João 12
yns (YNS) vs ARC
1 Ilä isyaam kusà a Pak mukwo, Yɛsu kàkyen Bɛtanya, kà ikal kàfakalà Lazar akwà kàwiiy nde uboo a akü.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 Akun, Màlatà kun'pɛ isaa bun'lääm ba. Lazar kàkäl umwɛy uboo a baar bàkäl mbwo mwɛy anà Yɛsu mudyà u mɛsà.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Màlye kàwɛl boboo a litre mwɛy là may a usɔŋ màndandaa, màntal a mbɔɔn, nde kàsir ma kà in'kɔl a Yɛsu. Ungö waa kàkɔɔmà ma a ntswe ande. Apan, ndwà yanswà yàtiimà a usɔŋ a may.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 Ungö apan, Yudasi Isikalyɔt - umwɛy uboo a alɔŋki ande, nde mbuur awayun'yälà, - kàtɛn naa:
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 « Ntɔn nkye mpa bàyälà ba may a usɔŋ amà unsà nkam tär yà itɛr a ngim, waa bàlàpà ya akà aŋàlàmbwà? »
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 Kàtɛɛnà nde abà, kà ntɔn nde kàkäl anà ngyɛb a aŋàlàmbwà anki, wɛɛ ntɔn nde kàkäl mbüüb: nde kàfakaarà bɔ̈ɔ̈n a ngim, waa kàfalwabà ngim bàsyee uboo mwo.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Apan, Yɛsu kàtɛn naa: « Un'si a duu! Kan'kyer nde abà, nde kan'tsweel kusà ntɔn ilä bàsan'dye.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 Bɛ làwe anà aŋàlàmbwà ilä byanswà, wɛɛ mɛ, bɛ làbye anki anà mɛ ilä byanswà. »
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Apan, un'sɛŋ a Ayudà mbɔɔn kàwem wa naa Yɛsu kàkäl u Bɛtanya, wa kàkyeenà kwo, kà nà ntɔn Yɛsu mpɛl anki, wɛɛ sye ntɔn mukàman Lazar akwà kàwiiy nde uboo a akü.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 Apan, andweer a angaŋ bàdirà mudwa Lazar sye,
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 ntɔn Ayudà mbɔɔn bàtiinà Ikööŋ aba, waa bàsyee làkwikilà akà Yɛsu isin nà Lazar.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 U taaŋtye, iköŋ a baar mbɔɔn akwà bàyi un'kyɔm a Pak, kyàwem naa Yɛsu wàmuyàbeenà Yɛlusàlɛm.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Ba bàwɛl an'laaŋ a an'bà, bàkyen mukàbwey anà nde, bàmuyisà in'kwɛŋ naa: « Ɔsana! Wɛy ukäl aŋàsaak mbuur awà ayà kà ikɔb a Mwol, Mfum a Isàlɛl. »
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Yɛsu kàmɛn mwan a anɛ, waa kàbwaay udu a wa, asànaa ikyäänà Ndaa Aŋàsɔn naa:
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 « Bul a Siyɔn, twon an'man bɔɔmà!
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 U nsɛmà, alɔŋki ande bàkayöbà anki indiir abi. Wɛɛ umpal kàwɛl Yɛsu làkoo, apan ba bàyɔbà naa indiir abi bàsön ntɔn nde anà ba bya sye bàkyer ntɔn nde.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 Baar banswà bàkäl anà Yɛsu mpal kàbel nde Lazar muyàtoo kà an'dii anà kun'wiiy nde uboo a akü, bun'tɛɛlà imbäl.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Kyakin, iköŋ a baar kyàkàbwey kya anà nde, ntɔn kya kyàwem naa nde kàkyer impà akin.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Apan, Amfarisi bàtɛn ba a ba naa: « Bɛ lan'man naa bɛ akà undiir làyàwal anki: le, baar banswà bàmun'lab! »
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Yàmɛnà naa uboo a baar bàbeenà Yɛlusàlɛm mukömà umpal a un'kyɔm, bàkäl anà Angɛlɛki amwɛy.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Ba bàsin apà Filipo, un'nsi Bɛtesayidà a Ngalilɛ, waa bun'lɔ̈ɔ̈m naa: « Un'lɔɔŋ, bi ikwen muman Yɛsu. »
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filipo kàkàsam Andrɛ, ungö, ba bàbɔ̈ɔ̈l waa bàkàsam Yɛsu.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Yɛsu kafuur naa: « Mpalabà taaŋ lan'kwo alà uwal Mwan a mbuur làkoo.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 Ndandaa, ndandaa, mɛ alàkyään, isàkal naa imbɛŋ a blɛ kyan'bwà u mɛɛn ikü anki, kya ikal kya mpɛl aŋàyen. Wɛɛ, isàkal naa kya kyan'kwà, kya ibɔr mbɛŋ mbɔɔn.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Mbuur akwen mɔ̈ɔ̈ ande aŋàsɔ̈ɔ̈n Nzam, wa akyà bwà, wɛɛ mbuur asàkɔɔb mɔ̈ɔ̈ ande u mɛɛn pà, nde asàkaar wa mbul a in'tye.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Isàkal naa mbuur kan'kwen mukan'syääl, wɛy nde kan'läb. Ikal in'wà mɛ, un'syääl amɛ asàkal kwo sye. Isàkal naa mbuur kàman'syääl, Taa asun'pà làkoo.
