12 No dia seguinte, uma grande multidão que tinha vindo à festa em Jerusalém ouviu dizer que Jesus se ia aproximando.
13 Ba bàwɛl an'laaŋ a an'bà, bàkyen mukàbwey anà nde, bàmuyisà in'kwɛŋ naa: « Ɔsana! Wɛy ukäl aŋàsaak mbuur awà ayà kà ikɔb a Mwol, Mfum a Isàlɛl. »
13 Saíram-lhe ao encontro com ramos de palmas, exclamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor, o rei de Israel!
14 Yɛsu kàmɛn mwan a anɛ, waa kàbwaay udu a wa, asànaa ikyäänà Ndaa Aŋàsɔn naa:
14 Tendo Jesus encontrado um jumentinho, montou nele, segundo o que está escrito:
15 « Bul a Siyɔn, twon an'man bɔɔmà!
15 Não temas, filha de Sião, eis que vem o teu rei montado num filho de jumenta {Zc 9,9}.
16 U nsɛmà, alɔŋki ande bàkayöbà anki indiir abi. Wɛɛ umpal kàwɛl Yɛsu làkoo, apan ba bàyɔbà naa indiir abi bàsön ntɔn nde anà ba bya sye bàkyer ntɔn nde.
16 Os seus discípulos a princípio não compreendiam essas coisas, mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito a seu respeito e de que assim lho fizeram.
17 Baar banswà bàkäl anà Yɛsu mpal kàbel nde Lazar muyàtoo kà an'dii anà kun'wiiy nde uboo a akü, bun'tɛɛlà imbäl.
17 A multidão, pois, que se achava com ele, quando chamara Lázaro do sepulcro e o ressuscitara, aclamava-o.
18 Kyakin, iköŋ a baar kyàkàbwey kya anà nde, ntɔn kya kyàwem naa nde kàkyer impà akin.
18 Por isso o povo lhe saía ao encontro, porque tinha ouvido que Jesus fizera aquele milagre.
19 Apan, Amfarisi bàtɛn ba a ba naa: « Bɛ lan'man naa bɛ akà undiir làyàwal anki: le, baar banswà bàmun'lab! »
19 Mas os fariseus disseram entre si: Vede! Nada adiantamos! Reparai que todo mundo corre após ele!
20 Yàmɛnà naa uboo a baar bàbeenà Yɛlusàlɛm mukömà umpal a un'kyɔm, bàkäl anà Angɛlɛki amwɛy.
20 Havia alguns gregos entre os que subiram para adorar durante a festa.
21 Ba bàsin apà Filipo, un'nsi Bɛtesayidà a Ngalilɛ, waa bun'lɔ̈ɔ̈m naa: « Un'lɔɔŋ, bi ikwen muman Yɛsu. »
21 Estes se aproximaram de Filipe {aquele de Betsaida da Galiléia} e rogaram-lhe: Senhor, quiséramos ver Jesus.
22 Filipo kàkàsam Andrɛ, ungö, ba bàbɔ̈ɔ̈l waa bàkàsam Yɛsu.
22 Filipe foi e falou com André. Então André e Filipe o disseram ao Senhor.
23 Yɛsu kafuur naa: « Mpalabà taaŋ lan'kwo alà uwal Mwan a mbuur làkoo.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora para o Filho do Homem ser glorificado.
24 Ndandaa, ndandaa, mɛ alàkyään, isàkal naa imbɛŋ a blɛ kyan'bwà u mɛɛn ikü anki, kya ikal kya mpɛl aŋàyen. Wɛɛ, isàkal naa kya kyan'kwà, kya ibɔr mbɛŋ mbɔɔn.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caído na terra, não morrer, fica só; se morrer, produz muito fruto.
