Atos 7
yns (YNS) vs VC
1 Mfum a angaŋ kun'fuul naa: « Nkye ndaa ya bàkatɛɛnà yi a ngye yà ndandaa? »
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Wɛɛ Ityen kàfuur naa: « Atɔŋ anà bàtaa, lan'wem. Nzam a làkoo kàyàmɛnà akà taaràbi Abàlam umpal kàkäl nde u Mɛsɔpɔtami, kusà nde mukàkal u Aran.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Waa nde kun'sam naa: "Lwomà u bul angye anà ywar angye, kyen bul alà in'yaswaŋ mɛ."
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Abun, Abàlam kàlwomà u bul aba Syaldɛyɛn mukàkal u Aran. Akun, ungö a nkweel a taarànde, Nzam kàyun'tɔl u nsi làbà bɛ yi ŋàbà.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Abun, nde kun'pɛ anki akà ywaŋ mwɛy, itàkal itiir a mɛɛn, wɛɛ nde kun'pɛ ilää mukun'pà mɛɛn ande anà baan ande ungö a nkweel ande. Wɛɛ Abàlam kàkäl anki anà mwan.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Kyakin Nzam kun'kyään naa: "Ikyee ande bàsàkal u nsi a baar asin, ba bàsàbulà asɔ anà bàsatà an'kaal mbul nkam nà.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Wɛɛ mɛ in'sàtsul nsaŋ a nsi ayisàbuul ba asɔ. Ungö a indiir abi, ba bàkyer asàtoo anà bàsan'syaŋà kà ikal aki."
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Ungö apan Nzam kàdi nkwà anà nde, idiim a wa kyàkäl nkyɛɛy. Kyakin Abàlam kàkyɛy nde mwan ande Izak kà ilä kyà naan ungö a mböör ande. Izak sye kàkyer abun akà Yakɔb, Yakɔb waa kàkyer akà ankum bà kwem aŋiyweel.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 Ankum bàyöm mpem ntɔn Yɔsɛfi, ba bàkyer un'yälà ntɔn bun'syen Ngipiti. Wɛɛ Nzam kàkäl anà nde.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Abun, nde kun'lwom uboo a ngyɛb, waa kun'pɛ kab anà an'yeerà kusà a Falawɔ, mfum a Ngipiti, nde kun'si mfum ikikye u Ngipiti anà udu a ndwà ande yanswà.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Wɛɛ umpal ayin, ngyal mbɔɔn yàbilà u Ngipiti wanswà anà u Kanana. Ngyɛb yàkäl mbɔɔn, bàtaaràbi bàmɛnà anki isaa adyà.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Mpal kàyöb Yakɔb naa isaa byàkäl u Ngipiti, nde kàtöm bàtaaràbi u mbalà atàtwɛb.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 U mbalà yàyweel, nde kàkyer naa atɔŋ ande bun'yöb, apan Falawɔ waa kàyöb ntsü kàfü Yɔsɛfi.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Ungö apan Yɔsɛfi katöm mukàbel taarànde Yakɔb anà ywar ande lanswà, ba bàkäl baar an'kwem nsambwaar aŋityeen.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Apan, Yakɔb kàtyà Ngipiti, waa kàkàkwà kwo anà bàtaaràbi,
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 waa basyen u Sishɛm, batɔ̈ɔ̈l uboo a an'lom kàsöm Abàlam a ngim akà baan a Amɔr, taar a Sishɛm.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Ungö apan, taaŋ kàsi Nzam ntɔn ilää kàpɛ nde akà Abàlam kyàkäl tsütsü mukwo, un'sɛŋ kàkyer ayɛl, baar bàbulà mbɔɔn u Ngipiti