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 « Papanà mpem amɛ yan'too! Waa ininà mɛ in'tɛn? Taa, ntsü mɔ̈ɔ̈ utaaŋ alà? Wɛɛ kiin amɛ, mɛ kàyi ntɔn taaŋ a mpay a tub alà!
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 Taa, pà ikɔb angye làkoo! » Apan, ndaa yàfü du, yàtɛn naa: « Mɛ kàkyàpà kya làkoo, mɛ in'kyer ayàfàpà kya làkoo. »
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Iköŋ a baar kyàkäl pa anà kyàwem ndaa, kyàtɛɛnà naa: « Ipar kyan'bwà! » Bumwɛy naa: « Un'kyeey mwɛy kàmusam! »
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Yɛsu kakyään naa: « Ndaa ayi kà ban'tɛn a mɛ anki, wɛɛ ban'tɛn a bɛ.
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Papanà là taaŋ mutsul nsaŋ a mɛɛn mà, papanà mfum a mɛɛn mà bàyun'tɔɔm u nsà.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Wɛɛ akà mɛ, mpal bàsan'sɛɛn u mɛɛn pà, mɛ in'sànaan baar banswà akà mɛ. »
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Kàtɛɛnà nde abà, nde kàswɛŋà naa nkweel ande isàkal aben.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Iköŋ a baar kyun'fuur naa: « Bi, bi kàlɔŋàkà unsà Un'kɔɔn naa Klistɔ asàkal anà mɔ̈ɔ̈ ipepey. Aben ngye an'kwo mutɛn naa Mwan a mbuur bàkyer asun'sɛɛn? Nà Mwan a mbuur awà? »
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Yɛsu kàtɛn a ba naa: « Pɛɛlà làfàkal anki anà taaŋ mbɔɔn uboo a bɛ. Làlyaaŋ umpal làbà bɛ anà pɛɛlà, ntɔn mpib ikɔ̈ɔ̈n alabweel. Ntɔn mbuur afilyaaŋ u mpib, nde uyöb anki naa nde akyà ken.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Kyakin, mpal làbà bɛ anà pɛɛlà, làsi làkwikilà amu pɛɛlà, ntɔn bɛ làbulà baan a pɛɛlà. »
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Itàkal naa nde kàkyerà idiim mbɔɔn u mii a ba, ba bàsun'sà anki làkwikilà.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 Abun yàkwe ndaa kàtɛn ŋangɔɔm Yɛsay:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Yɛsay awà kàswɛŋ sye isin a ndaa mpa bàkwe ba musà làkwikilà:
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 « Nzam kàdwä mii aba,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Yɛsay kàtɛn nde indiir abi, ntɔn kàmɛn nde làkoo a Yɛsu, waa kàsam ntɔn nde.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 Apanà sye, bàmbɔɔn uboo a amfum a Ayudà ŋakwo bàsi làkwikilà amu nde. Wɛɛ, ntɔn Amfarisi, ba bàkyey anki u mii a baar manà bàyatwey u ndwà a nköŋ a Ayudà.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Ntɔn ba bàkwen làkoo lan'fà akà baar, akwànaa lan'fà akà Nzam.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Yɛsu kàsi un'kwɛŋ: « Mbuur asà làkwikilà amu mɛ, kà amu mɛ mpɛl anki nde kan'sà làkwikilà, wɛɛ amu mbuur kan'töm sye.
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Mbuur aman'man, nde kan'man sye mbuur kan'töm.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Mɛ pɛɛlà, mɛ kàyi u mɛɛn, ntɔn mbuur wanswà asà làkwikilà amu mɛ, ukɔ̈ɔ̈n akal uboo a mpib.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Isàkal naa mbuur kan'wem ndaa amɛ, wɛ nde ya ufàsyääl anki, kà mɛ anki in'sàtsul nsaŋ ande, ntɔn mɛ kàyi anki mutsul nsaŋ a mɛɛn, wɛɛ ntɔn mukun'tswà mɔ̈ɔ̈.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Mbuur atɔn mɛ anà akɔ̈ɔ̈n akyey ndaa amɛ, nde we anà un'tsüül a nsaŋ ande: an'lɔɔŋ kàpɛɛ mɛ isun'tsüül mbar kà ilä a ntsüü.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 Ntɔn mɛ kàtɛn anki unsà ukwen amɛ ŋakwo, wɛɛ Taa, mbuur kan'töm, kan'swɛŋ nde ŋakwo naa ininà mɛ in'tɛn, ininà mɛ in'kyään.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Waa mɛ in'kyàyöb naa nswɛɛŋ ande ifàpà mɔ̈ɔ̈ a mbul a in'tye. Kyakin indiir an'tɛn mɛ, mɛ bya an'tɛn asànaa kan'swɛŋ Taa. »
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.