25 Mbuur akwen mɔ̈ɔ̈ ande aŋàsɔ̈ɔ̈n Nzam, wa akyà bwà, wɛɛ mbuur asàkɔɔb mɔ̈ɔ̈ ande u mɛɛn pà, nde asàkaar wa mbul a in'tye.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; mas quem odeia a sua vida neste mundo, conservá-la-á para a vida eterna.
26 Isàkal naa mbuur kan'kwen mukan'syääl, wɛy nde kan'läb. Ikal in'wà mɛ, un'syääl amɛ asàkal kwo sye. Isàkal naa mbuur kàman'syääl, Taa asun'pà làkoo.
26 Se alguém me quer servir, siga-me; e, onde eu estiver, estará ali também o meu servo. Se alguém me serve, meu Pai o honrará.
27 « Papanà mpem amɛ yan'too! Waa ininà mɛ in'tɛn? Taa, ntsü mɔ̈ɔ̈ utaaŋ alà? Wɛɛ kiin amɛ, mɛ kàyi ntɔn taaŋ a mpay a tub alà!
27 Presentemente, a minha alma está perturbada. Mas que direi?... Pai, salva-me desta hora... Mas é exatamente para isso que vim a esta hora.
28 Taa, pà ikɔb angye làkoo! » Apan, ndaa yàfü du, yàtɛn naa: « Mɛ kàkyàpà kya làkoo, mɛ in'kyer ayàfàpà kya làkoo. »
28 Pai, glorifica o teu nome! Nisto veio do céu uma voz: Já o glorifiquei e tornarei a glorificá-lo.
29 Iköŋ a baar kyàkäl pa anà kyàwem ndaa, kyàtɛɛnà naa: « Ipar kyan'bwà! » Bumwɛy naa: « Un'kyeey mwɛy kàmusam! »
29 Ora, a multidão que ali estava, ao ouvir isso, dizia ter havido um trovão. Outros replicavam: Um anjo falou-lhe.
30 Yɛsu kakyään naa: « Ndaa ayi kà ban'tɛn a mɛ anki, wɛɛ ban'tɛn a bɛ.
30 Jesus disse: Essa voz não veio por mim, mas sim por vossa causa.
31 Papanà là taaŋ mutsul nsaŋ a mɛɛn mà, papanà mfum a mɛɛn mà bàyun'tɔɔm u nsà.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será lançado fora o príncipe deste mundo.
32 Wɛɛ akà mɛ, mpal bàsan'sɛɛn u mɛɛn pà, mɛ in'sànaan baar banswà akà mɛ. »
32 E quando eu for levantado da terra, atrairei todos os homens a mim.
33 Kàtɛɛnà nde abà, nde kàswɛŋà naa nkweel ande isàkal aben.
33 Dizia, porém, isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Iköŋ a baar kyun'fuur naa: « Bi, bi kàlɔŋàkà unsà Un'kɔɔn naa Klistɔ asàkal anà mɔ̈ɔ̈ ipepey. Aben ngye an'kwo mutɛn naa Mwan a mbuur bàkyer asun'sɛɛn? Nà Mwan a mbuur awà? »
34 A multidão respondeu-lhe: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre. Como dizes tu: Importa que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Pɛɛlà làfàkal anki anà taaŋ mbɔɔn uboo a bɛ. Làlyaaŋ umpal làbà bɛ anà pɛɛlà, ntɔn mpib ikɔ̈ɔ̈n alabweel. Ntɔn mbuur afilyaaŋ u mpib, nde uyöb anki naa nde akyà ken.
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por pouco tempo a luz estará em vosso meio. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos surpreendam; e quem caminha nas trevas não sabe para onde vai.
36 Kyakin, mpal làbà bɛ anà pɛɛlà, làsi làkwikilà amu pɛɛlà, ntɔn bɛ làbulà baan a pɛɛlà. »
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, e assim vos tornareis filhos da luz. Jesus disse essas coisas, retirou-se e ocultou-se longe deles.