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 tii umpal kàwɛl mfum asin imfum u Ngipiti. Nde Yɔsɛfi kàsun'yöb anki.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Mfum awà kàkür un'sɛŋ abi anà kàpɛ bànkaa abi mpay muswaŋ ba a ngwal mupiy baan a kɔɔ aba ntɔn ba bàkü.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Umpal ayin bàbör ba Mɔsɛ awà kàkäl ntwɛn mbɔɔn u mii a Nzam. Nde bun'bɔɔŋ ngɔn tär u ndwà a taarànde.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Mpal bàkun'tɔɔl ba, mwan a Falawɔ wun'kaar laa kun'wɛl nde, waa kun'ywaaŋ nkà.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Mɔsɛ bun'lɔŋ unsà an'yeerà a baar a Ngipiti manswà. Nde kàkäl un'te baal unsà ntɛɛn anà unsà nsyääl ande.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Mpal kàkölà nde mbul an'kwem an'nà, ankyän màyi u mpem ande mukàler atɔŋ ande baan a Isàlɛl.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Akun nde kàmɛn mbuur mwɛy wàmukyerà mwan a Isàlɛl mwɛy ube, nde kàwɛɛl mbuur bàkyeer ube wà, waa kàdwä Un'ngipiti wa.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Abun nde kàsii muswaŋ atɔŋ ande naa u mbwo ande Nzam kàlatswà mɔ̈ɔ̈, wɛɛ ba bàsàyöb anki.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Wɛɛ ilä kyàlääb paa, nde an'kàmɛnà akà ba mpal bàkäl ba munwan ba a ba, nde waa katsuuŋ, waa kàtɛn a ba naa: "Abaal, bɛ làbà atɔŋ, ntɔn nkye làkyerà bɛ ube bɛ a bɛ?"
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Wɛɛ mbuur akwà kàkyerà un'tɔŋ ande ube kàtön Mɔsɛ, waa kàtɛn a nde naa: "Nà kasi mfum anà ntɛɛn udu a bi?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Nkye ngye akwen mukan'dwa asànaa kàdwä ngye un'ngipiti ywenà?"
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Ntɔn ndaa ayi, Mɔsɛ laa kàtiin nde, waa kàkàbwaay u nsi a Madyani, mper kàbör nde baan abaal bɔ̈ɔ̈l.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Ungö a mbul an'kwem an'nà, un'kyeey mwey kàkàmɛnà akà nde u nsye a ipɔl yà mɔŋ a Sinayi uboo a làlɛm a mbaa a ibwiy.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Mpal kàmɛn Mɔsɛ abun, nde kàbem mbɔɔn ntɔn iman mii akin. Wɛɛ mpal kàsin nde tsütsü muler naa nkye ikalyaaŋà, nde kàwɛm ndaa a Mwol yàmutɛn naa:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 "Mɛ in'wà Nzam a bàtaaràŋà, Nzam a Abàlam, a Izak anà wà Yakɔb." Mɔsɛ kàkyer atɛɛr a bɔɔmà, kàfàkwo anki muler.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Apan, Mwol waa kun'sam naa: "Lwoom idyaar abyà kà in'kɔl angye, ntɔn ikal awà ngye kin mà mɛɛn in'kyɛɛl.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Mɛ kàkyàman mpay a un'sɛŋ amɛ u Ngipiti anà in'tär aba. Lalan mɛ an'yàtyà ntɔn mukatsuuŋ. Kyen apanà, mɛ inkwen mukatɔm u Ngipiti."
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Mɔsɛ awà, ba bàkyer un'tɔn, waa bàtɛn a nde naa: "Nà kasi mfum anà ntɛɛn?" Nzam kàkyer un'tɔm asànaa mfum anà ntɛɛn, u mbwo a un'kyeey akwà kàyamɛnà akà nde uboo a ibwiy.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Nde mbuur awà kàtwey baan a Isàlɛl, mukyer impà anà idiim u Ngipiti, u ngyäl a tsöö anà u nsye a ipɔl mbul an'kwem an'nà.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Mɔsɛ nsil awà kàtɛn a baan a Isàlɛl naa: "Nzam ayàtwey ŋangɔɔm mwɛy asànaa mɛ uboo a atɔŋ abɛ."
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Mbuur nsil awà, utaaŋ a nköŋ u nsye a ipɔl, nde kàkäl nkalsà a bànkaa abi anà un'kyeey akwà kàtɛɛnà a nde udu a mɔŋ a Sinayi, nde mbuur kàwɛlà ndaa a mɔ̈ɔ̈ ntɔn mupà akà bi.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Wɛɛ bànkaa abi bàkwen anki mukun'wem, ba bàkyer un'tɔn, an'kyän aba màfurà Ngipiti.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Abun, ba bàtɛn a Alɔn naa: "Ikyeer bànzam bàyàkal kusà abi, ntɔn bi iyöb anki naa Mɔsɛ akwà kà itwey u Ngipiti nkye kan'bulà."
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Apan, ba bàkyer un'tö a ngɔɔmà, waa bàpɛɛ ibɔɔn akà wa, bàyakyerà un'kyɔm a indiir bàkyerà ba a an'kɔɔ aba.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Wɛɛ Nzam kapɛ ngö, waa kawɛy musyäŋà indiir a du, asànaa bàsön uboo a un'kaan a aŋangɔɔm naa: "In'sɛŋ a Isàlɛl, nkye kà akà mɛ anki
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Wɛɛ bɛ làbwäär ntɛn a Mɔlɔk
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 U nsye a ipɔl bànkaa abi bàkäl anà ntɛn a imbäl. Mbuur kàyäämà a Mɔsɛ kun'swɛŋ naa nde ukyer wa asànaa idiim kàmɛn nde.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Umpal bàwɛl bàtaa abi ya, ba anà Yɔswa bàbiil ya u mɛɛn a in'sɛŋ kàböŋ Nzam kusà aba. Ya yàkäl kwo tii upaŋà a David.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 David kàwɛl kab angway akà Nzam, waa kàlɔ̈m akà nde ikal mutɔŋ ndwà in'kyɛɛl ntɔn ywar a Yakɔb.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Wɛɛ mbuur kun'tööŋ ndwà Salɔmun.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Wɛɛ Nzam a dudu afàbɔ̈ɔ̈n anki u ndwà bàtöŋ baar kà an'kɔɔ aba, asànaa kàtɛn nde u mun a ŋangɔɔm naa:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 "Du là kir a imfum amɛ,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Nkye kà an'kɔɔ amɛ anki màkyer indiir abi byanswà?"
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Bɛ, baar a ibway aŋàbwà un'sey, mpa bàkyɛy mpem anà an'tsü, bɛ làfàmbäär Dweelà In'kyɛɛl taaŋ lanswà! Bɛ, bɛ làbà asànaa bànkaa abɛ.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Uboo a aŋangɔɔm banswà, nà bànkaa abɛ mpa bàmɛɛy nkwaaŋ? Ba bàdwä baar abà bàkyäänà kusà a ngyeel a mbuur a balàbal mwɛy mpɛl. Wɛɛ ŋàbawà bɛ, bɛ làmun'yälà anà làmun'dwa.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Bɛ baar làwɛl un'kɔɔn u mbwo a akyeey, wɛɛ bɛ, bɛ wa làfàlab anki! »
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Mpal bàwem ba indiir abi, un'fur a nkyɛl kàwɛl mpem aba, waa bàkwoorà an'din.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Wɛɛ nde, nde kàkäl aŋàyɔl a Dweelà In'kyɛɛl, waa kàsyebà du, kàmɛn làkoo a Nzam anà Yɛsu kàkyàbwaay u kɔɔ a Nzam là ibaal.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Waa kàtɛn naa: « Làler, mɛ in'wàmumanà an'du màŋàduub, Mwan a mbuur wàŋàbwaay u kɔɔ a Nzam là ibaal. »
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Apan, ba bàsi in'kwɛŋ, waa bàdübà an'tsü. Ba banswà waa bun'bürà,
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 bun'syen u nsà a bul, waa bun'kämà in'kul. Ambäl ipfɛy aba bàtɔ̈ɔ̈là kà in'kɔl a mwan baal mwɛy ikɔb ande Sɔl.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Mpal bàkäl ba mukun'lomà in'kul, Ityen kàyamà naa: « Mwol Yɛsu, wal dweelà amɛ! »
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Apan, nde kàbü an'köm, waa kàlaal: « Mwol, twon an'tälà buur a ube bà udu a ba! » Ungö mutɛn abà, nde waa kàkü.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.