37 Itàkal naa nde kàkyerà idiim mbɔɔn u mii a ba, ba bàsun'sà anki làkwikilà.
37 Embora tivesse feito tantos milagres na presença deles, não acreditavam nele.
38 Abun yàkwe ndaa kàtɛn ŋangɔɔm Yɛsay:
38 Assim se cumpria o oráculo do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor {Is 53,1}?
39 Yɛsay awà kàswɛŋ sye isin a ndaa mpa bàkwe ba musà làkwikilà:
39 Aliás, não podiam crer, porque outra vez disse Isaías:
40 « Nzam kàdwä mii aba,
40 Ele cegou-lhes os olhos, endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos nem entendam com o coração e se convertam e eu os sare {Is 6,10}.
41 Yɛsay kàtɛn nde indiir abi, ntɔn kàmɛn nde làkoo a Yɛsu, waa kàsam ntɔn nde.
41 Assim se exprimiu Isaías, quando teve a visão de sua glória e dele falou.
42 Apanà sye, bàmbɔɔn uboo a amfum a Ayudà ŋakwo bàsi làkwikilà amu nde. Wɛɛ, ntɔn Amfarisi, ba bàkyey anki u mii a baar manà bàyatwey u ndwà a nköŋ a Ayudà.
42 Não obstante, também muitos dos chefes creram nele, mas por causa dos fariseus não o manifestavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Ntɔn ba bàkwen làkoo lan'fà akà baar, akwànaa lan'fà akà Nzam.
43 Assim preferiram a glória dos homens àquela que vem de Deus.
44 Yɛsu kàsi un'kwɛŋ: « Mbuur asà làkwikilà amu mɛ, kà amu mɛ mpɛl anki nde kan'sà làkwikilà, wɛɛ amu mbuur kan'töm sye.
44 Entretanto, Jesus exclamou em voz alta: Aquele que crê em mim, crê não em mim, mas naquele que me enviou;
45 Mbuur aman'man, nde kan'man sye mbuur kan'töm.
45 e aquele que me vê, vê aquele que me enviou.
46 Mɛ pɛɛlà, mɛ kàyi u mɛɛn, ntɔn mbuur wanswà asà làkwikilà amu mɛ, ukɔ̈ɔ̈n akal uboo a mpib.
46 Eu vim como luz ao mundo; assim, todo aquele que crer em mim não ficará nas trevas.
47 Isàkal naa mbuur kan'wem ndaa amɛ, wɛ nde ya ufàsyääl anki, kà mɛ anki in'sàtsul nsaŋ ande, ntɔn mɛ kàyi anki mutsul nsaŋ a mɛɛn, wɛɛ ntɔn mukun'tswà mɔ̈ɔ̈.
47 Se alguém ouve as minhas palavras e não as guarda, eu não o condenarei, porque não vim para condenar o mundo, mas para salvá-lo.
48 Mbuur atɔn mɛ anà akɔ̈ɔ̈n akyey ndaa amɛ, nde we anà un'tsüül a nsaŋ ande: an'lɔɔŋ kàpɛɛ mɛ isun'tsüül mbar kà ilä a ntsüü.
48 Quem me despreza e não recebe as minhas palavras, tem quem o julgue; a palavra que anunciei julgá-lo-á no último dia.
49 Ntɔn mɛ kàtɛn anki unsà ukwen amɛ ŋakwo, wɛɛ Taa, mbuur kan'töm, kan'swɛŋ nde ŋakwo naa ininà mɛ in'tɛn, ininà mɛ in'kyään.
49 Em verdade, não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele mesmo me prescreveu o que devo dizer e o que devo ensinar.
50 Waa mɛ in'kyàyöb naa nswɛɛŋ ande ifàpà mɔ̈ɔ̈ a mbul a in'tye. Kyakin indiir an'tɛn mɛ, mɛ bya an'tɛn asànaa kan'swɛŋ Taa. »
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Portanto, o que digo, digo-o segundo me falou o Pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.